Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu

Kazım Furkan Ağkuş

TR DE EN

Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu

Öz

Cinsel dokunulmazlığa ve özgürlüğe karşı suçlar bakımından Türk Ceza Kanunu’nun (“TCK”) 102/3 (b)-(c), 103/3 (c)-(d), 104/2-3, 105/2 (a)-(b) fıkraları hısımlık bakımından cezayı artıran nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir. Hısımlık kaynaklı nitelikli hâller medeni hukuk ve ceza hukuku bakımından değerlendirilmelidir. Nitekim söz konusu nitelikli hâl düzenlemeleri “üvey, evlatlık, kayın hısımlığı” gibi medeni hukuk kavramlarına atıf yapmaktadır. Medeni hukuk kapsamında, hısımlığa ilişkin düzenlemeler ağırlıklı olarak evlenme ve miras kurallarına ilişkin olarak düzenlenmiştir. Evlenme ve nişanlılığa ilişkin düzenlemeler evlenme engelleri olarak yer alırken; mirasa ilişkin hükümler hısımlığın kurulmasına ve devamlılığına ilişkindir. Söz konusu düzenlemelerde ahlak ve neslin sağlığı düşüncelerinin etkili olduğu ağırlıklı olarak kabul edilmektedir. Ceza hukuku kapsamında ise üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımlığı, evlatlık ilişkisi, üvey evlat ilişkisi ve evlenme engelleri cinsel dokunulmazlığa ve özgürlüğe karşı suçlar bakımından cezayı artıran nitelikli hâl olarak görülmektedir. Bu düzenlemeler, medeni hukuk düzenlemeleri ile detaylı olarak değerlendirildiğinde, çalışma kapsamında tespit ettiğim sorun ve çelişkilere neden olmaktadır. Söz konusu sorun ve çelişkiler, eşler arasında hısımlığın bulunmaması, kayın hısımlığı ve evlenme engellerinin evlilik sona erdikten sonra devam etmesi ve genişlemesi, üveylik ilişkisinin belirlenmesi, evlenmenin butlanı durumunda kayın hısımlığının ve evlenme engellerinin belirlenmesi, evlenme engellerinin kapsamı, evlilik dışı birlikteliklerde bakım ve gözetim yükümlülüğü ve evlatlık ilişkilerinin belirlenmesi kaynaklıdır. Bu sorunlar çalışma boyunca örnek olaylar üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde, önerilen kanun değişikliklerine yer verilmiştir. Bu kapsamda, öncelikle TCK m. 102/3(b)’nin ilga edilmesi önerilmektedir. Söz konusu düzenleme cinsel dokunulmazlık hukuksal değeri ile bağdaşmadığı gibi mağdurun korunması bakımından, mağdurun söz konusu ilişkiyi bilmemesi veya söz konusu ilişkinin sağladığı yararın incelenmemesi bakımından yerinde değildir. Ayrıca söz konusu hısımlığın öğretide biyolojik bağ ile belirleneceği düşüncesi, bu düzenlemenin arkasında gizli bir neslin sağlığı düşüncesi olduğunu göstermektedir. İkinci olarak TCK’nın 103/3(c) fıkrasından “Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen” ibarelerinin silinerek, yerine “Mağdur ile sürekli veya geçici olarak birlikte yaşayan kişi tarafından” ifadesine yer verilmesi önerilmektedir. Söz konusu düzenleme ile evlilik dışı birlikteliklerde hayat partneri tarafından gerçekleştirilen cinsel istismarın cezalandırılmasının kanunilik ilkesine uygun hâle getirilmesi sağlanmaktadır ve üvey kardeş statüsüne sahip olmadıkları hâlde ebeveynleri evlendiği için birlikte yaşayan kişilerin nitelikli hâl kapsamında değerlendirilmemesi sorunu çözülmektedir. Üçüncü olarak, TCK’nın 103/3 (d) fıkrasında “Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler” ifadesi yerine “Koruma, bakım veya gözetimiyle yükümlülüğü nedeniyle ya da bu görevlerden birinin sürekli veya geçici olarak üstlenilmesi suretiyle mağdur üzerinde hüküm veya nüfuzu bulunan kişi” ibaresinin eklenmesi önerilmektedir. Söz konusu öneri ile cinsel saldırı suçuna ilişkin belirttiğim eleştiriler giderilmekte ve mağdur-fail yakınlığı kapsamında mağdurun uğrayabileceği zarar üzerinden belirleme yapılmaktadır. Dördüncü olarak, TCK’nın 104/2- 3 fıkralarının 103. maddeye paralel olarak, koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü ile birlikte yaşama ölçütleri üzerinden düzenlenmesi önerilmektedir. Söz konusu öneri ile evlenme engellerinin kapsamı sorunu ve evlenme engelleri ile hısımlık arasındaki farklılıklardan doğan kanun gerekçelerine aykırı cezalandırılmaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Das Problem der Verwandtschaft bei Straftaten gegen die sexuelle Selbstbestimmung

Öz

The Problem of Kinship in Sexual Offences

Öz

Kinship, as aggravated sexual offences, is regulated in the Turkish Penal Code (TPC) under Art. 102/3(b)-(c), 103/3(c)-(d), 104/2-3 and 105/2(a)-(b). These special provisions of kinship should be evaluated under civil and criminal law, because these provisions, such as “step-in-law, foster-in-law relations- hips” refer to the Turkish Civil Code (TCC). Within the scope of civil law, the regulations of kinship are mainly concerned with marriage and inheritance law. Kinship might be seen in marriage and engagement law as marriage impediments and in inheritance law as the rules of establishment and continuity of these relations. And these regulations are predominantly based on moral and eugenic considerations. Kinship by blood or marriage up to third degree, adoption, step-son relationship, and marriage impediments are regulated in TPC as aggravated crimes against sexual autonomy. However, the detailed evaluation of these regulations in comparison with the civil law regulations leads to the problems and contradictions that we have identified in this work. They were caused by the absence of kinship between spouses, the continuation and the expansion of kinship and marriage impediments after the expiration of marriage, the scope of marriage impediments, the obligation of life partners to care and to supervise, and the adoption. These problems were examined with case studies throughout the study. In the conclusion, I propose various amendments. First, I recommend abolishing the TPC Art. 102 / 3 (b). This regulation is not compatible with the legal interest of sexual autonomy and is not appropriate for the protection of victim. Considering judges are not allowed to examine whether the perpetrator and/or the victim knew each other and whether this relationship had a real effect on sexual assault. Second, in terms of TPC Art. 103/3 (c), aggravating terms as "Against a person who has a relationship by blood or marriage up to third degree, or step-father, step-mother, step-sibling or adopter" should be abolished from the article and replaced by “by the person permanently or temporary living together”. With this regulation, punishment of a life partner for sexual abuse would be in accordance with the principle of legality. And sexual abuse between the siblings, who are not legally step-siblings according to civil law but living together because of the relation of their ascendants, now would be aggravated sexual abuse. Third, the expression "by the guardian, educator, caregiver, foster family or persons who provide health services or have protection, care or super- vision obligations" in the clause of Article 103/3 (d) of the TPC, should be replaced by "The person who has actual or moral dominance over the victim by the responsibility, temporarily or permanently, for the protection, care or supervision of the victim, or by undertaking one of these duties”. With this proposal, the problems that I have stated, would be eliminated and the determination would be made over the damage that the victim may suffer through the victim-perpetrator proximity. Fourth, Art. 104/2-3 of the TPC should be rearranged according to Art. 103/3(c)–(d). This proposal aims to prevent unjust punishments arising from the differences of marriage impediments and kinships under Art. 102, 103 of TPC.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

AĞKUŞ Kazım Furkan, “Ergin Yakın Akrabalar Arası Rızaya Dayalı Cinsel İlişkinin Cezalandırılmamasının Nedeni”, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2019.
AKÇİN İhsan, “Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar”, YD, C.32, No.1-2, 2006, s.99-144.
AKINTÜRK Turgut/ ATEŞ Derya, Türk Medeni Hukuku: Aile Hukuku, Beta, İstanbul, 2016.
AKKAYA Çetin/ AKSOY Özgün Sinem, Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar, Adalet, Ankara, 2017.
AKSOY Özgün Sinem, “Cinsel Saldırı Suçu (5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu m.102)”, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2010.
ALTAŞ Ebru, “Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisanstezi, İzmir, 2009.
ALTUN Volkan, “Türk Ceza Hukukunda Cinsel Saldırı Suçu”, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2019.
ARSLANTÜRK Mustafa, Türk Ceza Kanunu Uygulamasında Cinsel Suçlar, Seçkin, Ankara, 2017.

ARTUK Mehmet Emin/ GÖKCEN Ahmet/ ALŞAHİN Mehmet Emin/ÇAKIR Kerim, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet, Ankara, 2019.
ATAAY Aytekin, Şahıslar Hukuku, Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1978.
ATAMAN Erkan, “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Konya, 2011.
AYDIN Murat, Çocukların Cinsel İstismarı ve Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu, Seçkin, Ankara, 2018.
BALABAN Bedriye Tuğçe, “Türk Hukukunda Hısımlık ve Hısımlığın Medeni Usul ve İcra ve İflas Hukuku Bakımından Sonuçları”, Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Erzincan, 2014.
BOZBAYINDIR Gülşah Bostancı, “Çocukların Cinsel İstismarı”, Özel Ceza Hukuku: Kişilere Karşı Suçlar 1, C.2, On iki Levha, İstanbul, 2017, s.492-536.
CENTEL Nur, “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Saldırı Suçu ve Cinsel Suçlar Değişiklik Tasarısı’nın Değerlendirilmesi”, TBBD, 2012, No:99, 269-290.
ÇINAR Ömer, “Hısımlıktan Doğan Evlenme Engeli ve Sonuçları”, Prof. Dr. Hüseyin Hatemi’ye Armağan, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2009.
DEMİR YAZAR Özlem, “Türk Ceza Hukukunda Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2019.
DENİZ Hüseyin, “Türk Ceza Kanununda Cinsel Saldırı Suçu”, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2016.
DURAL Mustafa / ÖĞÜZ Tufan / GÜMÜŞ Alper, Türk Özel Hukuku: Aile Hukuku, Filiz, İstanbul, 2016.
DURSUN İsmail , “Cinsel Saldırı Suçu (TCK m.102)”, Legal Hukuk Dergisi, 2013, C.11, No.130, s.3-36.
DURSUN Selman, “Türk Ceza Hukuku’nda Cinsel Suçlara Genel Bir Bakış”, CHD, 2014, C.9, No:24, 57-73.
DÜLGER Murat Volkan, “Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu”, İstanbul Barosu Dergisi, 2006, C:80, No.2, 543-575.
EISELE Jörg, “StGB § 174 Sexueller Mißbrauch von Schutzbefohlenen”, Schönke/Schröder Strafgesetzbuch, 2019, Münih, C.H. Beck.
ELMAS Fevzi, “Çocukların Cinsel İstismarı”, Fasikül Dergisi, 2010, C.2, No:6, 28-30.
ERDEM Mehmet, Aile Hukuku, Seçkin, Ankara, 2019.
ERSÖZOĞLU Haydar, “Türk Hukukunda Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kocaeli, 2010.
GÜL Kürşad, “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar”, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2010.
GÜNDÜZ Remzi, Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar, Bilge, Ankara, 2015.
GÜNDÜZ Remzi / GÜLTAŞ Veysel, Cinsel Suçlar (Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar), Bilge, Ankara, 2013.
HATEMİ Hüseyin / KALKAN OĞUZTÜRK Burcu, Aile Hukuku, Vedat, İstanbul, 2016.
HATEMİ Hüseyin / SEROZAN Rona, Aile Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1993.
İKİZLER Metin, Evlenmenin Hükümsüzlüğü, Seçkin, Ankara, 2018.
İNAN Onur, “Türk Ceza Kanununda Cinsel Saldırı Suçu”, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2012.
KANTARCI Nurullah, Türk Ceza Hukukunda Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu, Adalet, Ankara, 2016.
KARASEYFİOĞLU Mehmet Ali, “Umumi Adap Aleyhine Cürümlerden Irza Tasaddi Suçu ve Uygulama”, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 1996.
KARSLI Kahraman Serhat, “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar”, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2014.
KAYA Funda, “Türk Ceza Kanunu’nda Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziantep, 2016.
KIRBAŞ CANİKOĞLU Seher, ”Feminist Bir Perspektifle Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Saldırı Suçu”, Feminist Eleştiri, C.5, No.1, 2013, s. 61-73
KOCA Mahmut/ ÜZÜLMEZ İlhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet, Ankara, 2019.
KORKUSUZ Gülşah, “Cinsel Saldırı Suçu”, İÜHFM, 2013, C.71, No.1, 815- 854.
KÖSE ŞAHİN Behiye, “Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlardan Çocukların Cinsel İstismarı”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Konya, 2009.
KURT Bülent, “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Düzenlenen Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Konya, 2019.
KÜÇÜKOSMANOĞLU Nazmi, “Çocuğun Cinsel İstismarı Suçunun Türk Ceza Kanunu Kapsamında Değerlendirilmesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2014.
KÜSKÜ Hamza, Çocukların Cinsel İstismarı Suçunun Nitelikli Hali (TCK Md.103/2), Adalet, Ankara, 2020.
LAUE Christian, “StGB § 174 Sexueller Mißbrauch von Schutzbefohlenen”, Nomos Kommentar, Dölling/Duttge/König/Röss- ner Gesamtes Strafrecht, Baden-Baden, 2017, Nomos.
MEMİŞ KARTAL Pınar, “Cinsel Saldırı”, Özel Ceza Hukuku: Kişilere Karşı Suçlar 1, C.2, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2017.
MEMİŞ KARTAL Pınar, “Reşit Olmayanla Cinsel İlişki (TCK m.104)”, AÜHFD, 2016, C.65, No.4, 2083-2100.
MEMİŞ KARTAL Pınar, Türk Ceza Hukuku’nda Çocukların Cinsel İstismarı, Der, İstanbul, 2014.
MERAN Necati, “Cinsel İstismar ve Saldırı Suçlarında 6545 Sayılı Kanunla Yapılan Değişiklikler ve Yeni Yorumlar”, Terazi Hukuk Dergisi, C.9, No.98, 2014, s.78-83.
OĞUZOĞLU H. Cahit, Medeni Hukuk I Şahsın Hukuku, Güzel Sanatlar Matbaası, Ankara.
ÖZBEK Veli Özer / DOĞAN Koray / BACAKSIZ Pınar, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2019, Ankara, Seçkin.
ÖZEN Mustafa , Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2019, Ankara, Adalet.
ÖZGENÇ İzzet, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2020, Seçkin, Ankara.
PAKIR Yusuf, “Cinsel Saldırı Suçu”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Konya, 2017.
RENZIKOWSKI Joachim, “StGB § 174 Sexueller Mißbrauch von Schutzbefohlenen”, Münchener Kommentar zum StGB, Ed. Klaus Miebach, 2017, Münih, C.H. Beck.
SAVAŞÇI Bilgehan , Çocukların Cinsel İstismarı Suçu, Legal, İstanbul, 2012.
SEÇGİN Damla, “Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2018.
SİNEKÇİ İbrahim, “Cinsel Saldırı Suçu”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Diyarbakır, 2015.
SOYASLAN Doğan , Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2018, Ankara, Yetkin.
SÜMER Zeynep, “Türk Ceza Kanunu’nda Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2019.
ŞARMAN Ceren, “Türk Ceza Kanunu’nda Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2012.
ŞEN Ersan / BAŞARIR Tuğçe, “Ensest Mağdurlarından Birisi: Kadın”, TBBD, C.24, No.99, 2012, s.317-340.
ŞİMŞEK Alahattin, “Cinsel Saldırı ve Cinsel İstismar Suçlarının Hafif Şekli: Sarkıntılık”, (Çevrimiçi), https://jur?x.com.tr/art?cle/3651.
ŞİŞMAN Sefa, “Cinsel Saldırı Suçu”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Konya, 2010.
TANER Fahri Gökçen, Türk Ceza Hukukunda Cinsel Özgürlüğe Karşı Suçlar, Seçkin, Ankara, 2017.
TEKİNAY Sulhi , Aile Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1990.
TEZCAN Durmuş / ERDEM Mustafa Ruhan / ÖNOK R. Murat, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 2019, Ankara, Seçkin.
TOROSLU Nevzat, Ceza Hukuku Özel Kısım, 2019, Ankara, Savaş.
TUĞRUL Ahmet Ceylani / TUĞRUL Murat Ceylani, Cinsel Dokunulmazlığa Karşı İşlenen Suçlar & Ensest İlişkiler, Detamat, Ankara, 2018.
TURHAN Engin, “Türk ve Alman Ceza Hukukunda Çocukların Cinsel İstismarı Suçu”, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul, 2018.
UÇAN Bünyamin, “Çocukların Cinsel İstismarı”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kocaeli, 2019.
UYAR Didem, “Cinsel Saldırı Suçu”, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 2016.
ÜÇÜNCÜ Sevimnur, “Cinsel Özgürlüğe Karşı Suçlar ve Özellikle Sarkıntılık”, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Trabzon, 2018.
ÜNVER Yener, Ceza Hukukuyla Korunması Amaçlanan Hukuksal Değer, 2003, Seçkin, Ankara.
VELİDEDEOĞLU H. Veldet, Türk Medeni Hukuku: Aile Hukuku, Nurgök Matbaası, İstanbul.
YENERER ÇAKMUT Özlem, “Kavramsal Olarak Kadına Karşı Şiddet/ Cinsel Şiddet ve Türk Ceza Hukukunda Cinsel Saldırı Suçunun Genel Değerlendirmesi”, Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, 2018, C.2, No.1, 49-54.
YENİDÜNYA A. Caner, “5237 Sayılı Yeni Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar”, Legal Hukuk Dergisi, 2005, No:33.
YOKUŞ SEVÜK Handan, “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Cinsel Saldırı ve Cinsel Taciz Suçları”, TBBD, 2005, No:57, 243-282.
YOKUŞ SEVÜK Handan, “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Çocukların Cinsel İstismarı ve Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçları”, Hukuk ve Adalet Eleştirel Hukuk Dergisi, 2015, No:5, 280-305.
YOKUŞ SEVÜK Handan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin, İstanbul, 2019.
YURTCAN Erdener , Yargıtay Kararları Işığında Cinsel Suçlar, Seçkin, An- kara, 2019.
ZIEGLER Theo, “StGB § 174 Sexueller Mißbrauch von Schutzbefohlenen”, BeckOK StGB, Münih, 01.08.2020.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hukuk

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Kazım Furkan Ağkuş ^*
0000-0002-9670-7363
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

8 Ekim 2020

Kabul Tarihi

7 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 3 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA47YD58LX

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Ağkuş, K. F. (2021). Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3(1), 27-63. https://izlik.org/JA47YD58LX

AMA

1.Ağkuş KF. Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu. TAÜHFD. 2021;3(1):27-63. https://izlik.org/JA47YD58LX

Chicago

Ağkuş, Kazım Furkan. 2021. “Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu”. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 3 (1): 27-63. https://izlik.org/JA47YD58LX.

EndNote

Ağkuş KF (01 Haziran 2021) Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 3 1 27–63.

IEEE

[1]K. F. Ağkuş, “Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu”, TAÜHFD, c. 3, sy 1, ss. 27–63, Haz. 2021, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA47YD58LX

ISNAD

Ağkuş, Kazım Furkan. “Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu”. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 3/1 (01 Haziran 2021): 27-63. https://izlik.org/JA47YD58LX.

JAMA

1.Ağkuş KF. Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu. TAÜHFD. 2021;3:27–63.

MLA

Ağkuş, Kazım Furkan. “Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu”. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, c. 3, sy 1, Haziran 2021, ss. 27-63, https://izlik.org/JA47YD58LX.

Vancouver

1.Kazım Furkan Ağkuş. Cinsel Suçlarda Hısımlık Sorunu. TAÜHFD [Internet]. 01 Haziran 2021;3(1):27-63. Erişim adresi: https://izlik.org/JA47YD58LX