MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME

Anıl Köroğlu; Fatih Tahiroğlu

DE EN TR

VERZICHT AUF ZEUGENVERNEHMUNG IM ZIVILPROZESSRECHT

Öz

WAIVER OF WITNESSES IN CIVIL PROCEDURAL LAW

Öz

The principle of production of evidence by the parties is applied in Turkish Civil Procedure Law. In proceedings where this principle applies, the case material (facts and evidence) should, as a rule, be shown by the parties. At the request of the parties, according to this principle, the evidence submitted by the parties can be removed from the proceedings. There is a regulation on this issue in the Turkish Civil Procedure Code (Art. 196). Under the first paragraph of Article 196 of the Turkish Civil Procedure Code, unless the other party gives permission, it is not possible to remove the evidence from the proceeding. As can be seen, it is regulated with this article that it is possible to remove the evidence from the case and that this can be done only with the permission of the other party. The scope of this article is wide and also applied to witness evidence. In this study, the subject of removing the witness evidence from the proceeding is examined. In this context, Article 196 of the Turkish Civil Procedure Code has been evaluated in terms of the characteristics of the provisions regarding the submission of witness evidence.

Anahtar Kelimeler

Evidence,witness,waiwer of evidence,waiver of witness,procedural act

MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME

Öz

Medenî usûl hukukunda taraflarca getirilme ilkesi geçerlidir. Bu ilkenin geçerli olduğu yargılamalarda dava malzemesi (vakıalar ve deliller) kural olarak taraflarca getirilmelidir. Tarafların dava malzemesi üzerindeki hâkimiyeti, getirilen dava malzemesinin davadan çıkarılması bakımından da devam eder. Nitekim Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 196. maddesine göre, belli şartların varlığı hâlinde delilden vazgeçmek mümkündür. Bu maddede delilden vazgeçme karşı tarafın iznine bağlanmıştır. Söz konusu maddede vazgeçilecek deliller yönünden bir sınırlandırma mevcut değildir. Dolayısıyla bu madde kapsamında tanık delilinden de vazgeçilmesi mümkündür. Çalışmada tanık delilinden vazgeçilmesi konusu incelenmiştir. Bu bağlamda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 196. maddesi, tanık delilinin gösterilmesine ilişkin hükümlerin arz ettiği özellikler bakımından değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Delil,tanık,delilden vazgeçme,tanık delilinden vazgeçme,usul işlemi

Kaynakça

AKKAN, Mine, “Medenî Usûl Hukukunda Tanığa Soru Kağıdı Gönderilmesi”, DEÜHFD, Prof. Dr. Hakan Pekcanıtez’e Armağan, C.16, Özel Sayı, 2014, s.555- 609.
AKKAYA, Tolga, “Medenî Usul Hukukunda Delillerin Hasredilmesi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2003.
ALANGOYA, Yavuz, Medenî Usul Hukukunda Vakıaların Ve Delillerin Toplanmasına İlişkin İlkeler, Fakülteler Matbaası, 1979.
ALANGOYA, Yavuz/ Yıldırım, Kamil/ Deren-Yıldırım, Nevhis, Medenî Usul Hukuku Esasları, Tıpkı 8. bs, Beta, 2011.
ARSLAN, Ramazan / YILMAZ, Ejder / TAŞPINAR AYVAZ, Sema / HANAĞASI, Emel, Medenî Usul Hukuku, 4.bs., Yetkin Yayınları, 2018.
ATALAY, Oğuz, “Delil Kavramı Üzerine”, Halûk Konuralp Anısına Armağan, C.I, Yetkin Yayınları, 2009, s.129-138.
ATALAY, Oğuz, Pekcanıtez Usûl Medenî Usûl Hukuku, 15. bs, On İki Levha, 2017 [Pekcanıtez Usûl].
ATALI, Murat/ ERMENEK, İbrahim/ ERDOĞAN, Ersin, Medenî Usul Hukuku, 2. bs, Yetkin Yayınları, 2019.

BAUMBACH, Adolf/ LAUTERBACH, Wolfgang/ ALBERS, Jan/ HARTMANN, Peter, Zivilprozessordnung mit FamFG, GVG und anderen Nebengesetzen, 74. Aufl., Verlag C. H. Beck, 2016.
BİLGE, Necip/ ÖNEN, Ergun Medenî Yargılama Hukuku Dersleri, 3. bs, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1978.
BOLAYIR, Nur, Hukuk Yargılamasında Delillerin Toplanmasında Tarafların ve Hâkimin Rolü, Vedat Kitapçılık, 2014.
BOMSDORF, Falk, Prozessmaximen und Rechtswirklichkeit. Verhandlungs- u. Untersuchungsmaxime im deutschen Zivilprozess. Vom gemeinen Recht bis zur ZPO, Duncker & Humblot, 1971.
BREHM, Wolfgang, “Beweisrecht in Deutschland”, Das Beweisrecht in Europäischen Union, (Ed.) José Lebre de Freitas, Kluwer Law International, 2004, s.179-210.
BUDAK, Ali Cem/KARAASLAN, Varol, Medenî Usul Hukuku, 3. bs., Adalet Ya- yınevi, 2019, s. 81.
ERDÖNMEZ, Güray, “Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na Göre Delillerin Gösterilmesi ve İbrazı”, İBD, Eylül-Ekim 2013, C.87, S.2013/5, s.15-53 [Delillerin Gösterilmesi].
ERDÖNMEZ, Güray, Medenî Usûl Hukukunda Belgelerin İbrazı Mecburiyeti, On İki Levha, 2014 [Belgelerin İbrazı].
ERDÖNMEZ, Güray, Pekcanıtez Usûl Medenî Usûl Hukuku, 15. bs, On İki Levha, 2017 [Pekcanıtez Usûl].
ERTANHAN, Mesut, Medeni Yargılama Hukukunda Tanık ve Tanıklık, Seçkin, 2005. GÖRGÜN, Şanal/ BÖRÜ, Levent/ TORAMAN, Barış/ KODAKOĞLU, Mehmet, Medenî Usûl Hukuku, 7. bs, Yetkin Yayınları, 2018.
KARAMERCAN, Fatih, “Medenî Usûl Hukukunda Tanık ve Tanıklık”, ABD, 2018/3, s. 151-191.
KARSLI, Abdurrahim, Medeni Usul Hukukunda Usulî İşlemler, 2001[Usulî İşlemler].
KARSLI, Abdurrahim, Medeni Muhakeme Hukuku, 4.Baskı, Alternatif, 2014 [Muhakeme].
KURU, Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. II, 6. bs., 2001 [Usul, C. II].
KURU, Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. III, 6. bs., 2001 [Usul, C. III].
KURU, Baki, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medenî Usul Hukuku, Legal, Ekim, 2016 [İstinafa Göre].
KRÜGER, Wolfgang/ RAUSCHER, Thomas (Hrsg.), Münchener Kommentar zur Zivilprozessordnung, B. 2 §§ 355-945b, 5. Aufl., C.H. Beck, 2016 [MüKo- ZPO/Damrau].
MUSIELAK, Hans-Joachim/ VOIT, Wolfgang (Hrsg.), Zivilprozessordnung mit Gerichtsverfassungsgesetz Kommentar, 16. Aufl, Verlag Franz Vahlen, 2019 [Musielak/Voit/Huber].
ÖZEKES, Muhammet, Pekcanıtez Usûl Medenî Usûl Hukuku, 15. bs, On İki Levha, 2017.
ÖZMUMCU, Seda, “Türk Hukukunda Yargıtay Kararları Işığında Re’sen Araştırma İlkesi”, SDÜHFD, Mihbir Özel Sayısı, C. 4, S. 2, 2014, s. 145-171.
PEKCANITEZ, Hakan/ ATALAY, Oğuz/ ÖZEKES, Muhammet, Medenî Usûl Hukuku, 14. bs., Yetkin Yayınları, 2013.
PEKCANITEZ, Hakan, Pekcanıtez Usûl Medenî Usûl Hukuku, 15. bs, On İki Levha, 2017.
PRÜTTING, Hanns/ GEHRLEİN, Markus (Hrsg.), Zivilprozessordnung Kommentar, 8. Aufl., Luchterhand Verlag, 2016 [PG/Trautwein].
ROSENBERG, Leo/ SCHWAB, Karl Heinz/ GOTTWALD, Peter, Zivilprozessrecht, 18. Aufl., Verlag C. H. Beck, 2018.
SAENGER, Ingo (Hrsg.), Zivilprozessordnung Handkommentar, 8. Aufl., Nomos, 2019 [Hk-ZPO/Siebert].
STEIN, Friedrich/JONAS, Martin, Kommentar zur Zivilprozessordnung, B. 5 §§ 328- 510c, 22. Aufl., Mohr Siebeck, 2015 [Stein/Jonas/Berger].
TANRIVER, Süha, Medenî Usul Hukuku, C.I, 2. bs., Yetkin Yayınları, 2018. THOMAS, Heinz/ PUTZO, Hans, Zivilprozessordnung, 36. Aufl., Verlag C.H.Beck, 2015 [Thomas/Putzo/Reichold].
TUTUMLU, Mehmet Akif, “Tanığın Dinlenilmesinden Vazgeçme Karşı Tarafın İznine Bağlı Mıdır?”, Terazi Hukuk Dergisi, C. 13, S. 147, Kasım 2018, s. 140- 145.
ULUKAPI, Ömer Medenî Usûl Hukuku, 3. bs., Mimoza Yayınları, 2015.
ULUKAPI, Ömer / YARDIMCI, Taner Emre, “6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Çerçevesinde Sonradan Delil Gösterilmesi”, DEÜHFD, Prof. Dr. Hakan Pekcanıtez’e Armağan, C.16, Özel Sayı, 2014, s. 483-507.
UMAR, Bilge, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Yetkin Yayınları, 2014.
ÜSTÜNDAĞ, Saim, Medeni Yargılama Hukuku, C.I-II, 7. bs, 2000.
VORWERK, Volkert/ WOLF, Christian, BeckOK ZPO, 34. Edition Verlag C. H. Beck, 2019 [BeckOK ZPO/Scheuch].
WIECZOREK, Bernhard/SCHÜTZE, Rolf A., Zivilprozessordnung und Nebengesetze, §§ 128-252, 4. Aufl, De Gruyter, 2013 [Wieczorek/Schütze/Gerken].
WIECZOREK, Bernhard/SCHÜTZE, Rolf A., Zivilprozessordnung und Nebengesetze, §§ 355-510c, 4. Aufl, De Gruyter, 2014 [Wieczorek/Schütze/Ahrens].
YAVAŞ, Murat, Senetle İspat ve Senede Karşı Senetle İspat Kuralları İle Bu Kuralların İstisnaları, Turhan Kitabevi, 2009.
ZIMMERMANN, Walter, Zivilprozessordnung, 10. Aufl., ZAP Verlag, 2016.
ZÖLLER, Richard, Zöller Zivilprozessorgnung, 30. Aufl., Verlag Dr. Otto Schmidt 2014 [Zöller/Greger].

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hukuk

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Anıl Köroğlu
0000-0003-2359-385X
Türkiye

Fatih Tahiroğlu
0000-0002-6382-4942
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Haziran 2020

Gönderilme Tarihi

2 Nisan 2020

Kabul Tarihi

30 Nisan 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 2 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA57RJ78YA

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Köroğlu, A., & Tahiroğlu, F. (2020). MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(1), 221-248. https://izlik.org/JA57RJ78YA

AMA

1.Köroğlu A, Tahiroğlu F. MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME. TAÜHFD. 2020;2(1):221-248. https://izlik.org/JA57RJ78YA

Chicago

Köroğlu, Anıl, ve Fatih Tahiroğlu. 2020. “MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME”. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2 (1): 221-48. https://izlik.org/JA57RJ78YA.

EndNote

Köroğlu A, Tahiroğlu F (01 Haziran 2020) MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2 1 221–248.

IEEE

[1]A. Köroğlu ve F. Tahiroğlu, “MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME”, TAÜHFD, c. 2, sy 1, ss. 221–248, Haz. 2020, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA57RJ78YA

ISNAD

Köroğlu, Anıl - Tahiroğlu, Fatih. “MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME”. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2/1 (01 Haziran 2020): 221-248. https://izlik.org/JA57RJ78YA.

JAMA

1.Köroğlu A, Tahiroğlu F. MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME. TAÜHFD. 2020;2:221–248.

MLA

Köroğlu, Anıl, ve Fatih Tahiroğlu. “MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME”. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, c. 2, sy 1, Haziran 2020, ss. 221-48, https://izlik.org/JA57RJ78YA.

Vancouver

1.Anıl Köroğlu, Fatih Tahiroğlu. MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA TANIK DELİLİNDEN VAZGEÇME. TAÜHFD [Internet]. 01 Haziran 2020;2(1):221-48. Erişim adresi: https://izlik.org/JA57RJ78YA