The Views of Academics Working in Physical Education and Sports Teaching Departments on Teaching Approaches

Öz

This study was conducted to determine the teaching approaches used in the education process according to the perceptions of academics serving in physical education and sports teaching. The data of the study were obtained via a semi-structured interview form prepared by the researchers. The interview form included five items and a licensed QSR NVIVO 10 software was used in the data analysis. The academics stated that they most frequently prepared for the lessons by conducting resource research and literature reviews while they applied the question-answer method to ensure the participation of the students in the lessons and attract their attention during lessons in addition to expecting the students to be active during the lessons. Furthermore, the academics stated that they most frequently preferred teacher-centered methods and adopted traditional assessment and evaluation methods the most. Accordingly, it was determined that the academics mostly adopted the teacher-centered methods. However, the academics in the study did not use the methods and techniques that fit only one approach during the education periods; instead, it was determined that they taught with both teacher-centered and student-centered approaches depending on the duration of the course and the situation. It is suggested that the academics who work in these departments should conduct education processes that are more suitable for studentcentered approaches

Anahtar Kelimeler

• Academics
• Prospective teachers
• Teaching approach
• Physical education
• Sports

Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümlerinde Görev Yapan Öğretim Elemanlarının Öğretme Yaklaşımlarına İlişkin Görüşleri

Öz

Bu araştırma beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde görev yapan öğretim elemanlarının görüşleri doğrultusunda, eğitim-öğretim sürecinde kullandıkları öğretme yaklaşımlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamındaki veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan yarıyapılandırılmış görüşme formuyla elde edilmiştir. Görüşme formunda 5 soru yer almakta olup verilerin analizi için lisanslı QSR NVIVO-10 programı kullanılmıştır. Öğretim elemanları derslere en fazla kaynak ve literatür araştırması yaparak hazırlandıklarını, öğrencilerin derse katılım sağlamaları ve dikkatlerini toparlamak amacıyla soru-cevap yöntemini uyguladıklarını ve öğrencilerden derslerde aktif olmalarını beklediklerini belirtmişlerdir. Ayrıca, derslerde en fazla öğretmen merkezli yöntemleri tercih ettiklerini ve en fazla geleneksel ölçme değerlendirme teknikleri kullandıklarını ifade etmişlerdir. Sonuç olarak, öğretim elemanlarının öğretmen merkezli yaklaşımları benimsedikleri tespit edilmiştir. Ancak bir eğitim-öğretim süresince yalnızca bir yaklaşıma uygun yöntem ve teknikleri kullanmadıkları; dersin süresi ve sınıfın mevcut durumuna göre hem öğretmen merkezli hem de öğrenci merkezli yaklaşım ile eğitim-öğretim yaptıklarını belirlenmiştir. Bu akademik birimlerde görev yapan öğretim elemanlarından daha fazla öğrenci merkezli yaklaşımlara uygun öğrenme-öğretme süreçleri gerçekleştirmeleri önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim elemanları
• Öğretmen adayları
• Öğretme yaklaşımı
• Beden eğitimi
• Spor

Kaynakça

1. Avcı, Ö. Y., & Durmuşçelebi, M. (2014). Öğretmen görüşlerine göre ideal öğrenci tipi. Türkiye Sosyal Politika ve Çalışma Hayatı Araştırmaları Dergisi, 4(6), 22-44.
2. Aksoy, E., Akbaş, U., & Seferoğlu, G. (2018). Öğretme yaklaşımları envanterinin türkçe’ye uyarlanması ve türkiye’deki öğretim elemanlarının öğretme yaklaşımlarının incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 43(194). http://dx.doi.org/10.15390/EB.2018.7253
3. Baxter, S., & Gray, C. (2001). The application of studentcentered learning approaches to clinical education. International Journal of Language and Communication Disorders: Supplement, 36, 396-400.
4. Birgin, O., & Gürbüz, R. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirme konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 163-179.
5. Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active Learning: Creating Excitement in the Classroom.Washington, DC: George Washington University Press.
6. Boyer, E. L. (1990). Scholarship reconsidered: Priorities of the professoriate, Carnegie Foundation for the Advancement of Teaching. Princeton; NJ. Eric- ed326149.
7. Brown, K. L. (2003). From teacher-centered to learner-centered curriculum: Improving learning in diverse classrooms. Education, 124, 49–54
8. Bruffee, K. A. (1984). Collaborative Learning and the Conversation of Mankind. College English, 46(7), 635- 652.

9. Bulut, İ. (2015). Davranışçı (Bağlaşımcı) Öğrenme Kuramları. Öğretim ilke ve yöntemleri. Pegem Akademi, 1.Baskı, Ankara: 59-95.
10. Büyükkaragöz, S., & Çivi, C. (1999). Genel Öğretim Metotları, Öğretimde Planlama Uygulama. Beta Basım Yayım, 10. Baskı, İstanbul.
11. Cothran, D. J., Kulinna, P. H., Banville, D., Choi, E., Amade-Escot, C., MacPhail, A. … Kirk, D. (2005). A crosscultural investigation of the use of teaching styles. Research Quarterly for Exercise and Sport, 76(2), 193-201.
12. Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: İlk ve Ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 99-114.
13. Çelenk, S. (2016). Öğretim ilke ve yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık, 1.Baskı, Ankara.
14. Dell’Olio, J., M., & Donk, T. (2007). Models of teaching: Connecting student learning with standards. Sage Publications. Doi: 10.4135/9781452232324.
15. Demirhan, G., Bulca, Y., Altay, F., Şahin, R., Güvenç, A., Aslan, A. … Açıkada, C. (2008). Comparison of the views of partners regarding the physical education curriculum and it’s delivery. Hacettepe J. of Sports Sciences, 19(3), 157- 180.
16. Derting, T. L., & Ebert-May, D. (2010). Learner-Centered Inquiry in Undergraduate Biology: Positive Relationships with Long-Term Student Achievement. CBE-Life Sciences Education, 9(4), 462–472. Doi:10.1187/cbe.10-02-0011.
17. Diseth, Ǻ. (2007). Students’ evaluation of teaching, approaches to learning, and academic achievement. Scandinavian Journal of Educational Research, 51, 185–204. Doi:10.1080/00313830701191654
18. Eker, A. (2001). İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumları Spor Yarışmaları Programı. MEB Yayınevi, Ankara.
19. Estes, C. A. (2004). Promoting student-centered learning in experiential education. Journal of Experiential Education, 27, 2-247.
20. Froyd, J., & Simpson, N. (2010). Student-centered learning addressing faculty questions about studentcentered learning. Texas A&M University.
21. Gagne, R. M., & Driscoll, M. P. (1988). Essentials of learning for instruction. (2nd Ed.) New Jersey: PrenticeHall.
22. Gömleksiz, M. N. (2005). Yeni ilkögretim programının uygulamadaki etkililiğinin degerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Egitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 339-384.
23. Güven, B., & Eskitürk, M. (2007). Sınıf öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirmede kullandıkları yöntem ve teknikleri. XVI. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı içinde (ss. 504-509). Ankara, Detay Yayıncılık.
24. İnce, M. L., & Hünük, D. (2010). Eğitim reformu sürecinde deneyimli beden eğitimi öğretmenlerinin kullandıkları öğretim stilleri ve stillere ilişkin algıları. Eğitim ve Bilim, 35(157). Yazar Soyadı, A.
25. Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Smith, K. A. (1991). Active Learning: Cooperation in the College Classroom. Edina, MN: Interaction Book Company.
26. Klassen, R. M., & Chiu, M. M. (2011). The occupational commitment and ıntention to quit of practicing and pre-service teachers: Influence of Self-Efficacy, Job Stress, and Teaching Context.” Contemporary Educational Psychology, 36(2), 114–129. Doi:10.1016/j. cedpsych.2011.01.002.
27. Kocabıyık, O. O. (2016). Olgubilim ve gömülü kuram: bazı özellikler açısından karşılaştırma. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 55-66.
28. Kuh, G. D., Kinzie, J. L., Buckley, J. A., Bridges, B. K., & Hayek, J. C. (2006). What matters to student success: A review of the literature. (8. Ed.). Washington, DC: National Postsecondary Education Cooperative.
29. Kulinna, P. H., & Cothran, D. J. (2003). Physical education teachers’ self-reported use and perceptions of various teaching styles. Learning and Instruction, 13(6), 597-609.
30. Küçükahmet, L. (2014). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Nobel Yayıncılık 26.Baskı, Ankara.
31. Lou, Y., Abrami, P., & D'Apollonia, S. (2001). Small group and individual learning with technology: a metaanalysis. Review of Educational Research, 71(3), 449-521.
32. Mazur, E. (1997). Peer Instruction: A User’s Manual. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
33. McMillan, J. H. (2004). Classroom assessment: Principles and practice for effective instruction. (3. Ed.) Toronto: Pearson Allyn Brown.
34. Mearns, K., Meyer, J., & Bharadwaj, A. (2007). Student engagement in human biology practical sessions. Refereed paper presented at the Teaching and Learning Forum, Curtin University of Technology.
35. Millar, R., & Driver, R. (1987). Beyond Processes. Studies in Science Education, 14, 33-62.
36. Mosston, M., & Ashworth, S. (2002). Teaching physical education (5th ed.). Boston: Benjamin Cummings.
37. Neumann, R., Parry, S., & Becher, T. (2002). Teaching and learning in their disciplinary context: A conceptual analysis. Studies in Higher Education, 4, 405-417.
38. Odabaşı, F., Fırat, M., İzmirli, S., Çankaya, S., & Mısırlı, A. (2010). Küreselleşen dünyada akademisyen Olmak. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(3), 127-142.
39. Oğuzkan, F. (1989). Orta Dereceli Okullarda Öğretim, Amaç, İlke, Yöntem ve Teknikler, Ankara: 85-86.
40. Özdaş, A., Tanışlı, D., Köse, N. Y., & Kılıç, Ç. (2005). lkögretim okulu matematik dersi (1-5. sınıflar) ögretim programının ögretmen görüslerine dayalı olarak degerlendirilmesi. Egitimde Yansımalar: VIII Yeni İlkögretim Programlarını Degerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (ss. 239-255). Ankara.
41. Özsevgeç, T., Çepni, S., & Demircioğlu, G. (2004). Fen Bilgisi Öğretmenlerin Ölçme-Değerlendirme OkurYazarlık Düzeyleri. VI. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Kitab içinde. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
42. Prosser, M., Martin, E., Trigwell, K., & Ramsden, P. (2008). University academics' experiences of research and its relationship their experience of teaching. Instructional Science, 36, 3-16.
43. Rosas, R., Nussbaum, M., Cumsille, P., Marianov, V., Correa, M., Flores, P. … P., Salinas, M. (2003). Beyond Nintendo: designan dassessment of educational video games for first and second gradestudents. Computer and Education, 40(1), 71-94.
44. Samuelowicz, K., & Bain, J. D. (2001). Revisiting academics’ beliefs about teaching and learning. Higher Education, 41(3), 299–325.
45. Shepard, D. S., & Brew, L. (2005). Teaching theories of couples counseling: The use of popular movies. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 13, 406– 415. Doi:10.1177/1066480705278470
46. Sönmez, V. (2007). Öğretim ilke ve yöntemleri. Anı Yayıncılık, Ankara.
47. Stinchfield, T. A. (2006). Using popular films to teach systems thinking. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 14, 123–128. Doi:10.1177/1066480705285559
48. Struyven, K., Dochy, F., & Janssens, S. (2005). Students' perceptions about evaluation and assessment in higher education: A Review. Assessment and Evaluation in Higher Education, 30(4), 325-341.
49. Teo, T., Chai, C. S., Hung, D., & Lee, C. B. (2008). Beliefs about teaching and uses of technology among preservice teachers. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 36(2), 165–176.
50. Tien, L. T., & Roth, V. (2001). Kampmeier JA. Implementation of a peer-led team learning instructional approach in an undergraduate organic chemistry course. Journal of Research in Science Teaching, 39(7).
51. Tran, L. H. N., Phan, T. N. P., & Tran, L. K. H. (2018). Implementing the student-centred teaching approach in Vietnamese universities: the influence of leadership and management practices on teacher engagement. Educational Studies. Doi: 10.1080/03055698.2018.1555453
52. Tsai, C. (2002). Nested epistemologies: Science teachers’ beliefs of teaching, learning, and science. International Journal of Science Education, 24, 771-783.
53. Ünal, G., & Ergin, Ö. (2006). Buluş yoluyla fen öğretiminin öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenme yaklaşımlarına ve tutumlarına etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 3(1).
54. Verburgh, A., Elen, J., & Lindblom-Ylanne, S. (2007). Investigating the myth of the relationship between teaching and research in higher education: A review of empirical research. Studies in Philosophy and Education, 26(5), 449-465.
55. Wright, G. B. (2011). Student-centered learning in higher education. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 23, 92–97.
56. Yalçın İncik, E., & Tanrıseven, I. (2012). Eğitim fakültesi öğretim elemanlarının ve öğretmen adaylarının öğrenci merkezli eğitime ilişkin görüşleri: Mersin üniversitesi örneği. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 172-184
57. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Genişletilmiş 6. Baskı Seçkin Yayıncılık, Ankara.
58. Zaman, M. Q. (2004). Review of the Academic Evidence on the Relationship Between Teaching and Research in Higher Education. London: Department for Education and Skills. ISBN 1-84478-162-3 9781844781621 res21.