A Research on the Yield and Some Yield Characteristics of Some Field Pea (Pisum arvense L.) Varieties Grown in Different Row Spacings in Ege Region Conditions

Öz

This research was conducted two years in the fields of Field Crops Department of Faculty of Agriculture of Ege University between 2013-2015. In three field pea varieties (Kirazlı,Töre and Taşkent) grown in two row spacings (20 and 40 cm) yield and some yield characteristics (Plant height, fresh matter yield, rate and yield of dry matter, rate and yield of crude ash) were investigated. Over two year's results, the plant heights 155.89 and 144.56 cm, fresh matter yields 4360 and 3398 kg/da, dry matter rates 18.12 and 17.81%, dry matter yields 782.4 and 595.1 kg/da, crude ash rates 8.30 and 7.93% and crude ash yields 63.8 and 44.7 kg/da were found for 20 and 40 cm, respectively. It was found that Töre and Taşkent could be promising varieties for Ege region.

Anahtar Kelimeler

• Field pea,yield,variety

Ege Bölgesi Koşullarında Farklı Sıra Arası Mesafelerinde Yetiştirilen Bazı Yem Bezelyesi (Pisum arvense L.) Çeşitlerinin Verim ve Diğer Bazı Özellikleri Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışma, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümünün Bornova-İzmir’de bulunan deneme tarlalarında, 2013-2015 yılları arasında 2 yıl süreyle yürütülmüştür. Bitkisel materyal olarak 3 farklı yem bezelyesi çeşidi (Kirazlı, Töre ve Taşkent) kullanılmış ve bu çeşitlerin, iki farklı sıra arası mesafesindeki (20 ve 40 cm) verim ve verim ile ilgili bazı özellikleri (bitki boyu, yeşil ot verimi, kuru madde oranı, kuru madde verimi, ham kül oranı ve ham kül verimi) incelenmiştir. İki yıllık ortalama sonuçlara göre sırasıyla 20 cm ve 40 cm sıra arası mesafeleri için; bitki boyu değerleri, 155.89 ve 144.56 cm; yeşil ot verimleri 4360 ve 3398 kg/da; kuru madde oranları %18.12 ve %17.81; kuru madde verimleri 782.44 ve 595.15 kg/da; ham kül oranları %8.30 ve %7.93 ve ham kül verimleri de 63.8 ve 44.7 kg/da olarak saptanmış ve Töre ve Taşkent yem bezelyesi çeşitlerinin bölge için ümitvar sonuçlar verdiği kaydedilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yem bezelyesi,verim,çeşit

Kaynakça

1. Açıkgöz E., Üstün A., Gül İ., Anlarsal E., Tekeli A.S., Nizam İ., Avcıoğlu R., Geren H., Çakmakçı S., Aydınoğlu B., Yücel C., Avcı M., Acar Z., Ayan İ., Uzun A., Bilgili U., Sincik M. ve Yavuz M., 2007. Yem bezelyesi (Pisum sativum L.)’nde genotip x çevre ilişkileri ve kuru madde ile tohum veriminde stabilite A. Türkiye 7.Tarla Bitkileri Kongresi, Erzurum, s:79-82.
2. Açıkgöz E., Uzun A., Bilgili U. ve Sincik M., 2001. Bezelye (Pisum sativum L.) çeşitleri arasında yapılan melezlemelerle geliştirilen hatların verim ve bazı kalite özellikleri. Türkiye IV. Tarla Bitkileri Kongresi, 17-21 Eylül 2001, s: 73-77, Tekirdağ.
3. Açıkgöz N., 1993. Tarımda Araştırma ve Deneme Metodları (III.Basım). Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No:478. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ofset Atölyesi, Bornova-İzmir, 202s.
4. Anonim 2015. www.mgm.gov.tr (erişim tarihi: 15.06.2015)
5. Arya P.S. and Vidyasagar S.R., 1999. Effect of plant density on seed yield in pea cv. “Lincoln”. Scientific Horticulture, 6: 129-131.
6. Başbağ M., Saruhan V. ve Gül İ., 2001. Diyarbakır koşullarında bazı tek yıllık yembitkilerinin adaptasyonu üzerine bir araştırma. Türkiye IV. Tarla Bitkileri Kongresi, 17-21 Eylül 2001, s: 169-173, Tekirdağ.
7. Bilgili U., Uzun A., Sincik M., Yavuz M., Açıkgöz E., Üstün A., Gül İ., Anlarsal E., Tekeli A.S., Nizam İ., Avcıoğlu R., Geren H., Çakmakçı S., Aydınoğlu B., Yücel C., Avcı M., Acar Z. ve Ayan İ., 2007. Farklı yaprak tiplerindeki yemlik bezelye hatlarının verim ve bazı verim özelliklerinin belirlenmesi. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27 Haziran 2007, Erzurum, s:83-86.
8. Çeçen S., Öten M. ve Erdurmuş C., 2005. Batı Akdeniz sahil kuşağında bazı tek yıllık baklagil yembitkilerinin ikinci ürün olarak değerlendirilmesi. Akdeniz Üni. Ziraat Fak. Dergisi, 18(3): 331-336.

9. Geren H. ve Alan Ö., 2012. Farklı ekim zamanlarının iki bezelye (Pisum sativum L.) çeşidinde ot verimi ve diğer bazı özellikler üzerine etkileri. Anadolu Dergisi, 22(2): 37-47.
10. Kaçar B., 1977. Bitki Besleme. Ankara Üni. Ziraat Fak. Yay. No: 637, Ders Kitabı: 200, Ankara, 317 s.
11. Özyiğit Y. ve Bilgen M., 2006. Bazı baklagil yembitkilerinde farklı biçim dönemlerinin bazı kalite faktörleri üzerine etkisi. Akdeniz Üni. Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(1): 29-34.
12. Szukala J., Maciejewski T. and Sobiech S., 1995. Effect of sprinkler irrigation and plant density on yield in differents types of pea. Prace-z Zakresu Nauk Rolniczych, 79: 119-125.
13. Tan M., Koç A., Gül Z.D., Elkoca E. ve Gül .İ, 2013. Determination of dry matter yield and yield components of local forage pea (Pisum sativum ssp. arvense L.) ecotypes. Tarım Bilimleri Dergisi, 19: 289-296.
14. Tekeli A.S. ve Ateş E., 2003. Yield and its components in field pea (Pisum arvense L.) lines. Journal Central European Agriculture, 4(4): 313-318.
15. Timurağaoğlu K.A., Genç A. ve Altınok S., 2004. Ankara koşullarında yem bezelyesi hatlarında yem ve tane verimleri. Tarım Bilimleri Dergisi, 10(4): 457-461.
16. Toğay N., Toğay Y., Erman M. ve Yıldırım B., 2006. Kışlık iki bezelye hattı (Pisum sativum ssp. arvense L.)’nda farklı bitki sıklıklarının bazı tarımsal özellikler üzerine etkisi. Yüzüncü Yıl Üni. Ziraat Fak. Tarım Bilimleri Dergisi, 16(2): 97-103.
17. TUİK 2015. www.tuik.gov.tr (erişim tarihi: 26.01.2015).
18. Uzun A., Gün H. ve Açıkgöz E., 2012. Farklı gelişme dönemlerinde biçilen bazı yem bezelyesi (Pisum sativum L) çeşitlerinin ot, tohum ve ham protein verimlerinin belirlenmesi. Uludağ Üniv. Ziraat Fakültesi Dergisi, 26(1): 27-38