Breaking from its Context and Turning it into an Ideological Instrument: An Example of “Menzila” Hadith

Öz

History as a science that conveys historical events without neglecting place, time and human elements. This transfer reflects a certain understanding and is written from the perspective of the historian. The ‘hi-story’ that expresses this is a reference to this irony and includes a criticism to the thesis that history is objective. Because the historian has certain concerns and an approach to the event. This is also an approach to the existence of ideological elements in historiography. On the other hand, History also ensures that the events of the past exist in a consciousness in the next generations. In this case, this series of events expected from history ensures that a group of people coexists around an idea. The next generations of history can therefore be assumed to be an ideological means of repression. The sub-branch of Islamic History, which is a part of General History, is the subject of this Article, the way of Shia's evaluation of History events. It aims to show their assessment of a hadith of the Prophet Islam. However, before this, the evaluations of the Sunni-Shiite currents regarding the Caliphate theory were discussed. With this aspect; it is seen that what is done is an attempt to rewrite that transcends the boundaries of historiography and reconstructs the past.

Anahtar Kelimeler

• Ali b. Ebi Talib,Shia,Menzile,Ideiology,Context

Bağlamından Koparılarak İdeolojik Bir Araca Dönüştürülmesi Örneği Olarak: “Menzile” Hadisi

Öz

Her söz bir bağlama aittir ve söz ancak o bağlam içerisinde anlaşılabilir. Bağlamından koparılan bir söz grubu bir mesaj içeriyor olsa da bu anlam o sözün söylendiği andaki mesaj değildir. Sembol için de durum bundan farklı değildir. Bir tablodaki objelerden her birinin tekil bir anlamı olabilir, fakat bir tabloda belirli perspektifte birlikte ifade ettikleri anlam, her birinin ayrı ayrı ifade ettiği anlamdan farklıdır. Mesajın doğru anlaşılması sadece bu koşullar altında mümkündür. Koşulların değişmesi iletinin doğru bir şekilde anlaşılmasını güçleştirir. “ Hadis” ler de dilin ögesi olarak o dilin bir söz grubu olarak bir anlam taşırlar. Bu yönü ile her hangi bir söz ve cümlelerden bir farkı da yoktur. Hadisler de diğer cümleler gibi konuşulduğu tarihsel koşullarla bağlantılıdır ve bir anlama karşılık kullanılır. Öte yandan, hadisler, dini değerler inşa eden sözcük grupları olarak doğru anlaşılmaları daha da önemlidir. Araştırmamız, Şii İslam anlayışında önemli bir yere sahip olan Menzile hadisinin tarihi bağlamı ve kendisine yüklenen ideolojik anlamı ile ilgili olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Ali b. ebi Talib,Şia,Menzile,İdeoloji,Bağlam

Kaynakça

1. Ahmet, Emin. Fecru’l-İslâm. Çeviren Ahmet Serdaroğlu. Ankara: Kılıç Yayınevi, 1976.
2. Akyüz, Vecdi. Asrı Saadette Siyasi Konuşmalar. İstanbul: Dergah Yayınları, 2004.
3. Anthony Black. Siyasal İslam Düşüncesi Tarihi: Peygamberden Bugüne. Çeviren Hamit Çalışkan Sevda Çalışkan. Ankara: Dost Kitabevi, 2010.
4. Cem Zorlu. İslam Tarihinde İlk İktidar Mücadelesi. İstanbul: İz yayıncılık, 2014.
5. Dakake, Maria Massi. The Charismatic Community,: Shi'ite Identity in Early Islam. Suny Press, 2012.
6. Dinâverî, Ebû Hanife Ahmed b. Dâvûd. Ahbâru't-Tıvâl, (Thk. Abdu’l Mûn’im Amir). Bağdat: Daru İhyai’l Kutubu’l Arabi, 1960.
7. Ethem Ruhi Fığlalı. «Sakîfe" Olayı veya Hz. Ebu Bekir’in Halflife Seçimi» (İslâm Medeniyeti), no. 3 (1982): 7-27.
8. Ebu Nuaym el- İsbehânî. Kitabu'l İmame fi reddi alâ'r Rafide (Thk. Ali b. Muhammed b. Nâsır el- Fakeyhî) . Medine: Mektebeti'l Ulûm ve'l Hukm, 1987.

9. ez Zuhri, İbni Şihab. El Megazi, İlk Dönem İslam Tarihinde Savaşlar ( Arapça -Türkçe). Çeviren Mehmet Nur Akdoğan. Ankara: Ankara Okulu, 2016.
10. Fuad Jabali. The Companions of the Prophet: a Study of Geographical Distribution and Political Alignments . Brill Academic Publication, 2003.
11. Hekim, Seyyid Muhammed Said et Tabatabaî el-. Usulu’l Akide . Daru’l Hilal, 2006.
12. Halife bin Hayyat. Tarihu Halife b. Hayyât (Thk. Ekrem Ziya Umarî ). Riyad: Daru Tayyibe, 1985.
13. Hasan Onat. «Şii İmamet Nazariyesi.» Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1992: 89-110.
14. İbn Hişâm, Ebu Muhammed Cemaleddin Abdülmelik. es-Sîretü’n-Nebeviyye. Beyrut: Daru İbn Hazm, 2009.
15. İbn İshak, Ebu Abdullah Muhammed b. İshak b. Yesar. es-Sîretü’n-Nebeviyye, (Thk: Ahmed Ferid el-Mezîdî ). Beyrut: Daru'l Kutubu'l İlmiye, 2004.
16. İbni Kuteybe, Ebu Muhammed Abdullah b. Müslim. el-İmâme ve’s-Siyâse. (Thk. Ali Şirî). Beyrut: Dâru’l-Edva, 1990.
17. —. el-Me’arif(Thk. Servet Ukkaşe). Kâhire: Dâru’l-Meârif, 1960.
18. Mehmet Nur Akdoğan. «Şii Literatürde Hz. Ömer’in Bazı Hadiselerdeki Rolü.» e-Şarkiyat İlmi Araştırmaları Dergisi/Journal of Oriental Scientific Research (JOSR, no. 12 (2014): 86-116.
19. Metin Bozan. «Tarihi Hadiselerin Konjonktürel İnşası (Şia’da Kerbela Örneği)» E-Şarkiyat İlmi Araştıarmaları Dergisi/Journal Of Oriental Scientific Research (JOSR) 9, no. 2 (2017): 802-822.
20. Musevi, Seyyid Muhammed. Peşaver Geceleri. Çeviren Fahrettin Altan, Kadri Çelik, Arslan Başaran, Serdar Aytekin, Yusuf Töre ve Mehdi Aksu, İstanbul: Kevser Yayınları, 2004.
21. Nâşî el-Ekber, Ebü'l-Abbas Abdullah b. Şirşir. Mesâilü'l-İmâme min Kitâbi'l-Evsât fî'l-Makâlât, (Thk. Josef Van Ess). Beyrut, 1971.
22. Nesâî, Ebû Abdirrahman Ahmed b. Şuayb b.Ali. Hasaisu emirul muminin Ali ibni Ebi Talib (Thk. Ahmed Mirin Beluşi). Kuveyt: Mektebetu'l Mualla, 1986.
23. Nizamettin Parlak. «Sakifedeki Halife Adayları, İSTEM 19: 121-136.» (İSTEM), no. 19 (2012): 121-136.
24. Suyuti, Celaleddin. Tarihu’l-Hulefa, (Thk. İbrahim Salih). Beyrut: Daru Sadr, 1997.
25. Taberî, Ebû Ca’fer İbn Cerîr. Tarîhu’l-Ümem ve’l-Mülûk. ( nşr Ebû Suhayb el-Kermî). Riyad: Beytü’l-Efkâri’d-Devliyye, tarih yok.
26. Vâkidî, Muhammed bin Ömer. Kitâbu’l-Meğazi (Thk.Marsden Jones). Beyrut: A'lemi Kutub, 1984.
27. Wilferd Madelung. The Succession to Muhammad: A study of the early Caliphate. Cambridge University Press, 2004.