How are we training obstetrics and gynecology residents around the world? A systematic review.

Öz

Objective: Globalization and increased workforce mobility have led to a rise in international medical professionals. While healthcare needs vary across societies, core competencies for specialist doctors within their respective fields may exhibit similarities. This systematic review examined global variations in obstetrics and gynecology (OBGYN) curricula to inform strategies for enhancing training and improving patient outcomes. Methods: We searched the PubMed, Scopus, Web of Science, and Education Resources Information Center databases up to July 3, 2024, using the keywords postgraduate education, postgraduate medical education, residency and gynecology and obstetrics, gynecology, or obstetrics. Results: Out of 3850 studies, four articles were selected based on selection criteria. While the length and structure of training in obstetrics and gynecology varies from country to country, the common goal is to train physicians who can perform their work safely and independently. Reduced working hours in current residency programs may hinder trainees' ability to master the expanded range of clinical skills required of modern physicians. Alternative training settings like workshops, short courses, and eLearning modules are being implemented to address this. While rotations are offered in most programs, their implementation was not documented. A common weakness across curricula is the lack of detailed information regarding assessment methods. While rotations are offered in most programs, their implementation remains undocumented. Factors such as the health system, the scope and reach of screening programs, religion, and technical development play a significant role in shaping curriculum requirements. OBGYN training should be adapted to the specific needs of each country.

Anahtar Kelimeler

• Postgraduate education
• Postgraduate medical education
• residency
• gynecology and obstetrics

Dünya çapında kadın hastalıkları ve doğum asistanlarını nasıl eğitiyoruz? Sistematik bir derleme.

Öz

Amaç: Küreselleşme ve artan işgücü hareketliliği, uluslararası tıp uzmanlarının sayısında artışa yol açmıştır. Sağlık hizmetleri ihtiyaçları toplumlar arasında farklılık gösterse de ilgili alanlardaki uzman doktorların temel yeterlilikleri benzerlikler gösterebilir. Bu sistematik inceleme, obstetrik ve jinekoloji (OBGYN) eğitimini iyileştirmeye ve hasta sonuçlarını geliştirmeye yönelik stratejilere rehberlik etmek için OBGYN müfredatlarındaki küresel çeşitlilikleri araştırmıştır. Yöntemler: 3 Temmuz 2024'e kadar PubMed, Scopus, Web of Science ve Education Resources Information Center (ERIC) veri tabanlarını, lisansüstü eğitim, lisansüstü tıp eğitimi, ihtisas ve jinekoloji ve obstetrik, jinekoloji veya obstetrik anahtar kelimelerini kullanarak aradık. Sonuçlar: 3850 çalışma arasından, belirli seçim kriterleri uygulanarak dört makale seçildi. Obstetrik ve jinekolojideki eğitimin uzunluğu ve yapısı ülkeden ülkeye değişse de ortak amaç, işlerini güvenli ve bağımsız bir şekilde yapabilen hekimler yetiştirmektir. Mevcut asistanlık programlarındaki azaltılmış çalışma saatleri, asistanların modern hekimlerden beklenen genişletilmiş klinik beceriler yelpazesinde ustalaşma yeteneklerini engelleyebilir. Bunu ele almak için, atölyeler, kısa kurslar ve e-öğrenme modülleri gibi alternatif eğitim ortamları uygulanmaktadır. Çoğu programda rotasyonlar sunulsa da bunların uygulanması belgelenmemiştir. Müfredatlardaki ortak bir zayıflık, değerlendirme yöntemleriyle ilgili detaylı bilgi eksikliğidir. Çoğu programda rotasyonlar sunulsa da uygulamaları belgelenmemiş olarak kalmaktadır. Sağlık sistemi, tarama programlarının kapsamı ve erişimi, din ve teknik gelişim gibi faktörler, müfredat gerekliliklerinin şekillenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Kadın hastalıkları ve doğum uzmanlık eğitimi, her ülkenin özel ihtiyaçlarına uyarlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Lisansüstü eğitim
• lisansüstü tıp eğitimi
• ihtisas
• kadın hastalıkları ve doğum

Kaynakça

1. 1. OECD-ilibrary. Definition and classification of educational programmes: The practical implementation of ISCED 2011. In [cited 2024 Oct 22]. Available from: https://www.oecd-ilibrary.org/docserver/9789264279889-8-en.pdf?expires=1729570348&id=id&accname=guest&checksum=1222846DCB75FA3FDDE65A191AEEDE01
2. 2. Schijven, M. P., Reznick, R. K., Ten Cate, O. T. J., Grantcharov, T. P., Regehr, G., Satterthwaite, L., ... & MacRae HM. Transatlantic comparison of the competence of surgeons at the start of their professional career. J Br Surg. 2010;97(3):443–9.
3. 3. Asch DA, Nicholson S, Srinivas S, Herrin J, Epstein AJ. Evaluating Obstetrical Residency Programs Using Patient Outcomes. JAMA. 2009 Sep 23;302(12):1277–83.
4. 4. Polavarapu, H. V., Kulaylat, A. N., Sun, S., & Hamed OH. 100 years of surgical education: the past, present, and future. Bull Am Coll Surg. 2013;98(7):22–7.
5. 5. Berkowitz RL, Minkoff H. A Call for Change in a Changing World. Obstet Gynecol. 2016 Jan;127(1):153–6.
6. 6. Page MJ, Mckenzie JE, Bossuyt PM, Boutron I, Hoffmann TC, Mulrow CD, et al. The PRISMA 2020 statement: an updated guideline for reporting systematic reviews.
7. 7. Luckett R, Nassali M, Melese T, Moreri-Ntshabele B, Moloi T, Hofmeyr GJ, et al. Development and launch of the first obstetrics and gynaecology master of medicine residency training programme in Botswana. BMC Med Educ. 2021 Jan;21(1):1=9.
8. 8. Hicks MML, Chanda K, Mwanahamuntu M, Jones MB, Mattison AR, Pfaendler KS, et al. Comparison of a U.S. and Zambian Ob/Gyn Residency Training Programme. 2022 Nov;16.

9. 9. Klufio CA, Kwawakume EY, Danso KA, Sciarra JJ, Johnson T. Ghana postgraduate obstetrics/gynecology collaborative residencytraining program: Success, story and model for Africa. Am J Obstet Gynecol. 2003 Sep;189(3):692–6.
10. 10. Jones O, Reid W. The development of a new speciality training programme in obstetrics andgynaecology in the UK. BEST Pract Res Clin Obstet Gynaecol. 2010 Dec;24(6):685–701. 11. Budakoğlu Iİ, Sayılır MÜ, Kıyak YS, Coşkun Ö, Kula S. Telemedicine curriculum in undergraduate medical education: a systematic search and review. Health Technol (Berl). 2021 Jul 1;11(4):773–81.
11. 12. American College of Obstetricians and Gynecologists. Educational Objectives: Core Curriculum in Obstetrics and Gynecology. Washington, DC; 2013.
12. 13. Erkilinc S, Yassa M, Coskun B, Ince O, Karateke A. Major problems, current characteristics and future career plans ofobstetrics and gynecology residents in Turkey. TURKISH J Obstet Gynecol. 2019 Sep;16(3):187–92.
13. 14. Royal College of Physicians and Surgeons of Canada. Specialty Training Requirements in Obstetrics and Gynecology. Ottawa; 2016.
14. 15. Lermann J, Knabl J, Neimann · Johannes, Schulte K, Proske · Kim, Schott S, et al. The work and training situation for young physicians undergoing specialty training in gynecology and obstetrics in Germany: an assessment of the status quo. Arch Gynecol Obstet. 2020 Sep 1;302(3):635–47.
15. 16. Caccia N, Nakajima A, Scheele F, Kent N. Competency-Based Medical Education: Developing a Framework for Obstetrics and Gynaecology. J Obstet Gynaecol Canada. 2015;37(12):1104 – 1112.
16. 17. Rodríguez D, Christopoulos P, Martins N, Pärgmäe P, Werner HMJ. Working conditions survey and trainees situation: New approach to auditing the situation of European trainees in obstetrics and gynaecology ten years later. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2009;147(2):130 – 134.
17. 18. Garofalo M, Aggarwal R. Competency-Based Medical Education and Assessment of Training: Review of Selected National Obstetrics and Gynaecology Curricula. J Obstet Gynaecol Canada. 2017;39(7):534 – 544.e1.
18. 19. Miller G. The assessment of clinical skills/competence/performance. Acad Med. 1990;65(9):S63-7.
19. 20. Tıp ŞK-MÜTFLH, 2021 undefined. Türkiye’de Hekimlik Mesleğinde Mecburi Hizmet Yükümlülüğünün Tıp Tarihi, Tıp Hukuku ve Tıp Etiği Açısından Değerlendirilmesi. dergipark.org.trŞ KeleşMersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folk 2021•dergipark.org.tr [Internet]. [cited 2025 Apr 9]; Available from: https://dergipark.org.tr/en/pub/mutftd/issue/59821/822843
20. 21. Lermann J, Schulmeyer CE, Beckmann MW, Thieme G. Weiterbildungsmöglichkeiten im Fach Frauenheilkunde und Geburtshilfe. Frauenheilkd up2date. 2020 Oct;14(05):451–65.