Tarım İşletmelerinde Üretim Faaliyetlerine Göre Standart Çalışma Sürelerinin Hesaplaması

Öz

Tarım sektöründeki işgücü varlığının analiz edilebilmesi ve mikro ölçekte bir yapı için üretim faaliyetlerine göre istihdam yapısının belirlenebilmesi amacıyla bu çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında tarım işletmelerinin üretim desenlerine göre 1 dekar alanda sezon boyunca gerçekleştirilen çalışma zamanları hesaplanmıştır. İşgücünün çalışma zamanına yönelik olarak birçok bileşen etkili olsa da teknolojik değişimler, işgücünün sahip olduğu nitelik ve yetenekler göz ardı edilmiştir. Çalışmada ekolojik, jeolojik ve topografik koşulların dikkate alınarak bir değerlendirme yapılabilmesi amacıyla agro-ekolojik alanlar dikkate alınmıştır. Söz konusu değişkenlerin çalışma süreleri üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Hesaplanan çalışma süreleri 1 dekar için 1 erkek işgücü birimi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Tüm bölgeler için üretiminde en çok zamana ihtiyaç duyulan ürün domates olup, dekarda çalışma süresi ortalama 127 saat 41 dakikadır. Domatesten sonra 119 saat 55 dakika ile elma ve 111 saat 16 dakika ile kiraz Konya ilinde en uzun çalışma sürelerini gerektiren ürünlerdir. Araştırma bölgesinde yetiştirilen ürünlerin standartlaşmış çalışma süreleri için referans olması, işgücünün planlaması ve bölgedeki tarımsal istihdam potansiyelinin artırılması için yapılacak çalışmalara katkı sağlaması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İşgücü
• Tarım
• Standart işgücü
• Çalışma süresi
• Tarımsal işgücü

Calculation of Standard Working Hours According to Production Activities in Agricultural Enterprises

Abstract

This study was conducted to analyze the labor in the agricultural sector and determine the employment structure according to production activities for a micro-scale structure. Within the scope of this study, according to the production patterns of agricultural enterprises, the working time realized during the season on 1 decare area was calculated. Although many components are effective on the working time of the labor, technological changes, qualifications, and skills of the labor have been ignored. In this study, agro-ecological areas were taken into consideration to make an evaluation by considering ecological, geological, and topographical conditions. The findings showed that these variables were effective on working hours. The calculated working hours were based on 1 male labor unit for 1 decare. For all regions, tomato was the crop that required the most time in production, and the average working time per decare was 127 hours 41 minutes. After tomato, apple with 119 hours 55 minutes and cherry with 111 hours 16 minutes were the crops requiring the longest working hours in Konya province. It is expected that the products grown in the research region will be a reference for standardized working hours and contribute to the studies to be conducted for planning the workforce and increasing the agricultural employment potential in the region.

Keywords

• Agriculture
• Standardized labor
• Working hours
• Agricultural labor
• Labor

Kaynakça

1. Uyan B. Ekonomik Büyüme Kuramlarının Bölgesel Ekonomik Gelişme Açısından Incelenmesi ve Türkiye’de Bölgesel Ekonomik Gelişme. İktisadi Yenilik Dergisi. 2009;6(2):129-142.
2. Blanco C, Raurich X. Agricultural Composition and Labor Productivity. Journal of Development Economics. 2022;158.
3. Stone KVW. From Widgets to Digits Employment Regulation for Changing Workplace, Cambridge; 2004.
4. Arısoy B, Parlak Z. Standart Dışı Çalışma ve Diğer Çalışma Şekilleri. Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi. 2022;5(5):657-669.
5. Ulucan A. İSO 500 Şirketlerinin Etkinliklerinin Ölçülmesinde Veri Zarflama Analizi Yaklaşımı, Farklı Girdi Çıktı Bileşenleri ve Ölçeğe Göre Getiri Yaklaşımları Ile Değerlendirmeler. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. 2002;5(72):185-202.
6. Sezen B, Doğan E. Askeri Bir Tersaneye Bağlı Atölyelerin Karşılaştırmalı Verimlilik Değerlendirmesi: Bir Veri Zarflama Yöntemi Uygulaması. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi. 2005;2(2):77-87.
7. International Labour Organization (ILO). World of Work Report 2008, Income Inequalities in The Age of Financial Globalization, Geneva.
8. Çaşkurlu S. Küreselleşen Işgücünün Krizi ve Küresel Eşitsizlik. Ekonomik Yaklaşım. 2010;21(77):49-100.

9. Schmid G. The Transitional Labour Market and Employment Services. Seoul Job Centre, Seoul, Korea, August 26-27, 2010.
10. Rani U. Impact of Changing Work Patterns on Income Inequality. ILO Discussion Paper; 2008. DP/193/2008.
11. Serrano MR. Regulating Non-Standart Employment in Asia and East Asia: a comparative survey of labour laws and union strategies (2015). [cited 2018 October 13]. Available from: http://www.rdw2015.org/uploads/submission/full_paper/42/Regulating_nonstandard_employment_in_ASEAN___East_Asia_Final_RDW_2015_MRSerrano.pdf
12. Yükçü S. Yönetim Açısından Maliyet Muhasebesi. İzmir; 1999.
13. Büyükarıkan U. Türkiye Muhasebe Standardı 41 Tarımsal Faaliyetler Standardına Göre Tarım Muhasebesi: Elma Üretimi Yapan Bir Tarım Işletmesi Uygulaması. Konya: Selçuk Üniversitesi; 2018.
14. Kıral T, Kasnakoğlu H. Tarımsal Ürünler Için Maliyet Hesaplama Metodolojisi Ve Veri Tabanı Rehberi. Ankara: Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü. [cited 2023 April 19]. Available from: https://arastirma.tarimorman.gov.tr/tepge/Belgeler/Yay%C4%B1n%20Ar %C5%9Fivi/1997-2005%20Yay%C4%B1n%20Ar%C5%9Fivi/Yay%C4%B1nNo37.pdf
15. Minkoff-Zern L. The Case for Taking Account of Labor in Sustainable Food Systems in The United States. Renewable Agriculture and Food Systems. 2017;32(6):576-578.
16. Shreck A, Christy G, Gail F. Social Sustainability, Farm Labor, And Organic Agriculture: Findings from An Exploratory Analysis. Agriculture and Human Values. 2006;23(4):439-449.
17. Guptill A. SARE Brief: Understanding and Measuring Social Sustainability SARE: Sustainable Agriculture Research & Education (2021). [cited 2023 October 13]. Available from: https://www.sare.org/resources/understanding-and-measuring-social-sustainability/
18. Ranawera K, Schewe R. Labor and Sustainability: The Role of Farm Labor Practices in Shaping Antibiotic Use. Rural Sociology. 2023;88(3):625-656.
19. Soylu S. Konya Ilinin Bitkisel Üretimdeki Yeri ve Önemi. I. Konya Kent Sempozyumu; 2011; 385-395.
20. Anonym. Konya Tarım Master Planı. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ve Konya Tarım İl Müdürlüğü, Konya; 2004.
21. Çelik Y, Bayramoğlu Z, Gündüz O, Karakayacı Z. Konya İlinde Farklı İşletme Tipleri ve Agro-Ekolojik Bölgelere Göre Çiftçilerin Sosyal Güvenlik Durumu. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi. 2015;2(1):60-68.
22. Yamane T. Statistics: An Introductory Analysis. 2nd Edition. Harper and Row; 1967.
23. İnan İH. Tarım Ekonomisi ve İşletmeciliği. 9. Baskı. İdeal Kültür Yayıncılık; 2016.