What does design and narrative thinking tell about change processes in healthcare, education and management?

Öz

This article was prepared during the planning process of the “Design Thinking and Narrative Workshop” conducted at the 9th Medical Education Winter School held at Trakya University in Edirne on April 23–24, 2026. Design thinking is a different approach that, rather than jumping straight to solutions, emphasises the ‘archaeology of the problem, the experience and the context’, ‘staying with the problem/problematic situation and the experience’, and ‘staying with the question, the search and the discovery’; and, alongside this discovery, places “reframing the problem”, “re-contextualising” and “re-narrating” at the heart of the process of change. As framed by Kees Dorst, the “open,” “complex,” “dynamic,” and “network-based” nature of the problems faced today—including those in healthcare, education and management—compels us to approach these problems differently. In this article, design thinking is discussed through the concepts of “complexity,” “contextuality,” “narrativity,” and “reflectivity,” and an attempt is made to construct innovative frame for transformations in healthcare, education, management, and leadership processes, based on a design thinking and narrative approach. By reorganizing Dorst’s nine-step of “The frame creation process model,” a three-stage, nine-step frame, named as “The Frame creation and design narrative thinking” is proposed. This framework, comprising three phases (The archaeology of the problem and experience, Creative seeing, sensing/feeling, thinking and acting, Integration and the institutionalization of transformation as organizational culture) and nine steps (The archaeology of the problem, Paradox, The contextual archaeology of experience, The contextual archaeology of the field, Themes, Frames, Futures, Transformation and Integration). It is underpinned by 11 principles to be considered throughout this process (Attack the context, Suspend judgement, Embrace complexity, Zoom out, expand and concentrate, Crate a confirmative, transformation-oriented environment and ensure this becomes part of the organisation’s culture, Search for patterns, Deepen themes, Sharpen the frames, Be prepared, Create the moments and narratives, Follow through). The article is subsequently expanded to cover the creation of a confirmative transformation ecosystem and climate within organisations, as well as transformational leadership. Furthermore, practical applications of design thinking and framing were explored through various examples of change in healthcare, education and management processes; in this way, the aim was to demonstrate that the complex problems faced in the healthcare sector could be addressed differently, and to enrich the transformative experiences that could emerge from this alternative approach.

Anahtar Kelimeler

• Design thinking
• narrative thinking
• transformation in education

Tasarımsal ve anlatısal düşünme sağlık bakım, eğitim ve yönetimde değişim süreçlerine ilişkin neler söyler?

Öz

Bu yazı, 23-24 Nisan 2026 tarihlerinde, Edirne’de, Trakya Üniversitesi’nde düzenlenen 9. Tıp Eğitimi Kış Okulunda gerçekleştirilen “Tasarımsal Düşünme ve Anlatı Atölyesi”nin planlanması sürecinde ortaya çıkmıştır. Tasarımsal düşünme, hızlıca çözümlere atlamak yerine ‘sorunun, deneyimin ve bağlamının arkeolojisi’ ile ‘problemde/sorunlu durumda ve deneyimde kalmayı’, ‘soruda, arayışta, keşifte kalma’yı öne alan ve bu keşifle birlikte “sorunu yeniden çerçeveleme”, “yeniden bağlamlaştırma” ve “yeniden anlatılama”yı değişim sürecinin merkezine yerleştiren farklı bir yaklaşımdır. Kees Dorst’un çizdiği çerçeveyle belirtmek gerekirse, sağlık bakım, eğitim ve yönetim de dâhil olmak üzere tüm alanlarda, bugün için karşı karşıya olunan sorunların “açık”, “karmaşık”, “dinamik” ve “ağ tabanlı” doğası, bizleri bu sorunlara farklı şekillerde yönelmeye zorlamaktadır. Bu yazıda tasarımsal düşünme “karmaşıklık”, “bağlamsallık”, “anlatısallık” ve “düşünümsellik” kavram seti üzerinden ele alınmış ve sağlık bakım, eğitim, yönetim ve liderlik süreçlerinde yaşanan dönüşümler için tasarımsal, anlatısal bir çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır. Dorst’un dokuz adımlık “Çerçeve yaratma modeli” yeniden düzenlenerek, üç aşamalı ve dokuz adımlı olmak üzere üç aşamadan “Tasarımsal anlatısal düşünme ve çerçeve yaratımı” çerçevesi çizilmiştir. Üç aşama (Sorunun ve deneyimin arkeolojisi, Yaratıcı bakma, duyma, düşünme ve eyleme ve Hayata g eçirme, dönüşümün organizasyonun kültürü haline gelmesi) ve dokuz adımdan (sorunun arkeolojisi, paradoks, deneyimin bağlamsal arkeolojisi, alanın bağlamsal arkeolojisi, temalar, çerçeveler, gelecekler, dönüşüm ve benimseme) oluşan bu çerçeve, bu süreçte dikkate alınması gereken 11 ilke (Bağlama saldır, Yargıyı askıya al, Karmaşıklığı kucakla, Odağı uzaklaştır, genişlet ve yoğunlaş, Olumlayıcı, dönüşüme açık bir ortam/iklim oluşmasını ve bunun organizasyonun kültürü haline gelmesini sağla, Örüntüler, kalıplar ara, Temaları derinleştir, Çerçeveleri keskinleştir; Hazırlıklı ol, Anı, anlatı yarat, Nihayete erdir) ile desteklenmiştir. Sonrasında yazı organizasyonlarda olumlayıcı dönüşüm ekosistemi, iklimi oluşturma ve dönüşümsel liderlik ile genişletilmiştir. Ayrıca tasarımsal düşünme ve çerçevelemeye ilişkin uygulama alanları, sağlık bakım, eğitim ve yönetim süreçlerinde değişime yönelik farklı örneklerle açılmış; bu şekilde, sağlık alanında karşı karşıya olunan karmaşık sorunların başka türlü ele alınabileceği ve bu farklı yaklaşım ile ortaya çıkarabilecek dönüşümsel deneyimler zenginleştirilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Tasarımsal düşünme
• anlatısal düşünme
• eğitimde dönüşüm

Kaynakça

1. 1. Morin E. Geleceğin eğitimi için gerekli yedi bilgi (çev. Hüsnü Dilli). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2. Baskı; 2006.
2. 2. Stewart M. Ten global challenges in medical education: wicked issues and options for action. Medical Science Educator. 2021;31(1):S17-S20.
3. 3. Eoyang GH, Mennin S. Wicked problems in health professions education: adaptive action in action [version 1]. MedEdPublish. 2019;8:226.
4. 4. Gülpınar MA. Yeni bir anlam çerçevesi/paradigma arayışı. Tıp Eğitimi Dünyası. 2021;20(60):82-100.
5. 5. Morin E. Yolumuzu değiştirelim: koronovirüsün öğrettikleri (Çev. Murat Erşen). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları; 2021.
6. 6. Dorst K. Yenilikçi çerçeve: tasarımın getirdiği yeni düşünme biçimleri (Çev. Erkal Ünal). Koç Üniversitesi Yayınları; 2018.
7. 7. Gülpınar MA, Tanrıöver Ö. Integration of behavioral, social, and humanities sciences into healthcare and education and their alignment with medical education programs. Medical Teacher. 2025;47(5):842-852.
8. 8. Gülpınar MA. Adem’le Havva: Tanrı’nın insanda ve insanla durduğu rüya. Tanpınar üzerine bir okuma çerçevesi ve okuma denemesi. Post Yayınları; 2026. s. 20-30.

9. 9. Bruner J. Actual minds, possible worlds. Cambridge, MA: Harvard University Press; 1986. 10. Yıldız M, Gülpınar MA. Tıp eğitiminde insani boyut ve anlatı tıbbının imkânları. Tıp Eğitimi Dünyası. 2019;18(56):123-137.
10. 11. Snowden DJ, Boone ME. A leader’s framework for decision making. Harvard Business Review. 2007;1-9.
11. 12. Tsoukas H, Hatch MJ. Complex thinking, complex practice: the case for a narrative approach to organizational complexity. Human Relations. 2001;54(8):979–1013.
12. 13. Bruner J. The narrative construction of reality. Critical Inquiry. 1991;8(1):1-21.
13. 14. Bruner J. A narrative model of self‐construction. Annals of the New York Academy of Sciences. 2006; 818(1):145-161.
14. 15. Gülpınar MA. Triple approach to program evaluation and “contextual program evaluation model” proposal. The Educational Review, USA. 2024;8(1):33-42.
15. 16. Kotter JP. Leading change why transformation efforts fail. Harvard Business Review. 2007; 96-103.
16. 17. Kotter JP. “Liderler gerçekte ne yapar?” In: HBR’S 10 Must Reads - Liderlik (Çev. Melis İnan). Optimist Yayım Dağıtım; 2016, s. 53-76.
17. 18. Ancona D, Malone TW, Orlikowski WJ, Senge PM. “Tamamlanmamış lideri övmek.” In: HBR’S 10 Must Reads - Liderlik (Çev. Melis İnan). Optimist Yayım Dağıtım; 2016, s. 235-256.
18. 19. Weick KE, Sutcliffe KM. Beklenmeyeni yönetmek: karmaşık bir dünyada sürdürülebilir performans (Çev. Enes Çolak). AlBaraka Yayınları; 2021, s. 14- 15, 77-91, 111-128.
19. 20. Coutu DL. “Dayanıklık nasıl işler?” In: HBR’S 10 Must Reads - Duygusal zeka (Çev. Ümit Şensoy). Optimist Yayım Dağıtım; 2016, s. 147-166.
20. 21. David S, Congleton C. “Duygusal çeviklik: etkin liderler olumsuz duygu ve düşüncelerini nasıl yönetir?” In: HBR’S 10 Must Reads - Duygusal zeka. (Çev. Ümit Şensoy). Optimist Yayım Dağıtım; 2016, s. 167-177.
21. 22. Goleman D, Boyatsiz R, McKee A. “Liderliğin temeli: iyi perfommansın gizli motoru” In: HBR’S 10 Must Reads - Duygusal zeka (Çev. Ümit Şensoy). Optimist Yayım Dağıtım; 2016, s. 35-63.