Study of the Relationship Between the Creative Writing Skills of Primary School Students and Their Self-Efficacy Perception

Öz

This study is intended to detect the relationship between creative writing skills of eighth-grade primary school students and their self-efficacy. Relational screening model was used in the study. The population of the study included the eighth-grade students from the schools of central Ankara who received education in the school year of 2010 and 2011. Because the whole of the population could not be reached, 518 eighth-grade students from lower, middle and upper socioeconomic strata (Mamak, Yenimahalle, Çankaya) were used as sample.To collect data, “Personal Information Form”, “Writing Self-efficacy Scale”, the students were given writing tasks in order to determine their success in creative writing and referenced rubric used in the evaluation of these studies. The data collected were analysed through SPSS 16.0. A positive, medium-level and meaningful relationship was observed between students’ creative writing skills and their self-efficacy perceptions in writing. Accordingly, the students with a high level of self-efficacy had a better creative writing skill. There was a positive low-level and meaningful relation between students’ creative writing skills and their performance goal orientations and their learning goal orientations. Accordingly, the fact that students have performance or learning goal orientations is not directly influential on their creative writing skills.

Anahtar Kelimeler

• Writing, Creative Writing Skills, Writing Self Efficacy, Turkish education.

İlköğretim Öğrencilerinin Yaratıcı Yazma Becerileri İle Yazma Özyeterlik Algısı İlişkisi Üzerine Bir Çalışma

Öz

Bu araştırmada ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algıları arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmada “ilişkisel tarama modeli” kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2010-2011 eğitim-öğretim yılında Ankara ili merkez ilçeleri, örneklemi ise tabakalı örnekleme yoluyla belirlenen alt, orta ve üst sosyoekonomik çevrelerde (Mamak, Yenimahalle, Çankaya) eğitim gören 518 ilköğretim 8. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Yazma Özyeterlik Ölçeği, öğrencilerden alınan yaratıcı yazma çalışmaları ve bu çalışmaların değerlendirilmesinde başvurulan Yaratıcı Yazma Dereceli Puanlama Anahtarı kullanılmıştır. Bu ölçeklerden ve yazılı anlatım çalışmalarından elde edilen veriler, analiz edilirken SPSS 16,0 paket programı kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda öğrencilerin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algıları arasında olumlu yönde, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Bu sonuca göre yazma özyeterliği yüksek olan öğrencilerin genellikle yaratıcı yazma becerileri de iyi düzeydedir.

Anahtar Kelimeler

• Yazılı Anlatım, Yaratıcı Yazma Becerisi, Yazma Özyeterliği, Türkçe eğitimi.

Kaynakça

1. AKYOL, H. (2000). Yazı Öğretimi. Millî Eğitim Dergisi, 146, 37-48.
2. ARTHUR, B. and ZELL, N. A. (1996). Strategy for Teaching Creative Writing Skills to Emotionally Disturbed Students. Preventing School Failure, 34(4).
3. AŞKAR, P. ve UMAY A. (2001). İlköğretim Matematik Öğretmenliği Öğrencilerinin Bilgisayarla İlgili Özyeterlik Algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-8.
4. ATAMAN, M. (2009). Türkçe Derslerinde Kullanılabilecek Yaratıcı Etkinlikler ve Yaratıcı Yazma Örnekleri. Ankara: Kök Yayıncılık.
5. AYYILDIZ, M. ve BOZKURT, Ü. (2006). Edebiyat ve Kompozisyon Eğitiminde Karşılaşılan Sorunlar, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 4(1), 45-52.
6. BANDURA, A. (1977). Self-efficacy: Toward A Unifying Theory Of Behavioral Change. Psychological Revlew, 84,191-215.
7. BANDURA, A. (1986). Social Foundation Of Thought And Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Ciffs. NJ: Prentice-Hall. http://www.des.emory.edu/mfp/eff.html. Erişim Tarihi 02.05.2010.
8. BELET, D. (2008). Türkçe Öğretimi (Editör: Hülya Pilancı). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

9. BANDURA, A. (1997). Social Foundations of Thought and Action: A Social-Cognitive Theory, pp. 400- 411. http://www.des.emory.edu/mfp/effquotes.html. Erişim Tarihi 02011.
10. BANDURA, A. (1982). Self-Efficacy. Mechanism in Human Agency. American Psychologist, 37(2), 122-147.
11. BANDURA, A.(September, 1989) Self-Efficacy Conception Of Anxiety. Anxıety Research, 1(2), 77-98. http://www.des.emory.edu/mfp/banpubs.html. Erişim Tarihi 02010.
12. BRUNING, R. ve HORN, C. (2000). Developing Motivation to Write. Educational Psychologist, 35(1), 25–37.
13. BURNS, P. C. and Lowe, A. L. (1966). The Language Arts in Childhood Education. Chicago: Rand McNally and Co.
14. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2009). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
15. BOUFFARD BOUCHARD, T. (1990). Influence of Self-Efficacy on Performance in a Cognitive Task. Journal of Social Psychology, 130, 353-63.
16. CRAMER, R. L. (1975). The Nature and Nurture of Creative Writing, The Elementary School Journal, May.
17. ÇAĞATAY ARAL. N. (1992) Farklı Sosyo-Ekonomik Düzeydeki Ortaokul Son Sınıfta Devam Eden Öğrencilerin Yaratıcılıkları ile İlgi Alanlarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. ÇEPNİ, S. (2007). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş (Genişletilmiş Üçüncü Baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
19. DAVASLIGİL, Ü. (1989). Yaratıcılık ve Oyun, Eğitim ve Bilim, Sayı 71.
20. DEMİREL, Ö. (1999). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi. İstanbul: MEB Yayınları.
21. DEMİREL, Ö. (2003). Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık
22. DEMİREL, Ö ve ŞAHİNEL, M. (2006). Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri için Türkçe Öğretimi, Ankara: PegemA Yay.
23. FRASER, C. (1979). Teaching Writing Skills: Focus on the Process. The Conference of the Canadian Council of Teachers of English (Ottawa, Ortario, May).
24. GÜLERYÜZ, H. (2006). Yaratıcı Çocuk Edebiyatı. Ankara: Pegem Yayınları.
25. HIDI, S. and BOSCOLO, P. (2006). Motivation and Writing (Chapter 10). Edt. Macarthur, C., Graham, S. And Fitzgerald, J., Handbook of Writing Research, New York: The Guılford Press.
26. HILDEBRAND, V. (1991). Young Children’s Care and Education: Creative Teaching and Management. Early Child Development and Care, 71, 63–71. Erişim Tarihi: 02010.
27. HONIG, A. S. (2001) How to Promote Creative Thinking? Early Childhood Today, Feb. 2001, Vol. 15, Issue 5, p. 34, 7p.
28. KAPTAN, F. ve KORKMAZ, H. (2000). İşbirliğine Dayalı Fen Öğretiminin Öğretmen Adaylarının Öz Yeterlik Düzeylerine Etkisi. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı, 206-211, Ankara.
29. KARASAR, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. LAWWILL, K. S. (1999). Using Writing to Learn Strategies: Promoting Peer Collaboration Among High School Science Teachers. Dissertation submitted to the Faculty of Virginia Polytechnic Institute and State University in partial fulfillment of the requirements for the degree of Doctor of Education In Curriculum and Instruction.
30. MALTEPE, S. (2006). Yaratıcı Yazma Yaklaşımı Açısından Türkçe Derslerindeki Yazma Süreçlerinin ve Ürünlerinin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Ünüversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
31. MARLOW, E. (1991). The Writing Curriculum and Student. ERIC, Erişim Tarihi: 02010.
32. MARLOW, E. (1991a). Creative Writing in the Language Arts, ERIC, Erişim Tarihi: 02010.
33. MASON, L. Ve BOSCOLO, P. (2000). Writing and Conceptual Change. What Changes? Instructional Science, 28.
34. MAYOSKY, M. (1995). Creative Activites for Young Children. Delmar Publishers.Inc., New York.
35. MEB. (2005). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuz. (6-8. Sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
36. MEİER, S., MCCARTHY, P. R., and SCHMECK, R. R. (1984). Validity of selfEfficacy as a Predictor of Writing Performance. Cognitive Therapy and Research, 8, 107-120.
37. MCCARTHY, P., MEIER, S., and RINDERER, R. (1985). Self-Efficacy and Writing. College Composition and Communication, 36, 465-471.
38. MULTON, K. D., BROWN, S. D., and LENT, R. W. (1991). Relation of Self-Efficacy Beliefs to Academic Outcomes: A Meta-Analytic Investigation. Journal of Counseling Psychology, 38, 30–38.
39. MYERS, D. G. (1993). The Rise of Creative Writing, Journal of the History of Ideas, Vol. 54, No. 2 (April).
40. ORAL, G. (2003) Yine Yazı Yazıyoruz, Ankara: Pegema Yayıncılık (2. Baskı).
41. ÖZBAY, M. (1995). Ankara Merkez Ortaokullarındaki Üçüncü Sınıf Öğrencilerin Yazılı Anlatım Becerileri Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
42. ÖZBAY, M. (2007) Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri II (2.baskı), Ankara: Öncü Yayınevi.
43. ÖZTÜRK, E. (2007). İlköğretim Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Yaratıcı Yazma Becerilerinin Değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
44. PAJARES, F. and JOHNSON. M. J. (1996). Self Efficacy Belief In Writing Of High School Students: A Path Analiysis. Psychology In The Schools, 33, 163-175.
45. PAJARES, F. and VALIANTE, G. (1996). Predictive Utility and Causal Influence of the Writing Self-Efficacy Beliefs of Elementary Student, The Annual Meeting of the American Educational Research Association, New York, MY, April 8-12.
46. PAJARES, F. ve SCHUNK, D. H. (2002). Self Beliefs and School Success: SelfEfficacy. Self-Concept and School Achievement in R. Riding ve S. Rayner (Eds.). Perceplion. London: Ablex. 239-266. (http://des.emory.edu/mfp/PajaresSchunk2001.html, erişim tarihi:17.08.2010). PAJARES, F., HARTLEY, J. and VALIANTE, G. (2001). Response Format in Writing Self – Efficacy Assessment: Greater Discrimination İncreases Predicction, Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 33, 214-221.
47. PAJARES, F. (2002). Gender and Perceived Self-Efficacy in Self-Regulated Learning. Theory in to Practice, 4(2), 116-125.
48. PAJARES, F. (2007). Empirical Properties of a Scaie to Assess Writing Self-Efficacy in Schooi Contexts, Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 39, 239-249.
49. Saskatchewan Education. (1998). Creative writing 20: A curriculum Guide for the Secondary Level. http://www.sasklearning.gov.sk.ca/docs/cw20/assess.html sample, Erişim tarihi: 29.05.2010.
50. SCHUNK, D. H. (1996). Self Efficacy for Learning and Performance. The Annual Conference of the American Educational Research Association, New York, MY, April 8-12.
51. SCHUNK, D. H. and SWARTZ CARL, W. (1993). Goal and Progress Feedback: Effects on Self Efficacy and Writing Achievement. The Annual Meeting of the American Educational Research Association, Atlanta, GA, April 12-16.
52. SENEMOĞLU, N. (2002). Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya, Ankara: Gazi Kitabevi.
53. SHELL, F. D., MURPHY, C. C., ve BRUNING, H. R. (1989). Self-Efficacy and Outcome Expectancy Mechanisms in Reading and Writing Achievement. Journal of Educational Psychology, 81, 91-100.
54. SHELL, F. D., COLVIN, C., ve BRUNING H. R. (1995). Self-Efficacy, Attribution, and Outcome Expectancy Mechanisms in Reading and Writing Achievement: Grade-Level and Achievement-Level Differences. Journal of Educational Psychology, 87, 386-398.Snyder, C. R. and Lopez, S. (2002). Handbook of Positive Psychology. New York, NY: Oxford University Press.
55. SÖNMEZ, V. (1993). Yaratıcı Okul, Öğretmen, Öğrenci, Yaratıcılık ve Eğitim. Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayını.
56. SEVER, S. (2004). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme (4. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
57. SCHILLER, A. (1954). The Use of Creative Writing in the Teaching of Literature. College English, Vol. 16, No. 2 (November).
58. WOOD, R. ve A, BANDURA, (1989). Social Cognitive Theory of Organizational Manegement. Academiy of Manegement Review, 18(3), 361-384.