Presidency of Religious Affairs Quran Courses for 4-6 Age Group in Terms of Contribution to the Religious Development of Children

Öz

As a human being, an active and passive individual, as he grows and develops, he also witnesses the development of everyone and everything around him. Care should be taken to ensure that this multi-dimensional and naturally occurring growth is maintained in a controlled and holistic manner. It is the individual right of children to reveal their talents and to receive an education that enables them to develop in every way in this direction. The most critical period in terms of developmental stages and periods, and the period that has the most permanent impact on humans, is the childhood stage. The most basic building block that affects the identity and personality formation of the individual in early childhood is the family. Non-formal and formal education institutions, which employ expert educators, continue the identity and personality building process initiated and continued by the family, with their organized structures. Collaboration between family members and formal and non-formal education institutions during the pre-school period will support children to experience a healthier development process. Preschool period is a period when development is fastest, learning capacity is at its highest, and almost all areas of development are constantly changing and improving by influencing each other. In this stage, the child is developing and changing cognitively, linguistically, affectively and socially while growing physically. While religious and moral development begins to develop in line with the needs of this age group, it is an important issue that should not be overlooked as a part of the whole. It is extremely vital that the education provided in pre-school education institutions addresses all the needs of the child and learning areas such as physical, social and emotional. In today's Turkey, religious education is provided in formal and non-formal environments in a way that complements each other. Non-formal religious education activities for children of different ages are mostly carried out in Quran courses and mosques affiliated with the Presidency of Religious Affairs. In this context, the aim of the Quran courses for the 4-6 age group, which started their activities within the scope of DIB; It is to meet the needs in the field of Quran and religious education and to provide a more effective and efficient education. In order to achieve this goal in a healthy way, the program, space, instructors, materials and parents are the most critical dynamics that must be taken into consideration. Another basic dynamic that is essential for the successful execution of the process is that the training is carried out in a way that covers all developmental dimensions. The number of students, instructors, parents and venues is rapidly increasing in the courses, which have continuously increased the number of students since the day they started their activities and are considered to have won the general favor of the public in this regard. This situation causes a wide variety of problems to be experienced, the causes of each of which need to be investigated and solved separately. In this context, various studies have been carried out under many headings to improve the process by scientists who are experts in their fields, and they continue to be carried out. One of the research issues in question is the suitability of the activities carried out in the courses to the developmental stages of the children and that any aspect should not be neglected. In this regard, the aim of the research is to try to reveal whether Quran courses for the 4-6 age group contribute to the religious development of the child and have a positive effect. In order to better understand the contribution to children's religious and moral development, the education program, instructor competencies, the role of the family and the physical environment were examined from various perspectives. In the research, document analysis, one of the qualitative research methods, was preferred. The research is important in that it examines the contribution of Quran courses for the 4-6 age group, which have not been studied in detail, to the religious development of children. It is thought that the results of this research will open new and different windows for researchers who will work on the subject and will benefit the relevant institutions in the improvements they will make to create healthier structures.

Anahtar Kelimeler

• Religious Education
• Development
• Preschool Education
• Quran Courses for 4-6 Age Group.
• Presidency of religious affairs

Çocukların Dinî Gelişimine Katkısı Yönünden Diyanet İşleri Başkanlığı 4-6 Yaş Grubu Kur’an Kursları

Öz

İnsan etken ve edilgen bir birey olarak, büyüyüp gelişirken etrafında bulunan herkesin ve her şeyin gelişimine de şahitlik etmektedir. Çok boyutlu ve doğal olarak gerçekleşen bu büyümenin, kontrollü ve bütün halinde sürdürülmesine dikkat edilmelidir. Çocukların sahip oldukları yeteneklerin ortaya çıkartılması ve bu yönde her neviden gelişimlerini sağlayan bir eğitim almaları onların bireysel haklarıdır. Gelişim basamakları ve dönemleri açısından en kritik, insan üzerinde en fazla kalıcı etkisi olan dönem çocukluk evresidir. Erken çocukluk döneminde bireyin kimlik ve kişilik oluşumuna etki eden en temel yapı taşı ise ailedir. Ailenin başlattığı ve devam ettirdiği kimlik ve kişilik inşa sürecine, bünyesinde konusunda uzman eğitimcileri bulunduran yaygın ve örgün eğitim kurumları, örgütlü yapılarıyla devam etmektedirler. Okul öncesi dönemde aile bireyleriyle birlikte örgün ve yaygın eğitim kurumlarının ortak hareket etmesi, çocukların daha sağlıklı bir gelişim süreci yaşamalarına destek olacaktır. Okul öncesi dönem, gelişimin en hızlı olduğu, öğrenme kapasitesinin en yüksek olduğu, hemen hemen bütün gelişim alanlarının tamamının sürekli değiştiği ve birbirini etkileyerek iyileştiği bir dönemdir. Bu evrede çocuk, fiziksel olarak büyürken bilişsel, dilsel, duyuşsal ve sosyal açıdan gelişim ve değişim içerisindedir. Dinî ve ahlakî gelişim, bu yaş grubunda ihtiyaçlar doğrultusunda oluşmaya başlarken bütünün bir parçası olarak atlanılmaması gereken mühim bir meseledir. Okul öncesi eğitim kurumlarında verilecek eğitimin, çocuğun tüm ihtiyaçlarına, fiziksel, sosyal, duygusal gibi öğrenme alanlarına yönelik olması son derece hayati bir mevzudur. Günümüz Türkiye’sinde din eğitimi, örgün ve yaygın ortamlarda birbirini tamamlayacak şekilde yapılmaktadır. Farklı yaştaki çocuklara yönelik olarak yapılan yaygın din eğitimi faaliyetleri, çoğunlukla Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlı Kur’an kurslarında ve camilerde yürütülmektedir. Bu kapsamda DİB bünyesinde faaliyetlerine başlayan 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarının hedefi; Kur’an ve din eğitimi alanında mevcut bulunan ihtiyaca cevap vermesi, daha etkin ve verimli bir eğitim-öğretimin yapılabilmesidir. Bu hedefin sağlıklı bir şekilde gerçekleştirilmesinde program, mekân, öğreticiler, materyaller ve veliler dikkate alınması gereken en kritik dinamiklerdir. Sürecin başarıyla yürütülmesinde elzem olan bir diğer temel dinamik de eğitimin tüm gelişim boyutlarını kapsayacak şekilde yapılmasıdır. Faaliyetlerine başladığı günden bugüne sürekli olarak öğrenci sayısını artıran ve bu bakımdan halkın genel teveccühünü kazandığı kabul edilen kurslarda, öğrenci, öğretici, ebeveyn ve mekân sayısı hızla artmaktadır. Bu durum, her birinin nedenlerinin ayrı ayrı araştırılması ve çözülmesi gereken çok çeşitli sorunların da yaşanmasına neden olmaktadır. Bu çerçevede, alanında uzman bilim adamları tarafından sürecin iyileştirilmesine yönelik birçok başlık altında çeşitli çalışmalar yapılmış ve yapılamaya da devam etmektedir. Bahse konu olan araştırma hususlarından biri de kurslarda yürütülmekte olan faaliyetlerin çocukların gelişim basamaklarına uygunluğu ve herhangi bir boyutunun ihmal edilmemesi gerektiği meselesidir. Bu meyanda araştırmanın amacı, 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarının çocuğun dinî gelişimine katkısı ve olumlu yönde etkisinin olup olmadığını ortaya koymaya çalışmaktır. Çocukların dinî ve ahlakî gelişimine katkı boyutunun daha iyi anlaşılabilmesi için, eğitim programı, öğretici yeterlikleri, ailenin rolü ve fiziksel ortam çeşitli açılardan irdelenmiştir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden olan doküman analizi tercih edilmiştir. Araştırma, üzerinde detaylı bir çalışma yapılmamış olan 4-6 yaş grubu Kur'an kurslarının çocukların dinî gelişimine katkısını incelemesi bakımından önemlidir. Bu araştırmanın sonuçlarının konu üzerinde çalışma yapacak araştırmacılara yeni ve farklı pencereler açmasıyla birlikte ilgili kurumların daha sağlıklı yapılar oluşturulması yönünde yapacakları iyileştirmelere fayda sunacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Din Eğitimi
• Gelişim
• Okul Öncesi Eğitim
• 4-6 Yaş Grubu Kur’an Kursları.
• Diyanet İşleri Başkanlığı

Kaynakça

1. Ağ, C. (2016). Okul öncesi dönemde din eğitimi. Erişim adresi: https://www.tavsiyeediyorum.com/makale_16644.htm
2. Akdağ, F. (2022). 4-6 yaş grubu Kur’an kursları üzerine bir araştırma (Denizli ili örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
3. Aslanargun, E. ve Tapan, F. (2011). Okul öncesi eğitim ve çocuklar üzerindeki etkileri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 219-238. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/aibuefd/issue/1509/18305
4. Aşkın, B. ve Er, H. (2023). Diyanet işleri başkanlığı 4-6 yaş grubu Kur’an kursları öğretim programı değerlendirme ölçeği. Dini Araştırmalar, 26(64), 277-309. http//doi.org.10.15745/da.1261387
5. Atay R. (2012). Aile eğitim merkezleri olarak camiler: anne-çocuk grupları (0-5 yaş) YECDER III. Ulusal Din Görevlileri Sempozyum Tebliğleri, İstanbul: YECDER Yayınları, 62-76. Erişim adresi: https://isamveri.org/pdfdrg/D223779/2013_ATAYR.pdf
6. Atay, R. ve Ciğer, M. (2019). Bilişsel gelişim seviyelerine göre ı̇nsanın Allah’la ı̇letişimi, I. Uluslararası Din ve İnsan Sempozyumu “Din, Dil ve İletişim” Eskişehir: 10-12 Ekim 2019, 996-1009.
7. Ay, M. E. (2019). Çocuklarımıza Allah’ı nasıl anlatalım (38. bs.). İstanbul: Timaş Yayınları.
8. Ay, M. E. (2005a). Ailede verilecek din eğitiminde genel prensipler. İ. Canan (Ed.). İslam’da aile ve çocuk terbiyesi (II) (2. bs.). İstanbul: Ensar Neşriyat.

9. Ay, M. E. (2005b). İslam eğitimcilerine göre disiplin. İ. Canan (Ed.). İslam’da aile ve çocuk terbiyesi (I) (2. bs.). İstanbul: Ensar Neşriyat.
10. Aybey, S. (2019). 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarının eğitim-öğretim faaliyetleri ve problemleri Zonguldak ili örneği. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6/2, 207-240. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/beuifd/issue/50643/598401
11. Aydın, B. (2020). Çocuk ve ergen psikolojisi (7. bs.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
12. Aydın, M. Z. (2013). Ailede ahlak eğitimi (6. bs). İstanbul: Timaş Yayınları.
13. Ayhan, H. (1998). Çocuklarda ibadet eğitimi. H. Ayhan (Ed.). Çocuk gelişimi ve eğitimi, İslami İlimler Araştırma Vakfı Tartışmalı Toplantılar Dizisi: 27. İstanbul: Ensar Neşriyat.
14. Balcı, A. (2108). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler (13. bs.). Ankara: Pegem Akademi.
15. Başaran, İ. E. (1996). Eğitim psikolojisi (5. bs.). Ankara: Gül Yayınevi.
16. Bayraktar, M. F. (1984). İslam eğitiminde öğretmen-öğrenci münasebetleri İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları.
17. Bilici, A. B. (2015). Gelişim ve eğitim odaklı çocuk psikolojisi ve din (1. bs.). İzmir: Akademik Gelişim.
18. Binbaşıoğlu, C. (2000). Ailede ve okulda eğitim sorunları. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi
19. Bozdoğan, a. (2023). Diyanet İşleri Başkanlığı 4-6 yaş grubu Kur'an kurslarındaki öğrencilerin öğretmen metaforu (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Ankara.
20. Bovet, P. (1958). Din duygusu ve çocuk psikolojisi (S. Odabaş, Çev.). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
21. Cihandide, Z. N. (2014). Okul öncesi din ve ahlak eğitimi (2. bs.). İstanbul: Dem Yayınları.
22. Çağrıcı, M. (1991). Anahatlarıyla İslam ahlakı (2. bs.). İstanbul: Ensar Neşriyat.
23. Çanakçı, A. A. (2018). Çocukluk dönemi gelişim özellikleri ve din eğitimi: sorunlar ve çözüm önerileri üzerine bir araştırma. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 6, 52-93. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/tudear/issue/42473/511593
24. Çelik, M. (2024). Diyanet işleri başkanlığı 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarının fiziki yapısı üzerine bir araştırma (Tokat ili örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Tokat.
25. Çelik Tüten, A. (2021). Diyanet işleri başkanlığı 4-6 yaş Kur’an kursu öğreticilerinin sınıf yönetimi becerilerinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
26. Çukur, D. ve Delice-Güller, E. (2011). Erken çocukluk döneminde görsel algı gelişimine uygun mekân tasarımı. Aile ve Toplum, 12(7), 25-36. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/spcd/issue/21097/227207
27. Dam, H. (2017). Çocukluk dönemi ve din eğitimi. M. Köylü (Ed.). Gelişimsel basamaklara göre din eğitimi (7. bs.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
28. Değer, B. (2024). Diyanet İşleri Başkanlığı 4-6 yaş Kur’an kurslarında oyunlarla Değerler Eğitimi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yalova Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Yalova.
29. Demir, Ö. ve Camadan, R. (2019). 4-6 yaş grubu Kur’an kursları ebeveyn memnuniyeti: Bayburt il örneği. Bayburt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (9), 7-38. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/bayburt-ilahiyat/issue/47255/580416
30. Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun. (1965, 22.6) Resmî Gazete (Sayı: 12038). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.633.pdf
31. Diyanet İşleri Başkanlığı Kur’an Eğitim ve Öğretimine Yönelik Kurslar ile Öğrenci Yurt ve Pansiyonları Yönetmeliği. (2012, 07.4) (Sayı: 28257). Erişim adresi: https://hukukmusavirligi.diyanet.gov.tr/Documents/Diyanet%20%C4%B0%C5%9Fleri%20Ba%C5%9Fkanl%C4%B1%C4%9F%C4%B1%20Kur'an%20E%C4%9Fitim%20ve%20%C3%96%C4%9Fretimine%20Y%C3%B6nelik%20Kurslar%20ile%20%C3%96%C4%9Frenci%20Yurt%20ve%20Pansiyonlar%C4%B1%20Y%C3%B6netmeli%C4%9Fi.pdf
32. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2014). 4-6 yaş grubu Kur’an kursları öğretim programı. Ankara: DİB Yayınları. Erişim adresi: https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/Documents/Kur'an%20Kurslar%C4%B1%20%C3%96%C4%9Fretim%20Program%C4%B1%20(4-6%20Ya%C5%9F)%20-%202014.pdf
33. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2018). 4-6 yaş grubu Kur’an kursları öğretim programı. Ankara: DİB Yayınları. Erişim adresi: https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/Documents/Kur'an%20Kurslar%C4%B1%20%C3%96%C4%9Fretim%20Program%C4%B1%20(4-6%20Ya%C5%9F)%20-%202018.pdf
34. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2019-2020). 2019-2020 eğitim-öğretim yılı Kur’an kursları uygulama esasları. Erişim adresi: https://hukukmusavirligi.diyanet.gov.tr/Documents/2019-2020%20E%C4%9Fitim%20%C3%96%C4%9Fretim%20Y%C4%B1l%C4%B1%20Kuran%20Kurslar%C4%B1%20Uygulama%20Esaslar%C4%B1.pdf
35. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2022). 4-6 yaş grubu Kur’an kursları öğretim programı. Ankara: DİB Yayınları. Erişim adresi: https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/Documents/4-6%20Ya%C5%9F%20Grubu%20Kuran%20kurslar%C4%B1%20%C3%96%C4%9Fretim%20Program%C4%B1-2022.pdf
36. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2023a). 4-6 yaş grubu Kur’an-ı Kerim öğretim programı. Ankara: DİB Yayınları. Erişim adresi: https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/Documents/4-6%20Ya%C5%9F%20Grubu%20Kur'an-%C4%B1%20Kerim%20%C3%96%C4%9Fretim%20Program%C4%B1-2023.pdf
37. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2023b). 4-6 yaş grubu değerler eğitimi öğretim programı. Ankara: DİB Yayınları. Erişim adresi: https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/Documents/4-6%20Ya%C5%9F%20Grubu%20De%C4%9Ferler%20E%C4%9Fitimi%20Program%C4%B1-2023.pdf
38. Dodurgalı, A. (1996). Ailede çocuğun din eğitimi. İstanbul: M. Ü. İlahiyat Vakfı Yayınları.
39. Doğan, D. (2014). Diyanet işleri başkanlığı Kur’an kursları öğretim programı (okul öncesi dönemi) dinî bilgiler-1 öğrenme alanı kazanımları üzerine değerlendirme. KSÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, 24, 201-225. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ksuifd/issue/22619/243250
40. Ecer, M. ve Çakmak, A. (2021). Bir meta-sentez çalışması: öğreticilerin gözünden 4-6 yaş Kur'an kursları. Marife, 21(2), 803-831. https://doi.org/10.33420/marife.999853
41. Emini, İ. (1998). Kur’an ve ehl-i beyt örneklemeleriyle çocuk terbiyesi. (C. Bendiderya ve M. Gürel, Çev.). İstanbul: Kevser Yayınları.
42. Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi. (2024). Erişim adresi: https://tymm.meb.gov.tr/genel-bakis
43. Erdoğan, M. (2023). Özgürlük ve ahlâk. Erişim adresi: https://oad.org.tr/blog/ozgurluk-ve-ahlak/
44. Eroğlu, M. (2023). Çocukluk döneminde bilişsel gelişim: Piaget ve Vygotsky’nin bilişsel gelişim kuramlarının incelenmesi ve karşılaştırılması. Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 6(1), 69-77. DOI: 10.52974/jena.1258278
45. Genç, M. F. (2019). Diyanet işleri başkanlığına bağlı 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarında din eğitimi. İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, 5(2), 506-521. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ihya/issue/47285/566497
46. Göküş, Ş. (2020). II. Meşrutiyet dönemi İslamcı çizgideki süreli yayınlarda aile ve çocuk eğitimi. Artuklu Akademi, 7/1, 99-124.
47. Göküş, Ş., Koçoğlu, B. ve Atay, R. (2020). Aliya İzzetbegoviç’e göre bireyin ve toplumun eğitiminde kadının rolü. Türk Akademik Araştırmalar Dergisi, 5(3), 325-357. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/tarr/issue/56887/782680
48. Göküş, Ş., Koçoğlu, B. ve Atay, R. (2021). Aliya İzzetbegoviç’e göre bireyin ve toplumun eğitiminde kadının rolü. Y. Çetin (Ed.). Anmak, anlamak ve aşmak bağlamında Aliya İzzetbegoviç. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
49. Gülaçtı, F. (2010). Türkiye’de ve dünyada erken çocukluk ve okul öncesi eğitim. S. Tümkaya ve F. Gülaçtı (Ed.). Erken çocuklu eğitimi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
50. Güleş, F. (2013). Okul öncesi eğitimde fiziksel çevreye ilişkin kalite standartlarının belirlenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
51. Gün, A. (2016). Veli ve öğretici görüşleri doğrultusunda 4-6 yaş grubu Kur’an kursları eğitimi: Samsun ili örneği. Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (7). 34-66. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/amauifd/issue/26903
52. Güneş, A. (2015). 7-14 Yaş dönemi çocuk eğitiminde 100 temel kural. İstanbul: Timaş Yayınları.
53. Güneş, A. (2016). 0-6 Yaş çocuk eğitiminde 100 temel kural (2. bs.). İstanbul: Timaş Yayınları.
54. Gürses İ. ve Kılavuz, M. A. (2016). Kuşakların Ahlâkî Değerleri Birlikte Öğrenmesi: Kohlberg’in Ahlâkî Gelişim Kuramı Açısından Bir Değerlendirme. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 25(1), 97-117. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/228015
55. Hökelekli, H. (1998a). Çocukta ahlak gelişimi ve eğitimi. H. Ayhan (Ed.). Çocuk gelişimi ve eğitimi, İslami İlimler Araştırma Vakfı Tartışmalı Toplantılar Dizisi: 27. İstanbul: Ensar Neşriyat.
56. Hökelekli, H. (1998b). Din psikolojisi (2. bs.). Ankara: Türkiye diyanet Vakfı Yayınları.
57. İsaoğlu, İ. (2023). Velilerin 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarından beklentileri ve memnuniyet düzeyleri üzerine bir araştırma (Trabzon ili örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Trabzon Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Trabzon.
58. Kantarcıoğlu, S. (1974). Ana okulları örgütü (2. bs.). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
59. Kanun Hükmünde Kararname. (2017). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2017/02/20170207M1-1.htm
60. Karasar, N. (1984). Bilimsel araştırma yöntemi (2. bs.). Ankara: Hacettepe-Taş Kitapçılık.
61. Kasar, G. ve Aydın, Y. (2023). Ebeveynlerin 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarından memnuniyet ve beklentileri üzerine bir araştırma: Muş ili örneği. Amasya İlahiyat Dergisi, 20, 458-496. https://doi.org/10.18498/amailad.1260171
62. Kılıç, E. (2021). DİB 4-6 yaş Kur’an kursu öğretim programının uygulanmasında eğitici görüşlerinin dini gelişim kuramları bağlamında değerlendirilmesi (Gaziantep örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
63. Kıral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbid/issue/54983/727462
64. Kızılabdullah, Y. (2015). Kavramsal çerçeve: eğitim, öğretim ve din. R. Doğan, R. Ege, (Ed.). Din Eğitimi. (3. bs.). Ankara: Grafiker Yayınları.
65. Kocaman, K. (2013). Yaygın din eğitimi iletişimi sürecinde hedef kitlenin özelliklerini bilmenin önemi. Journal of Turkish Studies, 8/12, 737-749. DOI: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.6054
66. Kocaman, K. ve Özkaplan B. N. (2023). Paydaş görüşlerine göre hafızlık eğitim veren Kur’an kurslarında pdr hizmetleri. Talim, 7(2), 200-226. DOI: 10.37344/talim.2023.48
67. Korkmaz, M. (2019). 4-6 yaş grubu Kur’an Kursularında din eğitimi (sorunlar ve çözüm önerileri), Ankara: Kimlik Yayınları.
68. Korkmaz, M. (2020). 4-6 Yaş grubu Kur’an kursu öğreticilerinin eğitim-öğretim yeterlikleri üzerine bir araştırma. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 1(57), 237-261. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ilted/issue/55344/679601
69. Kotan, F. (2103). Okul öncesi çocukların din eğitiminde Peygamberî metot. Diyanet Aylık Dergi, (270), 1-3. Erişim adresi: https://dergi.diyanet.gov.tr/makaledetay.php?ID=9394
70. Köylü, M. (2010). Gelişimsel basamaklara göre din eğitimi İstanbul: Nobel Akademik Yayıncılık.
71. Köylü, M. ve Oruç, C. (2017). Çocukluk dönemi din eğitimi (1. bs.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
72. Kur’an kursu ders kitapları. (2024). Diyanet yayın satışı, Erişim adresi: https://yayinsatis.diyanet.gov.tr/k/102/kur-an-kursu-ders-kitaplari
73. Kurt, İ. (2017). Velilerin 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarından memnuniyet düzeyleri ve beklentileri üzerine bir araştırma (Ankara Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çorum.
74. Kuşat, A. (2012). Bilişsel gelişim açısından din fıtrat ilişkisi. ERUIFD, 15/2, 35-53. Erişim adresi: https://isamveri.org/pdfdrg/D00038/2012_15/2012_15_KUSATA.pdf
75. Maxwell, L. E. (2007). Competency in child care settings, the role of the physical environment. Environment and Behavior, 39(2), 229-45. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/238428871_Competency_in_Child_Care_Settings
76. Mehmetoğlu, Y. (1998). Bir eğitim sorunu olarak dinî duygu ve düşüncenin gelişimi. H. Ayhan (Ed.). Çocuk gelişimi ve eğitimi, İslami İlimler Araştırma Vakfı Tartışmalı Toplantılar Dizisi: 27. İstanbul: Ensar Neşriyat.
77. Nas, M. (2018). Çocukluk dönemi gelişimi ve din eğitimi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. Oruç, C. (2010), Okul öncesi dönem çocuğunda ahlaki değerler eğitimi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 1(2), 37-60. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/210644
78. Oruç, C. (2011). Okul öncesi dönemde çocuğun din eğitimi (1. bs). İstanbul: Dem Yayınları.
79. Öcal, M. (1998). Çocukta sosyal gelişim. H. Ayhan (Ed.). Çocuk gelişimi ve eğitimi, İslami İlimler Araştırma Vakfı Tartışmalı Toplantılar Dizisi: 27. İstanbul: Ensar Neşriyat.
80. Özeri, Z. N. (2004). Okul öncesi din ve ahlak eğitimi (1. bs.). İstanbul: Dem Yayınları.
81. Özeri, N. (1998). Anne tutumlarının çocuğun ahlak ve adalet gelişimine etkisi. H. Ayhan (Ed.). Çocuk gelişimi ve eğitimi, İslami İlimler Araştırma Vakfı Tartışmalı Toplantılar Dizisi: 27. İstanbul: Ensar Neşriyat.
82. Poyraz, H. ve Dere, H. (2011). Okul öncesi eğitiminin ilke ve yöntemleri (4. bs.). Ankara: Anı Yayıncılık.
83. Sancak, A. 2022). Okul öncesi din eğitimi açısından 4-6 yaş Kur’an kursları öğretici kitabı (1-2) değerlendirmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bolu.
84. Selçuk, M. (1991). Çocuğun eğitiminde dinî motifler (1. bs.). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
85. Senemoğlu, N. (2018). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya (26. bs.). Ankara: Anı Yayıncılık.
86. Subaşı G. (2015). Bilgiyi işleme kuramı A. Ulusoy (Ed.). Gelişim ve öğrenme psikolojisi (8. bs.). Ankara: Anı Yayınları.
87. Şahin, M.-Göküş, Ş. (2020), Şeyh Ahî Dâ’î Fütüvvetnâmesi’nde ahlâkî değerler, Turkish Studies-Religion, 15(2), 237-254.
88. Şahin, M.-Göküş, Ş. (2022), Rasim Özdenören’in Gül Yetiştiren Adam’ında Kültür ve Kimlik Krizi, Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi-Pamukkale Universtity Journal of Divinity Faculty 9/3, s. 853-869. Doi no: 10.17859/pauifd.1202585.
89. Şimşek, A. (2012). Araştırma modelleri, alanyazın taraması. A. Şimşek (Ed.), Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Web-Ofset, 52-106.
90. Şimşek, R. (2014). 5-6 Yaş çocukların dinî kavramları algılama düzeyleri Arifiye örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
91. Tatar, A. F. (2009). Okul öncesi eğitiminde hoşgörü eğitimi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
92. Tosun, C. ve Çapcıoğlu, F. (2105). 4-6 yaş Kur’an kursları öğretim programının dinî gelişim kuramları çerçevesinde incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(5), 705-720. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/pegegog/issue/22565/241082
93. Turan, İ. (2020). Din eğitiminin politik ve hukuki temelleri. İ. Turan ve B. Nazıroğlu, (Ed.), Din eğitimi, Ankara: Bilay Yayınları, 45-58.
94. Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli. (2024). Erişim adresi: https://tymm.meb.gov.tr/ogretim-programlari/okul-oncesi
95. Türkmen S. ve Bayrakdar, N. (2020). Öğretici görüşlerine göre 4-6 yaş grubu Kur’an kursu binalarının fiziki imkânlar açısından eğitime elverişlilik durumu (Gaziantep örneği). Dini Araştırmalar, Din Eğitimi: Beyza Bilgin Özel Sayısı, 23(58), 101-126. DOI: 10.15745/da.790879
96. Üzümcü, M. ve Çınar, N. (2020). Öğreticilerine göre diyanet 4-6 yaş Kur’an kursları (Çorlu örneği). Trabzon İlahiyat Dergisi 7(1), 8-51. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1177079
97. Yağcı, S. (2020). Öğreticilere göre diyanet işleri başkanlığı ve müftülüklerin 4-6 yaş grubu Kur’an kursları çalışmaları. Balıkesir İlahiyat Dergisi, (11), 195-221. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/baid/issue/55546/711318
98. Yavuz, K. (1983). Çocukta dinî duygu ve düşüncenin gelişmesi Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
99. Yavuz, K. (1998). Çocuğun dünyası ve gelişme (2. bs). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları.
100. Yavuzer, H. (1997). Çocuk eğitimi el kitabı (5. bs). İstanbul: Remzi Kitabevi.
101. Yazıbaşı, M. A. (2020). Kur’an kursu öğreticilerine göre 4-6 yaş Kur’an kursu öğreticisi, öğrencisi ve öğrenci velisinin ihtiyaç ve beklentileri (Kırıkkale örneği). Dinî Araştırmalar, 23(57), 95-116. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/da/issue/54789/749609
102. Yeşilyaprak, B. (1993). Kişilik gelişiminde ailesel faktörlerin etkine ilişkin bir araştırma. Aile ve Tolum Dergisi, 3(1), 3-16. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/188683
103. Yıldırım, B. (1997). Çocuğun şahsiyet gelişiminde ailenin yeri ve önemi üzerine bir inceleme. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2, 119-136. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/firatilahiyat/issue/68467/1070113
104. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (8. bs). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
105. Yılmaz, A. (2022). Öğretici görüşleri doğrultusunda 4-6 yaş grubu Kur’an kurslarında yapılan Kur’an öğretimi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Malatya.