Türk Hukukunda ve Alman Hukukunda Uzaktan Çalışmanın Temel Esasları

Öz

Uzaktan çalışma, klasik iş ilişkisinden farklı olarak işçinin işyeri dışında iş görmesine dayanan bir çalışma modelidir. Özellikle Covid-19 döneminde bu çalışma biçiminin birçok yerde uygulanmak zorunda kalması, bu modele dair pek çok soruyu da beraberinde getirmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesine 2016 yılında eklenen uzaktan çalışmanın ayrıntıları ise yakın tarihte çıkarılan Yönetmelikte düzenlenmiştir. Buna karşılık Alman Hukukunda bu çalışma biçimine dair özel bir düzenleme bulunmamakta, konu genellikle öğreti görüşleri çerçevesinde şekillenmektedir. Bu çalışmada uzaktan çalışmanın temel esasları hem Türk Hukuku hem de Alman Hukuku çerçevesinde ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan çalışma
• tele çalışma
• uzaktan çalışmada veri güvenliği
• Alman hukukunda uzaktan çalışma
• evden çalışma

Grundprinzipien der Telearbeit im türkischen und deutschen Recht

Öz

Basic Principles of Teleworking in Turkish and German Law

Öz

Teleworking is a working model based on the employee's work outside the workplace, unlike the classical employment relationship. The fact that this way of working has to be applied in many places, especially during the Covid- 19 period, has brought many questions about this model. The details of teleworking, which were added to Article 14 of the Labor Law No. 4857 in 2016, were regulated in the recently issued Regulation. On the other hand, there is no special regulation regarding this employment model in German Law, and the subject is generally shaped within the framework of doctrinal views. In this study, the basic principles of teleworking are discussed within the framework of both Turkish Law and German Law.

Anahtar Kelimeler

• Teleworking
• distance working
• working at home
• data protection in teleworking
• teleworking in German law

Kaynakça

1. AKYİĞİT Ercan, İş Hukuku, 13. Bası, Seçkin Yayıncılık, İstanbul, 2021.
2. ALP Mustafa, “Tele Çalışma (Uzaktan Çalışma)”, Prof. Dr. Sarper Süzek’ e Armağan, Beta Yayıncılık, İstanbul 2011, 795-851.
3. AYDIN Ufuk, “Covid-19 Pandemisi; İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Alanında Yarattığı Sorunlar ve Çözüm Önerileri, İstanbul Aydın Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 6, Sayı 2, Yıl 2020, 181-214.
4. CİVAN Orhan Ersun, “İş Hukukunda Uzaktan Çalışma (Evde Çalışma/Tele Ça- lışma)”, Legal İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, legalbank.net, Erişim Tarihi 29.06.2021, Cilt 26, Sayı 7, Yıl 2010, 525-573.
5. ÇELİK Nuri/CANİKLİOĞLU Nurşen/CANBOLAT Talat, İş Hukuku Dersleri, 33. Bası, Beta Yayıncılık, İstanbul 2020.
6. DÄUBLER Wolfgang, Digitalisierung und Arbeitsrecht, 7. Bası, Bund Verlag, Frankfurt am Main, 2020.
7. GROBYS Isabella/PANZER-HEEMEIER Andrea, Stichwortkommentar Arbeitsrecht, 3. Bası, Nomos Verlag, Baden-Baden, 2021.
8. HÜMMERICH Klaus/REUFELS Martin, Gestaltung von Arbeitsverträgen, 4. Bası, Nomos Verlag, Baden-Baden, 2019.

9. KANDEMİR Murat, Tele Çalışma, Legal Yayıncılık, İstanbul, 2011.
10. KÖRNER Marita, “Telearbeit - neue Form der Erwerbsarbeit, alte Regeln”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht, Sayı 22, Yıl 1999, 1190-1193.
11. LAMMEYER Thomas, Telearbeit, Alma Mater Verlag, Saarbrücken, 2007. MÜLLER Stefan, Homeoffice in der arbeitsrechtlichen Praxis, 2. Bası, Nomos Verlag, Baden-Baden, 2020.
12. SCHÖLLMANN Ingo, “Mobile Working, Telearbeit, Desksharing”, Neue Zeitschrift für Arbeitsrecht, Sayı 2, Yıl 2019, 81-85.
13. SENYEN-KAPLAN Emine Tuncay, Bireysel İş Hukuku, 10. Bası, Gazi Yayıncılık, Ankara, 2019.
14. SÜMER Haluk Hadi, İş Hukuku, 25. Bası, Seçkin Yayıncılık, İstanbul, 2020. WEDDE Peter, Tele-Arbeit, Bund Verlag, Frankfurt am Main, 1994.
15. WIESE Günther, “Personale Aspekte und Überwachung der häuslichen Telearbeit”, Recht der Arbeit, Sayı 6, Yıl 2009, 344-353.