MOBBING AND RESILIENCE IN ACADEMIC ENVIRONMENT

Öz

The purpose of the present study is to investigate the relationship between mobbing and resilience of academicians. Study carried out with Phenomenologic Method design, data was collected using semi-structured interview form. Participants were 10 academicians. As a result of the research most of the participants insults, threats, stated that they were subjected to increasing the workload behavior. Once participants have been exposed to psychological violence; feel depressed, experienced frustration, stated that the fall of motivation. Participants strongly oppose to cope psychologically, alternative job search, remain silent. Participants they are exposed to a more psychological violence, according to exposure, psychological violence can overcome them stronger than the previous period, have stated that they feel resilient.

Anahtar Kelimeler

• Mobbing, Resilience, Academicians

AKADEMİK ORTAMLARDA PSİKOLOJİK ŞİDDET (MOBBİNG) VE YILMAZLIK

Öz

Bu çalışmanın amacı, akademisyenlerin psikolojik şiddete maruz kalmaları ile yılmazlıkları arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Araştırma olgubilim deseni ile gerçekleştirilmiş ve veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 10 akademisyenden oluşmaktadır. Araştırma sonucunda, katılımcıların en çok hakaret, tehdit, iş yükünün arttırılması davranışlarına maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Katılımcılar psikolojik şiddete maruz kaldıktan sonra; depresif hissettiklerini, bıkkınlık yaşadıklarını, motivasyonlarının düştüğünü belirtmişlerdir. Katılımcılar psikolojik şiddetle baş etmek için karşı koyma, alternatif iş arama, sessiz kalma davranışları göstermişlerdir. Katılımcılar bir daha psikolojik şiddete maruz kalırlarsa, üstesinden gelebileceklerini ve psikolojik şiddete maruz kalmadan önceki döneme göre kendilerini daha güçlü, yılmaz hissettiklerini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik şiddet, yılmazlık, akademisyenler

Kaynakça

1. Altınkurt, Y. K. (2012). Üniversite Çalışanlarının Psikolojik Yıldırma Algıları İle Denetim Odağı Arasındaki İlişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
2. Arpacıoğlu , G. (2003). İşyerindeki Stresin Gizli Kaynağı: Zorbalık ve Duygusal Taciz. HR Dergisi, Kasım-Aralık:1-7.
3. Baykal, A. N. (2005). Yutucu Rekabet Kanuni Devrindeki Mobbingten Günümüze. İstanbul: Sistem.
4. Baltaş, Acar (2002). Adı yeni konmuş bir olgu: İş yerinde yıldırma. Activeline Gazetesi. 30, Retrieved May 16, 2006, from the Web: http://www.makalem.com.
5. Branch, M, (2008). Building Relationships And Resilience In The Workplace: Construction Of A Workplace Bullying Training Program. 22nd Annual Australian and New Zealand Academy of Management, 12, 5, 1-17.
6. Cummins, P., Mausey, L. ve Jones, A. (2007). Keeping Ourselves Well: Strategies for Promoting and Maintaining Counselor Wellness. Journal Of Humanistic Counseling, Education And Development, 46, 35-49.
7. Çakıcı, A., (2008). Örgütlerde Sessiz Kalınan Konular, Sessizliğin Nedenleri Ve Algılanan Sonuçları Üzerine Bir Araştırma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 117-134.
8. Çay, H. (2008). İşyerinde Psikolojik Şiddet (Mobbing) ve Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Çobanoğlu, S. (2005). Mobbing: İşyerinde Duygusal Saldırı ve Mücadele Yöntemleri (1. Bs.).İstanbul: Timaş.
10. Davenport, N., R. D. Schwartz, P. Gail Elliott (2003). Mobbing: İşyerinde Duygusal Taciz. (1.Bs.). (Çev.:Osman Cem Önertoy). İstanbul: Sistem.
11. Gizir, C. A. (2007). Psikolojik Sağlamlık, Risk Faktörleri Ve Koruyucu Faktörler Üzerine Bir Derleme Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 28 (3), 113-128.
12. Greene, R. (2002). Human behavior theory: A resilience orientation. In R. Greene (Ed.), Resiliency: An integrated approach to practice, policy, and research. Washington, DC: NASW Press.
13. Gül, H. & Özcan, N. (2009). Mobbing Ve Örgütsel Sessizlik Arasındaki İlişkiler: Karaman İl Özel İdaresinde Görgül Bir Çalışma.
14. Gürgan, M. (2006). Grupla Psikolojik Danışmanın Üniversite Öğrencilerinin Yılmazlık Düzeylerine Etkisi. Yayımlanmış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
15. Heuhten, V. K. (2013). Resilience as an Under Explored Outcome of Workplace Bullying. Qualitative Health Research. 23,3, 291–301.
16. Jackson, D.,Firtko, A., Edenborough, M. (2007). Personal Resilience As A Strategy For Surviving And Thriving In The Face Of Workplace Adversity: A Literature Review. Journal of Advanced Nursing. 60,1, 1–9.
17. Karaırmak, Ö.ve Siviş Çetinkaya, R. (2011). Benlik saygısının ve denetim odağının psikolojik sağlamlık üzerine etkisi: Duyguların aracı rolü, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (35), 30-43.
18. Karıçıoğlu, F. Ve Çelik, H.Ü. (2012). Mobbing (Yıldırma) ve Örgütsel Bağlılığa Etkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26 ,1
19. Kocaoğlu, M. (2007). Mobbing (İşyerinde Psikolojik Taciz, Yıldırma) Uygulamaları ve Motivasyon Arasındaki İlişkinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
20. Leymann, H. (1996). The Content and Development of Mobbing at Work. Europen Journal of Work and Organizational Psychology, 5, 165-184.
21. Leymann, H. (1990). Mobbing and Psychological Terror at Workplace. Violence and Victims, 5, 119 -126.
22. Luthar, S. S., & Cicchetti, D. (2000). The construct of resilience: Implications for interventions and social policies. Development and psychopathology,12(04), 857-885.
23. Masten, A. S., Best, K. M., Garmezy, N. (1990). Resilience and development: Contributions from the study of children who over come adversity. Development and Psychopathology, 2, 425-444.
24. Masten, A. (2001). Resilience processes in development. American Psychologist, 56 (3), 227-238.
25. Mete, A. Y. (2013). Yüksek Öğretim Kurumlarında Psikolojik Yıldırma (Terör) : Uygulayanlar, Mağdurlar Ve Seyirciler. International Journal of Social Science. 6, 2, 977-993.
26. Metin, M. (2014). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem.
27. Orhan, U. (2009). Akademisyenlere Uygulanan Psikolojik Tacizin (Mobbing) Etkileri: Mustafa Kemal Üniversitesi Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Tokat.
28. Öğülmüş, S. (2001). Bir Kişilik Özelliği Olarak Yılmazlık. I. Ulusal Çocuk ve Suç Sempozyumu: Nedenler ve Önleme Çalışmalarına sunulan bildiri, 29-30 Mart, Ankara.
29. Önertoy, O. C. (2003). Mobbing İş yerinde Duygusal Taciz. Sistem: İstanbul.
30. Özbay, Y., Terzi Ş., Aydoğan, D. (2012). Çocuk Ve Gençlik Yılmazlık Ölçeği -28 (Cyrm-28).
31. Aydogan, D., Terzi, Ş., Eşici, H. & Tomar, I. H. (2012). Validation of resilience scale for Turkish youth and adults, 33st International Conference Of the Stress And Anxiety Research Society, Spain.
32. Sheehan, M., Barker, M., Rayner, C. (1999). Applying strategies for dealing with workplace bullying. International Journal of Manpower. 20, ½, 50-56. Retrieved November 21, 2010 from the Web: http://www.ebscho.com.
33. Sipahioğlu, Önder. (2012). Farklı Lise Gruplarındaki Ergenlerin Psikolojik Sağlamlılıklarının İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
34. Terzi, Ş. (2006). Kendini toparlama gücü ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 77-86.
35. Tınaz, P. (2006). İşyerinde Psikolojik Taciz (Mobbing). İstanbul: Beta.
36. Tutar, H. (2005). İşyerinde Psikolojik Şiddet (Mobbing) Türleri (3. Bs.). İstanbul: Platin Basın.
37. Türkiye Büyük Millet Meclisi Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu. İşyerinde Psikolojik Taciz (Mobbing) ve Çözüm Önerileri Komisyon Raporu. (Rapor No:6). Ankara: TBMM Basımevi.
38. Yıldırım A. ve Şimşek H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
39. Zabrodska, K. , Kveton, P. (2013). Prevalence and Forms of Workplace Bullying Among University Employees. Employ Respons Rights Journal. 25, 89–108.