The Reflection of the Century of Türkiye Education Model’s Holistic Education Approach on Teacher Competencies

Öz

This study aims to determine the teacher competencies expected of teachers in line with the holistic education approach adopted by the Century of Türkiye Education Model, based on expert opinions. The e-Delphi technique was used, and the process was completed in three rounds. The study group consisted of 26 volunteer academics and teachers who were experts in educational sciences or subject areas and who were involved in the curriculum development process of the Century of Türkiye Education Model. The e-Delphi process revealed the competencies grouped into knowledge, skill, and attitude competency areas in line with the holistic education approach. The knowledge competency area consisted of three sub-areas and 12 indicators: basic conceptual knowledge, curriculum component knowledge, and curriculum evaluation-planning knowledge. In the skill competency area, 15 indicators were determined in three sub-areas: holistic teaching design, reflecting the components into teaching, and process-oriented monitoring-evaluation skills. The attitude competency area consisted of three indicators in the sub-area of internalizing a holistic approach. The competencies identified at the end of the e-Delphi process provided a teacher competency framework based on a holistic educational approach that was both theoretically grounded and linked to classroom practices. In conclusion, recommendations have been presented for pre-service and in-service teacher training programs.

Anahtar Kelimeler

• The Century of Türkiye Education Model
• Teacher competencies
• e-Delphi
• Holistic education

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Bütüncül Eğitim Anlayışının Öğretmen Yeterliliklerine Yansıması

Öz

Bu araştırmanın amacı, uzman görüşlerine dayalı olarak Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin benimsediği bütüncül eğitim anlayışı doğrultusunda öğretmenlerin sahip olması beklenen yeterliliklerin belirlenmesidir. Araştırmada e-Delphi tekniği kullanılmış ve süreç üç turda tamamlanmıştır. Çalışma, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli program geliştirme sürecinde görev almış ve eğitim bilimleri ile konu alanlarında uzman 26 gönüllü akademisyen ve öğretmenin katılımıyla yürütülmüştür. e-Delphi süreci sonunda, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin bütüncül eğitim anlayışı bağlamında öğretmenlerin sahip olması beklenen yeterlilikler; bilgi, beceri ve tutum olmak üzere üç ana yeterlilik alanı altında toplanmıştır. Bilgi yeterlilik alanı; Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'ne ilişkin temel kavramsal bilgi, program bileşenleri bilgisi ile program değerlendirme ve planlama bilgisi olmak üzere üç alt alanda toplam 12 yeterlilik göstergesinden oluşmaktadır. Beceri yeterlilik alanında; bütüncül öğretim tasarımı becerisi, program bileşenlerini öğretim sürecine yansıtma becerisi ve süreç odaklı izleme ve değerlendirme becerisi alt alanlarında toplam 15 yeterlilik göstergesi belirlenmiştir. Tutum yeterlilik alanı ise bütüncül yaklaşımı içselleştirme alt alanı kapsamında üç yeterlilik göstergesinden oluşmaktadır. e-Delphi süreci sonunda belirlenen yeterlilikler hem kuramsal temellere dayanan hem de sınıf içi uygulamalarla ilişkilendirilebilen bütüncül eğitim anlayışına dayalı bir öğretmen yeterlilik çerçevesi sunmaktadır. Araştırma sonucunda, hizmet öncesi ve hizmet içi öğretmen eğitimi programlarının geliştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli
• Öğretmen yeterlilikleri
• e-Delphi
• Bütüncül eğitim

Kaynakça

1. Akar, İ. (2021). Competencies for a classroom teacher to support gifted students in the regular classroom: A qualitative research. Kastamonu Education Journal, 29(2), 460-479. https://doi.org/10.24106/kefdergi.813339
2. Aksoy, D., Sancaklı, S., & Adagideli, F. H. (2022). Okul öncesi öğretmen adaylarının öz yeterlik düzeyleri ve öğretmenlik mesleğine hazırbulunuşluk düzeylerinin incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 167-185. https://doi.org/10.52826/mcbuefd.1104463
3. Akyüz-Tingil, B., Mutlu, G., & Pekkarakaş, E. (2023). 21. yüzyıl öğretmenlerinin bilgi ve yeterlik alanlarının belirlenmesi: Bir Delphi çalışması. Uluslararası Sosyal Alan Araştırmaları Dergisi, 12(2), 146-171.
4. Atakişi, İ. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde tarih öğretmen adaylarının öğretmen yeterliklerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir.
5. Baş, G. (2011). Türkiye’de eğitim programlarında yapılandırmacılık: Dün, bugün, yarın. Eğitişim Dergisi, 32, 1-4.
6. Bektaş, M., Aydın, E., & Ayvaz, A. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının gelecekteki mesleki yeterliklerine yönelik görüşleri. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 5(2), 174-192.
7. Börekci, C. (2018). Öğretmen strateji belgesi ve öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri hakkında öğretmen ve okul müdürlerinin görüşleri. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(85), 313-328.
8. Datnow, A., Park, V., Peurach, D. J., & Spillane, J. P. (2022). Transforming education for holistic student development: Learning from education system (re)building around the world. Brookings Institution. Https://Www.Brookings.Edu/Articles/Transforming-Education-For-Holistic-Student-Development/ sayfasından erişilmiştir.

9. Diker-Coşkun, Y. (2024). 2024 Öğretim Programları İnceleme Raporu. ERG. https://egitimreformugirisimi.org/wp-content/uploads/2024/08/2024-Ogretim-Programlari-inceleme-Raporu.pdf sayfasından erişilmiştir.
10. Dilek, H. & İlhan, E. (2022). A mixed-method examination of early childhood teachers’ pedagogical competency profile. Inquiry in Education, 14(2), Article 5. Donohoe, H., Stellefson, M., & Tennant, B. (2012). Advantages and limitations of the E-delphi technique: Implications for health education researchers. American Journal of Health Education, 43(1), 38-46. https://doi.org/10.1080/19325037.2012.10599216
11. Embong, R., Hashim, R., & Yusoff, W. W. (2013). Holistic integrated curriculum and its theoretical framework: Implications for contemporary educational system. ICERI2013 Proceedings içinde (s. 3002-3012). IATED.
12. Forbes, S. H. (2003). Holistic education: An analysis of its ideas in nature. Foundation for Educational Renewal.
13. Gültekin, M., Cigerci, F. M., & Merc, A. (2013). Holistic education. Journal of Education and Future, 3, 53-60. https://doi.org/10.1007/978-3-319-95870-5_300119
14. Güneş, G. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli ve öğretmen yetiştirme süreci: Karşılaştırmalı bir değerlendirme. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi(19), 168-194. https://doi.org/10.21733/ibad.1762302
15. Hatcher, T. & Colton, S. (2007). Using the internet to improve HRD research: The case of the web-based Delphi research technique to achieve content validity of an HRD-oriented measurement. Journal of European Industrial Training, 31(7), 570-587.
16. Hedges, H. & Cooper, M. (2014). Engaging with holistic curriculum outcomes: Deconstructing ‘working theories’. International Journal of Early Years Education, 22, 395-408.
17. Jacobs, H. H. & Alcock, M. H. (2017). Bold moves for schools: How we create remarkable learning environments. ASCD.
18. Kayran, A. & Tunç-Şahin, C. (2021). Öğretmenlik mesleki yeterliliklerine yönelik sosyal bilgiler öğretmen adaylarının görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 1352-1386. https://doi.org/10.17679/inuefd.915732
19. Koçyiğit, M., Erdem, C., & Eğmir, E. (2020). Öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleği genel yeterliklerine ilişkin öz değerlendirmeleri. Cumhuriyet International Journal of Education, 9(3), 774-799. http://dx.doi.org/10.30703/cije.651639
20. Korthagen, F. A. J. (2004). In search of the essence of a good teacher: Towards a more holistic approach in teacher education. Teacher and Teaching Education, 20, 77–97.
21. Lang, T. (1994). An overview of four futures methodologies. http://www.futures.hawaii.edu/publications/ half-friedideas/J7/LANG.pdf sayfasından erişilmiştir.
22. Lee, D. H. L., Hong, H., & Niemi, H. (2014). A contextualized account of holistic education in Finland and Singapore: Implications on Singapore educational context. The Asia-Pacific Education Researcher, 23(4), 871-884. https://doi.org/10.1007/s40299-014-0189-y
23. MacEachren, A. M., Pike, W., Yu, C., Brewer, I., Gahegan, M., Weaver, S. D., & Yarnal, B. (2006). Building a geocollaboratory: Supporting human environment regional observatory (HERO) collaborative science activities. Computers, Environment and Urban Systems, 30, 201-225. https://doi.org/10.1016/j.compenvurbsys.2005.10.005
24. MEB. (2017). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlilikleri. https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/11115355_YYRETMENLYK_MESLEYY_GENEL_YETERLYKLERY.pdf sayfasından erişilmiştir.
25. MEB. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Ortak Metni. https://tymm.meb.gov.tr/ortak-metin sayfasından erişilmiştir.
26. Millî Eğitim Temel Kanunu. (1973). T.C. Resmî Gazete (Sayı: 14574, 24 Haziran 1973).
27. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (S. Turan, Çev. Ed.). Nobel.
28. Meshkat, B., Cowman, S., Gethin, G., Ryan, K., Wiley, M., Brick, A., Clarke, E., Mulligan, E., & O’Connor, M. (2014). Using an e-Delphi technique in achieving consensus across disciplines for developing best practice in day surgery in Ireland. Journal of Hospital Administration, 3(4), 1–8. https://doi.org/10.5430/jha.v3n4p1
29. Miller, J. P. (2019). The holistic curriculum (3. b.). University of Toronto.
30. Miller, J. P., Karsten, S., Denton, D., Orr, D., & Kates, I. C. (2005). Holistic learning and spirituality in education. State University of New York.
31. Miller, R. (1992). What are schools for: Holistic education in American culture (2. b.). Holistic Education.
32. OECD. (2023). Equity and inclusion in education: Finding strength through diversity. OECD. https://doi.org/10.1787/e9072e21-en
33. Okoli, C. & Pawlowski, S. D. (2004). The delphi method as a research tool: an example, design considerations and applications. Information and Management, 42(1), 15-29. https://doi.org/10.1016/j.im.2003.11.002
34. Palmer, P. J. (1993). To know as we are known: Education as a spiritual journey. Harper.
35. Pan, P. J. D., Pan, G. H., Lee, C., & Chang, S. S. H. (2010). University students’ perceptions of a holistic care course through cooperative learning: Implications for instructors and researchers. Asia Pacific Education Review, 11(2), 199-209. https://doi.org/10.1007/s12564-010-9078-0
36. Patton, M. Q. (2002). Two decades of developments in qualitative inquiry: A personal, experiential perspective. Qualitative Social Work, 1(3), 261-283.
37. Rayens, M. K. & Hahn, E. J. (2000). Building consensus using the policy Delphi method. Policy, Politics & Nursing Practice, 1(4), 308-315.
38. Renshaw, S. & Wood, P. (2011). Holistic understanding in geography education (HUGE)-An alternative approach to curriculum development and learning at key stage 3. Curriculum Journal, 22, 365-379.
39. Rianawaty, I., Suyata, Dwiningrum, S. I. A., & Yanto, B. E. (2021). Model of holistic education-based boarding school: A case study at senior high school. European Journal of Educational Research, 10(2), 567-580. https://doi.org/10.12973/eujer.10.2.567
40. Rowe, G. & Wright, G. (2001). Expert opinions in forecasting: the role of the Delphi technique. J. S. Armstrong (Ed.), Principles of forecasting: A handbook for researchers and practitioners içinde (s. 125-144). Springer.
41. Schleicher, A. (2018), Valuing our teachers and raising their status: how communities can help, international summit on the teaching profession. OECD. http://dx.doi.org/10.1787/9789264292697-en
42. Sever, M. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modelinin amacını anlamak. Eğitim Reformu Girişimi. https://egitimreformugirisimi.org/wp-content/uploads/2024/08/Turkiye-Yuzyili-Maarif-Modelinin-Amacini-Anlamak.pdf sayfasından erişilmiştir.
43. Sharkey, S. B. & Sharples, A. Y. (2001). An approach to consensus building using the Delphi technique: developing a learning resource in mental health. Nurse Education Today, 21(5), 398-408.
44. Skulmoski, G. J., Hartman, F. T., & Krahn, J. (2007). The Delphi method for graduate research. Journal of Information Technology Education: Research, 6(1), 1-21.
45. Stoof, A., Martens, R. L., van Merriënboer, J. J. G., & Bastiaens, T. J. (2002). The boundary approach of competence: a constructivist aid for understanding and using the concept of competence. Human Resource Development Review, 1(3), 345-365.
46. Şahin, A. E. (2004). Öğretmen yeterliklerinin belirlenmesi. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 5(58), 58-62.
47. Şimşek, A. (2008). Tarih derslerinde bütünsel öğrenme: Gestaltçı yaklaşımdan holistik yaklaşıma bir bakış denemesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-16.
48. Taggart, G. (2001). Nurturing spirituality: A rationale for holistic education. International Journal of Children's Spirituality, 6(3), 325-339. http://dx.doi.org/10.1080/13644360120100496
49. TEDMEM. (2024). “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” Ortak Metni ve Taslak Öğretim Programlarına İlişkin Değerlendirmeler. https://tedmem.org/storage/writes/May2024/jRig4W4mjT6skSOcRARS.pdf sayfasından erişilmiştir.
50. Topçu, M. & Aktan, O. (2025). Professional competencies for the education of gifted students. e-Kafkas Journal of Educational Research, 12, 70-91. https://doi.org/10.30900/kafkasegt.1533469
51. UNESCO. (2002). Learning to be: A holistic and integrated approach to values education for human development: A UNESCO-APNIEVE sourcebook for teacher education and tertiary level education. UNESCO Asia and Pacific Regional Bureau for Education. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000127914 sayfasından erişilmiştir.
52. UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon declaration and framework for action for the implementation of sustainable development goal 4. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000245656 sayfasından erişilmiştir.
53. Vernon, W. (2009). The Delphi technique: A review. International Journal of Therapy & Rehabilitation, 16(2), 69-76. https://doi.org/10.12968/ijtr.2009.16.2.38892
54. Wai-Cook, M. S. S. (2021). Working towards best teaching and learning practices in a holistic curriculum for the twenty-first century. H. Huijser, M. Y. C. A. Kek, & F. F. Padró (Ed.), Student Support Services içinde (s. 1-23). Springer.
55. Wijaya, S., Amaliah, A., Chamami, M. R., Syahriani, F. & Rosadi, A. (2023). The role of teachers as facilitator of holistic education: Current approaches to teaching. Global International Journal of Innovative Research, 1(2), 132-138. https://doi.org/10.59613/global.v1i2.15 Yenen, E. T. & Kılınç, H. H. (2018). Öğretmenlerin öğretmenlik mesleği genel yeterliklerine sahip olma düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2767-2787. https://doi.org/10.7884/teke.4325
56. Yousuf, M. I. (2007). Using experts’ opinions through Delphi technique. Practical Assessment Research & Evaluation, 12(4), 1-8.
57. Yurdugül, H., Erdem, M., & Seferoğlu, S. S. (2010). Öğretmenlik mesleği genel yeterliklerine ilişkin öğretmen yetiştiren kurumlardaki öğretim elemanlarının görüşleri. Uluslararası Öğretmen Yetiştirme Politikaları ve Sorunları Sempozyumu II içinde (s. 333–342).