The Use of Digital Technology by Parents from the Perspective of Children

Öz

This study is a qualitative research project aimed at examining preschool children's perceptions and views of their parents' use of digital technology. The study employs a phenomenological design, allowing an in-depth understanding of how individuals perceive a specific phenomenon. The research participants comprised a total of 27 children, 15 of whom were girls and 12 boys. The ages of the children in the study group ranged from 48 to 72 months. Specifically, nine children aged 48-60 months and 18 children aged 61-72 months were included in the study. A snowball sampling method was used to recruit participants. Data were collected through a semi-structured interview consisting of questions about parents' use of digital technology. To ensure content validity, the interview form was reviewed by two experts in early childhood education, and necessary revisions were made based on their suggestions. A language expert also reviewed the form and finalized it after a pilot study involving three children. The interviews were conducted face-to-face; verbal consent was obtained from the children, and written consent was obtained from their parents before the interviews. During the interviews, audio recordings were taken to document the data, which were later transcribed into written texts for analysis. The collected data were analysed using the content analysis method. The study's findings indicate that parents' use of digital technology can influence children's perceptions, emotions, and behaviours. Children often perceived their parents' prolonged engagement with digital technology as neglect, which evoked emotional responses such as loneliness, jealousy, and anger. Furthermore, excessive parental use of digital technology was found to reduce family interactions, lower the quality of face-to-face communication, and desensitize parents to their children's behavioural cues. The findings also revealed how parental digital behaviours shape children's media habits. Some children imitate their parents' behaviours, which supports the social learning theory. The study highlights the negative effects of parents' use of digital technology on children's social, emotional, and cognitive development. Children frequently expressed feelings of loneliness, neglect, and insecurity as their parents spent more time on digital devices. Additionally, children observed that their parents' focus on devices during family interactions led to communication breakdowns. For example, parental engagement with digital technology during mealtimes, playtime, or bedtime was identified as a factor that increased children's attempts to gain attention. In addition to the negative effects, some children mentioned the positive outcomes of using digital technology with their parents for educational purposes. They noted that spending time with parents on educational apps or creative activities on digital devices was enjoyable. However, for such positive effects to emerge, it is critical for parents to manage their use of digital technology consciously. Setting boundaries on digital technology use and spending quality time with children is essential for supporting their social and emotional development. In this context, avoiding using digital devices during family moments such as mealtimes, bedtime, and playtime can effectively meet children's emotional needs. Furthermore, educational programs should be organized to raise parents' awareness of the effects of digital technology use on children. These programs should guide parents to be role models for their children, control screen time, and consciously use devices. In conclusion, this study sheds light on parents' digital technology usage habits from children's perspective. It demonstrates that these habits can significantly affect children's social, emotional, and cognitive development. The findings underscore the importance of parents consciously managing their relationship with digital technology to support their children's healthy development and strengthen family bonds.

Anahtar Kelimeler

• Preschool education
• Preschool period
• Parent-child interaction
• Technopherence
• Digital technology usage

Çocukların Gözünden Ebeveynlerinin Dijital Teknoloji Kullanımı

Öz

Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının gözünden ebeveynlerinin dijital teknoloji kullanımına yönelik algı ve görüşlerini incelemeyi amaçlayan nitel bir çalışmadır. Çalışmada, bireylerin belirli bir fenomeni nasıl algıladıklarını derinlemesine anlamayı sağlayan fenomenolojik desen kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını, 15’i kız ve 12’si erkek olmak üzere toplam 27 çocuk oluşturmuştur. Çalışma grubundaki çocukların yaşları 48-72 ay arasında değişmektedir. Bu kapsamda, 48-60 ay arasında 9, 61-72 ay arasında ise 18 çocuk araştırmaya dahil edilmiştir. Katılımcılara ulaşmak için kartopu örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Araştırmanın verileri, ebeveynlerin dijital teknoloji kullanımına yönelik sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Görüşme formunun kapsam geçerliliğini sağlamak için iki okul öncesi eğitimi uzmanından görüş alınmış ve uzmanların önerileri doğrultusunda gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Dil açısından bir uzman tarafından değerlendirilen form, üç çocukla yapılan pilot uygulamanın ardından son halini almıştır. Görüşmeler yüz yüze gerçekleştirilmiş, görüşme öncesinde çocuklardan sözlü onam, ebeveynlerinden ise yazılı onam alınmıştır. Görüşmeler sırasında ses kaydı alınarak veriler kayıt altına alınmış ve analiz süreci için yazılı metinlere dönüştürülmüştür. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, ebeveynlerin dijital teknoloji kullanımının çocukların algılarını, duygularını ve davranışlarını etkileyebildiğini göstermektedir. Ebeveynlerin dijital teknolojilerle uzun süre meşgul olmaları, çocuklar tarafından genellikle ihmal algısı, yalnızlık, kıskançlık ve öfke gibi duygusal tepkilerle karşılanmıştır. Ayrıca, ebeveynlerin yoğun teknoloji kullanımı, aile içi etkileşimlerin azalmasına, yüz yüze iletişim kalitesinin düşmesine ve ebeveynlerin çocukların davranışsal ipuçlarına duyarsızlaşmasına yol açabilir. Bulgular, ebeveynlerin dijital davranışlarının çocukların medya alışkanlıklarını nasıl şekillendirdiğini açık bir şekilde ortaya koymuştur. Bazı çocukların ebeveynlerini taklit ederek benzer davranışlar sergilemeleri, sosyal öğrenme kuramını destekler niteliktedir. Elde edilen bulgular, ebeveynlerin dijital teknoloji kullanımının çocukların sosyal, duygusal ve bilişsel gelişimleri üzerindeki olumsuz etkilerini gözler önüne sermiştir. Çocuklar, ebeveynlerinin dijital teknolojilerle geçirdiği zamanın artmasıyla yalnızlık, ihmal edilmişlik ve güvensizlik duygularını sıkça ifade etmişlerdir. Bunun yanı sıra, çocukların aile içi etkileşimler sırasında ebeveynlerinin cihazlara odaklandığını gözlemlemelerinin, çocukların ebeveynleriyle olan iletişimlerinde kopukluk yaşamasına neden olduğu ifade edilmiştir. Bu bağlamda, yemek saatlerinde, oyun oynarken ya da yatmadan önce ebeveynlerin dijital teknolojilerle ilgilenmeleri, çocukların dikkat çekme çabalarını artıran bir faktör olarak değerlendirilmektedir. Olumsuz etkilerin yanı sıra, bazı çocuklar ebeveynleriyle birlikte dijital teknolojileri eğitici amaçlarla kullanmanın olumlu sonuçlarından bahsetmişlerdir. Çocuklar, ebeveynleriyle birlikte dijital teknolojilerde eğitici uygulamalar veya yaratıcı etkinliklerle vakit geçirmenin keyifli olduğunu belirtmişlerdir. Ancak bu tür olumlu etkilerin ortaya çıkabilmesi için ebeveynlerin dijital teknoloji kullanımını bilinçli bir şekilde yönetmeleri gerekmektedir. Ebeveynlerin, dijital teknoloji kullanımına sınırlar koyarak çocuklarıyla kaliteli zaman geçirmeleri, çocukların sosyal ve duygusal gelişimlerini desteklemek açısından kritik öneme sahiptir. Bu kapsamda, yemek saatleri, yatma zamanı ve oyun gibi aile içi özel anlarda dijital cihazlardan uzak durmak, çocukların duygusal ihtiyaçlarının karşılanmasında etkili olabilir. Bununla birlikte, ebeveynlerin dijital teknoloji kullanımının çocuklar üzerindeki etkileri konusunda bilinçlenmesi için eğitim programları düzenlenmeli ve bu programlarda ebeveynlere, çocuklara rol model olma, ekran sürelerini kontrol etme ve cihazları bilinçli bir şekilde kullanma konularında rehberlik edilmelidir. Sonuç olarak, bu araştırma ebeveynlerin dijital teknoloji kullanım alışkanlıklarını çocukların bakış açısıyla ortaya koymuş ve bu görüşlerden hareketle çocukların sosyal, duygusal ve bilişsel gelişimleri açısından önemli sonuçlar doğurabileceğini göstermiştir. Elde edilen bulgular, ebeveynlerin dijital teknolojilerle olan ilişkilerini bilinçli bir şekilde yönetmelerinin, çocukların sağlıklı bir şekilde gelişmesi ve aile içi bağların güçlenmesi açısından kritik bir önem taşıdığını vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Okul öncesi eğitim
• Okul öncesi dönem
• Ebeveyn-çocuk etkileşimi
• Teknoferans
• Dijital teknoloji kullanımı

Kaynakça

1. American Academy of Pediatrics. (2016). Council on communications and media policy statement: Media and young minds. AAP Publication.
2. Anderson, D. R., & Hanson, K. G. (2017). Screen media and parent-child interactions. In R. Barr & D. N. Linebarger (Eds.), Media exposure during infancy and early childhood: The effects of content and context on learning and development (pp. 173-194). Springer International Publishing/Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-3-319-45102-2_11
3. Bandura, A. (1978). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Advances in Behaviour Research and Therapy, 1(4), 139-161. https://doi.org/10.1016/0146-6402(78)90002-4
4. Barcus, F. E. (1959). Communications content: Analysis of the research. Unpublished doctoral dissertation, University of Illinois, Illinois.
5. Blackman, A. (2015). Screen time for parents and caregivers: Parental screen distraction and parenting perceptions and beliefs. Pace University.
6. Bowlby, J. (1982). Attachment and loss: Volume 1. Attachment (2nd ed.). Basic Books.
7. Cingel, D. P., & Krcmar, M. (2013). Predicting media use in very young children: The role of demographics and parent attitudes. Communication Studies, 64(4), 374-394. https://doi.org/10.1080/10510974.2013.770408
8. Coyne, S. M., Padilla-Walker, L. M., Fraser, A. M., Fellows, K., & Day, R. D. (2017). Media time equals family time? A longitudinal examination of positive and negative media use within families. Family Relations, 66(3), 449-463. https://doi.org/10.1111/fare.12245

9. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2016). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage Publications.
10. Fay‐Stammbach, T., Hawes, D. J., & Meredith, P. (2014). Parenting influences on executive function in early childhood: A review. Child Development Perspectives, 8(4), 258-264. https://doi.org/10.1111/cdep.12095
11. Griffith, S. F. (2023). Parent beliefs and child media use: Stress and digital skills as moderators. Journal of Applied Developmental Psychology, 86, 101535. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2023.101535
12. Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1982). Epistemological and methodological bases of naturalistic inquiry. Educational Communication and Technology Journal, 30(4), 233-252. https://doi.org/10.1007/BF02765185
13. Haughton, C., Aiken, M., & Cheevers, C. (2015). Cyber babies: The impact of emerging technology on the developing infant. Psychology Research, 5(9), 504-518. https://doi.org/10.17265/2159-5542/2015.09.002
14. Hiniker, A., Sobel, K., Suh, H., Sung, Y. C., Lee, C. P., & Kientz, J. A. (2015, April). Texting while parenting: How adults use mobile phones while caring for children at the playground. In Proceedings of the 33rd Annual ACM Conference on Human Factors in Computing Systems (pp. 727-736).
15. Hinkley, T., & McCann, J. R. (2018). Mothers’ and father’s perceptions of the risks and benefits of screen time and physical activity during early childhood: a qualitative study. BMC Public Health, 18, 1-8. https://doi.org/10.1186/s12889-018-6199-6
16. Jago, R., Stamatakis, E., Gama, A., Carvalhal, I. M., Nogueira, H., Rosado, V., & Padez, C. (2012). Parent and child screen-viewing time and home media environment. American Journal of Preventive Medicine, 43(2), 150-158. https://doi.org/10.1016/j.amepre.2012.04.012
17. Kildare, C. A., & Middlemiss, W. (2017). Impact of parents mobile device use on parent-child interaction: A literature review. Computers in Human Behavior, 75, 579-593. https://doi.org/10.1016/j.chb.2017.06.003
18. Krippendorff, K. (1980). Validity in content analysis. In E. Mochmann (Ed.), Computerstrategien für die kommunikationsanalyse (pp. 69-112). Campus.
19. Kushlev, K. (2015). Digitally connected, socially disconnected: Can smartphones compromise the benefits of interacting with others? [Unpublished doctoral dissertation]. University of British Columbia.
20. Lauricella, A. R., Barr, R. F., & Calvert, S. L. (2009). Emerging computer skills: Influences of young children's executive functioning abilities and parental scaffolding techniques in the US. Journal of Children and Media, 3(3), 217-233. https://doi.org/10.1080/17482790902999892
21. Lauricella, A. R., Wartella, E., & Rideout, V. J. (2015). Young children's screen time: The complex role of parent and child factors. Journal of Applied Developmental Psychology, 36, 11-17. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2014.12.001
22. Livingstone, S., & Blum-Ross, A. (2020). Parenting for a digital future: How hopes and fears about technology shape children's lives. Oxford University Press.
23. McDaniel, B. T. (2015). “Technoference”: Everyday intrusions and interruptions of technology in couple and family relationships. In C. J. Bruess (Ed.), Family communication in the age of digital and social media (pp.228-244). Peter Lang.
24. McDaniel, B. T. (2020). Parent perceptions of positive and negative impacts of phone use on parenting and associations with stress, depression, and child behavior. National Council on Family Relations. St. Louis, MO.
25. McDaniel, B. T., & Coyne, S. M. (2016a). “Technoference”: The interference of technology in couple relationships and implications for women’s personal and relational well-being. Psychology of Popular Media Culture, 5(1), 85-98. https://doi.org/10.1037/ppm0000065
26. McDaniel, B. T., & Coyne, S. M. (2016b). Technology interference in the parenting of young children: Implications for mothers’ perceptions of coparenting. The Social Science Journal, 53(4), 435-443. https://doi.org/10.1016/j.soscij.2016.04.010
27. McDaniel, B. T., & Radesky, J. S. (2018a). Technoference: Longitudinal associations between parent technology use, parenting stress, and child behavior problems. Pediatric Research, 84(2), 210-218. https://doi.org/10.1038/s41390-018-0052-6
28. McDaniel, B. T., & Radesky, J. S. (2018b). Technoference: Parent distraction with technology and associations with child behavior problems. Child Development, 89(1), 100-109. https://doi.org/10.1111/cdev.12822
29. Merriam, S. (2015). Qualitative research and case study applications in education. Jossey-Bass.
30. Moser, C., Schoenebeck, S. Y., & Reinecke, K. (2016, May). Technology at the table: Attitudes about mobile phone use at mealtimes. In Proceedings of the 2016 CHI Conference on Human Factors in Computing Systems (pp. 1881-1892).
31. Napier, C. (2014). How use of screen media affects the emotional development of infants: Carole Napier undertook a literature review to explore the research into the effects of watching television and other electronic devices on parent-child interactions. Primary Health Care, 24(2), 18e25. http://dx.doi.org/10.7748/ phc2014.02.24.2.18.e816.
32. Oduor, E., Neustaedter, C., Odom, W., Tang, A., Moallem, N., Tory, M., & Irani, P. (2016, June). The frustrations and benefits of mobile device usage in the home when co-present with family members. In Proceedings of the 2016 ACM conference on designing interactive systems (pp. 1315-1327).
33. Patton, M. Q. (2018). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (2. Baskı). Pegem Akademi.
34. Pila, S., Lauricella, A. R., Piper, A. M., & Wartella, E. (2021). The power of parent attitudes: Examination of parent attitudes toward traditional and emerging technology. Human Behavior and Emerging Technologies, 3(4), 540-551. https://doi.org/10.1002/hbe2.279
35. Radesky, J. S., & Christakis, D. A. (2016). Increased screen time: implications for early childhood development and behavior. Pediatric Clinics, 63(5), 827-839. https://doi.org/10.1016/j.pcl.2016.06.006
36. Radesky, J. S., Eisenberg, S., Kistin, C. J., Gross, J., Block, G., Zuckerman, B., & Silverstein, M. (2016a). Overstimulated consumers or next-generation learners? Parent tensions about child mobile technology use. The Annals of Family Medicine, 14(6), 503-508. https://doi.org/10.1370/afm.1976
37. Radesky, J. S., Kistin, C. J., Zuckerman, B., Nitzberg, K., Gross, J., Kaplan-Sanoff, M., ... & Silverstein, M. (2014). Patterns of mobile device use by caregivers and children during meals in fast food restaurants. Pediatrics, 133(4), e843-e849. https://doi.org/10.1542/peds.2013-3703
38. Radesky, J. S., Kistin, C., Eisenberg, S., Gross, J., Block, G., Zuckerman, B., & Silverstein, M. (2016b). Parent perspectives on their mobile technology use: The excitement and exhaustion of parenting while connected. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 37(9), 694-701. https://doi.org/10.1097/DBP.0000000000000357
39. Reed, J., Hirsh-Pasek, K., & Golinkoff, R. M. (2017). Learning on hold: Cell phones sidetrack parent-child interactions. Developmental Psychology, 53(8), 1428-1436. https://doi.org/10.1037/dev0000292
40. Rideout, V., & Robb, M. B. (2018). Social media, social life: Teens reveal their experiences. Common sense media. Retrieved from https://www.commonsensemedia.org/sites/default/files/uploads/research/2018_.
41. Sroufe, L. A. (2005). Attachment and development: A prospective, longitudinal study from birth to adulthood. Attachment & Human Development, 7(4), 349-367. https://doi.org/10.1080/14616730500365928
42. Steiner-Adair, C., & Barker, T. H. (2014). The big disconnect: Protecting childhood and family relationships in the digital age. Harper Collins Publishers.
43. Stone, P. J., Dunphy, D. C., Marshall, S. S., & Ogilvie, D. M. (1966). The general inquirer: A computer approach to content analysis. The M.I.T. Press.
44. Stupica, B. (2016). Rounding the bases with a secure base. Attachment & Human Development, 18(4), 373-390. https://doi.org/10.1080/14616734.2016.1170052
45. Torres, C., Radesky, J., Levitt, K. J., & McDaniel, B. T. (2021). Is it fair to simply tell parents to use their phones less? A qualitative analysis of parent phone use. Acta Paediatr, 110, 2594-2596. https://doi.org/10.1111/apa.15893
46. Turkle, S. (2011). Alone together: Why we expect more from technology and less from each other. Basic Books.
47. Wolfers, L. N. (2021). Parental mobile media use for coping with stress: A focus groups study. Human Behavior and Emerging Technologies, 3(2), 304-315. https://doi.org/10.1002/hbe2.252
48. Xu, H., Wen, L. M., & Rissel, C. (2015). Associations of parental influences with physical activity and screen time among young children: A systematic review. Journal of Obesity, 2015. https://www.hindawi.com/journals/jobe/2015/546925/.
49. Zimmer-Gembeck, M. J., Webb, H. J., Pepping, C. A., Swan, K., Merlo, O., Skinner, E. A., ... & Dunbar, M. (2017). Is parent-child attachment a correlate of children’s emotion regulation and coping?. International Journal of Behavioral Development, 41(1), 74-93. https://doi.org/10.1177/0165025415618