Sensitiveness of Maize Producers on to Environmental and Human Health in Terms of Hybrid Seed, Chemical Fertilizer and Pesticide: Case of Adana

Öz

Intensive agriculture used hybrid seed, chemical fertilizer and pesticide became widespread in conjunction with green revolution. Intensive agriculture providing yield increase in the short term caused negative effects on to environmental and human health in the long term. So, sustainable agriculture was offered as a alternative instead of intensive agriculture. But hegemony of intensive agriculture has still gone on as a mode of production among producers. Maize having various use areas is a product produced intensely via mode of intensive agriculture. The aim of this study is to evaluate sensitiveness of maize producers in Adana on to environmental and human health in terms of use of seed, chemical fertilizer and pesticide. Adana providing % 15.8 of maize production of Turkey is a important city. For this reason, Adana was choosen as working area. In study, 95 producers were interviewed with face to face questionnaire method. Data obtained were evaluated by using SPSS programme and Chi- square independence test was applied. According to result of analysis, that % 62.1 of maize producers didn't use organic fertilizer and that % 63.2 of them determined sort and quantity of fertilizer in terms of their experiences were revealed. A significant relation was found out between organic fertilizer use case of maize producers and income case of maize producers. Consequently, it was establised that maize producers in Adana are not generally sensitive on to environmental and human health in terms of use of seed, chemical fertilizer and pesticide. 

Anahtar Kelimeler

• IntensiveAgriculture,SustainableAgriculture,Maize,Adana

Tohum, Kimyasal Gübre ve İlaç Kullanımı Açısından Mısır Üreticilerinin Çevre ve İnsan Sağlığı Üzerine Duyarlılığı: Adana İli Örneği

Öz

Hibrit tohum, kimyasal gübre ve ilacın kullanıldığı entansif tarım yeşil devrim ile birlikte yaygınlaşmıştır. Kısa vadede verim artışı sağlayan entansif tarım uzun vadede çevre ve insan sağlığı üzerine olumsuz etkilere neden olmuştur. Bunun sonucunda, sürdürülebilir tarım entansif tarımın yerine bir alternatif olarak önerilmiştir. Fakat entansif tarımın egemenliği hala üreticiler arasında bir üretim tarzı olarak devam etmektedir. Çeşitli kullanım alanları bulunan mısır yoğun olarak entansif tarım tarzı ile üretilen bir üründür. Bu çalışmanın amacı, Adana ilinde tohum, kimyasal gübre ve ilaç kullanımı açısından mısır üreticilerinin çevre ve insan sağlığına duyarlılığını değerlendirmektir. Adana Türkiye mısır üretiminin % 15.8'ini sağlayan önemli bir şehirdir. Bu nedenle çalışma alanı olarak seçilmiştir. Çalışmada, 95 üretici ile yüz yüze anket metodu ile görüşülmüştür. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak değerlendirilmiş ve Khi-kare bağımsızlık testi uygulanmıştır. Analiz sonucuna göre, mısır üreticilerinin % 62.1'inin hiç organik gübre kullanmadığı ve % 63.2'si gübre çeşidini ve miktarını deneyimlerine göre belirlediği ortaya koyulmuştur. Mısır üreticilerinin, organik gübre kullanma durumları ile gelir durumu arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, Adana ilinde tohum, kimyasal gübre ve ilaç kullanımı açısından mısır üreticilerinin çevre ve insan sağlığına genel olarak duyarlı olmadığı tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• EntansifTarım,SürdürülebilirTarım,Mısır,Adana

Kaynakça

1. Akbaba, Z., B.,2010. Adana İli Turunçgil Yetiştitciliği ve İnsektisit Kullanımının Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, s. 80
2. Anaç, D., Esetlili, B.Ç., 2015. Bitki Beslemede Yeni Yaklaşımlar ve Çevre-Gübre İlişkisi, Türkiye Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongresi Bildiriler Kitabı 1, 12-15 Ocak 2015, Ankara, s.280-294
3. Anonim, 2013. Putting the Cartel Before the Horse and Farms Seeds, Soils , Peasants, etc.- Who will ControlAgricultural Inputs, 2013? No.111. http://www.etcgroup.org/sites/www.etcgroup.org/files/CartelBeforeHorse11Sep2013.pdf (Erişim Tarihi: 09.09.2014)
4. Anonim,2016/a. T.C. Şeker Kurumu, www.sekerkurumu.gov.tr (Erişim Tarihi: 25.10.2016)
5. Anonim, 2016/b. Beyaz Et Sanayicileri ve Damızlıkçıları Birliği Derneği, www.besd-bir.org (Erişim Tarihi: 25.10.2016)
6. Avcı, B.,M., 2007. Trakya bölgesinde buğday, arpa, mısır ve çeltik tarımında herbisit kullanımının sürdürülebilir tarım açısından değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, s. 114
7. Budak, D.,B., 2000. Sürdürülebilir Tarım ve Tarımsal Yayım, Tarım Ekonomisi Dergisi, 5:20-31
8. Demir, H., Gölükçü, M., Topuz, A., Özdemir, F., Polat, E., Şahin, H., 2003. Yedikule ve Iceberg Tipi Marul Çeşitlerinin Mineral Madde İçeriği Üzerine Ekolojik Üretimde Farklı Organik Gübre Uygulamalarını Etkisi, Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(1):79-85

9. Engdahl, F. W. 2009. Ölüm Tohumları, Bilim+Gönül Yayınları, İstanbul
10. Ertürk, E.,Y., Bulak, Y., Uludağ, A., 2012. Iğdır İli Tarım İşletmelerinin Zirai Mücadele Uygulamalarında Çevreye Duyarlılıkları, 1(4):393-401
11. Foster, B.,J., 2013. Savunmasız Gezegen, Epos Yayınları, Ankara
12. Gençler, F., F., (2009). AB ve Türkiye'de Sürdürülebilir Tarım Uygulamalarının İncelenmesi ve Türkiye'de Sürdürülebilir Tarıma Yönelik Politikaların Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma: Zeytin Örneği, Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, s.249
13. Gençtan, T., Öktem, A., Birsin, M. A., Bilgin, O., Ulukan, H., Balkan, A., Sürek, H., Özseven, İ., (2015). Yurdumuzun Tahıl Üretim Potansiyeli, Sorunları ve Çözüm Önerileri, Türkiye Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongresi Bildiriler Kitabı 1, 12-15 Ocak Ankara, syf.352-386
14. Güldal, T.,H.,2016. Buğday Yetiştiriciliğinde Toprak Analizi Sonucuna Göre Kullanılan Gübrenin Maliyete Etkilerinin Belirlenmesi: Konya İli Cihanbeyli İlçesi Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, s. 127 GTHB 2016/a. Bitkisel Üretim İstatistikleri, http://www.tarim.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 20 Ekim 2016)
15. G T H B 2 0 1 6 / b . A d a n a İ l G ı d a Ta r ı m v e H a y v a n c ı l ı k M ü d ü r l ü ğ ü , M ı s ı r Ye t i ş t i r i c i l i ğ i , http://adana.tarim.gov.tr/Belgeler/SUBELER/bitkisel_uretim_ve_bitki_sagligi_sube_mudurlugu/hububat_yetistiriciligi_ ve_mucadelesi/M%C4%B1s%C4%B1r%20Yeti%C5%9Ftiricili%C4%9Fi.pdf (Erişim Tarihi: 07.11.2016)
16. Karaer,F., Gürlük, S., 2003. Gelişmekte Olan Ülkelerde Tarım-Çevre-Ekonomisi Etkileşimi, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4 (2): 197-206
17. Khan, W., 2011. Feeding the Developing World with Sustainable Agricultural Methods: Possibilities,Constraints,andProposals, http://www.ntu.ac.uk/nbs/document_uploads/108986.pdf (Erişim: 15.09.2014)
18. Kızıloğlu, R., Kızılaslan, N., 2017. Kahramanmaraş İli Merkez İlçe Kırsalında Çiftçilerin Gübre Kullanım Durumu, Türk Tarım- Gıda Bilim ve Teknolojisi Dergisi, 5(1): 18-23
19. Olhan, E., 1997. Türkiye'de Bitkisel Üretimde Girdi Kullanımının Yarattığı Çevre Sorunları Ve Organik Tarım Uygulaması- Manisa Örneği, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, s.190
20. Reagonald, J.,P., Papendick, I.,R., Parr, F., P., (1990). Sustainable Agriculture, Scientific American, 262(6):112-120
21. Saunders, M., Lewis, P. ve Thornhill, A. 2009. Research Methods for Business Students: Financial Times Prentice Hall.
22. Şahin, S.,(2001). Türkiye'de Mısır Ekim Alanlarının Dağılışı Ve Mısır Üretimi, G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1):73-90
23. TUİK, (2016). Bitkisel Üretim İstatistikleri,www.tuik.gov.tr (Erişim Tarihi: 20 Ekim 2016)
24. Turhan, Ş., (2005). Tarımda Sürdürülebilirlik ve Organik Tarım, Tarım Ekonomisi Dergisi, 11(1):13-24
25. Yılmaz, H., Demircan, V., Gül, M., 2009. Üreticilerin Kimyasal Gübre Kullanımında Bilgi Kaynaklarının Belirlenmesi ve Tarımsal Yayım Açısından Değerlendirilmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 4 (1):31-44