Hastanemiz Çocuk Acil Servisine Başvuran Zehirlenme Olgularının Değerlendirilmesi

Öz

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı zehirlenme olgularının klinik ve epidemiyolojik özelliklerinin incelenmesi ve koruyucu önlemlerin belirlenmesidir.Yöntem ve Gereçler: Temmuz 2006-Temmuz 2007 tarihleri arasında hastanemiz çocuk acil servisine başvuran 255 zehirlenme olgusu incelendi. Çalışma retrospektif olarak yapıldı.Bulgular: Olguların ortalama yaşı 8.5 ± 4.3 (1-16) yıl olup, 6-12 yaşlar arasında pik gözlendi. Kız/erkek oranı 1.17 idi. Karbonmonoksitin zehirlenmenin en sık neden olduğu görüldü (%49). Zehirlenmelerin %83.5’i kaza sonucu, geri kalanı ise intihar amaçlı meydana gelmişti. Tüm başvurular zehirlenmenin ilk 48’i saati içinde yapılmıştı ve%50.6’sı ilk 1 saatte başvurmuştu. Vakaların %33.3’ü başvuru anında asemptomatikti. Semptomatik olanlar arasında ise en sık şikayet bulantıydı (%28.6). Olguların tedavisi oksijen inhalasyonu (%48.6), gastrik lavaj ve aktif karbon verilmesi (%25.1), hidrasyon (%19.2) ve antidot uygulanmasını (%3.5) içermekteydi. Hastaların %57.6’sının tedavisi acil serviste yapıldı. Hastaneye yatırılan hastaların %38.1’i genel pediatri servisinde, % 4.3’ü yoğun bakım servisinde izlendi. Olguların hiçbiri ölümle sonuçlanmadı.Sonuç: Çocukluk çağı zehirlenmeleri hastaneye başvuruların en sık nedenlerinden biridir. Zehirlenmenin erken fark edilmesi ve uygun tedavi yaklaşımları hayat kurtarıcıdır. Aile eğitimi, ilaçların çocukların ulaşamayacağı yerlerde saklanması, reçetesiz ilaç satılmaması ve güvenli kapakların kullanılması gibi koruyucu önlemler önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Zehirlenme, çocukluk çağı, epidemiyoloji

EVALUATION OF INTOXICATION CASES WHO REFERRED TO PEDIATRIC EMERGENCY ROOM IN OUR HOSPITAL

Öz

Subject: The aim of this study was to investigate the epidemiological and clinical characteristics of intoxication cases and determine the preventive procedures.Materials and Methods: We evaluated 255 intoxication cases applied to the pediatric emergency room of our hospital between July 2006 and July 2007. The study was performed retrospectively.Results: The mean age of patients was 8.5±4.3 years. A peak was observed between 6 and12 years. The ratio of female/male was 1.17. Carbonmonoxide intoxication was the most common cause of intoxication (49%). Intoxication was occured accidentally in 83.5% of the cases and for the purpose of suicide in the remaining. All the patients applied within 48 hours of intoxication and 50.6% applied within the first hour. Thirthy threee percent of all cases was asymptomatic initially. Nausea was the most common complaint (28.6%) among the symphtomatic patients. The treatment of patients included oxygen inhalation (48.6%), gastric lavage, active carbon ingestion (25.1%), hydration (19.2%), and antidote usage (3.5%). Among all the patients, 57.6% managed in the emergency service, 38.1% managed by hospitalization, and 4.3% managed in the intensive care unit. All the patients were survived. Conclusion: Childhood poisoning is one of the most common cause of admission to hospital. The early notice and appropriate thereapeutic approach for poisoning seemed to be effective and life saving. Family education, keeping drugs in unreachable places for children, unavailability of drugs without prescription, and child-resistant package are important factors to prevent poisoning

Anahtar Kelimeler

• Poisoning, childhood, epidemiology

Kaynakça

1. Arısoy N, Aji DY. Zehirlenmeler. Onat T (ed). Çocuk sağlığı ve Hastalıkları Cilt 2. İstanbul: Eksen Yayınları 1996:1037-55.
2. Uzel N. Zehirlenmeler. Neyzi O, Ertuğrul T (ed). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları. İstanbul. Nobel Tıp Kitapevleri 2002:1529-55.
3. Sharif F, Khan RA, Keenan P. Poisoning in pediatric hospital. Ir J Med Sci 2003;172(2):78-80.
4. Kalkan Ş. Çevresel Toksinler: Pestisitlerle zehirlenmeler. T Klin J Pharmacol 2003;1:48-52.
5. Gümüştekin M. Çevresel Toksinler: Hayvan ısırma ve sokmaları. T Klin J Pharmacol 2003;1:53-7.
6. Güven H. Çevresel Toksinler: Bitkisel ilaçlar ve zehirlenmeler. T Klin J Pharmacol 2003;1: 58-61.
7. Ertekin V, Altınkayak S, Alp H, Yiğit H. Çocukluk Çağında ze- hirlenmeler: Son 3 yıldaki vakaların değerlendirilmesi. Çocuk Der- gisi 2001;1:104-9
8. Riordan M, Rylance G, Berry K. Poisoning in children 1:general management. Arch Dis Child 2002;87(5):392-6.

9. Sarıkayalar F. Çocukluk çağında zehirlenme. Katkı Pediatri dergisi 1990;11:201-14.
10. Kahveci M, Çeltik C, Karasalihoğlu S, Acunaş B. Bir üniversite hastanesi acil servisine başvuran çocukluk çağı zehirlenmelerinin değerlendirilmesi. Sted 2004;13(1):19-21.
11. Öntürk Y, Uçar B. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlen- melerini, retrospektif değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2003;46(2):103-13.
12. Sarıkayalar F. Çocuklarda zehirlenmeler. Katkı Pediatri Dergisi 2001;22(4):377-95.
13. Aji DY, İlter Ö. Türkiye’de çocuk zehirlenmeleri. Türk Pediatri Arşivi 1998;33(3):154-8.
14. Rodgers GC, Matyukas NJ. Poisonings: Drugs, Chemicals and Plants. In: Behrman RE, Kliegman RM, Jenson HB(eds). Nelson Textbook of Pediatrics (17th ed), WB Saunders Co. Philadelphia 2004:2362-63.
15. Yafet D. Zehirlenmeler. Sendrom 1993;5:43-54.
16. Aygün AD, Güvenç H, Türkbay D, Kocabay K. Hastanemizde izle- nen zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. MN Klinik Bilimler 1995;3:48-51.
17. Kösecik M, Arslan SO, Çelik IL, Soran M, Tatlı MM, Koç A. Şanlıurfa’da çocukluk çağı zehirlenmeleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2001;44:235-9.
18. Orbak Z, Selimoğlu MA, Alp H. Erzurum Bölgesinde çocukluk çağı zehirlenme vakalarının değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 1996;39:497-500.
19. Kalyoncu DM, Ökten A, Kalyoncu Nİ, Karagül G, Çan G. Doğu Karadeniz bölgesinde çocukluk çağında pestisitlerle zehirlenme vakalarında artış. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 1996;39: 506-10
20. Akçay A, Gürses D, Özdemir A, Kılıç İ, Ergin H. Denizli ilindeki çocukluk çağı zehirlenmeleri. Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2005;6(1):15-9.
21. Andıran N, Sarıkayalar F. Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesinde son 6 yılda izlenen akut zehirlenme vakaları. Katkı Pediatri Dergisi 2001;22:396-9.
22. Çıtak A, Soysal DD, Yıldırım A, Karaböcüoğlu M, Üçsel R, Uzel N. Çocukluk yaş grubu zehirlenmelerinde tehlikeli değişim. Çocuk Dergisi 2002;2:116-20.
23. Mokhlesi B, Leiken JB, Murray P, Corbridge TC. Adult toxicology in critical care. Part I: General approach to the intoxicated patients. Chest 2003;123(2): 577-92.
24. Öner N, İnan M, Vatansever Ü, Turan Ç, Çeltik C, Küçükuğurluoğlu Y ve ark. Trakya bölgesinde çocuklarda görülen zehirlenmeler. Türk Pediatri Arşivi 2004;39(1):25-30.
25. Soyucen E , Aktan Y, Saral A, Akgün N, Numanoğlu AÜ. Sa- karya bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin geriye dönük değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2006;49(4):301-6.
26. Koliou M, Ioannou C, Andreou K, Petridou A, Soteriades ES. The epidemiology of childhood poisonings in Cyprus. Eur J Pediatr 2010;169(7):833-8.
27. Biçer S, Sezer S, Çetindağ F, Kesikminare M, Tombulca N, Aydoğan G ve ark. Acil çocuk kliniği 2005 yılı akut zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Marmara Medikal Journal 2007;20(1):12-20.
28. Şenoğlu N, Öksüz H, Zincirci B, Ezberci M, Tuncer D. Karbonmo- noksit İntoksikasyonu Sonrası Parkinsonizm: Olgu Sunumu. Jour- nal of Neurological Sciences (Turkish) 2005;22 (3):292-6.
29. Karaali K, Şenol U, Apaydın E, Lüleci E. Karbonmonoksit intok- sikasyonuna bağlı geç tip ensefalopati: MRG bulguları. Tanısal ve Girişimsel Radyoloji 2001;7:321-4.
30. Proudfood A. Practical management of the poisoned patient. Ther- apeutic Drug Monitoring 1998;20(5):498-501.
31. Lamimpaa A, Riihimaki V, Vilska J. Hospitalitations due to poison- ings in Finland. J Clin Epidemiol 1993;46(1):47-55.
32. Genç G, Saraç A, Ertan Ü. Çocuk Hastanesi Acil Servisine Başvuran Zehirlenme Olgularının Değerlendirilmesi. Nobel Medi- cus 2007;3(1):18-22.
33. Hanedan Onan S, Hacıhasanoğlu O, Alpaslan S. Akut ze- hirlenme nedeniyle hastaneye yatırılan 0-2 yaş olgularımızın değerlendirilmesi. 2005;11(1):33-37. Obstetrik Pediatri Dergisi
34. Litovitz TL, Klein- Schwartz W, Caravati EM, Youniss J, Crouch B, Lee S. 1998 annual report of the American Association of Poi- son Control Centers Toxic Exposure Surveillance System. Am J Emerg Med 1999;17(5):435-87.
35. Tucker JR. Indications for techniques of complications of, and ef- ficancy of gastric lavage in the treatment of the poisoned child Curr Opin Pediatr 2000;12(2):163-5.
36. Biçer S, Şengül A, Yeşinel S, Yıldırım S, Uzunoğlu N, Aydoğan G. Pediatrik yaş grubu zehirlenmelerinin tanı, tedavi ve tak- ibinde çocuk acil servisinin etkinliği -2003 yılı vakalarının değerlendirilmesi. Toksikoloji Dergisi 2005;3:11-7.
37. Gülcan EM, Baran M, Alver A. Çocukluk çağı zehirlenmeleri: 246 olgunun incelenmesi. Jinekoloji Obstetrik Pediatri Dergisi 1995;3:233-36.
38. Wolf AD. Poisoning in children and adolescents. Pediatrics 1993;14:411-22
39. Dutta AK, Seth A, Goyal PK, Aggarwal V, Mittal SK, Sharma R, et al. Poisoning in children: Indian scenaorio. Indian J Pediatr 1998;65(3):365-70.
40. Ağın H, Çalkavur Ş, Olukman Ö, Ural R, Bak M. Çocukluk çağında zehirlenmeler. Turkiye Klinikleri J Pediatr 2002;11(4):186-93.