Mersin (Myrtus Communis L.) Bitkisi Mevyesinin Kurutma Karakteristiklerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmada, beyaz ve siyah Mersin (Myrtus communis L.) bitkisi meyvelerinin kurutma karakteristikleri incelenmiştir. Çalışmada beyaz ve siyah mersin meyveleri etüvde 50°C, 60°C ve 70°C sıcaklıklarda kurutularak taze ve kurutma sonraları renk özellikleri incelenmiştir. Kroma (C) renk skalası değerleri; 50, 60 ve 70ºC’de sıcaklıklardaki kurutma sonrası sırasıyla; 11.27, 9.85 ve 10.19 olarak belirlenmiştir. Sıcaklık artışıyla, beyaz ve siyah mersin meyvelerinin kuruma sürelerinde azalmalar görülmüştür. Beyaz ve siyah mersin bitkisi meyvelerinin kurutma karakteristiklerine ait bulunan sonuçların, hasat sonrası ürünün işleme, ürünün kalitesi, tüketici istekleri ve ekonomik değer açısından göz önünde bulundurulması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Murt
• Kurutma
• Kroma
• Matematiksel modelleme

Kaynakça

1. Akgül, A. ve Bayrak, A. 1989. Essential Oil Content and Composition of Myrtle (Myrtus communis L.) Leaves. Doğa, Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi, 13: 143–147.
2. Anonim, 2011. Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. http://www.batem.gov.tr/Mersin (Myrtus communis L.) Erişim Tarihi: 04.12.2018.
3. Aronne, G. ve Russo, D. 1997. Carnivorous Mammals as Seed Dispersers of Myrtus communis in the Mediterranean Shrublands. Plant Biosystems 131: 189195.
4. Aydın, C. ve Özcan, M. M. 2007. Determination of Nutritional and Physical Properties of Myrtle (Myrtus communis L.) Fruits Growing Wild in Turkey. Journal Of Food Engineering 79: 453-458.
5. Bernalte, M.J., Sabio, E., Hernandez, M.T. ve Gervasini, C. 2003. Influence of Storage Delay on Quality of ‘‘Van’’ Sweet Cherry. Postharvest Biology and Technology 28: 303-312.
6. Baytop, T. 1999. Türkiye’de bitkiler ile tedavi geçmişte ve bugün. Nobel Tıp Kitap Evleri, 480 s. İstanbul.
7. Da Silva, M.A., Pinedo, R. ve Kieckbusch, T.G. 2005. Ascorbicacid Thermal Degradation During Hot Air Drying of Camu-Camu (Myrciariadubia [H.B.K.] McVaugh) Slices at Different Air Temperatures. Drying Technology 23, 2277–2287.
8. Doğan A. 1978. Mersin Bitkisinin (Myrtus communis L.) Uçucu Yağ Verimi, Yağın Fiziksel, Kimyasal Özellikleri ve Bileşimi Üzerinde Araştırmalar. Ankara, A.Ü. Ziraat Fak. Yay., 678, Ankara.

9. Erlaçin, S. ve Erciyas, E. 1978. Myrtus communis L. (Mersin Bitkisi) Yapraklarının Tanen Yönünden İncelenmesi. Doğa Bilim Dergisi 2(1): 75-79.
10. Gözlekçi, S. ve Gübbük, H. 2009. Batı Akdeniz Florasında Yetişen Beyaz ve Mor Mersin Tiplerinin (Myrtus Communis L.) Bazı Fiziksel Ve Kimyasal Özellikleri ile Mineral Besin Maddesi İçerikleri Yönünden Kıyaslanması. III. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu, Sempozyum Programı ve Bildiri Özetleri, 10-12 Haziran, Kahramanmaraş, Sayfa 68.
11. Hacıseferoğulları, H., Özcan, M. M., Arslan, D. ve Ünver, A. 2012. Biochemical Compositional and Technological Characterizations of Black And White Myrtle (Myrtus communis L.) Fruits. Journal of Food Science And Technology 49: 82-88.
12. Jamoussi, B., Romdhane, M., Abderraba, A., Hassine, B.B. ve Gadri, A.E. 2005. Effect of Harvest Time on The Yield and Composition of Tunisian Myrtle Oils. Flavour and Fragrance Journal 20: 274-277.
13. McGuire, R.G. 1992. Reporting of objective color measurements. HortScience 27: 1254-1255.
14. Midilli, A., Kucuk, H. ve Yapar, Z. 2002. A New Model for Single Layer Drying. Drying Technology 20: 1503–1513.
15. Mohammadi, A., Rafiee, S., Emam-Djomeh, Z. ve Keyhanidness, A. 2008. Kinetic Models for Colour Changes in Kiwifruit Slices During Hot Air Drying. World Journal of Agricultural Sciences 4 (3): 376-383.
16. Mulas, M. ve Fadda, A., 2004. First Observation on Biology and Organ Morphology of Myrtle (Myrtus communis L.) Flower. Agricultura Mediterranea 134: 223-235.
17. Nassar, M. I., Aboutabl, E-S. A., Ahmed, R. F., El-Khrisy, E.-D. A., Ibrahim, K. M. ve Sleem, A. A., 2010. Secondary Metabolites And Bioactivities of Myrtus communis. Pharmacognosy 2(6): 325–329.
18. Oğur, R. 1994. Mersin Bitkisi (Myrtus communis L.) Hakkında Bir İnceleme. Çevre Dergisi 10: 21-25.
19. Özcan, M. ve Akbulut M. 1998. Mersin (Myrtus communis L.) Meyvesinin Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikleri. Gıda, 2: 121 – 123.
20. Özek, T., Demirci, F. ve Başer, K. H. C. 2000. Chemical Composition of Turkish Myrtle Oil. Journal of Essential Oil Research 12: 541–544.
21. Page, G. 1949. Factors Influencing The Maximum Rates of Airdrying Shelled Corn in Thin Layers. MSc. Thesis (unpublished) . Purdue University.
22. Polatcı, H. 2012. Farklı Kurutma Yöntemlerinin AVG (Aminoethoxyvinylglycine) Uygulaması Yapılmış Black Beauty (Prunus Salicina L.) Erik Çeşidinde Kuruma Süresi ve Kalitesine Etkisi. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi (Journal of Agricultural Machinery Science) 8(2): 171-178.
23. Serçe, S., Ercişli, S., Şengül, M., Gündüz, K. ve Orhan, E. 2010. Antioxidant Activities and Fatty Acid Composition of Wild Grown Myrtle (Myrtus communis L.) Fruits. Pharmacognosy Magazine 6(21): 9-12.
24. Uzun, İ., Aksoy, U. ve Gözlekci, Ş. 2014. Endüstriyel Amaçlı Organik Siyah Mersin Yetiştiriciliğinin Geliştirilmesi. T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tarımsal Araştırmalar Ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Araştırma-Geliştirme Destekleri, Proje Sonuç Raporu, Tagem-10/Ar-Ge/02, Antalya Ticaret Borsası, Antalya.
25. Yıldırım, H., Paydaş Kargı, S. ve Karabıyık, Ş. 2013. Adana ve Mersin Ekolojik Koşullarında Doğal Olarak Yetişen Mersin (Myrtus communis L.) Bitkileri Üzerinde Bir Araştırma. Alatarım 12(1): 1-9.