KARLILIK ORANLARINDAKİ DEĞİŞİMİN HİSSE SENEDİ FİYATLARINA ETKİSİ: BORSA İSTANBUL ÖRNEĞİ
Öz
ÖZ
Finans literatüründe kârlılık oranları, işletmelerin mevcut kaynaklarını ne ölçüde etkin kullandığını ve değer oluşturma kapasitesini yansıtan temel göstergelerden biridir. Teorik olarak, yüksek kârlılık oranları yatırımcı güvenini arttırarak hisse senedi fiyatları üzerinde pozitif bir etki gösterebilir. Kârlılık göstergeleri, firmanın finansal sağlığını ve piyasa performansını yansıttığı için yatırımcıların karar alma süreçlerinde önemli bir referans noktasıdır. Bu çalışmada, firmaların kârlılık oranlarındaki değişimin hisse senedi fiyatları üzerindeki etkisi, Borsa İstanbul örneği kapsamında, 145 firmaya ait 23 yıllık veriler kullanılarak incelenmiştir. Araştırmada, Borsa İstanbul’da faaliyette bulunan şirketlere ait veriler kullanılarak iki regresyon modeli oluşturulmuştur. İlk modelde aktif kârlılık ile hisse senedi fiyatları arasında pozitif bir ilişki gözlemlenmiş, ancak bu ilişkinin istatistiki olarak anlamlı olmadığı tespit edilmiştir. İkinci modelde ise öz sermaye kârlılığı ile hisse senedi fiyatları arasında pozitif ve istatistiki olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuç, kârlılık göstergelerinin hisse senedi fiyatları üzerindeki etkisinin doğrulandığını göstermektedir. Elde edilen bulgular, yatırımcıların hisse senedi seçiminde kârlılık oranlarını öncelikli olarak değerlendirmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, finansal performans analizlerinde farklı kârlılık göstergelerinin birlikte ele alınması ve yatırım stratejilerinin bu doğrultuda şekillendirilmesi önerilmektedir. Bu yaklaşım, yatırım kararlarının daha bilinçli ve güvenilir olmasına katkı sağlayabilir.
Anahtar Kelimeler
Hisse Senedi Fiyatları, Kârlılık Oranı, Aktif Kârlılık, Özsermaye Kârlılığı, Borsa İstanbul, Regresyon Analizi
Kaynakça
- Abarbanell, J. S., & Bushee, B. J. (1998). Abnormal Returns To A Fundamental Analysis Strategy. Accounting Review, 19-45.
- Akıncı, M., Akıncı, G. Y., & Yılmaz, Ö. (2014). Ekonomik Özgürlüklerin İktisadi Büyüme Üzerindeki Etkileri: Bir Panel Veri Analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 81-96.
- Alexakis, C., Patra, T., & Poshakwale, S. (2010). Predictability Of Stock Returns Using Financial Statement Information: Evidence On Semi-Strong Efficiency Of Emerging Greek Stock Market. Applied Financial Economics, 20(16), 1321-1326.
- Aydemir, O., Ögel, S., & Demirtaş, G. (2012). Hisse Senetleri Fiyatlarının Belirlenmesinde Finansal Oranların Rolü. Yönetim Ve Ekonomi Dergisi, 19(2), 277-288.
- Baltagi, B. H., & Wu, P. X. (1999). Unequally Spaced Panel Data Regressions With Ar (1) Disturbances. Econometric Theory, 15(6), 814-823.
- Birgili, E., & Düzer, M. (2010). Finansal Analizde Kullanılan Oranlar Ve Firma Değeri İlişkisi: İmkb’de Bir Uygulama. Muhasebe Ve Finansman Dergisi, (46), 74-83.
- Bolak, M. (1998). Menkul Kıymetler Ve Portföy Analizi. Beta, İstanbul.
- Breusch, T. S., & Pagan, A. R. (1980). The Lagrange Multiplier Test And Its Applications To Model Specification İn Econometrics. The Review Of Economic Studies, 47(1), 239-253.
- Brigham, E. F., & Houston, J. F. (2019). Fundamentals of financial management (15th ed.). Cengage Learning.
- Brockman, P., Mossman, C., & Olson, D. (1997). What's The Value Of Fundamental Analysis. Canadian Investment Review, 10(3), 10.