REFLECTIONS OF ONLINE TURKISH LESSONS DURING THE PANDEMIC PERIOD ON WRITING EDUCATION

Öz

PANDEMİ DÖNEMİNDEKİ ÇEVRİM İÇİ TÜRKÇE DERSLERİNİN YAZMA EĞİTİMİNE YANSIMALARI

Öz

İnsanoğlunun anlatma yetisinin bir ürünü olan yazı ve yazma, Türkçe öğretimi içerisinde önemli bir yer kaplamaktadır. Çoğunlukla okullarda yüz yüze olarak gerçekleştirilen Türkçe öğretimi, COVID-19 pandemisi nedeniyle belli bir süre çevrim içi ortamlar üzerinden gerçekleştirilmiştir. Bu süre zarfında yapılan Türkçe derslerinin yazma eğitimi üzerindeki yansımalarını belirlemek ana dili eğitimi açısından önem taşımaktadır. Bu bakımdan çalışma, çevrim içi ortamlar üzerinden gerçekleştirilen Türkçe derslerinin yazma eğitimine yansımalarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımında olgubilimsel (fenomenolojik) desende gerçekleştirilen çalışmada çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden biri olan ölçüt örnekleme yöntemiyle belirlenmiş olup Diyarbakır ilinin Ergani ilçesinde görev yapan 18 Türkçe öğretmeninden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak 9 açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme kılavuzu kullanılmıştır. Katılımcılarla bire bir görüşmeler yapılmış ve bu görüşmeler ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmıştır. Ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınan veriler bilgisayar ortamında yazılı hâle getirilerek betimsel analiz ve içerik analizi yöntemleriyle analiz edilmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgular tablolaştırılmış ve yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda, pandemi döneminde yapılan çevrim içi Türkçe derslerinin yazma becerisine ve yazma eğitimine yansımalarının daha çok olumsuz yönde olduğu söylenebilir. Yazma eğitiminin çevrim içi derslerden olumsuz etkilenmesinin başlıca sebepleri ise şu şekilde sıralanabilir: derslere öğrenci katılımının düşük olması, derslerin süre bakımından yetersiz olması, bu süreçte öğrencilerin yazma çalışmalarını sağlıklı bir şekilde kontrol edip onlara yeterli dönüt ve düzeltme verilememesi.

Anahtar Kelimeler

• Pandemi
• çevrim içi ders
• Türkçe eğitimi
• yazma eğitimi

Kaynakça

1. Ab Hamid, H. ve Romly, R. (2020). Teachers’ perception on giving feedback to students’ online writing assignment during movement control order (MCO). Advances in Social Science, Education and Humanities Research, 536, 461-464.
2. Afrilyasanti R. ve Basthomi Y. (2022). A sudden shift: Students’, teachers’, and parents’ adaptation to learning during and after covid-19 learning. Pegem Journal of Education and Instruction, 12(2), 143-150.
3. Akdeniz, İ. ve Uzun, M. (2022). Öğretmenlerin uzaktan eğitim sürecinde sınıf yönetiminde karşılaştıkları problemlere ilişkin görüşleri. KSÜ Eğitim Dergisi, 4(1), 45-75.
4. Akhter, S., Javed, M. K., Shah, S. Q. ve Javaid, A. (2021). Highlighting the advantages and disadvantages of e-learning. Psychology and Educatıon, 58(5), 1607-1614.
5. Akkaş Baysal, E., Ocak, G., Ergün, M. ve Yurtseven, R. (2022). Ortaöğretimde uzaktan eğitim aracı olarak eba ve eba tv kullanımına ilişkin öğrenci, öğretmen ve veli görüşleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 82-96. https://doi.org/10.17556/erziefd.876360
6. Akkaya, N. (2020). Yazma eğitiminde ölçme ve değerlendirme. B. Bağcı Ayrancı ve A. Başkan (Ed.), Kuram ve uygulamada yazma eğitimi içinde, 243-263. Ankara: Pegem Akademi.
7. Aksan, D. (2009). Her yönüyle dil, ana çizgileriyle dilbilim. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
8. Aktaş, N. (2019). Dijital yazma atölyesi etkinliklerinin yazma motivasyonu ve hikâye yazma becerisinin gelişimine etkisi. Doktora tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sınıf Eğitimi Anabilim Dalı.

9. Altınsoy, B. ve Erdoğan, S. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde özel hayatın ve sınıfın mahremiyetine ilişkin öğretmen görüşleri. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 5(1), 1-15. doi: 10.52848/ijls.1056030
10. Alyılmaz, C. (2010). Türkçe öğretiminin sorunları. Turkish Studies, 5(3), 728-749.
11. Araos-Gallardo, N. (2022). Current state of high-school students’ multiliteracy after a year of online lessons in the context of chile. European Journal of Educational Research, 11(1), 523-531. https://doi.org/10.12973/eu-jer.11.1.523
12. Arıcı, A. F. ve Taşkın, Y. (2019). Okuma becerisinin diğer dil becerileriyle ilişkisi. IJOFE, 5(2), 185-194.
13. Arıcı, A. F. ve Ungan, S. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazılı anlatım çalışmalarının bazı yönlerden değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 317-328.
14. Arslan, K., Görgülü Arı, A. ve Hayır Kanat, M. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde verilen uzaktan eğitim hakkında veli görüşleri. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 57, 192–206. doi: 10.7816/ulakbilge-09-57-03
15. Aşıkcan, M. ve Pilten, G. (2016). Sınıf öğretmenlerinin yazılı anlatım çalışmalarının süreç temelli yazma modeli odaklı değerlendirilmesi. Turkish Studies, 11(3), 255-276. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9515
16. Aşılıoğlu, B. ve Özkan, E. (2013). Ortaokul öğrencilerinin yazma kaygılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi: Diyarbakır örneği. International Journal of Social Science Studies, 6(6), 83-111. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS1527
17. Avcı, B. ve Güven, M. (2021). Öğretmenlerin çevrim içi eğitime ilişkin hizmet içi eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 51, 345-367.
18. Aydın, E. ve Kaya, M. (2021). Yazma yöntem ve teknikleri. M. N. Kardaş (Ed.), Yazma eğitimi içinde, 183-215. Ankara: Pegem Akademi.
19. Balaman, F. ve Hanbay Tiryaki, S. (2021). Corona Virüs (Covid-19) nedeniyle mecburi yürütülen uzaktan eğitim hakkında öğretmen görüşleri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(1), 52-84.
20. Balım, A. G., Altay, E. ve Öztaş, B. (2022). COVID-19 sürecinde uzaktan eğitime yönelik öğretmenler üzerine yapılan çalışmaların incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 62, 503-526.
21. Barutcu, T. (2020). Yazma eğitimi. S. Alyılmaz ve B. Ürün Karahan (Ed.), Yazma eğitimi içinde, 53-70. İstanbul: Kriter Yayınevi.
22. Başaran, M., Doğan, E., Karaoğlu, E. ve Şahin, E. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi sürecinin getirisi olan uzaktan eğitimin etkililiği üzerine bir çalışma. AJER-Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 368-397. https://dergipark.org.tr/pub/egitime-ISSN 2619-9351
23. Başkan, A. ve Ustabulut, Y. (2020). Süreç temelli, planlı yazma modelleri. B. Bağcı Ayrancı ve A. Başkan (Ed.), Kuram ve uygulamada yazma eğitimi içinde, 177-189. Ankara: Pegem Akademi.
24. Bayat, N. (2014). Sürece dayalı yazma yaklaşımının yazma başarısı ve kaygısı üzerindeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 1123-1141.
25. Bayburtlu, Y.S. (2020). Covid-19 pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinde öğretmen görüşlerine göre Türkçe eğitimi. Turkish Studies, 15(4), 131-151. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44460
26. Bayrak, C., Erkılıç, T., Turhan, E., Şimşek, Y., Terzi, Ç. ve Kesim, E. (2011). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını.
27. Bayram, Y. ve Erdemir, A. (2006). Amasya’daki ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin ‘imlâ kurallarını kullanma düzeyleri’ üzerine bir değerlendirme. Millî Eğitim, 171, 140-155.
28. Bilgin, S. ve Şahbaz, N. K. (2021). Türkçe öğretmenlerinin yazma yöntem ve tekniklerini uygulama durumları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(47), 252-270.
29. Budak, F. ve Korkmaz, Ş. (2020). COVID-19 pandemi sürecine yönelik genel bir değerlendirme: Türkiye örneği. Sosyal Araştırmalar ve Yönetim Dergisi, 1, 62-79.
30. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
31. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. AUAd, 6(2), 11-53.
32. Can, F. (2020). Yazılı anlatım unsurları. S. Alyılmaz ve B. Ürün Karahan (Ed.), Yazma eğitimi içinde, 73-86. İstanbul: Kriter Yayınevi.
33. Canpolat, U. ve Yıldırım, Y. (2021). Ortaokul öğretmenlerinin COVID-19 salgın sürecinde uzaktan eğitim deneyimlerinin incelenmesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi (AUAd), 7(1), 74-109.
34. Cheung, A. (2021). Language teaching during a pandemic: A case study of Zoom use by a secondary ESL teacher in Hong Kong. RELC Journal, 00(0), 2-16. https://doi.org/10.1177/0033688220981784
35. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (Çev. Ed. S. B. Demir) Ankara: Eğiten Kitap.
36. Çakır, E. ve Er, E. (2022). Uzaktan eğitime yönelik ortaokul öğrencilerinin görüşlerinin metaforik olarak incelenmesi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 162-175. DOI: 10.21733/ibad.1117173
37. Çarkıt, C. ve Koçoğlu, A. (2020). Covid-19 sürecinde Türkçe dersi uygulamaları üzerine nitel bir araştırma. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 8(4), 110- 122.
38. Çetin, S. ve Akduman, D. (2022). Covid-19 pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 55(1), 119-145. DOI: 10.30964/auebfd.1000300
39. Çiçek, İ., Tanhan, A. ve Tanrıverdi, S. (2020). COVID-19 ve eğitim. Millî Eğitim, 49(1), 1091- 1104. DOI: 10.37669/milliegitim.787736
40. Çok, C. ve Günbatar, M. S. (2022). COVID-19 pandemisi sürecinde öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin öz-yeterlik algılar. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 12(1), 57-81.
41. Daşcı Sönmez, E. ve Cemaloğlu, N. (2021). Okullaşma sürecinde uzaktan evde eğitime geçiş. İnsan&İnsan, 8(27), 63-82. DOI: https://doi.org/10.29224/insanveinsan.799402
42. Daşdemir, İ. ve Cengiz, E. (2022). Ortaokul öğretmenlerinin Türkiye’de salgın sürecinde yapılan uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Millî Eğitim, 51(233), 327-351.
43. Demir, F. ve Özdaş, F. (2020). COVID-19 sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Millî Eğitim, 49(1), 273-292.
44. Demirel, Ö. (2017). Öğretim ilke ve yöntemleri: Öğretme sanatı. Ankara: Pegem Akademi.
45. Deniz, H. ve Demir, S. (2019). Öğrencilerin yazma kaygıları ve eğilimlerine ilişkin öğretmen görüşleri. Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(2), 497-526.
46. Dhawan, S. (2020). Online learning: A panacea in the time of COVID-19 Crisis. Journal of Educational Technology Systems, 49(1), 5-22.
47. Dilidüzgün, Ş. (2021). Süreç ve tür odaklı okuma ve yazma eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
48. Djabbarova, N. (2021). Teaching listening skills with online digital tools. Mental Enlightenment Scientific-Methodological Journal, 1, 30-39.
49. Durukan, E. (2013). Öğretmen görüşleri açısından Türkçe dersi öğretim programı kazanımları. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 1-14.
50. Elçiçek, M. (2022). Uzaktan eğitim engelleri: Bir meta-sentez çalışması. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 5(1), 35-45.
51. Emiroğlu, S. ve Pınar, F. N. (2013). Dinleme becerisinin diğer beceri alanları ile ilişkisi. Turkish Studies, 8(4), 769-782.
52. Emmungil, L. ve Yılmaz, M. (2021). Çevrim içi canlı toplantılarda karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 3(1), 109-123.
53. Er, O. ve Sarıtiken, H. (2022). Perceptions of middle school Turkish language teachers on using e-learning tools in grammar teaching. International Journal of Education and Literacy Studies, 10(4), 9–18.
54. Erdelyi, T. L. (2022). Quick and effective feedback on writing during online and classroom lessons. Journal of Multilingual Pedagogy and Practice, 2, 171-178.
55. Erdem, İ. ve Çelik, M. (2011). Dil bilgisi öğretim yöntemi üzerine değerlendirmeler. Turkish Studies, 6(1), 1057-1069.
56. Erdem, S. ve Görgülü Arı, A. (2021). Çevrim içi eğitimde öğrencilerin devamsızlık nedenlerinin araştırılması. Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi (JOSSE), 1(4), 57-79.
57. Erdoğan, Ö. ve Yangın, B. (2014). Süreç temelli yaratıcı yazma uygulamalarının yazılı anlatıma ve yazmaya ilişkin tutuma etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 438-459.
58. Ergin, M. (2013). Edebiyat ve eğitim fakültelerinin Türk dili ve edebiyatı bölümleri için Türk dil bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım/Yayım/Tanıtım.
59. Ergül Sönmez, E. (2020). Teknoloji destekli iş birliğine dayalı ve bireysel yazma uygulamalarının Türkçe yazma eğitimine etkisinin incelenmesi. (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
60. Erol, T. ve Kavruk, H. (2021). Bir üstbiliş becerisi olarak yazma. Sanat ve İnsan Dergisi, 5(2), 465-478.
61. Gahurová, E. (2022). Teachers' and pupils' perspectives on online English lessons during COVID-19. (Diploma thesis). Masaryk University, Faculty of Education, Department of English Language and Literature, Brno.
62. Geben, Y. (2021). Uzaktan ve çevrim içi eğitim yoluyla yapılan Türkçe eğitimi çalışmalarının incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel Eğitim Anabilim Dalı, Hatay.
63. Göçer, A. (2019). Yazma uğraşı, yazı nasıl yazılır? Nasıl yazar olunur? Yazma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.
64. Güneş, F. (2017). Türkçe öğretimi yaklaşım ve modeller. Ankara: Pegem Akademi.
65. Güney, N. (2016). Öğretmenlerin yazma eğitimine yönelik düşünceleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(2), 970-985.
66. Hutchinson, D., McCavitt, S., Rude, K. ve Vallow, D. (2002). Improvıng student achievement through grammar instruction. (Degree of Master). Faculty of the School of Education in Partial Fulfillment, Arts in Teaching and Leadership, Chicago, Illinois. İçme, T., Yıldırım, T. ve Büyük, U. (2022). Z kuşağı öğrencilerinin uzaktan eğitim algıları. Erciyes Akademi, 36(1), 82-102 https://doi.org/10.48070/erciyesakademi.1028194 İlköğretim Türkçe dersi (6, 7, 8. sınıflar) öğretim programı. (2006). Ankara: T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
67. İzmirli, S. ve Akyüz, H. İ. (2017). Eş zamanlı sanal sınıf yazılımlarının incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama Journal of Theory and Practice in Education, 13(4), 788-81.
68. Jong, B. ve Tan, K. H. (2021). Using padlet as a technological tool for assessment of students' writing skills in online classroom settings. International Journal of Education and Practice, 9(2), 411-423. DOI: 10.18488/journal.61.2021.92.411.423
69. Kana, F. ve Şener, G. E. (2021). Yazma tekniklerinin ortaokul öğrencilerinin bilgilendirici metin yazma becerisine etkisi. Millî Eğitim, 50(231), 353-382. DOI: 10.37669 milliegitim. 737742
70. Kaplan, İ. ve Alkan, M. F. (2022). Küresel salgın sürecinde öğrenci başarısı: Uzaktan eğitimin etkileri üzerine nitel bir araştırma. e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 9, 329-349. doi:10.30900/kafkasegt.989946
71. Karakoç Öztürk, B. (2021). Yazma becerisine yönelik etkinliklerin süreç temelli yazma yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 6(2), 546-573. https://doi.org/10 .32321/cutad.918778
72. Karakuş, N. ve Karacaoğlu, M. Ö. (2021). Metin türleri. M.N. Kardaş (Ed.), Yazma eğitimi içinde, 165-181. Ankara: Pegem Akademi.
73. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N. ve Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 19, 220-241. DOI: 10.29000/rumelide.752297.
74. Karasoy, H. A., Cebe, E. ve Babaoğlu, P. (2021). Türkiye’de uzaktan eğitim politikaları. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 3(2), 143-165.
75. Kardaş, M. N., Esendemir, N. ve Kardaş, S. (2021). Yazma eğitimi ile ilgili temel kavramlar. M. N. Kardaş (Ed.), Yazma eğitimi içinde, 1-21. Ankara: Pegem Akademi.
76. Kavan, N. ve Adıgüzel, A. (2021). Türkçe öğretmenlerinin salgın süreci eğitim faaliyetlerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(19), 138-155.
77. Koçdar, S. (2006). Uzaktan eğitim ders kitaplarının geribildirim açısından değerlendirilmesi: Anadolu Üniversitesi’nin uzaktan eğitim veren işletme ve iktisat fakülteleri örneği. Yüksek lisans tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
78. Kohnke, L. ve Moorhouse, B. L. (2022). Facilitating synchronous online language learning through Zoom. Relc Journal, 53(1), 296-301.
79. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (Çev. Ed. Turan, S.) Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
80. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (2019). Genişletilmiş bir kaynak kitap: Nitel veri analizi (Çev. Ed. S. S. Altun ve A. Ersoy). Ankara: Pegem Akademi.
81. Moorhouse, B. L., Lİ, Y. ve Walsh, S. (2021). E-classroom interactional competencies: Mediating and assisting language learning during synchronous online lessons. RELC Journal, 00(0), 1-15. https://doi.org/10.1177 /0033688220985274
82. Müldür, M. ve Çevik, A. (2019). Ortaokul öğrencilerinin bilgilendirici metin yazma becerilerinin incelenmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(5), 141-149. http://dx.doi.org/10.18506/anemon.520992
83. Niinivaara, J. ve Vaattovaara, J. (2018). Learners’ and teachers’ voices in developing digital language learning environments: Insights from a survey. De Gruyter Mouton CercleS, 8(1), 133-156. https://doi.org/10.1515/cercles-2018-0007
84. Oğurlu, E. (2020). Tarih boyunca pandemiler ve uluslararası sisteme etkileri. Turkish Studies, 15(4), 791- 805. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44259
85. Orhan, B. (2021). Uzaktan eğitimin öğrencilerin Türkçe derslerine yönelik akademik motivasyonlarına yansımaları. Yüksek lisans tezi, Elazığ: Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe ve Sosyal Bilgiler Eğitimi Ana Bilim Dalı, Türkçe Eğitimi Bilim Dalı.
86. Önal, A. (2020). Çevrimiçi iş birlikli öğrenme yönteminin ortaokul öğrencilerinin ikna edici yazma becerilerine ve yazma kaygılarına etkisi. Yüksek lisans tez, Giresun: Giresun Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Bilimler ve Türkçe Eğitimi Anabilim Dalı.
87. Öpengin, E. (2020). Pandemi sürecinde özel gereksinimli çocuklar. F. Tanhan ve H. İ. Özok (Ed.), Eğitim ve Pandemi içinde, 225-240. Anı Yayıncılık.
88. Özbal, A. (2017). Yazma becerisinin geliştirilmesinde WEB2.0 araçlarının kullanılması. Yüksek lisans tezi, Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe Eğitimi Anabilim Dalı, Türkçe Eğitimi Tezli Yüksek Lisans Programı.
89. Özcan, F. Z. (2022). Ortaokul öğretmenlerinin uzaktan eğitim uygulamalarında yaşadıkları tecrübelerin değerlendirilmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(127), 350- 369. http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.57721
90. Özdemir, B. (2014). Analitik yazma ve değerlendirme modelinin Türkçe öğretmeni adaylarının yazma becerilerine ve yazma tutumlarına etkisi. Doktora tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı, Türkçe Öğretmenliği Bilim Dalı.
91. Özdoğan, A. Ç. ve Berkant, H. G. (2020). COVID-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Millî Eğitim, 49(1), 13-43. DOI: 10.37669/milliegitim.788118
92. Özgöl, M., Sarikaya, İ. ve Öztürk, M. (2017). Örgün eğitimde uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin öğrenci ve öğretim elemanı değerlendirmeleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi/Journal of Higher Education and Science, 7(2), 294-304. DOI: 10.5961/jhes.2017.208
93. Özgül, E., Ceran, D. ve Yıldız, D. (2020). Uzaktan eğitimle yapılan Türkçe dersinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Millî Eğitim, 49(1), 395-412. DOI: 10.37669/milliegitim.776137
94. Özkan, E. (2020). Metin türleri ve yazılı anlatım. B. Bağcı Ayrancı ve A. Başkan (Ed.), Kuram ve uygulamada yazma eğitimi içinde, 95-128. Ankara: Pegem Akademi.
95. Özkara, Y. (2007). 6+1 analitik yazma ve değerlendirme modelinin 5. sınıf öğrencilerinin hikâye edici metin yazma becerilerini geliştirmeye etkisi. Doktora tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim A.B.D., Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı.
96. Özyürek, A., Bedge, Z., Yavuz, N. F. ve Özkan, İ. (2016). Uzaktan eğitim uygulamasının öğrenci bakış açısına göre değerlendirilmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 592-605.
97. Salman, M. ve Akay, C. (2022). Ortaokul öğrencilerinin uzaktan eğitim algılarının incelenmesi: bir karma yöntem araştırması. Trakya Eğitim Dergisi, 12(2), 979-997. Doi: 10.24315/tred.949053
98. Sarı, T. ve Nayır, F. (2020). Pandemi dönemi eğitim: Sorunlar ve fırsatlar. Turkish Studies, 15(4), 959-975. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44335
99. Serikbayeva, N. Z. ve Zhorabekova, A. N. (2021). Effectiveness of online tools in teaching. Academic Research in Educational Sciences, 2(2), 388-390.
100. Sezgin, S. (2021). Acil uzaktan eğitim sürecinin analizi: Öne çıkan kavramlar, sorunlar ve çıkarılan dersler. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 273-296.
101. Sinecen, F. (2019). Türk dili dersinin uzaktan eğitim yoluyla verilmesinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Anabilim Dalı, Türkçe Eğitimi Bilim Dalı.
102. Sönmez, V. ve G. Alacapınar, F. (2018). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
103. Şahin, N. (2020). Yazma becerisi ve eğitimi. S. Alyılmaz ve B. Ürün Karahan (Ed.), Yazma eğitimi içinde, 1-30. İstanbul: Kriter Yayınevi.
104. Şengül, M. (2011). İlköğretim II. kademe Türkçe öğretiminde yazma becerilerine yönelik öğretim ve ölçme-değerlendirme yaklaşımlarının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Elağız: Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı.
105. Şirin, R. ve Tekdal, M. (2015). İngilizce dersinin uzaktan eğitimine yönelik öğrenci görüşleri. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 14(1), 323-335. (http://jss.gantep.edu.tr)
106. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2021). https://covid19.saglik.gov.tr/TR-66507/s.html (Erişim Tarihi: 18.07.2021).
107. Tabak, G. ve Göçer, A. (2013). 6-8. sınıflar Türkçe dersi öğretim programının ürün ve süreç odaklı yazma yaklaşımları çerçevesinde değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(2), 147-169.
108. Tağa, T. ve Ünlü, S. (2013). Yazma eğitiminde karşılaşılan sorunlar üzerine bir inceleme. Turkish Studies, 8(8), 1285-1299.
109. Taş, H. (2021). COVID-19 pandemisi sürecinde uygulamaya konan uzaktan eğitimin paydaş görüşleri bağlamında değerlendirilmesi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 12(23), 23-49.
110. Tavşanlı, Ö. F. ve Kaldırım, A. (2020). Türkiye'de süreç temelli yazma yaklaşımı: Bir tematik analiz çalışması. Cumhuriyet International Journal of Education, 9(1), 108-138. Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1,2,3,4,5,6,7, ve 8. Sınıflar). (2019). Ankara: T.C. Millî Eğitim Bakanlığı.
111. Türker, F. M. (2014). WEB tabanlı uzaktan Türkçe öğretimi uygulamalarının yazılı anlatım dersinde başarı ve tutuma etkisi. Doktora tezi, Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı, Türkçe Eğitimi Bilim Dalı.
112. Uçgun, D. (2007). Konuşma eğitimini etkileyen faktörler. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 59-67.
113. Uludağ, E. (2002). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama beceri düzeyleri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 97-114.
114. Ungan, S. (2007). Yazma becerisinin geliştirilmesi ve önemi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 461-472.
115. Uzuner, F. G. (2014). Okuduğunu anlama ve yazma becerisinin aksiyon araştırması aracılığı ile geliştirilmesi. Yüksek lisans tezi, Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Bilim Dalı.
116. Ünal, H. Z. ve Özkan, P. (2022). COVID-19 salgın sürecinde uygulanan uzaktan eğitime ilişkin ortaokul öğrencilerinin algılarının değerlendirilmesi. ERCİYES AKADEMİ, 36(2), 519- 538. https://doi.org/10.48070/erciyesakademi.1064375
117. Yangil, M. K. ve Özdoğan, Ü. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde Türkçe öğretmenlerinin EBA platformunu kullanım durumları. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 28, 1-16. DOI: 10.29000/rumelide.1132502.
118. Yıldırım, D. ve Uludağ, E. (2016). Ortaokul öğrencilerinin bazı noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını uygulayabilme düzeyleri (İstanbul örneği). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 319-342. http://dx.doi.org/10.17556/jef.72765