İLKOKUL ÖĞRENCİLERİ İÇİN OKULDA MUTLULUK ÖLÇEĞİ: GEÇERLİLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu çalışmanın amacı, ilkokul öğrencilerin okulda mutlu olma durumlarını belirlemek amacıyla Okulda Mutluluk Ölçeği’nin geliştirilmesi ve geçerlik-güvenirlik çalışmalarının incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu 279 ilkokul öğrencisinden oluşmuştur. Ölçeğin geçerliğini belirlemek için kapsam ve yapı geçerliğinden yararlanılmıştır. Kapsam geçerliği için uzman görüşüne başvurulmuş; yapı geçerliğini sınamak üzere açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçları, üçlü likert tipi derecelendirmeye sahip ölçeğin 9 madde ve iki alt boyuttan oluştuğunu göstermiştir. Ölçeğin alt boyutları “okulda mutluluk” ve “okulda mutsuzluk” olarak isimlendirilmiştir. Güvenirlik çalışması kapsamında ise hesaplanan Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayılarının ölçeğin her iki alt boyut için 0.68, ölçeğin tümü için ise 0.76 olduğu bulunmuştur. Bulgular, Okulda Mutluluk Ölçeğinin ilkokul öğrencilerinin okulda mutlu olma durumlarını belirlemede geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

Happiness Scale at School for Primary School Students: Validity and Reliability Study

Abstract

The aim of this study is to develop the Happiness Scale in school and to examine the validity and reliability studies of primary school students in order to determine their level of happiness in school. The study group consisted of 279 primary school students. Content and construct validity were used to determine the validity of the scale. Expert opinion was consulted for content validity; exploratory and confirmatory factor analyzes were performed to test the construct validity. The results of the analysis showed that the scale with three-point Likert type consisted of 9 items and two sub-dimensions. The sub-dimensions of the scale are happiness in school “and “unhappiness in school” In the reliability study, Cronbach's alpha internal consistency coefficients were found to be 0.68 for both subscales and 0.76 for the whole scale. The findings show that the Happiness Scale at School is a valid and reliable measurement tool for determining the level of happiness of primary school students

Kaynakça

1. 1. Aksoy, A. B. ve Güngör Aytar, A. (2017). Üniversite öğrencilerinin mutluluk ve alçakgönüllülük düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(3), 1123-1137.
2. 2. Arbuckle, J. L. (2012). Amos users’ guide version 21.0. Chicago: Smallwaters Corporation.
3. 3. Baltaş, Z. (2003). Temel ihtiyaçların karşılanmasında ailenin rolü: Ana-baba okulu. İstanbul: Remzi Kitabevi.
4. 4. Blunch, N. J. (2008). Introduction to structural equation modelling using SPSS and AMOS. California: SAGE Publications.
5. 5. Bülbül, Ş. ve Giray, S. (2011). Sosyodemografik özellikler ile mutluluk algısı arasındaki ilişki yapısının analizi. Ege Akademik Review, 11, 113-123.
6. 6. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
7. 7. Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with amos basic concepts, applications, and programming (2. Ed.). New York, NY: Taylor ve Francis Group.
8. 8. Çivitçi, A. (2009). İlköğretim öğrencilerinde yaşam doyumu: Bazı kişisel ve ailesel özelliklerin rolü. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 29-52.

9. 9. Danielsen, A. G.; Samdal, O; Hetland, J. & Wold, B. (2010). School-related social support and students' perceived life satisfaction. The Journal of Educational Research, 102(4), 303-320.
10. 10. Demir, R. Ve Murat, M. (2017). Öğretmen adaylarının mutluluk, iyimserlik, yaşam anlamı ve yaşam doyumlarının incelenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 347-378.
11. 11. Diener, E. & Diener, C. (1996). Most people are happy. American Psychological Society, 7(3), 181-185.
12. 12. Diener, E. & Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-esteem. Journal of Personality and Social Psychology, 68(4), 653-663.
13. 13. Diener, E. (1984). Subjective well-Being. Psychological Bulletin, 95(3), 532-575.
14. 14. Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social Indicators Research, 31, 103-157.
15. 15. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national ındex. American Psychologist, 55(1), 34-43.
16. 16. Doğan, T. ve Akıncı Çötok, N. (2001). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.
17. 17. Eryılmaz, A. (2009). Ergen öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(4), 975-989.
18. 18. Gençöz, T. (2000). Pozitif ve negatif duygu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 19-26.
19. 19. Gilman, R. (2001). The relationship between life satisfaction, social ınterest, and frequency of extracurricular activities among adolescent students. Journal Of Youth And Adolescence, 30(6), 749–767.
20. 20. Gündoğar, D.; Sallan Gül, S.; Uskun, E.; Demirci, S. ve Keçeci, D. (2007). Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumunu yordayan etkenlerin incelenmesi, Klinik Psikiyatri, 10, 14-27.
21. 21. Hilooğlu, S. ve Cenkseven Önder, F. (2010). The role of social skills and life satisfaction in predicting bullying among middle school students. Elementary Education Online, 9(3), 1159-1173.
22. 22. Huebner, E. S. (1991). Correlates of life satisfaction in children. School Psychology Quarterly, 6(2), 103-111.
23. 23. Kalaycı, Ş. (2010). Spss uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, Asil Yayın Dağıtım, Ankara
24. 24. Kantarcıoğlu, S. (1998). Anaokulunda eğitim. Öğretmen Kitapları Dizisi, İstanbul: MEB.
25. 25. Keldal, G. (2015). Warwick-Edinburgh mental iyi oluş ölçeği’nin Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 103-115.
26. 26. Koçak, R. ve İçmenoğlu, E. (2012). Üstün yetenekli öğrencilerin duygusal zekâ ve yaratıcılık düzeylerinin yaşam doyumlarını yordayıcı rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 73-85.
27. 27. Lyubomırsky, S., & Lepper, H. S. (1999). A measure of subjective happiness: Preliminary reliability and construct validation. Social Indicators Research, 46, 37–155.
28. 28. Lyubomırsky, S., & Tucker, K. L. (1998). Implications of ındividual differences in subjective happiness for perceiving, ınterpreting, and thinking about life events. Motivation and Emotion, 22(2), 155-186.
29. 29. Mahmoud, J. S. R.; Staten, R. T.; Hall, L. A. & Lennie, T. A. (2012) The relationship among young adult college students’ depression, anxiety, stress, demographics, life satisfaction, and coping styles. Issues in Mental Health Nursing, 33(3), 149-156, DOI: 10.3109/01612840.2011.632708
30. 30. MEB, (2009). İlköğretim 1. 2. ve 3. Sınıflar hayat bilgisi dersi öğretim programı ve kılavuzu. http://talimterbiye.mebnet.net/Ogretim%20Programlari/ilkokul/2010-2011/HayatBilgisi-3.S%C4%B1n%C4%B1f.pdf
31. 31. MEB, (2017). Hayat bilgisi dersi öğretim programı (İlkokul 1. 2. ve 3. Sınıflar). http://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_06/09163829_HAYAT_BYLGYSY.pdf
32. 32. Meral, B. F. (2014). Kişisel iyi oluş indeksi-yetişkin Türkçe formunun psikometrik özellikleri. The Journal Of Happiness & Well-Being, 2(2), 119-131.
33. 33. O’Rourke, J & Cooper, M. (2010). Lucky to be happy: A study of happiness in Australian primary students. Australian Journal of Educational & Developmental Psychology. 10, 94-107.
34. 34. Özdemir, Y. ve Koruklu, N. (2011). Üniversite öğrencilerinde değerler ve mutluluk arasındaki ilişkinin incelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 190-210.
35. 35. Özdemir, Y. ve Koruklu, N. (2013). İlk Ergenlikte Ana-Babaya Bağlanma, Okula Bağlanma ve Yaşam Doyumu. İlköğretim Online, 12(3), 836-848.
36. 36. Suldo, S. M. & Huebner, E. S. (2005). Is extremely hıgh lıfe satısfactıon durıng Adolescence advantageous? Social Indicators Research, 78, 179-203.
37. 37. Suldo, S. M., Riley, K. N. & Shaffer, E. J. (2006). Academic correlates of children and adolescents’ life satisfaction. School Psychology International, 27(5), 567–582. https://doi.org/10.1177/0143034306073411
38. 38. TUİK, (2018). Yaşam memnuniyeti araştırması. https://biruni.tuik.gov.tr/yayin/views/visitorPages/index.zul
39. 39. Tuzgöl Dost, M. (2005). Öznel iyi oluş ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(23), 103-111.
40. 40. WHR, (2018). World Happiness report. https://worldhappiness.report/ed/2019/
41. 41. Wilson, W. R. (1967). Correlates of avowed happiness. Psychological Bulletin, 67(4), 294-306.