Bir refah göstergesi olarak Türkiye’de mutluluğun mekânsal dağılışı

Öz

Geçmişte kalkınma planlarının amacı bireylerin ortalama gelirini arttırmaktı. Ancak günümüzde bu geleneksel görüş geçerliliğini yitirmektedir. Maddi olmayan yoksunluklar kalkınma politikalarında giderek daha fazla dikkate alınır olmuştur. Bir toplumun mutluluk düzeyi de bu değişkenlerden biridir. Kalkınma konusundaki çalışmalar insan refahını arttırmayı amaçlar. Bir refah göstergesi olarak mutluluk oranlarının mekânsal dağılışı ise refahı sağlamaya yönelik uygulamalar da hangi bölgelerde yetersizlik yaşandığını gösterir. Ayrıca çözüme yönelik politikalara yön vermesi açısından önem taşır. Bireyin ekonomik ve sosyolojik durumu yaşadığı mekânın sahip olduğu coğrafi özelliklerin avantaj ve dezavantajlar tarafından şekillenmektedir. Mutluluk soyut bir kavram olmakla birlikte, dağılış deseni değerlendirildiğinde pek çok ülkede mutlu ve mutsuz bireylerin belirli alanlarda yoğunlaştığı görülür. Bu durum soyut olan mutluluk olgusunun, somut olgular tarafından şekillendirildiğini gösterir. Bu nedenle mutluluk kavramının coğrafi bir bakış açısıyla değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada da Türkiye'de mutluluk oranlarının dağılışı ve bu dağılışta etkili olan coğrafi faktörlerin neler olduğunun tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada kullanılan değişkenler ile mutluluk oranları arasındaki ilişkinin yönünü belirlemek amacıyla korelasyon analizi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda kamu kurum ve kuruluşlarının faaliyetlerinden memnuniyet düzeyleri, tarım sektöründe çalışan nüfusun oranı, toplam yaş bağımlılık oranı ile illerin mutluluk düzeyleri arasında pozitif bir ilişki bulunduğu belirlenmiştir. Buna karşın hizmet sektöründe çalışanların oranı, GSYİH, net göç hızı, kadın ve erkek nüfus için ortalama ilk evlenme yaşı, intihar hızı, boşanma ve işsizlik oranları ve lise mezunlarının oranı arasında ise negatif anlamda bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• RefahTürkiyeMutlulukKalkınma göstergeleri

Spatial distribution of pappiness as a well being indicator in Turkey

Abstract

The purpose of development plans was to increase the average income of individuals in the past. However, this traditional view lost its validity now. Intangible deprivations are taken into account gradually in development policy. The happiness ratio of a community is one of these variables. Studies on development aims to improve human welfare. As a welfare indicator spatial distribution of happiness shows where failure occured in the region about applications to ensure well being. Also it has an importance in terms of giving direction to remedial policies. Economic and social status of individuals shaped by advantages and disadvantages of the geographical factors where they live. Happiness is an abstract concept, but when considered together with the distribution pattern is seen in many countries happy and unhappy individuals concentrated in certain areas. This shows that happiness as an abstract fact, shaped by concrete facts. Therefore, the concept of happiness should be considered with geographical perspective. The aim of this study is to determine distribution of happiness and which geographical factors effect this distribution in Turkey. Correlation analysis was performed to determine the direction of the relationship between the variables used in the study with happiness rates. According to results of analysis positive ralationship determined between satisfaction level of the activities of public institutions and organizations, proportion of the population working in agriculture, total age dependency ratio, Whereas negative analysis determined between the proportion of employees working on service industry, GDP, net migration rate, average age at first marriage for men and women, suicide rate, divorce and unemployment rates, the percentage of graduates from high school and happiness ratio of provinces.

Keywords

• Well-beingTurkeyHappinessDevelopment indicators

Kaynakça

1. Ardalan, A., Mazaheri, M., Vanrooyen, M., Mowafi, H., Nedjat, S., Holakouie, N., (2011). “Post-Disaster Quality Among Older Survivors 5 Years After Bam Earthquake Implications for Recovery Policy”, Ageing and Society, 31, 179-196
2. Blanchflower, D.G., Oswald, A. J. (2006). "Is Well-being U-Shaped Over the Life Cycle?" Social Science and Medicine 66, 1733-1749
3. Blanchflower, David G. and Andrew. Oswald. (2000).” Well-Being Over Time in Britain and the USA”. NBER Working Paper No. 6102. Cambridge, Mass: National Bureau of Economic Research.
4. Brereton, F., Clinch, J. P., Ferreira, S., (2008). “Happiness, Geography and The Environment”, Ecological Economics, 65, pp.386-396.
5. Bray, I., Gunnell, D., (2006). "Suicide Rates, Life Satisfaction and Happiness as Markers For Population Mental Health". Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology 41, 333-337.
6. Bülbül, Şehamet, Giray, S., (2011). “Sosyodemografik Özellikler ile Mutluluk Algısı Arasındaki İlişkinin Yapısal Analizi”, Ege Akademik Bakış, Cilt: 11, s. 113-123.
7. Calvo, R., Arcaya, M., Baum, C. F., Lowe, S. R., Waters, M. C., (2014). “Happily Ever After? Pre-And-Post Disaster Determinants of Happiness Among Survivors Of Hurricane Katrina”. Journal Of Happiness Studies, 1-16.
8. Cheung, H. Y., Chan, A. W. (2011). “The Relationship of Competitiveness Motive on People's Happiness Through Education”. International Journal Of Intercultural Relations, 35(2), 179-185.

9. Clark, A., (2003). “Unemployment as a Social Norm: Psychological Evidence From Panel Data”, Journal Of Labor Economics, 21, 324-351.
10. Clark, A., Oswald, A., (1994). “Unhappiness and Unemployment”, Economic Journal, 104, 648-659.
11. Di Tella, R., MacCulloch, R. J., (2006). “Some Uses of Happiness Data in Economics”, Journal of Economic Perspectives, 20(1): 25-46.
12. Easterlin, R. A., (2001). "Income and happiness: Towards a unified theory." The Economic Journal 111 (473), 465-484.
13. Easterlin, R. A., (1995). “Will Raising the Incomes of all Increase the Happiness of all?”, Journal of Economic Behavior and Organization, Vol. 27, pp. 35-47.
14. Frey, B., Stutzer, A., (2002). “What Can Economists Learn from Happiness Research”, Journal of Economic Literature, 40(2), 402-435.
15. Gerdtham, U. G., Johannes, M., (2001). “The Relationship Between Happiness, Health and Socio-Economic Factors: Results Based on Swedish Micro Data”, Journal of Socio-Economics, 20, 553-557.
16. Helliwell, J. F., (2003). “How’s life? Combining individual and national variables to explain subjective well-being”. Economic Modelling, 20(2): 331-360.
17. Jazairy I., Alamgir, M., Panuccio, T., (1992). The State of World Rural Poverty: An Inquiry Into Its Causes and Consequences, Intermediate Technology Publications, London.
18. Kahneman, D., Tversky, A., (2003). “Experienced Utility and Objective Happiness: A Moment Based Approach”, The Psychology of Economic Decisions, 1, 187-208.
19. Layard, R. (2005). Happiness: Lessons from a New Science, Penguin Books, London.
20. Le Bon, G., (2014). Kitlelerin Psikolojisi, Tutku Yayınevi, ISBN:978-605-4756-82-7, Ankara.
21. Liltsi, P., Michailidis, A., Partalidou, M., (2014). “Mapping Perceived Happiness Alongside the Rural-Urban Continuum”, Procedia, 9, 288-301.
22. Lucas, R. E., Gohm, C. L., (2000). “Age and Sex Differences in Subjective Well-being Across Cultures”. Culture and subjective wellbeing, 3, 291-317.
23. McGillivray, M., Clarke, M., eds.(2006). Understanding Human Well-Being. Tokyo: United Nations University Press.
24. Mroczek, D. K., Kolarz, C. M., (1998). “The effect of age on positive and negative affect: A developmental perspective on happiness”. Journal Of Personality And Social Psychology, 75, 1333-1349.
25. Ravallion Martin; Quentin Wodon, (1997). Poor Areas or Only Poor People?, Policy Research Working Paper 1798, The World Bank, Washington D.C..
26. Rehdanz, K., Maddison, D., (2005), “Climate and Happiness”, Ecological Economics, 52, pp. 111-125.
27. Shapiro, J. M., (2006). “Smart Cities: Qualirty of life, productivity and the Growth effects of human capital”, Review of Economics and Statistics, 88(2), 324-335.
28. Sen, A., (1987), The Standard of Living, Cambridge University Press, New York.
29. T.C. Kalkınma Bakanlığı, (2013). Onuncu Kalkınma Planı 2014-2018, Ankara
30. Todaro, M. P., Smith,S., (2012). Economic Development, 11th Edition, ISBN: 978-0-13-801388-12, Pearson, USA.
31. TÜİK, (2014). ADNKS, Yerleşim Yerlerine Göre Verdiği ve Aldığı Göç, Erişim Tarihi: 15.04.2015
32. TÜİK, (2014). ADNKS, Toplam Yaş Bağımlılık Oranları, Erişim Tarihi: 15.04.2015
33. TÜİK, ADNKS, (2014). Boşanma Sayıları. Erişim Tarihi: 15.04.2015
34. TÜİK, ADNKS, (2014). Ortalama Hanehalkı Büyüklüğü Erişim Tarihi: 15.04.2015
35. TÜİK, ADNKS, (2014). Kaba İntihar Hızı Erişim Tarihi: 15.04.2015
36. TÜİK, ADNKS, (2014). Erkek Ve Kadın Nüfus İçin İlk Evlenme Yaşı Erişim Tarihi: 15.04.2015
37. TÜİK, (2013). ADNKS, Bitirilen Eğitim Düzeyi Erişim Tarihi: 15.04.2015
38. TÜİK, ADNKS, (2013). İşsizlik Oranları Erişim Tarihi: 15.04.2015
39. TÜİK, (2013). Yaşam Memnuniyeti Anketi Sonuçları, İllere Göre Mutluluk Oranları Erişim Tarihi: 15.04.2015
40. TÜİK, (2013). Yaşam Memnuniyeti Anketi Sonuçları, İllere Göre Mutluluk Kaynağı Erişim Tarihi: 15.04.2015
41. TÜİK, (2013). Yaşam Memnuniyeti Anketi Sonuçları, Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Hizmetlerinden Memnuniyet Oranı Erişim Tarihi: 15.04.2015
42. TÜİK, (2011). Çalışan Nüfusun Ekonomik Sektörlere Dağılışı Erişim Tarihi: 15.04.2015
43. TÜİK, (2001). Kişi Başına Düşen GSYİH Erişim Tarihi: 15.04.2015
44. UN, (2005). Handbook on Poverty Statistics: Concepts, Methods and Policy Use, United Nations Statistics Division, New York.
45. Van Praag, B., Baarsma, B., (2005). “Using Happiness Surveys to Value Intangbiles: The Case of Airport Noise”, Economic Journal, 2, pp. 111-125.
46. Villarroel, P. V., Atenas, K. C., Pavez, p., Lillo, S., Diaz, N., Lopez, W., (2012). "Money, Age and Happiness: Association of Subjective Wellbeing with Socio-Demographic Variables, Revista Latinoamericana de Psicologia. Vol. 44/2, pp. 155-163.
47. Welsch, H., (2006). “Environment and Happiness: Valuation of Air Pollution Using Life Satisfaction Data”, Ecological Economics, 58, pp. 801-813.
48. Welsch, H., (2002). “Preferences Over Prosperity and Pollution: Environmental Valuation Based on Happiness Survey.