Konkurskostenvorschuss

Öz

Bankruptcy Expense Advance

Öz

In the first paragraph of Article 160 of the Enforcement and Bankruptcy Law, it is regulated that the creditor requesting bankruptcy is responsible for the expenses until the first creditors' meeting; and in the second paragraph, it is regulated that the court shall request these expenses and all the notification expenses required for the legal remedies of the bankruptcy decision as an advance payment. The purpose of this regulation is to ensure the protection of the state's public resources and to prevent the bankruptcy procedure from being dragged on. The deposit of the bankruptcy expense advance is not a procedural requirement, but can be considered a formal condition required for the court to issue a bankruptcy decision. Therefore, it is not appropriate to request the bankruptcy expense advance with a preliminary record at the beginning of the proceeding. In the bankruptcy case, the court should request the creditor to deposit the bankruptcy expense advance together with the deposit decision. In this case, the court must give a peremptory term to the creditor requesting bankruptcy and if the advance payment is not made within this peremptory term, the bankruptcy case must be dismissed. However, Article 160 of the Execution and Bankruptcy Law, which regulates the advance payment for bankruptcy expenses, should not apply in cases of direct bankruptcy where the debtor is obliged to request its own bankruptcy. On the other hand, it is understood from the court decisions that the advance on bankruptcy expenses can reach high amounts and creditors requesting bankruptcy have difficulty in paying this advance. Therefore, in order to ensure that people who lack the financial means have access to the court, it is of great importance that the legal aid institution is operated effectively in terms of the advance on bankruptcy expenses. Finally, the expenses covered by the advance on bankruptcy expenses should be considered as desk expenses and should be paid to the creditor first at the end of the liquidation in accordance with Article 248 of the Enforcement and Bankruptcy Law.

Anahtar Kelimeler

• Bankruptcy expense advance
• bankruptcy expenses
• desk expense
• procedural requirement
• legal aid

İflâs Masraf Avansı

Öz

İcra ve İflâs Kanunu’nun 160. maddesinin birinci fıkrasında, iflâs talep eden alacaklının birinci alacaklılar toplantısına kadar olan giderlerden sorumlu olduğu; ikinci fıkrasında ise, mahkemenin bu giderler ile iflâs kararının kanun yolları için gereken tüm tebliğ masraflarını avans olarak talep edeceği düzenlenmiştir. Bu düzenlemenin amacı, devletin kamu kaynaklarının korunmasını sağlamak ve iflâs prosedürünün sürüncemede kalmasına engel olmaktır. İflâs masraf avansının yatırılması dava şartı olmayıp, mahkemenin iflâs kararı verebilmesi için gerekli olan şeklî bir şart olarak nitelendirilebilir. Bu nedenle, iflâs masraf avansının yargılamanın başında tensip zaptı ile talep edilmesi isabetli değildir. İflâs davasında mahkeme depo kararı ile birlikte alacaklıdan iflâs masraf avansını yatırmasını istemelidir. Bu durumda, mahkeme iflâs talep eden alacaklıya kesin süre vermeli ve bu süre içinde avans yatırılmazsa, iflâs davasını reddetmelidir. Bununla birlikte, iflâs masraf avansını düzenleyen İcra ve İflâs Kanunu’nun 160. maddesi, borçlunun kendi iflâsını istemesinin zorunlu olduğu doğrudan iflâs hâllerinde uygulama alanı bulmamalıdır. Öte yandan, iflâs masraf avansının yüksek miktarlara ulaşabildiği ve iflâs talep eden alacaklıların bu avansı ödemekte zorluk yaşadıkları, yargı kararlarından anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ödeme gücünden yoksun olan kişilerin mahkemeye erişimlerini sağlamak adına, iflâs masraf avansı açısından adlî yardım kurumunun etkili bir şekilde işletilmesi büyük önem arz etmektedir. Son olarak, iflâs masraf avansıyla karşılanan masraflar masa masrafı olarak kabul edilmeli ve İcra ve İflâs Kanunu’nun 248. maddesi gereği tasfiye sonunda alacaklıya öncelikle ödenmelidir.

Anahtar Kelimeler

• İflâs masraf avansı
• iflâs giderleri
• masa masrafı
• dava şartı
• adlî yardım

Kaynakça

1. ALANGOYA Yavuz/YILDIRIM Kamil/DEREN-YILDIRIM Nevhis, Medenî Usul Hukuku Esasları, 8. Bs., Beta İstanbul, 2011.
2. ALTAY Sümer, Türk İflâs Hukuku, C. I, Vedat Kitapçılık, 2004.
3. ARSLAN Ramazan/YILMAZ Ejder/TAŞPINAR AYVAZ Sema/HANAĞASI Emel, İcra ve İflâs Hukuku, 10. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2024.
4. ARSLAN Ramazan/YILMAZ Ejder/TAŞPINAR AYVAZ Sema/HANAĞASI Emel, Medenî Usul Hukuku, 10. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2024.
5. ARSLANPINAR TAT, Tuğçe, Türk ve İsviçre İflâs Hukukunda Paylaştırma, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2021.
6. AŞIK İbrahim/ORUÇ Yakup/TOK Ozan/SAÇAR Ömer Faruk, İcra ve İflâs Hukuku, 3. Bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2024.
7. AŞIK İbrahim/ERUYGUR K. Haluk, “İflas Davasında Muhafaza Tedbirleri”, Prof. Dr. Bilge Öztan’a Armağan, Turhan Kitabevi, Ankara, 2008, s. 109-156.
8. ATALAY Oğuz, Anonim Şirketlerin İflâsı, İzmir, 1996 (Anonim Şirketler).

9. ATALAY Oğuz, “Bankaların İflas Sebepleri ve İflas Davası”, İzBD, S. 2, 1997 s. 89-128 (Bankalar).
10. ATALAY Oğuz, Pekcanıtez Usûl Medenî Usûl Hukuku, 15. Bs., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2017 (Pekcanıtez Usûl).
11. ATALI Murat/ERMENEK İbrahim/ERDOĞAN Ersin, İcra ve İflâs Hukuku, 8. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2024 (İcra).
12. ATALI Murat/ERMENEK İbrahim/ERDOĞAN Ersin, Medenî Usûl Hukuku, 7. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2024.
13. BAUMANN Werner, Die Konkurseröffnung nach dem Bundesgesetz über Schuldbetreibung und Konkurs, Schulthess Polygraphischer Verlag, Zürich, 1979.
14. BERKİN Necmeddin, “İflas Hukuku Bakımından Harç ve Masraflar”, Ord. Prof. Sabri Şakir Ansay’ın Hatırasına Armağan, Ajans-Türk Matbaası, Ankara, 1964, s. 325-335 (Masraflar).
15. BERKİN Necmeddin M., İflâs Hukuku, 4. Bs., Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1972 (İflâs).
16. ERİŞİR Evrim, Geçici Hukukî Korumanın Temelleri ve İhtiyatî Tedbir Türleri, İstanbul, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2013.
17. DELİDUMAN Seyithan, İflâs Tasfiyesinde Alacaklılar Toplanması, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2002 (Alacaklılar Toplanması).
18. DELİDUMAN Seyithan, İflâsın Ertelenmesinin Etkileri, Kocaeli, 2008 (İflâsın Ertelenmesi).
19. DEYNEKLİ Adnan, “İcra ve İflas Kanununda 4949 Sayılı Kanunla Yapılan Sıra Cetveline İlişkin Değişiklikler”, YÜHFD, C. I, S. 2, 2005, s. 503-518.
20. ERDÖNMEZ Güray, İflâsta Alacaklılar Toplanmasının Yetkileri, Legal Yayıncılık, İstanbul, 2005.
21. ERMAN Eyüp Sabri, “Kambiyo Senetlerine Müstenit İflâs”, AD, S. 7-10, 1967, s. 522-558.
22. ERMENEK İbrahim, İflâsın Ertelenmesi, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2010.
23. FRITSCHI Eugen, Verfahrensfragen bei der Konkurseröffnung, Schulthess Juristische Medien AG, 2010.
24. GIROUD Roger, Die Konkurseröffnung und ihr Aufschub bei der Aktiengesellschaft, Schulthess Polygraphischer Verlag, Zürich, 1981.
25. GÖRGÜN L. Şanal/BÖRÜ Levent/KODAKOĞLU Mehmet, Medenî Usûl Hukuku, 12. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2023.
26. GÖRGÜN L. Şanal/BÖRÜ Levent/KODAKOĞLU Mehmet, İcra ve İflâs Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara, 2022.
27. GÜRDOĞAN Burhan, İflâs Hukuku Dersleri, Ajans-Türk Matbaası, Ankara, 1966.
28. HUNKELER Daniel (Hrsg.), Kurzkommentar SchKG, 2. Aufl., Helbing Lichtenhahn Verlag, Basel, 2014 (Bearb.: DIGGELMANN, Peter).
29. JAEGER C., Das Bundesgesetz betreffend Schuldbetreibung und Konkurs, Art. Institut O. Füssli, Zürich, 1911.
30. JAEGER Carl/WALDER Hans Ulrich/KULL Thomas M./KOTTMANN Martin, Bundesgesetz über Schuldbetreibung und Konkurs, Band II, 4. Aufl., Schulthess Polygraphischer Verlag, Zürich, 1997.
31. KALE Serdar, “İflas Hukukunda Masa Yükümlülüğü Kavramı”, Prof. Dr. Necmettin M. Berkin’e Armağan, Filiz Kitabevi, İstanbul, 2021, s. 603-623.
32. KANTARCIOĞLU Servet, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115. Maddesi Çerçevesinde Medenî Usûl Hukukunda Dava Şartlarının İncelenmesi, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2024.
33. KARSLI Abdurrahim, İcra ve İflas Hukuku Esasları, 4. Bs., Filiz Kitabevi, İstanbul, 2022.
34. KILINÇ Ayşe, Medenî Usûl Hukukunda Adli Yardım, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013.
35. KIRTILOĞLU S. Serhat, İflâs Davası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2009.
36. KONURALP Cengiz Serhat, İcra ve İflas Hukukunda İhtiyati Tedbirler, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2013.
37. KREN KOSTKIEWICZ Jolanta, SchKG Kommentar Schuldbetreibungs- und Konkursgesetz mit weiteren Erlassen, 20. Aufl., Orell Füssli Verlag AG, Zürich, 2020.
38. KREN KOSTKIEWICZ Jolanta/VOCK Dominik (Hrsg.), Kommentar zum Bundesgesetz über Schuldbetreibung und Konkurs SchKG, 4. Aufl., Schulthess Juristische Medien AG, Zürich-Basel-Genf, 2017 (Bearb.: TALBOT, Philip).
39. KURU Baki, İflâs ve Konkordato Hukuku, İstanbul, 1988 (İflâs).
40. KURU Baki, “Dava Şartları”, Makaleler, Arıkan, 2006, s. 147-188.
41. KURU Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. II, 6. Baskı, İstanbul, 2001.
42. KURU Baki, İcra ve İflâs Hukuku El Kitabı, 12. Bs., Adalet Yayınevi, Ankara, 2013 (El Kitabı).
43. KURU Baki/AYDIN Burak, İcra ve İflâs Hukuku Ders Kitabı, Yetkin Yayınları, Ankara, 2022.
44. KÜÇÜK Alper Tunga, Vakıaların Toplanması Açısından Teksif İlkesi, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2021.
45. KÜÇÜK Alper Tunga/TAHİROĞLU Fatih, “Tüzel Kişilerin Adlî Yardımdan Yararlanıp Yararlanamayacağı Üzerine Düşünceler”, Sakarya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 12, S. 1, 2024, s. 253-282.
46. LORANDI Franco, “Gedanken zur Effektivität unseres Systems zur Vollstreckung von Geldforderungen”, AJP/PJA, 11/2020 s. 1396-1422.
47. LORANDI, Franco/CAMPONOVO, Rico A., “Ein Vorschlag zur Revision des SchKG – Kautionspflicht, Vorschusspflicht, Armenrecht und Art. 169 SchKG bei Konkurs- und Nachlassmassen im Visier”, Der Schweizer Treuhänder, 7-8/92.
48. MUŞUL Timuçin, İcra ve İflâs Hukuku, 5. Bs., Adalet Yayınevi, Ankara, 2013.
49. ORUÇ Yakup/BİLGE Furkan, “Türk İflâs Hukukunda Tasfiye Masrafları Bağlamında İflâs Tasfiyesinin Akıbetinin Belirlenmesi”, Sakarya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 12, S. 2, 2024, s. 696-720.
50. OSKAY Mustafa/KOÇAK Coşkun/DEYNEKLİ Adnan/DOĞAN Ayhan, İİK Şerhi 100-176/b Maddeler, C. 3, Turhan Kitabevi, Ankara, 2007.
51. ÖZBEK Mustafa Serdar, Hukuk Yargılama Usûlünde Gider Avansı, 4. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2022.
52. PEKCANITEZ Hakan, Anonim Ortaklıkların İflâsı, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara, 1991.
53. PEKCANITEZ Hakan, Pekcanıtez Usûl Medenî Usûl Hukuku, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2017 (Pekcanıtez Usûl).
54. PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medenî Usûl Hukuku Ders Kitabı, 11. Bs., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2023.
55. PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/SUNGURTEKİN ÖZKAN Meral/ÖZEKES Muhammet, İcra ve İflâs Hukuku Ders Kitabı, 10. Bs., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2023.
56. PEKSÖZ Vildan, “Hak Düşürücü Sürelerin Dava Şartı Olarak Nitelendirilme(me)si”, AHBVÜ Hukuk Fakültesi Dergisi, 28(1), 2024, s. 101-126.
57. STAEHELIN Adrian, “Die Revision des SchKG”, BlSchK, 1990, s. 161-175.
58. STAEHELIN Adrian/BAUER Thomas/STAEHELIN Daniel (Hrsg.), Basler Kommentar Bundesgesetz über Schuldbetreibung und Konkurs II, 2. Aufl., Helbing Lichtenhahn Verlag, Basel, 2010 (Bearb.: NORDMANN, Philippe).
59. TANRIVER Süha, Medenî Usûl Hukuku, C. I, 5. Bs., Yetkin Yayınları, Ankara, 2024.
60. TORAMAN Barış, İcra ve İflâs Kanunu’na Göre Sermaye Şirketleri ve Kooperatiflerde İflâsın Ertelenmesi Talebi, Yetkin Yayınları, Ankara, 2007.
61. TÜRK Ahmet, Anonim Ortaklıkta Sermaye Kaybı ve Borca Batıklığın Hukuki Sonuçları (TTK m. 324), Nobel, 1999.
62. ULUKAPI Ömer, İcra ve İflâs Hukuku, Mimoza Yayınları, Konya, 2015.
63. ÜSTÜNDAĞ Saim, İflâs Hukuku, 8. Bs., İstanbul, 2009.
64. VOCK Dominik/MEISTER-MÜLLER, Danièle, SchKG-Klagen nach der Schweizerischen ZPO, 2. Aufl., Schulthess Juristische Medien AG, Zürich, 2018.
65. YILDIRIM Mehmet Kâmil/DEREN-YILDIRIM Nevhis, İcra ve İflas Hukuku, 7. Bs., Beta, İstanbul, 2016.
66. YILMAZ Ejder, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C. I, Yetkin Yayınları, Ankara, 2001.
67. YILMAZ Ejder, “Borçlunun İhtiyarıyla Kendi İflâsını İstemesi Durumunda Mahkemenin İnceleme Yetkisi”, Makaleler, C. I, Yetkin Yayınları, Ankara, 2014, s. 475-510 (Borçlunun İhtiyarı).
68. YILMAZ Ejder, İcra ve İflâs Kanunu Şerhi, Yetkin Yayınları, Ankara, 2016 (Şerh).