Examination of The Relationship between Physical Activity Level and Social Skills Level of Individuals Diagnosed with Special Learning Disability

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between physical activity level and social skill level of individuals diagnosed with special learning disabilities. The research is descriptive by nature, one of the quantitative research models (screening). A total of 210 (100 female, 110 male) individuals diagnosed with Special Learning Disability [SLD] participated in the study. The 'International Physical Activity Questionnaire (Short)' was used to determine the physical activity level of individuals, and the 'Social Skills Scale for Children' was used to determine the social skill level. The data of the research were analyzed with the SPSS 25 package program. As a result of the normality analysis, it was determined that the data were normally distributed. For this reason, statistical analyzes were made with the ındependent sample t-test and one-way analysis of variance, which are parametric tests. Pearson correlation analysis was performed to determine the relationship between the groups. The significance value was determined as p<.05. No significant difference was found between the social skills of individuals according to gender, and there was no significant difference between the physical activity levels of individuals according to gender (p>.05). A positive and significant relationship was found between individuals' physical activity level and social skill level (r=.367, p<.001). According to the results of the study, as the level of physical activity increments individuals with SLD, the level of social skills also increases. These individuals should be encouraged to participate in physical activities such as exercise, games and sports in order to increase their social skill levels.

Anahtar Kelimeler

• Learning disability
• physical activity
• social skills

Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Bireylerin Fiziksel Aktivite Düzeyi ile Sosyal Beceri Düzeyi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, özel öğrenme güçlüğü tanısı almış bireylerin fiziksel aktivite düzeyi ile sosyal beceri düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, nicel araştırma modellerinden biri olan tarama modelinde, betimsel niteliktedir. Çalışmaya, özel öğrenme güçlüğü [ÖÖG] tanısı almış toplam 210 birey (100 kadın, 110 erkek) katılmıştır. Bireylerin fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek için 'Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (Kısa Form) ve sosyal beceri düzeylerini belirlemek için 'Çocuklar İçin Sosyal Beceriler Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmanın verileri SPSS 25 paket programı ile analiz edilmiştir. Normallik analizi sonucunda verilerin normal dağıldığı belirlenmiştir. Bu nedenle, istatistiksel analizler parametrik testler olan bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi ile yapılmıştır. Gruplar arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Anlamlılık değeri p<.05 olarak belirlenmiştir. Cinsiyete göre bireylerin sosyal becerileri arasında ve fiziksel aktivite düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>.05). Bireylerin fiziksel aktivite düzeyi ile sosyal beceri düzeyi arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=.367, p<.001). Çalışmanın sonuçlarına göre, ÖÖG tanısı almış bireylerin fiziksel aktivite düzeyi arttıkça, sosyal beceri düzeyleri de artmaktadır. Bu bireylerin sosyal beceri düzeylerini artırmak için egzersiz, oyun ve spor gibi fiziksel aktivitelere katılmaları teşvik edilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• öğrenme güçlüğü
• fiziksel aktivite
• sosyal beceri

Kaynakça

1. Akarsu, B., & Akarsu, B. (2019). Bilimsel araştırma tasarımı. Nicel, nitel ve karma araştırma yaklaşımları [Scientific research design. Quantitative, qualitative and mixed research approaches]. Cinius.
2. Akbaş, M., & Eyuboğlu, E. (2019). Ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin spor yapma değişkenlerine göre sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması [Comparison of social skills levels of secondary school students according to variable of making sports]. International Journal of Contemporary Educational Studies, 5(2), 175-187.
3. Aksoy, Y. (2020). Rekreasyonel faaliyet olarak fiziksel aktivitelerin otizmli çocuklarda sosyal iletişime yönelik etkileri [The effects of physical activity as recreational activity on social communication in children with autism]. Gaziantep University Journal of Sport Science, 5(1), 1-9.
4. American Psychiatric Association [APA]. (2014). Ruhsal bozuklukların tanısal ve sayımsal elkitabı DSM-5 [Diagnostic and statistical manual of mental disorders DSM-5] (E. Köroğlu, Trans.). Hekimler Yayın Birliği.
5. Arslandoğan, A., Türkmen, M., Töre, E., Demir, B., & Hazar, S. (2021). Covid-19 sürecinde fiziksel aktivite düzeyi ile mental iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi [The investigation of the relationship between physical activity level and mental well-being during the covid-19 process]. Sivas Cumhuriyet University Journal of Sport Sciences, 2(2), 67-75.
6. Bluechardt, M., & Shephard, R. J. (1996). Motor performance impairment in students with learning disability: Influence of gender and body build. Research in Sports Medicine: An International Journal, 7(2), 133-140.
7. Cohen, J. (1992). Statistical power analysis. Current Directions in Psychological Science, 1(3), 98-101.
8. Coşkun, A., & Karagöz, Ş. (2021). Adölesan dönemdeki çocuklarda obezite sıklığı, fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi [Investigation of obesity prevalence, physical activity level and healthy lifestyle behaviors in adolescent children]. Turkish Journal of Sports Science, 5(2), 63-72.

9. Demirci, N., & Demirci, P. T. (2016). Özel öğrenme güçlüğü olan çocukların kaba ve ince motor becerilerinin değerlendirilmesi [The evaluation of rough and fine motor skills of disabled children having learning difficulties]. Inonu University, Journal of Physical Education and Sport Sciences, 3(1), 47-57.
10. Deniz, M. E., Yorgancı, Z., & Özyeşil, Z. (2009). Öğrenme güçlüğü görülen çocukların sürekli kaygı ve depresyon düzeylerinin incelenmesi üzerine bir araştırma [A research on investigating the trait anxiety and depression levels of the students with learning disabilities]. Elementary Education Online, 8(3), 694-708.
11. DeWolfe, C. E., Watt, M. C., Romero-Sanchiz, P., & Stewart, S. H. (2020). Gender differences in physical activity are partially explained by anxiety sensitivity in post-secondary students. Journal of American College Health, 68(3), 219-222.
12. Hammill, D. D. (1990). On defining learning disabilities: An emerging consensus. Journal of Learning Disabilities, 23(2), 74–84.   Houser, J. (2008). Nursing research: Reading, using, and understanding evidence. Jones & Bartlett.
13. Ilkım, M., Kalaycı, M. C. K., Güleroğlu, F., & Gündoğdu, C. (2018). Down sendromlu çocuklarda sportif etkinliklere katılma durumuna göre sosyal uyum ve beceri düzeyinin incelenmesi [Examination of the social adaptation and skills on children who are down syndrome according to participation status in sportive activities]. İnönü University International Journal of Social Sciences, 7(1), 162-172.
14. Individuals with Disabilities Education Act [IDEA]. (2004). Publication law (No. 118 Stat. 2706). Retrieved July 18, 2023, from https://ies.ed.gov/ncser/pdf/pl108-446.pdf
15. Kalafat, T., & Kıncal, R. Y. (2006). Üniversite öğrencilerinin beden memnuniyeti düzeyleri ile sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [The analysis of the interaction between the body gratification of university students and their level of skill]. Buca Faculty of Education Journal, (23), 41-47.
16. Kara, A., & Şahin, M. (2021). Ortaokul öğrencilerinin sosyal beceri, fiziksel aktivite ve akademik başarı özelliklerinin incelenmesi [Secondary school students' social skills, physical activity and examining academic success characteristics]. Journal of Health and Sport Sciences, 4(2), 30-41.
17. Karakaya, İ. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri [Scientific research methods]. In A. Tanrıöğen (Ed.) Bilimsel araştırma yöntemleri [Scientific research methods] (pp.57-83). Anı.
18. Korkmazlar, Ü. (1999). Özel öğrenme bozukluğu (öğrenme güçlükleri) [Specific learning disorder (learning difficulties)]. In A. Ekşi (Ed.). Ben hasta değilim, çocuk sağlığı hastalıklarının psiko-sosyal yönü [I am not sick, psycho-social aspects of child health disorders] (2nd ed.). (pp. 285-299). Nobel Tıp.
19. Kurtoğlu, A., Çar, B., & Konar, N. (2022). Comparison of physical and motoric characteristics of totally visually impaired and low vision individual. Sportis Scientific Journal of School Sport, Physical Education and Psychomotricity, 8(3), 414-425.
20. Kurtoğlu, A., Konar, N., Akçinar, F., Çar, B., & Akkoyunlu, Y. (2022). Comparison of strength parameters in amputee football players according to the degree of amputation. Pakistan Journal of Medical & Health Sciences, 16(06), 485-485.
21. Kurtoğlu, A., Kurtoğlu, E., Konar, N., Çar, B., Eken, Ö., Prieto-González, P., & Nobari, H. (2023). Comparison of echocardiographic parameters of amputee football players with active football players and sedentary individuals. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation, 15(1), 1-9.
22. Kuruoğlu, M. Y. A., & Uzunçayır, D. (2020). Zihinsel yetersizliği olan çocuklarda uyarlanmış su içi egzersizlerin sosyal beceriler üzerine etkisi [Impact of adapted aquatic exercises on social skills of children with intellectual deficiencies]. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 25(2), 117-126.
23. Learning Disabilities Association of America [LDA]. (2023). Disleksi [Dyslexia]. Retrieved January 11, 2023, from https://ldaamerica.org/disabilities/dyslexia/?audience=Educators
24.   Ministry of National Education [MoNE]. (2021). Özel öğrenme güçlüğü olan bireyler. Aileler için rehber kitapçık [Individuals with special learning disabilities. Guide booklet for families]. 18-19. Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Retrieved July 11, 2023, from https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2021_02/04102620_OYRENME_GUCLUYU_OLAN_BYREYLER__TR.pdf
25. Öztürk, M. (2005). Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararası fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi [Research on reliability and validity of international physical activity questionnaire and determination of physical activity level in university students]. (Publication No. 194366) [Master thesis, Hacettepe University]. National Thesis Center.
26. Reynolds, K. D., Killen, J. D., Bryson, S. W., Maron, D. J., Taylor, C. B., Maccoby, N., & Farquhar, J. W. (1990). Psychosocial predictors of physical activity in adolescents. Preventive Medicine, 19(5), 541-551.
27. Savcı, S., Öztürk, M., Arıkan, H., İnal İnce, D., & Tokgözoğlu, L. (2006). Physical activity levels of university students. Archives of the Turkish Society of Cardiology, 34(3), 166-172.
28. Stangor, C., & Wallings, J. (2014). Introduction to psychology. BCcampus.
29. Turkish Statistical Institute [TurkStat]. (2021). İstatistiklerle çocuk [Child with statistics]. Retrieved January 12, 2023, from https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Cocuk-2020-37228
30. Turkish Statistical Institute [TurkStat] (2021). Türkiye sağlık araştırması [Türkiye health survey]. Retrieved January 12, 2023, from https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Turkiye-Saglik-Arastirmasi-2019-33661E
31. World Health Organization [WHO]. (2023). Engellilik [Disability]. Retrieved February 5, 2023, from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/disability-and-health
32. World Health Organization [WHO]. (2023). Fiziksel aktivite [Physical activity]. Retrieved February 5, 2023, from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/physical-activity 2020
33. Yılmaz, A., Karakaş, G., Baba-Kaya, H., & Kaçay, Z. (2017). The effects of sportive exercises on physical fitness of children with specific learning disability. Acta Kinesiologica, 11(1), 88-93.
34. Yurdakavuştu, Y. (2012). İlköğretim öğrencilerinde duygusal zekâ ve sosyal beceri düzeyleri [Primary school students' emotional intelligence and social skill levels]. (Publication No. 317708) [Master thesis, Dokuz Eylül University]. National Thesis Center.
35. Zanobini, M., & Solari, S. (2019). Effectiveness of the program “Acqua mediatrice di comunicazione” (Water as a mediator of communication) on social skills, autistic behaviors and aquatic skills in ASD children. Journal of Autism and Developmental Disorders, 49(10), 4134-4146.
36. Zhao, M., & Chen, S. (2018). The effects of structured physical activity program on social interaction and communication for children with autism. BioMed Research International, 1-13.