EN
TR
KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Klinik yeterliğin merkezi bileşenini oluşturan klinik akıl yürütme (KAY), bir klinik vakadan elde edilen bilgilerin, hekimin/öğrencinin bilgisi ve deneyimi ile entegre edilmesi, sentez edilmesi ve hastanın probleminin teşhisinde ve hastanın yönetiminde kullanılmasıdır. KAY, mezuniyet öncesi tıp eğitiminin temel öğrenme çıktılarından biri olması ve tıp eğitimi reformlarının temel bileşenlerinden birini oluşturması nedeniyle, tıp öğrencilerine KAY becerisini kazandırmaya yönelik öğretimsel çabalarla, kazanımların izlenmesi ve değerlendirilmesine yönelik çabalar giderek daha fazla yer almakta ve önem kazanmaktadır. Bu derleme ile, KAY modellerinin açıklanması, KAY becerisini öğrenme-öğretme ve ölçme yaklaşımları hakkında bilgi verilmesi amaçlanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Instutute For International Medical Education. “Global Minumum Essential Requirements in Medical Education. Medical Teacher 2002;24(2):130-135.
- Maudsley G, Strivens EJ. „Science‟, „critical thinking‟ and „competence‟ for Tomorrow‟s Doctors. A reviw of terms and concepts. Medical Education 2000;34:53-60.
- Stern DT, Ben-David MF, Norgini J, Wojtczak A, Schwarz MR. Setting school-level outcome standarts. Medical Education 2006;40:166-172.
- Van Der Vleuten CPM, Schuwirth LWT. Assesing professional competence: From methods to programmes. Medical Education 2005;39:309-317.
- Groves M, Scott I, Alexander H. Assesing clinical reasoning: A methot to monitor its development in a PBL curriculum. Medical Taecher 2002; 24(5):507-515.
- Higgs J. A programme for developing clinical reasoning skills in graduate physiotherapists. Medical Teacher 1993;15:142-159.
- Round A. Introduction to clinical reasoning. Journal of Evaluation in Clinical Practice 2001;7(2):109- 117.
- Higgs J, Jones M. Clinical reasoning in the health professions. Second Education. Publisher:Butterworth-Heinemann, 2000.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
1 Mart 2011
Gönderilme Tarihi
5 Eylül 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2011 Cilt: 29 Sayı: 29
APA
Demirören, M., & Palaoğlu, Ö. (2011). KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ. Tıp Eğitimi Dünyası, 29(29), 1-10. https://izlik.org/JA24AJ28WS
AMA
1.Demirören M, Palaoğlu Ö. KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ. TED. 2011;29(29):1-10. https://izlik.org/JA24AJ28WS
Chicago
Demirören, Meral, ve Özden Palaoğlu. 2011. “KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ”. Tıp Eğitimi Dünyası 29 (29): 1-10. https://izlik.org/JA24AJ28WS.
EndNote
Demirören M, Palaoğlu Ö (01 Mart 2011) KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ. Tıp Eğitimi Dünyası 29 29 1–10.
IEEE
[1]M. Demirören ve Ö. Palaoğlu, “KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ”, TED, c. 29, sy 29, ss. 1–10, Mar. 2011, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA24AJ28WS
ISNAD
Demirören, Meral - Palaoğlu, Özden. “KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ”. Tıp Eğitimi Dünyası 29/29 (01 Mart 2011): 1-10. https://izlik.org/JA24AJ28WS.
JAMA
1.Demirören M, Palaoğlu Ö. KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ. TED. 2011;29:1–10.
MLA
Demirören, Meral, ve Özden Palaoğlu. “KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ”. Tıp Eğitimi Dünyası, c. 29, sy 29, Mart 2011, ss. 1-10, https://izlik.org/JA24AJ28WS.
Vancouver
1.Meral Demirören, Özden Palaoğlu. KLİNİK AKIL YÜRÜTME MODELLERİ, ÖĞRETİMİ VE DEĞERLENDİRİLMESİ. TED [Internet]. 01 Mart 2011;29(29):1-10. Erişim adresi: https://izlik.org/JA24AJ28WS