THE EFFECT OF THE PRINTED MATERIAL AND FACE TO FACE TEACHING ON STUDENTS’ SUCCESS ON WEB BASED TEACHING

Öz

This research is aimed to determine the effects of printed material and face to face teaching on students’ success. Word processing module ECDL (European Computer Driving License), published material and face to face teaching have been used in the study. Research sample has totally 55 students. First group has 18, second group has 18, third group has 19 students. First group was given only the web site, the second group was given Web site and published material, and the third group was given Web site, published material and face to face teaching support. During the practice students were given the achievement test (as pre-test, post-test). At the end of the application third group has the highest score, second group has the second highest score and finally first group has the lowest score on test.

Anahtar Kelimeler

• Web Based Education, Printed materials, Face to face Teaching

WEB TEMELLİ ÖĞRETİMDE BASILI MATERYAL VE YÜZ YÜZE ÖĞRETİMİN ÖĞRENCİ BAŞARISINA ETKİSİ

Öz

Bu araştırma web temelli öğretime destek olarak hazırlanan basılı materyal ve yüz yüze öğretim boyutlarının öğrenci başarısına etkisini belirlemek için yapılmıştır. Çalışmada ECDL (European Computer Driving Licence) kelime işlemci işlemci modülü, buna destek olarak hazırlanan basılı materyal ve yüz yüze öğretim boyutları kullanılmıştır. Araştırma örneklemi toplam 55 öğrenciden oluşmaktadır. Birinci grup 18, İkinci grup 18, üçüncü grup ise 19 öğrenciden oluşmaktadır. Birinci gruba sadece web sitesi, ikinci gruba web sitesinin yanı sıra basılı materyal, üçüncü gruba web sitesi, basılı materyal ve yüz yüze öğretim desteği sunulmuştur. Uygulamalar sırasında öğrencilere başarı testi (ön test-son test) verilmiştir. Araştırma sonucunda üçüncü grup en başarılı grup, ikinci grup en başarılı ikinci grup ve birinci grup en başarılı üçüncü grup olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Web Temelli Öğretim, Basılı Materyal, Yüz yüze öğretim

Kaynakça

1. Aypay, A. (1995). Açıköğretim Lisesi Uygulaması (GAP Bölgesinde Bir İl Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
2. Bal, M. (2001). Açık İlköğretim Uygulmaları için Yüz Yüze Eğitim Model Önerisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversistesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
3. Brew, A. ve Batten, M. A. (1981). Levels of Thinking and Open University Study. Teaching at A Distance. V.20, Winter 1981. UK.
4. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel Desenler. Pegem A Yayınevi. Ankara.
5. Comparative Analyses Of Face To Face Instruction. Retrived on November, 24, 2003. http//:www.outreach.uiuc.edu./hre/public/comparison.pdf.
6. Dabbagh, N. H. ve Schmitt, J. (1998). Redesigning Instruction Through Web-based Course Authoring Tools. EricDatabase. EJ572111.
7. Ma, W. ve Du, D.H. C. ve Diğerleri (1998) Visual Constructor: Remote Authoring in a Web-based Learning System. Eric Database. ED427718.
8. Esteban, S. (2002). Printed Materials for Distance Learning. Unpublish Manuscripts. Madrid. Espana.

9. Göçmenler, G. (1996). Açıköğretim Lisesi Uygulamasında Basılı Materyallerin Değerlendirilmesi (Matematik Ders Kitapları Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
10. Gökdağ, D. (1985). Uzaktan Eğitimde Basılı Materyaller. Anadolu Üniversitesi Yayınları No:134. A.Ö.F Yayınları No:54. Eskişehir.
11. Gürbüz, T. (1999). A Comparison Of Student-Teachers' Attitudes Toward Computers In On Line And Traditional Computer Literacy Courses: A Case Study. Unpublished Master Thesis. Middle East Technical University, The Institute of Socail Sciences. Ankara.
12. Hızal, A. (1983). Uzaktan Öğretim Gereçleri ve Yazılı Gereçler: Eğitim Teknolojisi Açısından Yaklaşım. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi No:122. Ankara
13. Jones, J. ve Dale, S. (1994). Developing Critical Thinking Skills in Adult Learners through Innovative Distance Learning. ERIC Database. ED.373159.
14. Johnson, S. D.; Aragon, S. R.; Shaik, N. ve Palma-Rivas, N. (2002). Comparative Analyses Of Face To Face Instruction. Retrived on November, 24, 2003. http//: www.outreach.uiuc. edu./hre/public/ comparison.pdf.
15. Kandemir, Ş. A. (1999). Uzaktan Öğretim Öğrencilerinin Akademik Danışmanlık Hizmetleri veya Özel Kursları Tercih Nedenlerinin İstatistiksel Analizi. Marmara Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
16. Kaymakçıoğlu, F. (1996). Uzaktan Öğretimde Danışmanlık. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
17. Kılınç, H.H. (2001). An Education. Environment For Web Base Training. Unpublished Master Thesis. İzmir Institude of Technology. İzmir.
18. Koçer, H. E. (2001). Web Tabanlı Uzaktan Öğretim. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Konya.
19. Kodaloğlu, B. (2001). Tasarım Eğitimi İçin Geometrinin Web Tabanlı Görselleştirilmesi.Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Boğaziçi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
20. LaRose, R.; Gregg, J. ve Eastin, M. (1998). Audiographic televourses for the web: An experiment. Journal of Computer Mediated Communication (Online),4,2. Retrived on November, 28, 2003. http//:www.ascusc.org./jcms/vol4/issue2/ larose.html.
21. Moore, M.G. ve Kearsley, G. (1996). Distance Education: A Systems View. Boston, MA: Wadsworth Publishing Company.
22. Özer, B. (1993). Öğretmen Davranışlarının Uzaktan Eğitim Yaklaşımıyla Kazandırılması. Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları No:36, Eskişehir.
23. Özer, B. (1989). Uzaktan Eğitim Yaklaşımı ile Uygulanan Eğitim Önlisans Programının Öğretmenlik Meslek Bilgisini Kazandırma Yönünden Etkililiği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
24. Palancı, T. (2001). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
25. Parlak, N. (1991). Açıköğretim Fakültesi Öğrencilerinin Açıköğretim Sistemine İlişkin Tutumları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
26. Perraton, H. (1983). Secondary Education at a Distance: International Extension Coll. Cambridge.
27. Radhakrishnan, S. ve Bailey, J. E. (1997). Web-based Educational Media: Issues and Empirical Test of Learning. Eric Database. ED429542.
28. Riley, P.C. (1997). Designing, Developing and Implementing WWW-Based Distance Learning. Eric Database. ED415345.
29. Schuttle, J.G. (1997). Virtual teaching in higher education: The new intellectual superhighway or just another traffic jam? Retrieved on july,06 2003.http//:www.csun.edu /sociology/virexp.htm.
30. Serter, N.(1986). Açık öğretim Fakültesi Akademik Danışmanlık ve Uygulama Hizmetlerinin Değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 243, AÖF Yayınları No: 116, Eskişehir.
31. Soefijanto, T. (2004). An effort to implement the advantages of face to face learning in distance education. Retrieved 15 June,2004; http://people.bu.edu/totok /FACE.html.
32. Summer, M. ve Hostetler, D. (2002). A Comparative study of computer conferencing and face to face communications in system design. Jourmal of Interactive Learning Research. 13,(3), 277- 291.
33. Şen, N. (1999). İnternet Tabanlı Öğretimin Etkililiği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara. Teker, N. (1996). Uzaktan Eğitim. Ankara.
34. Tüzün, H. (1999). Yüksek Öğretim Kurumlarında Ders İçeriğinin Web Tabanlı Olarak Aktarılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
35. Vural, H. F. (1999). İnternet Öğretiminde Bireysel Çalışma Ve Grupla Öğrenme Yöntemlerinin Etkililiğinin Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
36. Yalın, H. İ. (2001). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme. Nobel Yayınları. Ankara.
37. Yıldız, R.; Sünbül, A.; Halis, İ. ve Koç, M. (2002). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme. Mikro yayın. Ankara.
38. Yiğit, Y. ( 1999). Learning The Internet Through The Internet. A Case Study. Unpublished Master Thesis. Middle East Technical University. The Institute of Social Sciences. Ankara.