Ancient Written Languages: Languages of The Turkic Written Monuments

Öz

Turkish is one of the most ancient languages in the world. Language and stylistic features of the most ancient written monuments in Turkish has a nature to take this language several centuries beyond its known history. Turkish has a feature to be one of the rare languages which develops in many different parts of the world for many reasons; of which each field / branch becomes a literary language. This article outlines the historical stages of Turkish language, ancient Turkic written monuments, languages of the ancient Turkic written monuments, development and spread of Turkish language.

Anahtar Kelimeler

• Ancient Turkic written monuments, Turkish, historical stages of Turkish, spread and development of T

Eski Yazı Dilleri: Türk Yazılı Abidelerinin Dilleri

Öz

Türkçe dünyanın bilinen en eski dillerinden biridir. Türkçenin en eski yazılı abidelerinin dil ve üslup özellikleri bu dilin bilinen tarihini birkaç yüzyıl daha öteye götürebilecek niteliktedir. Türkçe farklı sebeplerle dünyanın farklı bölgelerinde yayılma gösteren; her bir dalı / kolu ayrı bir edebî dil hâline gelen ender dillerden de biri olma özelliğine sahiptir. Bu makalede, Türkçenin tarihî devreleri, eski Türk yazılı abideleri, eski Türk yazılı abidelerinin dilleri, Türk dilinin gelişme ve yayılma alanları ana hatlarıyla dikkatlere sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Eski Türk yazılı abideleri, Türkçe, Türkçenin tarihî devreleri, Türkçenin yayılma ve gelişme alanları.

Kaynakça

1. BASKAKOV, A. N. (1969). Vvedeniye V İzuзeniye Tyurkskih Yazıkov (Türk Dillerini İncelemeye Giriş), Moskova.
2. NADELYAEV, V. M. vd. (1969). Drevnetyurkskiy Slovar (Eski Türkçe Sözlük). Leningrad.
3. KONONOV, A. N. (1972). İstoriya İzuçeniya Tyurkskih Yazıkov V Rossii (Rusya’da Türk Dillerini İnceleme Tarihi). Leningrad.
4. KONONOV, A. N. (1968). Tyurkskaya Filologiya v SSSR ( Sovyetler Birliği’nde Türk Filolojisi), 1917-1967. Moskova.
5. MALOV, S. Y. (1951). Pamyatniki Drevnetyurkskoy Pismennosti (Eski Türk Yazılı Abideleri), Moskova. Leningrad.
6. MENGES, K. H. (1968). The Turkic Languages And Peoples. Wiesbaden.
7. Philologiae Turcicae Fundamenta. (1959). Wiesbaden.
8. TENİŞEV, E. R. (1991). Yazık i Kultura // Nauka İ Çeloveçestvo (‘Dil ve Kültür’ İlim ve İnsanlık). Moskova.

9. Tyurkskoe Yazıkoznanie Za Şestdesyat Let // Sovetskaya Tyurkologiya (‘60 Sene İçinde Türk Dilbilimi’ Sovyet Türkolojisi). (1977). No: 6.
10. Tyurkskiye yazıki // Yazıki narodov SSSR (‘Türk Dilleri’ Sovyetler Birliği Halklarının Dilleri). (1966). C. 2, Moskova.