Öz
Velâyet-i Fakih anlayışı; 1970 yılında Ayetullah Musavi Humeyni tarafından sistemleştirilmesine karşın, felsefi kökenleri Şii-İmamiyye öğretisi içerisinde meydana gelen Ahbarilik ve Usulilik ayrışmasına kadar götürülebilir. İran anayasasında makamlar üstü bir konumu olan Veli-i Fakih’in meşruiyet zeminini oluşturan teori, bu sebepten ötürü gerek iç gerek dış politikada ciddi etkilere sahiptir. Veli-i Fakih’in siyasi mekanizmaya müdahil olması sonucu, seçimle iş başına gelenler ile geleneksel kurumlarda mevcut bulunanlar ara¬sında kadim bir çekişme mevcuttur. Bu bağlamda; iç politikaya olan etkisi, sorgulanamaz oluşu, hem dini hem de siyasi meşruiyeti tekeline alması, Veli-i Fakihlik makamını çok önemli ve kritik bir noktaya taşımaktadır. Mezkûr kurum, ‘müdahaleci fakihlik’ ile ‘dinin Makyavelist uygulanma makamı’ arasında İran siyasasında otoriter bir güç olarak varlığını idame ettirmektedir.
.
Anahtar Kelimeler
Ahbarilik Usulilik Velâyet-i Fakih İran Dış Politikası Veli-i Fakih
Kaynakça
- BULUT, Halil İbrahim: İslam Mezhepleri Tarihi, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara 2016, s. 286.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Uluslararası İlişkiler |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 30 Haziran 2017 |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Ağustos 2017 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2017 Cilt: 116 Sayı: 229 |
Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.