Opinions of Physiology Postgraduate Students and Residents About Physiology Education in Medical Faculties in Turkey

Öz

Aim: Physiology postgraduate students (PPGS) and residents of physiology in Turkey contribute to the physiology education of medical faculty students while continuing their education. This study aimed to identify the opinions of PPGS and residents on physiology undergraduate education in medical faculties.
Methods: The questionnaire consist of Likert-type, multiple-choice and open-ended questions was applied to the PPGS and residents via online between 08.10.2020 and 09.15.2020. The questionnaire consisted of four parts, including questions about socio-demographic information of participants, theoretical physiology lectures and physiology practices given to medical faculty students, and questions about the contribution of PPGS and residents in physiology education. Those who did not answer the socio-demographic information part and half of the questionnaire were excluded, there was no obligation to answer every question. The data were evaluated using the PASW program. Percentage, frequency, Chi-Square and Fisher-Freeman-Halton tests were used for statistical analysis.
Results: Seventy-one volunteers (17 residents, 28 doctorates and 26 masters students) participated in this study; 51% were doing thesis and 42% were in the pre-thesis period. 30% of the volunteers were in the academic staff in the physiology departments. It was determined that 15% of the participants had pedagogical training and 83% were willing to have pedagogical training. All the participants stated that the learning objectives should be explained in the theoretical lectures, the theoretical lectures should be explained by associating them with professional practices and examples (97%) and including the contribution of physiology knowledge to their professional life (100%). Doctoral students found distance education in theoretical lectures more applicable than master students (p=0.025). Most of the participants stated that simulated patients should be used for physiology practices (83%), feedback from PPGS and residents regarding the conduct of practice courses (97%) and the involvement of PPGS and residents in physiology practice courses positively affect the quality of physiology education in the medical faculty (78%). However, a large part of the participants (82%) thought that the time that postgraduate students, who have to work in different jobs in order to earn financial income, would allocate for physiology education to medical school students was limited.
Conclusions: It has been determined that PPGS and residents have a high awareness of current learning methods and were eager to have pedagogical education. The opinions of PPGS and residents can contribute to the planning of the future of physiology education, while providing feedback on current physiology education.

Anahtar Kelimeler

• Education
• Physiology Education
• Postgraduate Students
• Residents
• Student

Fizyoloji Lisansüstü ve Uzmanlık Öğrencilerinin Tıp Fakültelerindeki Fizyoloji Eğitimi Hakkında Görüşleri

Öz

Amaç: Türkiye’de fizyoloji lisansüstü ve tıpta uzmanlık öğrencileri, kendi eğitimlerine devam ederken tıp fakültesi öğrencilerine verilen fizyoloji eğitimi sürecini de yakından takip etmekte ve bu sürece katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmada, fizyoloji lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerinin tıp fakültelerindeki fizyoloji lisans eğitimine dair görüşlerinin belirlenmesi amaçlandı.
Yöntem: Likert tipi, çoktan seçmeli ve açık uçlu sorulardan oluşan anket, fizyoloji lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerine 10.08.2020 ile 15.09.2020 tarihleri arasında çevrimiçi olarak uygulandı. Anket, sosyo-demografik bilgilere yönelik sorular, tıp fakültesi öğrencilerine verilen fizyoloji teorik ve uygulama derslerine yönelik sorular, lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerinin fizyoloji eğitimindeki katkısına yönelik soruları içeren dört bölümden oluşmaktaydı. Sosyo-demografik bilgiler kısmını ve anketin yarısını cevaplamayanlar dışlandı, her soruyu cevaplama zorunluluğu yoktu. Veriler PASW programı kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel analizde yüzde, frekans, Ki-Kare ve Fisher-Freeman-Halton testleri kullanıldı.
Bulgular: Çalışmaya 71 gönüllü (17 uzmanlık, 28 doktora ve 26 yüksek lisans öğrencisi) katıldı; %51’i tez, %42’si ders dönemindeydi. Gönüllülerin %30’u fizyoloji anabilim dalında, akademik kadrodaydı. Katılımcıların %15’inin pedagojik eğitim aldığı, %83’ünün pedagojik eğitim almaya istekli olduğu saptandı. Tüm katılımcılar teorik derslerde öğrenim hedeflerinin açıklanması gerektiğini, teorik derslerin mesleki uygulamalar ve örneklerle ilişkilendirilerek (%97) ve fizyoloji bilgisinin meslek hayatlarına sunacağı katkıları da içerecek şekilde (%100) anlatılması gerektiğini belirtti. Doktora öğrencileri teorik derslerde uzaktan eğitimi, yüksek lisans öğrencilerine göre daha uygulanabilir buldu (p=0,025). Katılımcıların çoğu, uygulama derslerinde simüle hastalardan yararlanılmasını (%83), uygulama derslerinin yürütülmesi ile ilgili olarak fizyoloji lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerinden geri bildirim alınması gerektiğini (%97) ve fizyoloji uygulama eğitimlerinde lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerinin görev almasının, tıp fakültesindeki fizyoloji eğitiminin kalitesini olumlu etkilediğini (%78) belirtti. Ancak katılımcıların büyük bir kısmı (%82), maddi gelir sağlamak amacıyla farklı işlerde çalışmak zorunda olan lisansüstü öğrencilerin, tıp fakültesi öğrencilerinin fizyoloji eğitimi için ayıracakları sürenin kısıtlandığını düşünmekteydi.
Sonuç: Fizyoloji lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerinin güncel öğrenme yöntemlerine dair farkındalıklarının yüksek olduğu ve pedagojik eğitim alma konusunda istekli oldukları tespit edildi. Lisansüstü ve uzmanlık öğrencilerinin görüşleri, mevcut fizyoloji eğitimi ile ilgili geribildirimler sunarken, fizyoloji eğitiminin geleceğinin planlanmasına da katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim
• Fizyoloji Eğitimi
• Lisansüstü
• Öğrenci
• Tıpta Uzmanlık Öğrencisi

Kaynakça

1. Guyton AC, Hall JE. Guyton ve Hall tıbbi fizyoloji. Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri; 2017.
2. Şahiner M, Yeğen B. Fizyoloji Eğitiminde Öğrenci Uygulamalarının Mevcut Durumunun İrdelenmesi ve İyileştirme Önerileri. Tıp Eğitimi Dünyası. 2018;17(51):47-59.
3. Ülman YI. Türkiye’de 19. ve 20 yüzyıllarda Tıp Tarihinin Ana Hatları (1827-1923): İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi; 2007. 175-86 p.
4. Seymour E. Partners in innovation: Teaching assistants in college science courses: Rowman & Littlefield; 2005.
5. Chapin HC, Wiggins BL, Martin-Morris LE. Undergraduate science learners show comparable outcomes whether taught by undergraduate or graduate teaching assistants. Journal of College Science Teaching. 2014;44(2):90-9.
6. Luckie DB, Mancini BW, Abdallah N, Kadouh AK, Ungkuldee AC, Hare AA. Undergraduate teaching assistants can provide support for reformed practices to raise student learning. Advances in Physiology Education. 2020;44(1):32-8.
7. Merriam SB. Qualitative Research and Case Study Applications in Education. Revised and Expanded from" Case Study Research in Education.": ERIC; 1998.
8. https://yokatlas.yok.gov.tr/lisans-bolum.php?b=10206 (Erişim tarihi 26.06.2020)

9. https://istatistik.yok.gov.tr/ (Erişim tarihi 26.06.2020)
10. Güngör M, Bulut Y. Ki-kare testi üzerine. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları. 2008;7(1):84-9.
11. Mitchell KM, Manzo WR. The purpose and perception of learning objectives. Journal of Political Science Education. 2018;14(4):456-72.
12. McCutcheon S, Duchemin A-M. Overcoming barriers to effective feedback: a solution-focused faculty development approach. Int J Med Educ. 2020;11:230-2.
13. Menderes Ü, Dağistan F. Öğretim Elemanlarinin Pedagojik Yeterliklerine İlişkin Öz Algilari Ve Öğrenci Görüşlerinin İncelenmesi Ahi Evran Üniversitesi Örneği. Türk Akademik Yayınlar Dergisi (TAY Journal). 2017;1(1):35-54.
14. Varga Z, Pótó Z, Czopf L, Füzesi Z. Do we need special pedagogy in medical schools?–Attitudes of teachers and students in Hungary: a cross-sectional study. BMC medical education. 2020;20(1):1-10.
15. Yavuz R, Tontus H. Examinations and curriculum in medical education and learning-assessment relations. J Exp Clin Med. 2014;31:1-5.
16. Lee SW. The impact of a pedagogy course on the teaching beliefs of inexperienced graduate teaching assistants. CBE—Life Sciences Education. 2019;18(1):ar5.
17. Hilburg R, Patel N, Ambruso S, Biewald MA, Farouk SS. Medical education during the COVID-19 pandemic: learning from a distance. Advances in Chronic Kidney Disease. 2020.
18. BALCI Y, GÖÇEOĞLU ÜÜ. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Stajı Eğitim Modülü: Uzaktan Eğitim Sistemi Destekli Takım Çalışmasına Dayalı Öğrenme Yöntemi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi. 2019;6(2):60-9.
19. Hunt DP, Haidet P, Coverdale JH, Richards B. The effect of using team learning in an evidence-based medicine course for medical students. Teaching and learning in medicine. 2003;15(2):131-9.
20. Reed DA, Shanafelt TD, Satele DW, Power DV, Eacker A, Harper W, et al. Relationship of pass/fail grading and curriculum structure with well-being among preclinical medical students: a multi-institutional study. Academic Medicine. 2011;86(11):1367-73.
21. Swinton OH. The effect of effort grading on learning. Economics of Education Review. 2010;29(6):1176-82.
22. Saipanish R. Stress among medical students in a Thai medical school. Medical teacher. 2003;25(5):502-6.
23. Sezer S. Öğrencinin akademik başarisinin belirlenmesinde tamamlayici değerlendirme araci olarak rubrik kullanimi üzerinde bir araştirma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2005;18(18):61-9.
24. Khoshhal KI, Khairy GA, Guraya SY, Guraya SS. Exam anxiety in the undergraduate medical students of Taibah University. Medical teacher. 2017;39(sup1):S22-S6.
25. Karaman S, Bakırcı F. Türkiye’de lisansüstü eğitim: Sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. 2010;2:94-114.
26. Koç F, Özkoçak V. Türkiye’de Lisansüstü Eğitime Dair Güncel Sorunlar. IHEC 2019. 2019:84.
27. Bor-Küçükatay M, Şahiner M, Yeğen BÇ. Türkiye'de Fizyoloji Lisansüstü Eğitimine Genel Bakış. Journal of Higher Education/Yüksekögretim Dergisi. 2017;7(2).
28. GÜNER G. Yüksek lisans ve doktora eğitimi. Tıp Eğitimi Dünyası. 2006;99(99).