Çok Düşük Doğum Ağırlıklı İnfantlarda Tam Enteral Beslenmeye Geçiş Süresine Etki Eden Faktörler
Öz
Amaç: Tam enteral beslenmeye erken geçiş protein katabolizmasını önleyerek bebeklerin büyüme ve gelişimine olumlu katkı sağlar. Bu çalışmada çok düşük doğum ağırlıklı preterm bebeklerde tam enteral beslenmeye geçiş süresine etki eden faktörlerin belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntemler: Doğum ağırlığı ≤1500 gr ve gestasyon yaşı ≤32 hafta olan preterm bebeklerin demografik verileri, tam enteral beslenmeye geçiş süreleri, hastanede yatış süreleri, taburculuktaki vücut ağırlıkları ve baş çevreleri, günlük kilo alımları, bronkopulmoner displazi (BPD), nekrotizan enterokolit (NEK), intraventriküler kanama (IVK), respiratuar distres sendromu (RDS), geç neonatal sepsis (GNS) ve mortalite oranları kaydedildi. Veriler tam enteral beslenmeye geçiş zamanına göre ilk 10 günde geçenler erken, 10 günden uzun sürede geçenler ise geç şeklinde gruplandırılarak karşılaştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya 474 bebek dahil edildi. Bebeklerin 91’i, ilk 10 günde, 383’ü ise 10 günden sonra tam enteral beslenmeye geçen bebeklerdi. Ortanca (IQR) gestasyon haftası sırasıyla 29 (28-30) ve 28 (27-29) hafta, doğum ağırlığı 1240 (1080-1350) gr ve 1030 (850-1190) gr’dı. Tam enteral beslenmeye erken geçen bebeklerde hastanede yatış süresi daha kısa olarak saptandı (p<0.01). GNS ve BPD oranları enteral beslenmeye geç ulaşanlarda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.01). NEK, Grade 3-4 IVK ve mortalite oranları gruplar arasında benzerdi. Doğum ağırlığının düşük olması, RDS varlığı ve annede preeklampsi varlığı, tam enteral beslenmeye geçiş zamanının gecikmesi açısından risk faktörleri olarak bulundu.
Sonuç: Yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde izlenen preterm bebeklerin tam enteral beslenmeye erken başlaması morbiditeler üzerine fayda sağlar. Bu durum bebeklerde hastane yatış sürelerini azaltarak büyümelerine katkı sağlayabilir. Preterm doğumların önlenmesi, RDS ve preeklampsinin engellenmesi, tam enteral beslenmeye geçişi kolaylaştırmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- KAYNAKLAR 1. Salas AA, Li P, Parks K, Lal CV, Martin CR, Carlo WA. Early progressive feeding in extremely preterm infants: a randomized trial. Am J Clin Nutr. 2018;107(3):365-370.
- 2. Türk Neonataloji Derneği Prematüre ve Hasta Term Bebeğin Beslenmesi Rehberi 2014, http://www.neonatology.org.tr/wp-content/uploads/2016/12/premature_rehber_son_son.pdf
- 3. Ong KK, Kennedy K, Castaneda-Gutierrez E, et al. Postnatal growth in preterm infants and later health outcomes: a systematic review. Acta Paediatr. 2015;104(10):974-986.
- 4. Tipici BE, Akbulut G. Preterm yenidoğanlarda enteral beslenme desteği. Beslenme ve Diyet Dergisi 2014;42(1):59-64.
- 5. Cortez J, Makker K, Kraemer DF, Neu J, Sharma R, Hudak ML. Maternal milk feedings reduce sepsis, necrotizing enterocolitis and improve outcomes of premature infants. J Perinatol. 2018;38(1):71-74.
- 6. Corpeleijn WE, Kouwenhoven SM, Paap MC, et al. Intake of own mother’s milk during the first days of life is associated with decreased morbidity and mortality in very low birth weight infants during the first 60 days of life. Neonatology. 2012;102(4):276-281.
- 7. Barr PA, Mally PV, Caprio MC. Standardized Nutrition Protocol for Very Low‐Birth‐Weight Infants Resulted in Less Use of Parenteral Nutrition and Associated Complications, Better Growth, and Lower Rates of Necrotizing Enterocolitis. Journal of Parenteral and Enteral Nutrition, 2018;43:540-549.
- 8. Manea A, Boia M, Iacob D, Dima M, Iacob RE. Benefits of early enteral nutrition in extremely low birth weight infants. Singapore Med J. 2016;57(11):616–618.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İç Hastalıkları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Aslıhan Köse
Bu kişi benim
0000-0003-0265-0229
Türkiye
Esin Okman
0000-0002-0846-4032
Türkiye
Esra Özmen
Bu kişi benim
0000-0002-3368-1514
Türkiye
Fatma Sarı
0000-0003-4643-7622
Türkiye
Cüneyt Tayman
0000-0002-1861-2262
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
16 Temmuz 2021
Gönderilme Tarihi
13 Şubat 2020
Kabul Tarihi
3 Haziran 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 15 Sayı: 4