ULUSAL TIP EĞİTİMİ KONGRELERİNDE SUNULAN BİLDİRİLERİNİN BİBLİYOMETRİK ANALİZİ

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı, 2001–2024 yılları arasında düzenlenen Ulusal Tıp Eğitimi Kongrelerinde sunulan sözlü ve poster bildirilerini sistematik olarak inceleyerek, Türkiye’deki tıp eğitimi araştırmalarının eğilimlerini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, doküman incelemesi ile oluşturulmuş tanımlayıcı bir çalışmadır. 2001-2024 yılları arasında kongre kitapçıklarında yer alan ve genel erişime açık olan tüm bildiriler (n=1078) örneklem seçilmeksizin çalışmaya alınmıştır. İncelenmek istenen veriler araştırmacılar tarafından oluşturulmuş; yazar özellikleri, metodoloji ve içerik gibi parametreleri içeren "Bildiri İnceleme Formu" ile toplanmış, ardından Microsoft Excel üzerinden tanımlayıcı istatistikler (frekans ve yüzde) kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: İncelenen 1078 bildirinin %79,68’i poster sunumdur. Araştırmaların %52,8’inin nicel araştırma olduğu, en çok tanımlayıcı yöntemin (%65,4) kullanıldığı ve veri toplama aracı olarak anketin (%41,6) kullanıldığı belirlenmiştir. En fazla bildiri sunan kurum Ege Üniversitesi (%10,9) olurken, çalışmaların %25,2'sinin 6 ve üzeri yazarlı olduğu saptanmıştır. Konu seçiminde "mezuniyet öncesi tıp eğitimi" %27,2 oranı ile ilk sırada yer alırken, 2024 yılında yapay zeka en çok çalışılan konu başlığı olmuştur. Sonuç: Türkiye’de tıp eğitimi alanındaki araştırmaların ağırlıklı olarak tanımlayıcı ve nicel çalışmalar olduğunu görülmüştür. Mezuniyet öncesi eğitim alanındaki çalışmaların baskınlığını koruduğu görülmekte olup, 2024 yılı itibarıyla yapay zeka ile ilgili çalışmaların artışı uluslararası literatürle de benzerlik göstermektedir. Tıp Eğitimi alanındaki bilimsel niteliği artırmak için metodolojik çeşitliliğin artırılması ve kurumlar arası iş birliklerinin güçlendirilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tıp eğitimi
• Bildiriler
• Kongreler

BIBLIOMETRIC ANALYSIS OF ABSTRACTS PRESENTED AT THE NATIONAL MEDICAL EDUCATION CONGRESSES

Öz

Background: This study aims to systematically review oral and poster presentations delivered at National Medical Education Congresses held between 2001 and 2024 to identify trends in medical education research in Turkey. Methods: The research is a descriptive study based on document review. All papers (n=1078) included in the congress booklets between 2001 and 2024 and available to the general public were included in the study without sample selection. The data to be examined were collected by the researchers using an “Abstract Review Form” containing parameters such as author characteristics, methodology, and content, and then analyzed using descriptive statistics (number and percentage) via Microsoft Excel. Results: Of the 1078 abstracts examined, 79.68% were poster presentations. It was determined that 52.8% of the studies had a quantitative design, the descriptive method was used most frequently (65.4%), and surveys were used as the data collection tool (41.6%). Ege University presented the most papers (10.9%), and it was found that 25.2% of the studies had 6 or more authors. In terms of topic selection, “pre-graduation medical education” ranked first with a rate of 27.2%, while artificial intelligence was the most studied topic in 2024. Conclusions: It has been observed that research in the field of medical education in Turkey is predominantly descriptive and quantitative. Studies in the field of pre-graduation education continue to dominate, and the increase in studies related to artificial intelligence as of 2024 is similar to the international literature. To increase the scientific quality in the field of Medical Education, it is recommended to increase methodological diversity and strengthen inter-institutional collaborations.

Anahtar Kelimeler

• Medical education
• Abstracts
• Congresses

Kaynakça

1. 1. Aymankuy Y. Kongre turizmi ve fuar organizasyonları. Ankara: Detay Yayıncılık; 2010.
2. 2. Önal GF. Bildirilerin bibliyometrik profili: IX. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi. 2017;18(3):1079–97.
3. 3. Yılmaz K. Sosyal bilimlerde ve eğitim bilimlerinde sistematik derleme, meta değerlendirme ve bibliyometrik analizler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2021;10(2):1457–90.
4. 4. Kozak N. Türkiye'de turizm pazarlaması literatürünün gelişim süreci: 1972-1998 yılları arasında hazırlanmış lisansüstü tez çalışmaları üzerine biyo-bibliyografik bir inceleme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi. 2001;12(1):26–33.
5. 5. Law R, Cheung P. An analysis of publications in leading tourism journals and its implications. J China Tour Res. 2008;4(1):78–97.
6. 6. Çiçek D, Kozak N. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi’nde yayımlanan hakem denetimli makalelerin bibliyometrik profili. Türk Kütüphaneciliği. 2012;26(4):734–56.
7. 7. Raisig LM. Statistical bibliography in the health sciences. Bull Med Libr Assoc. 1962;50(3):450–61.
8. 8. Garfield E. Citation analysis as a tool in journal evaluation. Science. 1972;178(4060):471–9.

9. 9. Pritchard A. Statistical bibliography or bibliometrics? J Doc. 1969;25(4):348–9.
10. 10. Diodato V. Dictionary of bibliometrics. New York: The Haworth Press; 1994.
11. 11. Evren S, Kozak N. Türkiye’de 2000-2010 yılları arasında yayımlanan turizm konulu makalelerin bibliyometrik analizi. İçinde: VI. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi Bildiriler Kitabı. Ankara: Detay Yayıncılık; 2012. s. 250–67.
12. 12. Xu Z, Ge Z, Wang X, Skare M. Bibliometric analysis of technology adoption literature published from 1997 to 2020. Technol Forecast Soc Change. 2021;170:120896.
13. 13. Kozak N. Türkiye'de yayımlanan turizm konulu makaleler üzerine bir inceleme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi. 1995;6(1):62–72.
14. 14. Daim TU, Rueda G, Martin H, Gerdsri P. Forecasting emerging technologies: Use of bibliometrics and patent analysis. Technol Forecast Soc Change. 2006;73(8):981–1012.
15. 15. World Federation for Medical Education. The Edinburgh Declaration [Internet]. 1988 [cited 2026 Feb 16]. Available from: https://wfme.org/wp-content/uploads/1988/08/THE-EDINBURGH-DECLARATION-1.pdf
16. 16. World Summit on Medical Education. Proceedings. Edinburgh, 8-12 August 1993. Med Educ. 1994;28 Suppl 1:1-171.
17. 17. Turan S. Geçmişten geleceğe Türkiye’de tıp eğitiminin gelişimi. Tıp Eğitimi Dünyası. 2016;45(Özel Sayı):11–4.
18. 18. Kemahlı S. Türkiye’de tıp eğitimi çalışmaları ve “Tıp Eğitimi Dünyası” dergisi. Tıp Eğitimi Dünyası. 2016;45(Özel Sayı):4.
19. 19. Başer A, Şahin H. Atatürk’ten günümüze tıp eğitimi. Tıp Eğitimi Dünyası. 2017;16(48):70–83.
20. 20. Mücevher MH, Demirgil Z, Çetinceli K, Özdemir K. Örgütsel davranış alanındaki yönelimler: Örgütsel davranış kongrelerinde sunulan bildirilerin bibliyometrik analizi. Kayseri Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2020;2(2), 24-36.
21. 21. Karacabey S, Sanrı E, Kudu E, Ünal E, Efeoğlu Saçak M, Korgan MB. Publication rates and features of abstracts presented at emergency medicine congresses in Türkiye: An analysis of 10,055 abstracts. Turk J Emerg Med. 2025;25(1):41-46.
22. 22. Hosseini-Zijoud S, Barzi F, Lotfiazar A, Einollahi B. Fate of Abstracts Presented at the First International Congress of Nephrology and Urology, Tehran, Iran, 2015. Nephro-Urol Mon. 2017;9(3):e42541.
23. 23. Mutlu C, Kaya Mutlu E, Kılıçoğlu AG, Yorbık Ö. Poster sunumundan yayına: Ulusal Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kongresi. Arch Neuropsychiatr 2015; 52: 111-6
24. 24. Grover S, Dalton N, Sarkar S. Publications after conference presentations: A systematic review of published studies. Indian J Med Ethics. 2021;6(1 NS):25-31.
25. 25. Al U, Coştur R. Türk Psikoloji Dergisi’nin bibliyometrik profili. Türk Kütüphaneciliği. 2007;21(2):142-163.
26. 26. Fan L, Guo L, Wang X, Xu L, Liu F. Does the author’s collaboration mode lead to papers’ different citation impacts? An empirical analysis based on propensity score matching. J Informetrics. 2022;16(4):101350.
27. 27. Wuchty S, Jones BF, Uzzi B. The increasing dominance of teams in production of knowledge. Science. 2007;316(5827):1036-9.
28. 28. Jones BF, Wuchty S, Uzzi B. Multi-university research teams: Shifting impact, geography, and stratification in science. Science. 2008;322(5905):1259-62.
29. 29. Velez-Estevez A, García-Sánchez P, Moral-Munoz JA, Cobo MJ. Why do papers from international collaborations get more citations? A bibliometric analysis of Library and Information Science papers. Scientometrics. 2022;127(12):7517-55.
30. 30. Özcan KV, Göksu İ, Göktaş Y. Tendencies of medical education researches in Turkey: Content analysis of 2000-2014 period. Marmara Med J. 2015;28(3):142–50.
31. 31. Raes P, Bauer D, Schöppe F, Fischer MR. The active participation of German-speaking countries in conferences of the Association for Medical Education in Europe (AMEE) between 2005 and 2013: A reflection of the development of medical education research? GMS Z Med Ausbild. 2014;31(3):Doc28.
32. 32. Artino AR Jr, La Rochelle JS, Dezee KJ, Gehlbach H. Developing questionnaires for educational research: AMEE Guide No. 87. Med Teach. 2014;36(6):463-474.
33. 33. Dimitroff A, Davis WK. Content analysis of research in undergraduate medical education. Acad Med. 1996;71(1):60–7.
34. 34. Harden RM. The learning environment and curriculum. Med Teach. 2001;23(4):335–36.
35. 35. Masters K. Artificial intelligence in medical education. Med Teach. 2019;41(9):976–80.
36. 36. Masters K, MacNeil H, Benjamin J, Carver T, Nemethy K, Valanci-Aroesty S, Taylor DCM, Thoma B, Thesen T. Artificial Intelligence in Health Professions Education assessment: AMEE Guide No. 178. Med Teach. 2025;47(9):1410-1424.
37. 37. Masters K. Ethical use of Artificial Intelligence in Health Professions Education: AMEE Guide No. 158. Med Teach. 2023;45(6):574-584.
38. 38. Xu Y, Jiang Z, Ting DSW, Kow AWC, Bello F, Car J, Tham YC, Wong TY. Medical education and physician training in the era of artificial intelligence. Singapore Med J. 2024;65(3):159-66.