Etik Liderlik ile Örgütsel Adalet Arasındaki İlişki: Bir Meta Analiz Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı, etik liderlik ile örgütsel adalet arasındaki ilişkiyi meta analiz yöntemiyle incelemektir. Araştırmada çalışmaların moderatör değişkenlere göre dağılımları, etik liderlik ile örgütsel adalet arasındaki ilişkinin etki büyüklüğü ve araştırmaların etki büyüklüklerinin moderatör değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediği de incelenmiştir. Araştırmanın veri kaynağını Türkiye’de etik liderlik ile örgütsel adalet arasındaki ilişkiyi konu edinen yüksek lisans tezleri, doktora tezleri ve makaleler oluşturmaktadır. Bu kapsamda ASOS, Google Scholar, Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Tarama Merkezi veri tabanları ve arama motorlarına “etik liderlik, örgütsel adalet, etik liderlik ve örgütsel adalet ilişkisi, etik liderliğin örgütsel adalete etkisi, ethical leadership, organizational justice” sözcük grupları yazılarak uygun araştırmalar belirlenmiştir. Alanyazın taraması sonucunda dâhil olma ölçütlerini karşılayan 12 çalışmanın uygun olduğu belirlenmiştir. Veriler, Comprehensive Meta Analysis istatistik programından yararlanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada analiz modeli olarak rastgele etkiler modeli seçilmiştir. Çalışmaların etki büyüklüğü değerlerinin hesaplanmasında Fisher Z değeri kullanılmıştır. Analizler sonucunda etik liderlik ile örgütsel adalet arasındaki ilişkinin ortalama etki büyüklüğünün pozitif yönde ve çok güçlü etki büyüklüğünde olduğu (Fisher’s Z=1,066) bulgulanmıştır. Ayrıca etik liderlik ile örgütsel adalet arasındaki ilişkiyi ele alan çalışmaların etki büyüklüklerinin moderatör değişkenlere (örneklem grubu, örneklem büyüklüğü, yayın türü, yayın yılı, araştırmanın uygulandığı yer, araştırmada kullanılan etik liderlik ölçeği ve örgütsel adalet ölçeği) göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Etik
• Etik Liderlik
• Adalet
• Örgütsel Adalet
• Meta Analiz

The Relationship between the Ethical Leadership and Organizational Justice: A Meta-Analysis Study

Öz

This research aims to examine the relationship between ethical leadership and organizational justice through the meta-analysis method. The distribution of the research according to the moderator variables, the effect size of the relationship, and whether the effect sizes of the researches differ in terms of moderator variables were also examined. The data source of the research consists of master's theses, doctoral dissertations, and articles on the relationship between ethical leadership and organizational justice in Turkey. In the data collection process, the phrases: “etik liderlik, örgütsel adalet, etik liderlik ve örgütsel adalet ilişkisi, etik liderliğin örgütsel adalete etkisi, ethical leadership, organizational justice” were searched in ASOS, Google Scholar, ULAKBİM, National Thesis Center of YÖK and in the search engines. The literature review revealed that 12 studies meeting the inclusion criteria were eligible. Data were analyzed utilizing the Comprehensive Meta-Analysis statistical program. The random effects model was determined as the analysis model. The Fisher’s Z value was used to calculate the effect size values. Analyzes proved that the average effect size of the concerned relationship was positive and had a very strong effect size (Fisher’s Z=1.066). Moreover, the effect sizes of the relevant studies did not differ significantly according to the moderator variables (sample group, sample size, publication type, publication year, research place, ethical leadership scale and organizational justice scale).

Anahtar Kelimeler

• Ethics
• Ethical Leadership
• Justice
• Organizational Justice
• Meta Analysis

Kaynakça

1. Acar, G. (2011). Okul yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının beden eğitimi öğretmenlerinin örgütsel adalet ve motivasyon düzeyleriyle ilişkisi. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
2. Acar, G., Kaya, M. & Şahin, M. Y. (2012). School administrators ethical leadership behavior effects on physical education teachers organizational justice level. Turkish Journal of Sport and Exercise, 14(3), 51-58.
3. Akar, H. (2018). Meta-analysis of organizational trust studies conducted in educational organizations between the years 2008-2018. International Journal of Educational Methodology, 4(4), 287-302.
4. Akatay, A., Yücekaya, P. & Kısat, N. Ç. (2016). Yöneticilerin etik liderlik davranışlarının, örgütsel adalet ve sinizm üzerine etkileri: Çanakkale İl Emniyet Müdürlüğü’nde bir araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 14(28), 483-509.
5. Akdoğan, A. & Demirtaş, Ö. (2014). Etik liderlik davranışlarının etik iklim üzerindeki etkisi: Örgütsel politik algılamaların aracı rolü. AKÜ İİBF Dergisi, 16(1), 107-123.
6. Alimo-Metcalfe, B., Alban-Metcalfe, J., Bradley, M. & Samele, C. (2008). The impact of engaging leadership on performance, attitudes to work and wellbeing at work. Journal of Health Organization and Management, 22, 586–598.
7. Aronson, E. (2001). Integrating leadership styles and ethical perspectives. Canadian Journal of Administrative Sciences, 18(4), 244-256.
8. Arslantaş, C. & Dursun, M. (2008). Etik liderlik davranışının yöneticiye duyulan güven ve psikolojik güçlendirme üzerindeki etkisinde etkileşim adaletinin dolaylı rolü. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 111-128.

9. Ayık, A., Yücel, E. & Savaş, M. (2014). Öğretmenlerin örgütsel adalet algılarının yordayıcısı olarak okul yöneticilerinin etik liderlik davranışları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 233-252.
10. Aykanat, Z. & Yıldırım, A. (2012). Etik liderlik ve örgütsel adalet ilişkisi: Teorik ve uygulamalı bir araştırma. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 260-274.
11. Babalola, M. T., Stouten, J., Euwema, M. C. & Ovadje, F. (2018). The relation between ethical leadership and work place conflicts: The mediating role of employee resolution efficacy. Journal of Management, 44(5), 2037-2063.
12. Başaran, İ. E. (2004). Yönetimde insan ilişkileri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
13. Bellingham, R. (2003). Ethical leadership: Rebuilding trust in corporations. Amherst: HRD.
14. Bilgin-Demir, İ., Uğurluoğlu, Ö. & Ürek, D. (2017). The relationship between leadership and organization culture: A literature review. Journal of Strategic Research in Social Science, 3(2), 175-196.
15. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T. & Rothstein H. (2013). Meta-analize giriş (S. Dinçer, Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.
16. Brown, M. E. & Trevino, L. K. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 17(6), 595-616.
17. Brown, M. E., Trevino, L. K. & Harrison, D. A. (2005). Ethical leadership: A social learning perspective for construct development and testing. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 97(2), 117-134.
18. Buluç, B. (2009). Sınıf öğretmenlerinin algılarına göre okul müdürlerinin liderlik stilleri ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(57), 5-34.
19. Büyükyılmaz, O. & Ay, F. A. (2017). Etik liderliğin örgütsel vatandaşlık davranışına etkisinde örgütsel adaletin aracılık rolü. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(1), 209-233.
20. Byrne, Z. S. & Cropanzano, R. (2001). The history of organizational justice: the founder speak. R. Cropanzano (Ed.), Justice in the workplace: From theory to practice içinde (c. 2, s. 3-26). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
21. Card, N. A. (2011). Applied meta-analysis for social science research: Methodology in the social sciences. New York: Guilford.
22. Cemaloğlu, N. & Kılınç, A. Ç. (2012). İlköğretim okulu yöneticilerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin algıladıkları örgütsel güven ve yıldırma arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 37(165), 137-151.
23. Chambers, B. A. (2002). Applicant reactions and their consequences: review, advice and recommendations for future research. International Journal of Management Reviews, 4(4), 317-333.
24. Chan, S. H. J. & Lai, H. Y. I. (2017). Understanding the link between communication satisfaction, perceived justice and organizational citizenship behavior. Journal of Business Research, 70, 214-223.
25. Changeux, J. P. (2000). Etiğin doğal kökenleri. İstanbul: Mavi Ada Yayınevi.
26. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2007). Research method in education (6. b.). New York: Taylor & Francis e-Library.
27. Colquitt, J. A. (2001). On the dimensionality of organizational justice: a construct validation of a measure. Journal of Applied Psychology, 86(3), 386-400.
28. Cooper, H., Hedges, L. V. & Valentine, J. C. (2009). The hand book of research synthesis and meta analysis (2. b.). New York: Russell Sage Publication.
29. Cranston, N., Ehrich, L. & Kimber, M. (2003). The ‘right’ decision? Towards an understanding of ethical dilemmas for school leaders. Westminster Studies in Education, 26(2), 135-147.
30. Cullen, J. B., Praveen-Parboteeah, K. K. & Victor, B. (2003). The effects of ethical climates on organizational commitment: A two-study analysis. Journal of Business Ethics, 46, 127-141.
31. Çıraklı, Ü., Uğurluoğlu, Ö., Şantaş, F. & Çelik, Y. (2014) Etik liderlik davranışlarının örgütsel adalet üzerindeki etkisi: Hastanede bir uygulama. İşletme Bilimi Dergisi, 2(2), 53-69.
32. Çiçek, H. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin çalışma ortamlarındaki örgütsel adalet düzeyinin etik liderlik davranışlarına etkisi (Kırıkkale il örneği). (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
33. Çitak, G. (2017). Yöneticilerin etik liderlik davranışları ve hemşirelerin örgütsel adalet algıları. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
34. De Cremer, D. (2005). Procedural and distributive justice effects moderated by organizational identification. Journal of Managerial Psychology, 20(1), 4-13.
35. DeConinck, J. B. (2010). The effect of organizational justice, perceived organizational support, and perceived supervisor support on marketing employees’ level of trust. Journal of Business Research, 63, 1349‐1355.
36. Decoster, J. (2004). Meta-analysis notes. www.stat-help.com/notes sayfasından erişilmiştir.
37. Demirtaş, Ö. (2013). Ethical leadership influence at organizations: Evidence from the field. Journal of Business Ethics, 126(2), 273-284.
38. Dempster, N. & Berry, V. (2003). Blindfolded in a minefield: Principals’ ethical decision-making. Cambridge Journal of Education, 33(3), 457-477.
39. Den Hartog, D. N. & Belschak, F. D. (2012). Work engagement and machiavellianism in the ethical leadership process. Journal of Business Ethics, 107(1), 35-47.
40. Dinçer, S. (2014). Eğitim bilimlerinde uygulamalı meta-analiz. Ankara: Pegem Akademi.
41. Ellis, P. D. (2012). The essential guide to effect sizes (5. b.). Cambridge-UK: Cambridge University Press.
42. Erkutlu, H. & Chafra, J. (2014). Ethical leadership and workplace bullying in higher education. Hacettepe University Journal of Education, 29(3), 55-67.
43. Folger, R. & Cropanzano, R. (1998). Organizational justice and human resource management. London: Sage Publications.
44. Gaylord, N. & Grace, P. J. (2014). Ethical leadership by advanced practice nursing. Nursing Ethics and Professional Responsibility in Advanced Practice, 5, 175-195.
45. Gefen, D., Ragowsky, A. & Ridings, C. (2008). Leadership and justice: Increasing non participating users’ assessment of an IT through passive participation. Information & Management, 45(8), 507-512.
46. George, J. M. & Jones, G. R. (2008). Understanding and managing organizational behavior (5. b.). USA: Pearson Prentice Hall.
47. Greenberg, J. (1990). Organizational justice: yesterday, today, tomorrow. Journal of Management, 16, 399-432.
48. Güngör, S. K. (2016). The prediction power of servant and ethical leadership behaviours of administrators on teachers' job satisfaction. Universal Journal of Educational Research, 4(5), 1180-1188.
49. Harvey, E. (2004). Leadership and ethics. Executive Excellence, 8(87), 13-25.
50. Higgins, J. P. T. & Thompson, S. G. (2002). Quantifying heterogeneity in a meta analysis. Statistics in Medicine, 21, 1539-1558.
51. Hulpia, H., Devos, G. & Van Keer, H. (2011). The relation between school leadership from a distributed perspective and teachers’ organizational commitment: Examining the source of the leadership function. Educational Administration Quarterly, 47(5), 728-771.
52. Imamoglu, S. Z., Ince, H., Turkcan, H. & Atakay, B. (2019). The effect of organizational justice and organizational commitment on knowledge sharing and firm performance. Procedia Computer Science, 158, 899-906.
53. İçerli, L. (2010). Örgütsel adalet: Kuramsal bir yaklaşım. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5(1), 67-92.
54. Jordan, J., Brown, M. E., Trevino, L. K. & Finkelstein, S. (2013). Someone to look upto: Executive follower ethical reasoning and perceptions of ethical leadership. Journal of Management, 39(3), 660-682.
55. Kanungo, R. N. (2001). Ethical values of transactional and transformational leaders. Canadian Journal of Administrative Sciences, 18, 257-265.
56. Kaya, T. (2014). Okul yönetiminde etik liderlik ve örgütsel adalet ilişkisi. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
57. Khuntia, R. & Suar, D. (2004). A scale to assess ethical leadership of ındian private and public sector managers. Journal of Business Ethics, 49, 13-26.
58. King, M. T. (2006). Ethical leadership: A case study exploring pedagogy and practical application. (Doctoral dissertation). https://repository.usfca.edu/soe_stu/ sayfasından erişilmiştir.
59. Köse, A. (2020). Etik liderlik davranışlarının örgütsel adalet ile ilişkisi: Kocaeli ilindeki eğitim kurumlarında yapılan bir araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
60. Kuçuradi, İ. (2006). Etik. Ankara: Meteksan Yayınları.
61. Kugun, O. A., Aktaş, E. & Güripek, E. (2013). Çalışanların örgütsel adalet algılarında yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının rolü. Balikesir University Journal of Social Sciences Institute, 16(30), 151-166.
62. Lipsey, M. W. & Wilson, D. B. (2001). Practical meta analysis. London: SAGE Publications
63. Luo, Y. (2009). Are we on the same page? Justice agreement in international joint ventures. Journal of World Business Research, 44(9), 383-396.
64. Luria, G. & Yagil, D. (2008). Procedural justice, ethical climate and service outcomes in restaurants. International Journal of Hospitality Management, 27(2), 276-283.
65. Makowski, D., Piraux, F. & Brun, F. (2019). From experimental network to meta-analysis: Methods and applications with R for agronomic and environmental sciences. Dordrecht: Springer.
66. Martin, G. S., Resick, C. J., Keating, M. A. & Dickson, M. W. (2009). Ethical leadership across cultures: a comparative analysis of german and us perspective. Business Ethics: A Europen Review, 18(2), 127-144.
67. Mayer, D. M., Aquino, K., Greenbaum, R. L. & Kuenzi, M. (2012). Who displays ethical leadership, and why does it matter? An examination of antecedents and consequences of ethical leadership. Academy of Management Journal, 55(1), 151-171.
68. Mayer, D. M., Kuenzi, M., Greenbaum, R., Bardes, M. & Salvador, R. (2009). How low does ethical leadership flow? test of a trickle-down model. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 108(1), 1-13.
69. McCabe, N. & McCarthy, M. (2005). Educating school leaders for social justice. Educational Policy, 19(1), 201‐222.
70. Mete, B. & Demir, H. (2016). Etik liderlik davranışının yöneticiye duyulan sadakat üzerine etkisi: Güvenin aracı rolü. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(14), 557-576.
71. Mıhcı, H. (2019). Okullarda etik liderlik ile örgütsel adalet ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkilerin incelenmesi (Giresun ili örneği). (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
72. Mulki, J. P., Jaramillo, J. F. & Locander, W. B. (2008). Effect of ethical climate on turnover intention: Linking attitudinal-and stress theory. Journal of Business Ethics, 78(4), 559-574.
73. Mullen, B., Muellerleile, P. & Bryant, B. (2001). Cumulative meta-analysis: a consideration of indicators of sufficiency and stability. Personality and Social Psychology Bulletin, 27(11), 1450-1462.
74. Niehoff, B. P. & Moorman, R. H. (1993). Justice as a mediator of the relationship between methods of monitoring and organizational citizenship behavior. The Academy of Management Journal, 36(3), 527-556.
75. Özdemir, M. (2009). Lise öğretmenlerinin etik liderlik ve sosyal adalet algıları arasındaki ilişki. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
76. Özler, D., Atalay, C. & Şahin, M. (2010). Örgütlerde sinizm güvensizlikle mi bulaşır? Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 47-57.
77. Palmer, D. E. (2009). Business leadership: Three levels of ethical analysis. Journal of Business Ethics, 88, 525- 536.
78. Parish, J. T., Cadwallader, S. & Busch, P. (2008). Want to, need to, ought to: employee commitment to organizational change. Journal of Organizational Change Management, 21, 32-52.
79. Peterson, C. & Seligman, M. E. P. (2004). Character strengths and virtues: A handbook and classification. Oxford University Press.
80. Peterson, D. K. (2002). The relationship between unethical behavior and the dimensions of the ethical climate questionnaire. Journal of Business Ethics, 41, 313-326.
81. Petticrew, M. & Roberts, H. (2006). Systematic reviews in the social sciences. Malden, MA: Blackwell Publishing
82. Piccolo, R. F., Greenbaum, R., Den Hartog, D. N. & Folger, R. (2010). The relationship between ethical leadership and core job characteristics. Journal of Organizational Behavior, 31(2–3), 259-278.
83. Pillai, R., Scandura, T. A. & Williams, E. A. (1999). Leadership and organizational justice: Similarities and differences across cultures. Journal of International Business Studies, 30(4), 763-779.
84. Plinio, A. J. (2009). Ethics and leadership. International Journal of Disclosure and Governance, 6(4), 277-283.
85. Pucetaite, R. (2014). Stimulating organizational innovativeness through ethical leadership practices: the mediating role of organizational trust. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 156(2014), 231-235.
86. Rego, A., Ribeiro, N. & Cunha, M. P. (2010). Perceptions of organizational virtuousness and happiness as predictors of organizational citizenship behaviours. Journal of Organizational Behaviour, 20, 159-174.
87. Resick, C. J., Hanges, P. J., Dickson, M. W. & Mitchelson, J. K. (2006). A cross-cultural examination of the endorsement of ethical leadership. Journal of Business Ethics, 63(4), 345-359.
88. Rude, H. A., Paolucci, P. E. & Comerford, S. (2005). Ethical leadership: Supporting human rights and diversity in rural communities. Rurol Spedol Cducotion Quortcriy, 24(4), 26-31.
89. Schminke, M., Ambrose, M. L. & Neubaum, D.O. (2005). The effect of leader moral development on ethical climate and employee attitudes. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 97(2), 135-151.
90. Shadish, W. R. & Haddock, C. K. (2009). Combining estimates of effect size. H. Cooper, L. V. Hedges & J. C. Valentine (Ed.), The handbook of research synthesis and meta analysis içinde (s. 257-278). New York: Sage.
91. Sonğur, C., Özer, Ö. & Say-Şahin, D. (2017). Etik liderliğin örgütsel adalet üzerine etkisi: Bir kamu hastanesinde uygulama. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 20(4), 445-456.
92. Strike, K. A., Haller, E. J. & Soltis, J. F. (2005). The ethics of school administration (3. b.). New York: Teachers College.
93. Thompson, L. J. (2004). Moral leadership in a post modern world. Journal of Leadership & Organizational Studies, 11(1), 27-37.
94. Trevino, L. K. & Brown, M. E. (2004). Managing to be ethical: Debunking five business ethics myths. Academy of Management Executive, 18(2), 69-81.
95. Trevino, L. K., Brown, M. & Hartman, L. P. (2003). A qualitative investigation of perceived executive ethical leadership: perceptions from inside and outside the executive suite. Human Relations, 56(1), 5–37.
96. Tsai, M. & Huang, C. (2008). The relationship among ethical climate types, facets of job satisfaction, and the three components of organizational commitment: A study of nurses in Taiwan. Journal of Business Ethics, 80(3), 565-581.
97. Tu, Y. & Lu, X. (2013). How ethical leadership influence employees innovative work behavior: A perspective of intrinsic motivation. Journal of Business Ethics, 116(2), 441-455.
98. Turhan, M. & Çelik, V. (2011). The effect of ethical leadershıp behaviors of school principals on social justice in schools. Education Sciences, 6(1), 438-452.
99. Turhan, M. (2007). Genel ve mesleki lise yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının okullardaki sosyal adalet üzerindeki etkisi. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
100. Uğurlu, C. T. & Üstüner, M. (2011). Öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeylerine yöneticilerinin etik liderlik ve örgütsel adalet davranışlarının etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 434-448.
101. Uğurlu, C. T. (2009). İlköğretim okulu öğretmenlerinin örgütsel bağlılık düzeylerine yöneticilerinin etik liderlik ve örgütsel adalet davranışlarının etkisi. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
102. Uğurlu, C. T. (2012). İlköğretim okulu öğretmenlerinin yönetici etik liderlik davranışına ilişkin algıları. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 36(2), 203-213.
103. Uğurlu, C. T., Sincar, M. & Çınar, K. (2013). Ortaöğretim okulu öğretmenlerinin örgütsel bağlılık düzeylerine yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 266-281.
104. Uysal, B. (2019). Okul yöneticilerinin etik liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel adalet algıları arasındaki ilişki. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
105. Ünüvar, B. & Demirtaş, Ö. (2021). Etik liderlik davranışlarının dile getirme davranışı aracılığıyla örgütsel adalet algısına etkisi: sağlık çalışanları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 7(1), 117-129.
106. Verbos, A. K., Gerard, J. A., Forshey, P. R., Harding C. S. & Miller, J. S. (2007). The positive ethical organization: Enacting a living code of ethics and ethical organizational identity. Journal of Business Ethics, 76, 17- 33.
107. Wells, J. E. & Walker, N. A. (2016). Organizational change and justice: the impact of transparent and ethical leaders. Journal of Intercollegiate Sport, 9(2), 179-199.
108. Whiston, S. C. & Li, P. (2011). Meta‐analysis: a systematic method for synthesizing counseling research. Journal of Counseling & Development, 89(3), 273-281.
109. Xu, A. J., Loi, R. & Ngo, H. (2016). Ethical leadership behavior and employee justice perceptions: the mediating role of trust in organization. Journal of Business Ethics, 134(1), 493-504.
110. Yeşiltaş, M., Çeken, H. & Sormaz, Ü. (2012). Etik liderlik ve örgütsel adaletin örgütsel sapma davranışları üzerindeki etkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 18-39.
111. Yıldırım, A. (2010). Etik liderlik ve örgütsel adalet ilişkisi üzerine bir uygulama. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
112. Yıldız, M. L. (2019). Etik liderlik ve örgütsel adalet: iletişim tatmininin aracı rolü. İş Ahlakı Dergisi, 12(1), 75-112.
113. Yılmaz, E. (2005). Etik liderlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. XlV. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı içinde (s. 808-814). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
114. Yılmaz, E. (2006). Okullardaki örgütsel güven düzeyinin okul yöneticilerinin etik liderlik özellikleri ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
115. Yılmaz, G. (2019). Etik liderlik davranışının örgütsel adalet algısı üzerindeki etkisi: sağlık sektöründe bir uygulama. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
116. Yoldaş, A. (2018). Okul yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının öğretmenlerin örgütsel adalet algıları üzerine etkilerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
117. Zhu, W., May, D. & Avolio, B. (2004). The impact of ethical leadership behavior on employee outcomes: the roles of psychological empowerment and authenticity. Journal of Leadership & Organizational Studies, 11(1), 16-26.