Acil Tip Stajını Alan Önhekimlerin Staj Öncesi ve Sonrası Meslekî Kaygılarının İncelenmesi (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Örneği)

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı acil tıp stajını alan önhekimlerin, bu stajı almadan ve aldıktan sonraki mesleki kaygılarını karşılaştırarak, acil tıp staj eğitiminin önhekimlerin mesleki kaygılarında değişiklik yaratıp yaratmadığına dair fikir edinmektir.
Gereç ve Yöntem: Araştırma izlem temelli bir araştırmadır. Araştırma, Türkiye’deki bir tıp fakültesinde öğrenim gören 83 önhekim ile yürütülmüştür. Önhekimlerin mesleki kaygıları “Acil Müdahale Hizmeti Sunan Personel Mesleki Kaygı Ölçeği” ile elde edilmiştir. Veriler, ilişkili örneklemler için t-test ile analiz edilmiştir.
Bulgular: Önhekimlerin acil tıp stajını almadan önce en az kaygı yaşadıkları durumlar; “yaşım ilerledikçe fiziksel aktivitelerden dolayı mesleğimi verimli biçimde yapamamak”, “hizmet sunarken sakat kalma riski”, “sakat kalıp gelirimin düşmesi”, “çalışma arkadaşımın bilgi ve beceri yetersizliği”, “hasta nakil sırasında yaşanacak engeller (dar koridor vb.)” ve “müdahale ve nakil ekipmanlarının ergonomik olmaması”dır. Bu kaygılar staj sonunda da yaşanan en düşük kaygılar olarak belirlenmiştir. Önhekimlerin acil tıp stajını almadan önce en fazla kaygı yaşadıkları durumlar; “hizmet sunarken fiziksel şiddet görme olasılığı”, “hizmet sunarken sözel şiddet görme olasılığı”, “personel yetersizliği”, “hizmet sırasında karşılaştığım etik dışı davranışlar” ve “hasta ve hasta yakınlarının bize karşı önyargısı”dır. Araştırmanın sunduğu kayda değer bir bulgu, bu kaygıların acil tıp stajı alındıktan sonra da düşme eğilimi göstermemiş olmasıdır.
Sonuç: Araştırmada önhekimlerin aldıkları acil tıp stajının onların yaşadıkları kaygılarda herhangi bir değişiklik yaratmadığı belirlenmiştir. Başka üniversitelerde önhekimlere uygulanan acil tıp stajı ile araştırmada geçen üniversitenin acil tıp stajının öğrencilerin yaşadığı kaygılara etkisi karşılaştırmalı olarak incelenmesi, uygulanan acil tıp staj programının gözden geçirilip, etkililiğinin incelenmesi, önhekimlerin acil vakalara müdahale konusunda yaşadıkları kaygıların nitel araştırmalar ile derinlemesine araştırılması önerilir.

Anahtar Kelimeler

• İntern Hekimler
• Profesyonel anksiyete
• Acil Tıp Kliniği

Analysis of The Professional Anxieties of The Intern Physicians Attending The Internship Program For Emergency Medical Service (An Example From Çanakkale Onsekiz Mart University)

Öz

Purpose: The purpose of this present study is to compare the professional anxieties of the intern physicians who attend the internship program for emergency medical service in the pre- and post-internship period and to explore whether the internship experience for emergency medical service leads to a change in their professional anxieties.
Materials and Method: Based on observation, this study was performed with 83 intern physicians at a single medical school in Turkey. The professional anxieties of interns in this study were determined based on the Occupational Anxiety Scale of Emergency Health Professionals. Data were analyzed through the paired samples t-test. Findings: The least anxiety-provoking triggers for the intern physicians in the pre-internship period are as follows: “Not being able to do my profession efficiently as I get older due to the fact that it requires physical activity”, “Risk of being disabled while providing the service”, “Decreased income in case of disability”, “Lack of knowledge and skills among my colleagues”, “Obstacles for transferring patients (narrow aisle, etc.)”, “Unergonomic intervention and transfer equipment.” These triggers were also the least anxiety-provoking triggers in the post-internship period. The most anxiety-provoking triggers for the intern physicians in the pre-internship period are as follows: “Possibility of suffering from physical violence while providing the service”, “Possibility of suffering from verbal violence while providing the service”, “Lack of staff”, “Unethical behaviors that can be encountered while providing the service” and “Patients’ and patient relatives’ prejudice against us.” It is remarkable that these anxieties did not show a downward trend even in the post-internship period.
Conclusion: The study concluded that the internship program for emergency medical service attended by the intern physicians did not lead to any change in their anxieties. Further studies may compare the internship program for emergency medical service that intern physicians in other universities take part in and the program in this study in terms of its effect on the concerns of the students. Moreover, it is necessary to review the internship program for emergency medical service for intern physicians and examine its effectiveness. Lastly, the concerns of intern physicians about emergency response can be explored through qualitative research.

Anahtar Kelimeler

• Intern Physicians
• Professional Anxiety
• Emergency Medical Service

Kaynakça

1. 1. Ocaktan ME, Keklik A, Çöl M. Abidinpaşa Sağlık Grup Başkanlığına Bağlı Sağlık Ocaklarında Çalışan Sağlık Personelinde Spielberger Durumluk ve Sürekli Kaygı Düzeyi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2002; 55: 21-28.
2. 2. Lee J, Graham AV. Student’s Perception of Medical School Stress And Their Evaluation of A Wellness Elective. Medical Education 2001; 35: 652-659.
3. 3. The Edinburgh Declaration Medical Education. World Conference on Medical Education of The World Federation for Medical Education. August 7th-12th 1988. Edinburgh, Scotland. http://wfme.org/publications/the-edinburgh-declaration/ Accessed on 16/10/2017.
4. 4. World Federation for Medical Education (WFME). International Association of Medical Colleges. http://www.iaomc.org/wfme.htm Accessed on 16/10/2017.
5. 5. Beyazova U, Önal E, Çamurdan O, Kula S. Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Fakülte Hastanesi Dışında Eğitimi. Tıp Eğitimciligi Sempozyumu Özet Kitabı, 1996; 15.
6. 6. Yasin KY, Öztürk S, Dereboy ÇG, Okyay P. Tıp Fakültesi̇ Son Sınıf Öğrencilerinin Mesleki̇ Kaygılari Üzeri̇ne Kali̇tati̇f Bi̇r Araştırma, Aydın. Tıp Eğitimi Dünyası, 2018; 52: 35-49.
7. 7. Yalçınoğlu N, Kayı İ, Işık Ş, Aydın T, Zengin Ş, Karabey S. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Tıp Eğitimi ile İlgili Görüşleri. İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, 2012; 75: 41-45.
8. 8. Üstü Y, Uğurlu M, Kasım İ, Eğitici MT. Sağlıkta Dönüşüm Projesi Sonrası Sağlık Kurumlarına Başvuru Sıklıklarının Değerlendirilmesi. Konuralp Tıp Dergisi, 2012; 4: 48-53.

9. 9. Canbaz S, Sünter T, Aker S, Pekşen Y. Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Kaygı Düzeyi ve Etkileyen Faktörler. Genel Tıp Dergisi, 2007; 17: 15-19.
10. 10. UÇEP. Medical Faculty-National Core Curriculum. Tıp Eğitimi Dünyası, 2020; 19(57): 1
11. 11. Sevinç Postacı E, Uysal İ, Aytuğ Koşan AM, Toraman Ç. Developing an Occupational Anxiety Scale for Emergency Medical Service Professionals. Tıp Eğitimi Dünyası, 2020; 19(58).
12. 12. Büyüköztürk Ş. Sosyal Bilimler Için Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem. 2013.
13. 13. Özdamar K. Paket Programlar ile Istatistiksel Veri Analizi. Eskişehir: Nisan. 2013.
14. 14. Warner RM. Apllied Statistics, From Bivariate Through Multivariate Tecniques. The USA: SAGE Publications, Inc. 2008.
15. 15. Arnetz BB. Psychosocial Challenges Facing Physicians of Today. Social Science and Medicine, 2001; 52(2): 203-13.
16. 16. Mayda AS, Yılmaz S, Bolu F, Deler MH, Demir H, Doğru MF, Ekici Aİ, Fırat A, Guksu S. Bir Tıp Fakültesi 4, 5 ve 6. Sınıf Öğrencilerinde Gelecek ile İlgili Kaygı Durumunun Değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2014; 4(3): 7-13.
17. 17. Söyük S, Kurtuluş AS. Acil Servislerde Yaşanan Sorunların Çalışanlar Gözünden Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2017; 6(4): 44-56.
18. 18. Ersel M, Karcıoğlu Ö, Yanturalı S, Yürüktümen A, Sever M, Tunç M. Bir Acil Servisin Kullanım Özellikleri ve Başvuran Hastaların Aciliyetinin Hekim ve Hasta Acısından Değerlendirilmesi. Türkiye Acil Tıp Dergisi, 2006; 6(1): 25-35.
19. 19. Köse A, Köse B, Öncü R, Tuğrul F. Bir Devlet Hastanesi Acil Servisine Başvuran Hastaların Profili ve Başvurunun Uygunluğu. Gaziantep Tıp Dergisi, 2011; 17(2): 57-62.
20. 20. Ertan C, Akgün F, Yücel N. Bir Üniversite Hastanesi Acil Servisine Yapılan Sevklerin İncelenmesi. Türkiye Acil Tıp Dergisi, 2010; 10(2): 65-70.
21. 21. Yeniçeri N, Mevsim V, Özçakar N, Ozan S, Güldal D, Başak O. Tıp Eğitimi Son Sınıf Öğrencilerinin Gelecek Meslek Yaşamları ile İlgili Yaşadıkları Anksiyete ile Sürekli Anksiyetelerinin Karşılaştırılması. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 2007; 21: 19-24.
22. 22. Turla A, Aydın B, Ünlü B. İntern Hekimlerin Hekime Yönelik Şiddet Konusunda Yaşanmışlıkları ve Düşünceleri. Adli Tıp Bülteni, 2012; 17: 5-11.
23. 23. Kaygusuz ÖT, Erensoy A. Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Cinsiyete Göre Tıp Eğitimi ile İlgili Görüşleri ve Mesleki Beklentileri. F.Ü. Sağ. Bil. Tıp. Dergisi, 2019; 33(3): 127-135.
24. 24. Medimagazin. 2010. http://www.medimagazin.com.tr/authors/hakki-gokbel/tr-goz-ardi-edilen-bir-problem-intern-egitimi-72-103-2517.html Access on: 9/12/2011.
25. 25. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi. Önhekim (Intörn Doktor) Görev ve Sorumlulukları Yönergesi, 2019. http://tip.comu.edu.tr/arsiv/duyurular/on-hekim-gorev-ve-sorumluluklari-yonergesi-yayimla-r490.html Access on: 13.06.2020
26. 26. Çevik AA. Uluslarası Acil Tıp Eğitim Projesi. https://www.researchgate.net/publication/330764741. July 2018 Access on: 13.06.2020.
27. 27. Radcliffe C, Lester H. Perceived Stress During Undergraduate Medical Training: A Qualitative Study. Medical Education, 2003; 37(1); 32-8.
28. 28. Ergin A, Uzun US, Topaloğlu S. Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi 5. ve 6. Sınıf Öğrencilerinin Sürekli Kaygı ve Mesleki Kaygı Düzeyleri ve Bunları Etkileyen Etkenler. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi, 2016; 3(3): 16-21.
29. 29. Dharamsi S, Ho A, Spadafora SM, Woollard R. The Physician as Health Advocate: Translating The Quest for Social Sesponsibility into Medical Education and Practice. Academic Medicine, 2011; 86: 1108-1113.
30. 30. Vatansever K. Tıpta Etik ve Entellektüel Gelişme ve Biyoetik Eğitimi. Değişen Dünyada Biyoetik. Türkiye Biyoetik Derneği XVIII. İstanbul. 2012.
31. 31. Kolcu G, Kolcu MİB. Tıp Eğitiminde Refleksiyon. Smyrna Tıp Dergisi, 2017; 1: 63-66.