None
Bu çalışma, Gambiya’da kastın toplumsal ilişkileri nasıl şekillendirdiğini Blalock’un (1967) Grup Tehdidi Hipotezi çerçevesinde incelemekte ve Batı tarzı eğitimin kastla ilgili sorunların çözümüne ne ölçüde katkı sağladığını değerlendirmektedir. Çalışma, kastın neden kentsel alanlarda zayıflarken kırsal bölgelerde daha dirençli ve sıkı biçimde korunduğunu açıklamaya odaklanmakta, ayrıca dünyanın diğer bölgelerindeki benzer hiyerarşik uygulamaların etkilerini karşılaştırmalı olarak ele almaktadır. Nüfus büyüklüğü, iç göç, yoksulluk göstergeleri ve lise eğitimine erişim üzerine yapılan analizler, açık bir örüntü ortaya koymaktadır: kentlerde kast profillemesi azalırken, kırsal Gambiyalılar kast kimliklerine ve sınırlarına daha sıkı şekilde tutunmaktadır. Şehirlerde işgücü piyasaları, karma eğitim ortamları ve yüksek hareketlilik, günlük yaşamda gruplar arası temasları artırarak açık etiketlemeyi zayıflatmakta ve kast göstergelerinin önemini azaltmaktadır. Buna karşılık kırsal bölgelerde süregelen yoksulluk, sınırlı eğitim olanakları ve kısıtlı toplumsal hareketlilik, rekabet ve “tehdit” algılarını güçlendirerek kast temelli ayrışmayı sürdürmekte ve kimlikleri daha görünür kılmaktadır. Çalışma ayrıca, siyasi düzenin değişmesinin beklenmedik bir sonucu olarak eğitimde benzeri görülmemiş bir genişlemenin ortaya çıktığını; yeni okulların açılması ve erişimin artmasının, kentlerde kast profillemesinin gerilemesine katkıda bulunduğunu ileri sürmektedir. Bununla birlikte, komşu toplumlarla yapılan karşılaştırmalar, diğer toplumsal açıdan sakıncalı uygulamalar dönüşüme direnç gösterse de Batı eğitiminin kastı tamamen ortadan kaldırmaktan ziyade kent bağlamında seçici biçimde gizlediğini ortaya koymaktadır. Eğitim, kamusal davranışta arzu edilen bir değişimi teşvik edebilir; ancak tek başına bireylerin veya toplumun derin karakterini düzenleyemez. Çalışma, kalıcı eşitliğin esasen etkin hukuk uygulaması, iyi yönetişim ve sürdürülebilir kurumsal bağlılıkla sağlanabileceğini; aksi takdirde kast sınırlarının modernleşen bağlamlarda dahi yeniden ortaya çıkma riskini taşıdığını sonucuna bağlamaktadır. Bu bağlamda, eğitim bir araç olarak önemlidir fakat gerçek dönüşüm, güçlü kurumlar ve adaletin sürekliliği ile mümkündür.
None
This study examines how caste shapes social relations in The Gambia through the lens of Blalock’s (1967) Group Threat Hypothesis and assesses the extent to which Western education can be credited with addressing caste-related concerns. It focuses on explaining why caste appears to weaken in urban settings while remaining more resilient and firmly maintained in rural areas, and it establishes parallels by considering the effects of similar hierarchical practices in other parts of the world. Drawing on analyses of population size, internal migration, poverty indicators, and access to high school education, the paper shows a clear pattern: as urban caste profiling wanes, rural Gambians tend to hold on to caste identities and boundaries more tenaciously. In cities, labor markets, mixed educational environments, and higher mobility increase everyday intergroup contact, which can dilute overt labeling and reduce the salience of caste markers. In rural areas, however, persistent poverty, limited educational opportunities, and restricted social mobility reinforce perceptions of competition and “threat,” thereby sustaining caste-based differentiation and making caste identities more visible in everyday life. The paper further argues that an unintended consequence of a change in political dispensation was the emergence of an unprecedented expansion in education—particularly through new schools and broader access—which ostensibly contributed to the decline of urban caste profiling. Yet comparisons with neighboring societies suggest that while other socially repugnant practices may resist transformation, Western education often operates by selectively masking caste in urban contexts rather than eliminating it altogether. Education may encourage a desired modification of public behavior, but it does not, by itself, regulate the deeper character of individuals or society. Durable parity, the study concludes, falls primarily within the domain of effective law enforcement, governance, and sustained institutional commitment, without which caste boundaries risk reasserting themselves even in modernizing contexts.
Social Anthropology Caste Discrimination Conflict The Gambia Rural Poverty
None
None
Thanks.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Sosyal Antropoloji |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | None |
| Gönderilme Tarihi | 9 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 20 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 10 Sayı: 4 |