ÖĞRETİM ELEMANLARININ PEDAGOJİK YETERLİKLERİNE İLİŞKİN ÖZ ALGILARI VE ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

Öz

Meslek yüksekokulu ve fen edebiyat fakültelerinde görev yapan öğretim elemanlarının öz-algıları ve öğrenci görüşlerine göre pedagojik yeterliklerini incelemeyi amaçlayan betimsel nitelikteki bu çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Ahi Evran Üniversitesinde görev yapan 45 öğretim elemanı ve 88 öğrenci ilgili üniversitenin meslek yüksekokulları ve Fen edebiyat fakültesine devam etme koşulu aranarak amaçlı örneklem yoluyla belirlenmiş olup veriler nicel yolla toplanmıştır. Bu çalışmada veri toplama aracı olarak MEB’in 2006 yılında yayımladığı öğretmen yeterlikleri çalışması baz alınarak 13 alt boyutta toplanan maddeler beşli likert tipi maddelere dönüştürülerek oluşturulan “Öğretmen Yeterlik Algı Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde yüzde % , frekans f , t-Test ve Tek Yönlü Varyans Analizi yapılmış olup alt amaçlarda belirtilen hipotezler 0.05 düzeyinde teste tabi tutulmuştur. Öğretim elemanlarının öz algılarının incelenmesi sonunda cinsiyet, fakülte, hizmet yılı, formasyon belgesine sahip olma durumu ve hizmet içi formasyon eğitimi düzenlemesine yönelik görüşleri arasında anlamlı fark yoktur ancak öğretim elemanlarının yeterlikleri konusundaki öğrenci görüşleri ile öğretim elemanlarının öz değerlendirmeleri arasında anlamlı derecede farklılığın olduğu bulunmuştur. Diğer taraftan öğrencilerin cinsiyetleri ve devam ettikleri fakültelere göre aralarında anlamlı fark yok iken hizmet içi formasyon eğitimi düzenlenmeli diyenlerle karşı çıkanlar arasında karşı çıkanlar lehine anlamlı fark vardır. Araştırmanın bir diğer bulgusuna göre hem öğrenciler hem de öğretim elemanları hizmet içi pedagojik formasyon eğitimi düzenlenmesi konusunda olumlu görüş belirtmişlerdir.

Examining the Opinions of Students and Instructors’ Self- Perceptions Related to Pedagogical Competence Ahi Evran University Sample

Abstract

In this descriptive study the relational survay model was used, aiming at examining the pedagogical competences of the teaching staff working in vocational college and science literature faculties according to self-perceptions and student opinions. Forty-five teaching staff and 88 students working at Ahi Evran University were identified purposefully through vocational colleges and vocational colleges in the relevant university, and the data were collected quantitatively. In this study, "Teacher Proficiency Perception Scale", which was formed by transforming the items collected in 13 sub-dimensions into five-point Likert type based on the teacher competency study published by the Ministry of National Education in 2006, was used as data collection tool. While analysis the data, percent % , frequency f , t-Test and one-way ANOVA were performed and the hypotheses indicated in the sub-objectives were tested at 0.05 level. After examining the self-perceptions of the instructors, there is no significant difference between gender, faculty, year of service, having the educational formation license and opinions about in-service training. But it has been found that there is a significant difference between the opinions of the students on the proficiency of the instructors and the self-evaluations of the instructors. On the other hand, there is no significant difference between the students regarding gender and the faculties they attend, whereas there is a significant difference in favor of those who oppose the in-service training comparing to the students claiming in-service- training courses on education. According to another finding of the study, both the students and the instructors expressed a positive opinion about organizing of in-service pedagogical formation education

Kaynakça

1. 1. Ekici, Baş ve Kızılkaya (2017) Öğretmen adaylarının “öğretmenlik mesleği” kavramına ilişkin algılarının belirlenmesi: Bir metafor analizi çalışması, International Journal Of Eurasia Social Sciences, 8 (28).
2. 2. Aydın, A. (1998). Eğitim fakültelerinin yeniden yapılandırılması ve öğretmen yetiştirme sorunu. 22.12.2014 tarihinde http://www.kuey.net/index.php/kuey/article/view/645 adresinden erişildi.
3. 3. Akbaşlı, S. (2010). Öğretmen yeterlikleri hakkında ilköğretim denetçilerin görüşleri. Eurasian Journal of Educational Research, 10 (9).
4. 4. Çelikten, M., Şanal, M, ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 19, 207-237.
5. 5. Çiltaş, A. ve Akıllı, M. (2011). Öğretmenlerin pedagojik yeterlikleri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(4), 64-72.
6. 6. Çocuk, H.E, Yokuş, G. ve Tanrıseven, I. (2015). Pedagojik formasyon öğrencilerinin öğretmenliğe ilişkin özyeterlik ve metaforik algıları: Mersin Üniversitesi Örneği. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 32, 373-387
7. 7. Tay, B. ve Baş, M. (2015), Çokkültürlü eğitim anlayışı temelli öğrenme-öğretme yaklaşımı. İçinde, G. Ekici (Ed.), Etkinlik örnekleriyle güncel öğrenme-öğretme yaklaşımları-III Kitabı. s.61-95. Ankara: PegemA.
8. 8. Sayın, S. (2002). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine karşı tutumları ve mesleki benlik saygılarının incelenmesi, Eurasian Journal of Educational Research, 5, 19, 271-282.

9. 9. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim, öğrenme ve öğretim (kuramdan uygulamaya). Ankara: Yargı Yayınları.
10. 10. Sunjin, O. (2010). The sources that influence student teachers' sense of efficacy. Unpublished PhD Dissertation. Iowa State University Paper 11781.
11. 11. Taşdemirci, E.(1999). Yüzyılımızın başından günümüze kadar türkiyede öğretmen yetiştirme sisteminde çağdaş pedagoji akımları, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8,155-180.
12. 12. Taşkaya, S. M. (2012). Nitelikli Bir Öğretmende Bulunması Gereken Özelliklerin Öğretmen Adaylarının Görüşlerine Göre İncelenmesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Sayı: 33,2, 283-298.
13. 13. Öncül, R. (2000). Eğitim ve eğitim bilimleri sözlüğü, İstanbul: MEB Yayınları.
14. 14. Korkut, H. (1999). Öğretim üyelerinin pedagojik formasyon gereksinimleri. 21. Yüzyılın Eşiğinde Türk Eğitim Sistemi Ulusal Sempozyumu. 25-27 Kasım. Ankara: Tekışık yay, 280-293.
15. 15. Köksoy, M. (1998). Yükseköğretimde kalit e ve Türk yükseköğretimi için öneriler. İstanbul: Çınar Matbaası.
16. 16. Martin, T.W. & Berry, K. J. (1969). The teaching research dilemma: Its sources in the university setting. Journal of Higher Education, 40 (9), 691
17. 17. Okçabol, R. (2005). Öğretmen yetiştirme sistemimiz, Ankara: Ütopya Yayınları.
18. 18. Ergün, M. (2001). Üniversitelerde öğretim etkinliğinin geliştirilmesi. 2000 Yılında Türk Milli Eğitim Örgütü ve Yönetimi Ulusal Sempozyumu. 11-13 Ocak. Ankara: Öğretmen Hüseyin Hüsnü Tekışık Eğitim Araştırma Geliştirme Vakfı yay. 188-192.
19. 19. Güven, İ. (2004). Etkili bir öğretim için öğretmenden beklenenler. Milli Eğitim Dergisi, Sayı, 134.
20. 20. Özen, R. (2006). İlköğretim okulu öğretmenlerinin hizmet içi eğitim programlarının etkilerine ilişkin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 141–160.
21. 21. Resmi Gazete. (1973). Milli eğitim temel kanunu, 1739 (14574).