Santral Tiroid Hormon Direnci Saptanan Olgularda Tiroid Hormon Reseptör Gen Analizi ve Periferik Direnç Eşliğinin Araştırılması.

Amaç: Hipofizer tiroid hormon (TH) direnci düşünülen ve klinik bulguların ayırdettirici olmadığı çocuk olgularda periferik direnç eşliğinin değerlendirilmesi ve TH β reseptörü (TRβ) mutasyon sıklığının belirlenmesi amaçlanmıştır.

 Gereç ve Yöntem: Hipofizer TH direnci tanısı ile izlenen ve yeterli dozda levotiroksin (L-T4) tedavisi almalarına rağmen izlem süreçlerinde tiroid stimülan hormon (TSH) düzeyleri baskılanamayan, 20 olgu (13 kız, ort yaş 7.03±2.72 yıl,) çalışmaya alınmıştır. TH periferik etkileri, suprafizyolojik doz levotriiodotironin (L-T3) uygulaması öncesi ve sonrası serbest T3 (sT3), serbest T4 (sT4), TSH, seks hormon bağlayıcı globulin (SHBG), total kolesterol, alkalen fosfataz (ALP), osteokalsin, anjiotensin konverting enzim (ACE) düzeyleri ve kreatin fosfokinaz (CPK), M-mod ve Doppler ekokardiyografi (EKO) tetkikleri ile değerlendirilmiş ve TRβ gen analizleri yapılmıştır.

Bulgular: Olguların L-T3 öncesi ve sonrası biyokimyasal ölçütleri karşılaştırıldığında SHBG, osteokalsin, ACE düzeylerinde anlamlı artış, total kolesterol ve CPK düzeylerinde ise anlamlı ölçüde azalma olduğu gözlenmiştir (p<0.001). ALP ve kardiyak parametrelerde farklılık görülmemiştir.

TRβ gen analizinde, olguların ikisinde homozigot, dördünde heterozigot rs3752874 ve iki hastada homozigot, 7 hastada heterozigot IVS8 -110 G>A değişimi saptanmıştır.

 Sonuç: Olgularımızda suprafizyolojik L-T3 konsantrasyonlarına değişik derecelerde periferik doku yanıtının gözlenmesi, yüksek T3 düzeylerine yanıtın korunduğunun göstergesidir ve en yüksek yanıtın oluştuğu SHBG ve CPK değişimleri yol gösterici olabilir. TRβ gen analizinde saptanan iki değişimin direnç patogenezinde rolü olmadığı düşünülmüştür. Yeterli tedavi kriterleri taşımalarına rağmen TSH düzeyleri ısrarlı yüksek seyreden doğumsal hipotiroid olgularda genetik bir anomali eşliğinden çok, hipotalamus-hipofiz-tiroid ekseninin intrauterin dönem olgunlaşma sürecindeki fonksiyonel bir hatanın sorumlu olduğu düşünülebilir.

Aim: This trial was designed to assess the concomitant peripheral resistance in pediatric cases, who were considered to have pituitary thyroid hormone (TH) resistance and exhibited indistinguishable clinical results and determine the incidence of TH β receptor (TRβ) mutation in the “investigational group”.

 Matherials and Methods: 20 patients, monitored with the diagnosis of pituitary TH resistance, in whom thyroid stimulating hormone (TSH) level could not be suppressed during monitoring despite an adequate dose of levothyroxine (L-T4) administered, were included in the trial (13 girls, mean age: 7.03±2.72 years). TH peripheral effects were assessed before and after liothyronine (L-T3) administration using free T4 (fT4), TSH, sex hormone-binding globulin (SHBG), total cholesterol, alkalen fosfatase (ALP), osteocalcin, anjiotensin coverting enzyme (ACE) levels and creatine phosphokinase (CPK), M-mod and Doppler ECHO investigations and TRβ gene analyses were performed.

Results: The comparison of the pre-L-T3 and post-L-T3 biochemical measurements revealed a significant increase in SHBG, osteocalcin and ACE levels and a significant reduction in total cholesterol and CPK levels (p<0.001). No difference was detected in ALP and cardiac parameters.

TRβ gene analysis revealed homozygote and heterozygote rs3752874 changes in 2 and 4 patients respectively, and homozygote and heterozygote IVS8 -110 G>A changes in 2 and 7 patients, respectively.

Conclusion: Achievement of various degrees of peripheral tissue response to supraphysiological L-T3 concentrations indicates that the response to high T3 levels is maintained and the SHBG and CPK changes exhibiting the highest responses may be guiding. The two changes detected in the TRβ gene analysis were considered not to be involved in the pathogenesis of resistance. In patients with congenital hypothyroidism, who sustain high levels of TSH despite meeting adequate therapeutic criteria, the condition may be attributed to a functional defect in the intrauterine growth process of the hypothalamic- pituitary-thyroid axis rather than a concomitant genetic abnormality.