HÜSEYİN HÜSNÜ CIRITLI'S VIEWS ON TEACHER TRAINING PROCESS AND TEACHING PROFESSION IN TÜRKİYE

Öz

Thinkers and educators of the period had important influences on the shaping of educational policies in Turkey. One of these thinkers and educators is Hüseyin Hüsnü Cırıtlı, who worked at Gazi Education Institute and Ministry of National Education for many years. The aim of this study is to reveal Cırıtlı's views on teacher training process and teaching profession in Turkey. The research was conducted by document analysis method and content analysis technique was used to analyze the data. As a result of the research, it was concluded that education should be national, the Ministry of National Education should have a say in the teacher training process, there should be cooperation in teacher training across the country and standards should be set, teachers should have special qualifications, in-service training should become important and the importance of the teacher factor in students' learning.

Anahtar Kelimeler

• Hüseyin Hüsnü Cırıtlı
• teacher
• history of education
• teacher training
• teaching profession

HÜSEYİN HÜSNÜ CIRITLI’NIN TÜRKİYE’DE ÖĞRETMEN YETİŞTİRME SÜRECİ VE ÖĞRETMENLİK MESLEĞİ İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ

Öz

Türkiye’de eğitim politikalarının şekillenmesinde dönemin düşünürlerinin ve eğitimcilerinin önemli etkileri olmuştur. Bu düşünür ve eğitimcilerden birisi de uzun yıllar Gazi Eğitim Enstitüsünde ve Millî Eğitim Bakanlığında görev yapmış olan Hüseyin Hüsnü Cırıtlı’dır. Bu araştırmanın amacı Cırıtlı’nın Türkiye’de öğretmen yetiştirme süreci ve öğretmenlik mesleği ile ilgili görüşlerini ortaya koymaktır. Araştırma belge inceleme yöntemiyle yürütülmüş ve verilerin çözümlenmesi için içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, eğitimin millî olması, öğretmen yetiştirme sürecinde Millî Eğitim Bakanlığının söz hakkının olması, ülke genelinde öğretmen yetiştirme konusunda iş birliği yapılması ve standartlar belirlenmesi, öğretmenlerin özel nitelikler taşıması, hizmet içinde eğitimin önemli hâle gelmesi ve öğrencilerin öğrenmelerinde öğretmen etkeninin önemi gibi sonuçlara ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hüseyin Hüsnü Cırıtlı
• öğretmen
• eğitim tarihi
• öğretmen yetiştirme
• öğretmenlik mesleği

Kaynakça

1. Akyüz, Y. (2016). Türk eğitim tarihi. Ankara: Pegem.
2. Aydın, B. (2003). Bilgi toplumu oluşumunda bireylerin yetiştirilmesi ve matematik öğretimi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 183–190.
3. Aydın, İ. (2011). Çeşitli ülkelerde öğretmenlerin hizmet içi eğitimi. Cemil Öztürk-İlhami Fındıkçı (Ed.), Prof. Dr. Yahya Akyüz’e armağan. (335-345). Ankara: Pegem.
4. Baskan, G. A. (2001). Öğretmenlik mesleği ve öğretmen yetiştirmede yeniden yapılanma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 16-25.
5. Baskan, G. A. ve Aydın, A. (2006). Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemine karşılaştırmalı bir bakış. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 35-42.
6. Başaran, İ. E. ve Çınkır Ş. (2013). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Ankara: Siyasal.
7. Binbaşıoğlu, C. (2014). Başlangıçtan günümüze Türk eğitim tarihi. Ankara: Anı.
8. Budak, Y. ve Demirel Ö. (2003). Öğretmenlerin hizmet içi eğitim ihtiyacı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 33, 62-81.

9. Cırıtlı, H. H. (2003). Millî eğitimde yenilenme zorunluluğu. Çağdaş Eğitim Dergisi, 294, 7-11.
10. Cırıtlı, H. H. (2002). Güneşli mektep kamunun eğitimi. Ankara: Karatepe.
11. Cırıtlı, H. H. (1991). Eğitimin bilimselleşmesi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 168, 7-11.
12. Cırıtlı, H. H. (1988). Millî eğitimde gelişmeyi geciktiren koşullar. Çağdaş Eğitim Dergisi, 135, 6-9.
13. Cırıtlı, H. H. (1980). Hıfzırrahman Raşit Öymen’in uğruna savaştığı dava. Eğitim Hareketleri Dergisi, 23(286), 45-49.
14. Cırıtlı, H. H. (1974a). Millî halk okulu modeli. Eğitim Hareketleri Dergisi, 20(229-230), 14-16.
15. Cırıtlı, H. H. (1974b). Millî halk okuluna yönelirken. Eğitim Hareketleri Dergisi, 20(229-230), 17- 20.
16. Cırıtlı, H. H. (1953). Öğretmen buhranına doğru. Yeni Okul Dergisi, III(29), 8-9.
17. Cırıtlı, H. H. (1952). İlk öğretmen okulları tekrar ele alınırken. Yeni Okul Dergisi, B(15), 3-9.
18. Cırıtlı, H. H. (1951). Maarifte demokrasi inkılabı. Yeni Okul Dergisi, A(1), 1-2.
19. Cırıtlı, H. H. (1950). Maarifte hürriyet nizamı. Yeni Okul Dergisi, A(3), 1-3.
20. Cırıtlı, H. H. (1948). Öğretmende bulunması gereken vasıflarla ilgili bir araştırma. EğitimÖğretim Dergisi, 2, 80-83.
21. Ergün, M. (1987). Türkiye’de öğretmen yetiştirme çalışmalarının gelişmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 10-18.
22. Işık, A., Çiltaş, A. ve Baş, F. (2010). Öğretmen yetiştirme ve öğretmenlik mesleği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (1), 53-62.
23. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel.
24. Özen, R. (2006). İlköğretim okulu öğretmenlerinin hizmet içi eğitim programlarının etkilerine ilişkin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 141–160.
25. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 58, 40-45.
26. Sönmez, V. (2019). Eğitimin tarihsel temelleri. Veysel Sönmez (Ed.), Eğitim bilimine giriş. (21-53). Anı.
27. Şeren, M. (2008). Köye öğretmen yetiştirme yönüyle Köy Enstitüleri. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 203-226.
28. Taşkaya, S. M. (2012). Nitelikli bir öğretmende bulunması gereken özelliklerin öğretmen adaylarının görüşlerine göre incelenmesi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 1(33). 283-298.
29. Tekışık, H. H. (2011). Öğretmenimiz Hüseyin Hüsnü Cırıtlı’nın eğitim görüşleri ve anılarımız. Ankara: Evren.
30. Unat, F. R. (1964). Türkiye eğitim sisteminin gelişmesine tarihi bir bakış. Ankara: Millî Eğitim.
31. Yıldırım, A., Şimşek H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
32. YÖK, (2007). Öğretmen yetiştirme ve eğitim fakülteleri (1982-2007). https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/ogretmen-yetistirme-veegitim-fakulteleri.pdf. (Erişim Tarihi: 21.08.2024).
33. 7354 Sayılı Öğretmenlik Meslek Kanunu. (2022, 02 Şubat). Resmî Gazete (Sayı: 31750). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.7354.pdf, (Erişim Tarihi: 21.08.2024).