Vezikoüreteral Reflü Hastalarının Cerrahi Tedavi Sonuçları

Öz

Giriş:

Vezikoüreteral reflü (VUR) çocukluk çağında sık görülen bir anomalidir. Amac, VUR nedeni ile cerrahi olarak tedavi edilen hastalarda demografik, radyolojik verileri, tedavi yöntemlerini ve tedavi sonuçlarını değerlendirerek komplikasyonları ve başarıyı etkileyen faktörleri ortaya koymaktır.

Gereç ve Yöntemler:

Çalışmamızda; 2007-2014 yılları VUR nedeni ile tedavi edilen hastalar değerlendirildi. Tanı yaşı, cinsiyet, başvuru şikâyeti, VUR etiyolojisi ve dereceleri, böbrek hidronefroz dereceleri, böbrek fonksiyonları, tercih edilen cerrahi tedavi (endoskopik enjeksiyon – üreteroneosistostomi) yöntemleri, tedavi başarı oranları ve komplikasyonlar kaydedildi. Hastalar bu parametrelere göre karşılaştırılarak cerrahi tedavi başarısını etkileyen faktörler değerlendirildi.

Bulgular:

Toplam 276 hastanın (409 böbrek üreter birimi) çoğunluğu (%70,3) kızdı. Hastaların 185’i (%67) primer VUR etiyolojisine sahipti. Bilateral reflü oranı %48’di, 4-5. derece reflü oranı %54,8’di. Erkeklerin yaş ortancası 2,5 yıl, kızların 6 yıldı. Kızlarda mesane duvar kalınlaşmasının daha fazla olduğu görüldü. Hastaların 220’sine ilk girişim olarak endoskopik subüreterik enjeksiyon (STING), 56’sına ise üreteroneosistostomi yapıldı. STING sonrası iyileşme olmayan 43 hastaya daha sonra üreteroneosistostomi yapıldı. Hidronefroz olmayan veya hafif olan hastalarda cerrahi başarı oranı %90,2, ciddi hidronefroz olanlarda %72,3’tü. Yüksek dereceli VUR hastalarında %88, düşük ve orta dereceli VUR’lülerde %98,3’tü, böbrek fonsiyonu kötü olanlarda bu oran %83, iyi ve orta olanlarda ise %94’tür. Primer VUR hastalarının başarı oranı sekonder VUR’ye göre yüksek bulundu (%96-%85). Cerrahi tedavi sonunda mesane duvar kalınlaşmasının %52,2 oranında ve hidronefrozun %21,3 oranında gerilediği tespit edildi. STING sonrası UNC gerektiren hastaların, sadece STING ile iyileşen hastalara göre hidronefroz ve VUR dereceleri daha yüksek; renal parankimal incelmeleri daha fazla ve diferansiye böbrek fonksiyonları daha düşük olarak bulundu.

Tartışma:

VUR daha çok kız çocuklarında görülür. Bir yaş altında, etkilenen erkek çocuk oranı artmaktadır. Çalışmamızda yüksek dereceli VUR’lü, diferansiye fonksiyonu düşük ve sekonder VUR etiyolojisine sahip olan böbrek birimlerinde cerrahi tedavi sonuçlarının daha kötü olduğu görüldü.

Anahtar Kelimeler

• vezikoüreteral reflü,üreteroneosistostomi

Kaynakça

1. 1. Khoury AE, Bägli DJ. Vesicoureteral reflux. In: Campbell MF, Wein AJ, Kavoussi LR editors. Campbell-Walsh Urology. Philadelphia: Saunders/Elsevier, 2007; 3267-309.
2. 2. Wadie GM, Moriarty KP. The impact of vesicoureteral reflux treatment on the incidence of urinary tract infection. Pediatr Nephrol. 2012; 27: 529-38.
3. 3. Abstracts of the XXI. Annual ESPU (European Society of Paediatric Urology) Congress. April 28-May 1, 2010. Antalya, Turkey. J Pediatr Urol. 2010 Apr; 6 Suppl 1: S19-105.
4. 4. Greenbaum LA, Mesrobian HG. Vesicoureteral reflux. Pediatr Clin North Am. 2006; 53: 413-27.
5. 5. Mattoo TK. Mathews R. Vesicoureteral reflux and renal scarring. In: Avner HD, Harmon WE, Niaudet P, Yoshikawa N, editors. Pediatric Nephrology. 6th ed. Berlin Heidelberg, 2009; 1311-37.
6. 6. Stefanidis CJ, Siomou E. Imaging strategies for vesicoureteral reflux diagnosis. Pediatr Nephrol. 2007; 22: 937-47.
7. 7. Zhang Y, Bailey RR. A long term follow up of adults with reflux nephropathy. N Z Med J. 1995; 108: 142.
8. 8. Wennerström M, Hansson S, Jodal U, Stokland E. Disappearance of vesicoureteral reflux in children. Arch Pediatr Adolesc Med. 1998; 152: 879-83.

9. 9. Jaukovic L, Ajdinovic B, Dopudja M, Krstic Z. Renal scintigraphy in children with vesicoureteral reflux. Indian J Pediatr. 2009; 76: 1023-6.
10. 10. Yeung CK, Godley ML, Dhillon HK, Gordon I, Duffy PG, Ransley PG. The characteristics of primary vesico-ureteric reflux in male and female infants with pre-natal hydronephrosis [abstract]. Br J Urol. 1997; 80: 319.
11. 11. Hannula A, Venhola M, Renko M, et al. Vesicoureteral reflux in children with suspected and proven urinary tract infection. Pediatr Nephrol 2010; 25: 1463-9.
12. 12. Skoog SJ et al. Pediatric vesicoureteral reflux guidelines panel summary report: clinical practice guidelines for screening siblings of children with vesicoureteral reflux and neonates/infants with prenatal hydronephrosis. J Urol. 2010; 184: 1145-51.
13. 13. Ural Z, Ulman I, Avanoglu A. Bladder dynamics and vesicoureteral reflux: factors associated with idiopathic lower urinary tract dysfunction in children. J Urol. 2008; 179: 1564–7.
14. 14. Koff S, Wagner T, Jayanti V. The relationship among dysfunctional elimination syndromes primaryvesicoureteral reflux and urinary tract infections in children. J Urol. 1998; 160: 1019-22.
15. 15. Hong YK, Altobelli E, Borer JG. Urodynamic Abnormalities in Toilet Trained Children With Primary Vesicoureteral Reflux. J Urol. 2011 May; 185(5): 1863-8.
16. 16. Sondgrass W. The impact of treated dysfunctional voiding on the non-surgical management of vesicoureteral reflux. J Urol. 1998; 160: 1823-5.
17. 17. Jequier S, Rousseau O. Sonographic measurements of the normal bladder wall in children. Am J Roentgenol 1987; 149: 563-6.
18. 18. Uluocak N, Erdemir F, Parlaktas BS, et al. Bladder wall thickness in healthy school-aged children. Urology 2007; 69: 763-6.
19. 19. Levin RM, Monson FC, Haugaard N, et al. Genetic and cellular characteristics of bladder outlet obstruction. Urol Clin North Am. 1995; 22: 263-83.
20. 20. Allen TD. Forty years experience with voiding dysfunction. BJU Int. 2003; 92: 15-22.
21. 21. Leonardo CR, Filgueiras MFT, Vasconcelos MM, Roberta Vasconcelos R, Marino VP. Risk factors for renal scarring in children and adolescents with lower urinary tract dysfunction. Pediatr Nephrol. 2007; 22: 1891-6.
22. 22. Soygur T, Arıkan N, Yeşili C, Goğuş O. Relationship among pediatric voiding dysfunction and vesicoureteral reflux and renal scars. Urology. 1999; 54: 905-8.
23. 23. Herndon CDA, McKenna PH. The treatment of dysfunctional elimination decreases urinary tract infections and surgery in children with vesicoureteral reflux. Am Acad of Pediatr Annual Meeting. 2000; 185.
24. 24. Lee MD, Lin CC, Huang FY, Tsai TC, Tsai JD. Screening young childern with urinary tract infection for high grade vesicoureteral reflux with renal ultrasound scanning and tecnetium 99m labeled dimercaptosuccinic acid scanning. J Pediatr. 2009; 154: 797-802.
25. 25. Leroy S, Vantalon S, Larakeb A, Ducou-Le-Pointe H, Bensman A. Vesicoureteral reflux in children with urinary tract infection: comparison of diagnostic accuracy of renal US criteria. Radiology. 2010; 255: 890-8.
26. 26. Fouzas S, Krikelli E, Vassilakos P, Gkentzi D, Papanastasiou DA, Salakos C. DMSA scan for revealing vesicoureteral reflux in young children with urinary tract infection. Pediatrics. 2010; 126: 513-9.
27. 27. Howard RG, Roebuck DJ, Yeung PA, Chan KW, Metreweli C. Vesicoureteral reflux and renal scarring in Chinese Children. Br J Radiol. 2001; 74: 331-4.
28. 28. Zerati Filho M, Calado AA, Barroso U Jr, Amaro JL. Spontaneous resolution rates of vesicoureteral reflux in Brazilian children: a 30-year experience. Int Braz J Urol. 2007; 33: 204-12.
29. 29. Jang HC, Lee KH, Park JS. Primary Vesico-Ureteral Reflux: Comparison of Factors between Infants and Children. Korean J Urol. 2011; 52: 206-9.
30. 30. Koyle MA, Elder JS, Skoog SJ, Mattoo TK, Pohl HG, Reddy PP, et al. Febrile urinary tract infection, vesicoureteral reflux, and renal scarring: current controversises in approach to evaluation. Pediatr Surg Int. 2011; 27: 337-46.
31. 31. Lee JH, Son CH, Lee MS, Park YS. Vesicoureteral reflux increases the risk of renal scars: a study of unilateral reflux. Pediatr Nephrol. 2006; 21: 1281-4.
32. 32. Bensman A, Ulinski T. International Vesicoureteral Reflux Study: unsolved questions remaining. Pediatr Nephrol. 2006; 21: 757-8.
33. 33. Chertin B, Prosolovich K, Aharon S, Nativ O, Halachmi S. Surgical Reimplantation for the Correction of Vesicoureteral Reflux following Failed Endoscopic Injection. Advances in Urology. 2011; Article ID 352716, 5 pages.
34. 34. Oberson C, Boubaker A, Ramseyer P, Meyrat BJ, Frey P. Endoscopic and surgical treatment of vesico-ureteral reflux in children. Comparative long-term follow-up. Swiss Med Wkly. 2007 Aug 25; 137(33-34): 471-5.
35. 35. Hayn MH, Smaldone MC, Ost MC, Docimo SG. Minimally invasive treatment of vesicoureteral reflux. Urologic Clinics of North America. 2008; Vol. 35, p.716.
36. 36. Routh JC, Vandersteen DR, Pfefferle H, Wolpert JJ, Reinberg Y. Single center experience with endoscopic management of vesicoureteral reflux in children. Journal of Urology. 2006; Vol. 175, No. 5, pp. 18-93.
37. 37. Lee EK, Gatti JM, DeMarco RT, Murphy JP. Long-Term Followup of Dextranomer/Hyaluronic Acid Injection for Vesicoureteral Reflux: Late Failure Warrants Continued Followup. J Urol. 2009 April; Vol. 181, 1869-75.
38. 38. K. Saperston, J. Smith, and J. Smith. Endoscopic subureteral injection is not less expensive than outpatient open reimplantation for unilateral vesicoureteral reflux. Journal of Urology. 2008; Vol 180, No. 4, pp. 1626-30
39. 39. Elmore JM, Kirsch AJ, Perez-Brayfield MR. Salvage extravesical ureteral reimplantation after failed endoscopic surgery for vesicoureteral reflux. J Urol. 2006 Sep; 176(3): 1158-60.
40. 40. Falkensammer M.L, Gobet R, Stauffer U.G. To Cohen and Forget? Evaluation of Postoperative Imaging Studies after Transtrigonal Ureteric Reimplantation for Vesicoureteric Reflux in Children. Urol Int. 2008; 81(2): 218-21.