Ahi Community as an Educational Institution and “Marks of Ahi Community Culture on Today’s Bursa Craftsman” by Hülya Taş

Öz

This article is about Ahi community comprising of moral, religious, social and cultural values; the relationship between Ahi community and education; the presentation of the study named“Marks of Ahi Community on Today’s Bursa Craftsman”written by Hülya TAŞ in essence. In addition, the article gives publicity to the autobiography of Hülya TAŞ who has done successful studies aboutTurkish folklore and Ahi community and her academic studies.

Anahtar Kelimeler

• Ahi community, Turkish-Islamic guild, education, Hülya Taş, folklore.

Bir Eğitim Kurumu Olarak Ahilik ve Hülya Taş’ın “Günümüz Bursa Esnafında Ahilik Kültüründen İzler”Adlı Eseri

Öz

Bu makale esas itibariyle ahlaki, dinî, sosyal ve kültürel değerler bütünü olan ahilik teşkilatını, ahilik teşkilatının eğitim ile ilişkisini ve Hülya TAŞ tarafından hazırlanan “Günümüz Bursa Esnafında Ahilik Kültüründen İzler” adlı eserin tanıtımını konu almaktadır. Makalede ayrıca Türk halk bilimi ve ahilikle ilgili başarılı çalışmalar yapan Hülya TAŞ’ın öz geçmişine ve akademik çalışmalarına da yer verilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ahilik, fütüvvet, eğitim, Hülya Taş, halk bilimi.

Kaynakça

1. AKKUŞ, O. (2005). Ahilik Teşkilatlarına Tarihsel Bir Perspektiften Bakış. Kırşehir.
2. ALYILMAZ, S. (2011). Risâle-i Mûze-dûzluk (İnceleme-Metin-Dizin). Ankara.
3. ANADOL, C. (2001). Türk-İslâm Medeniyetinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnâmeler. Ankara. ÇAĞATAY, N. (1989). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Ankara.
4. ÇALIŞKAN, Y. ve İKİZ, M. L. (1993). Kültür, San’at ve Medeniyetimizde Ahilik. Ankara.
5. DEMİR, A. (2002). Fütüvvet Teşkilatının Kökeni, Teşekkülü ve Türkiye Selçuklularındaki Durumu. Türkler, C. 7, Ankara, 264-271.
6. DOĞRU, H. (1991). Ahiler ve Ahi Zaviyeleri. Ankara.
7. EKİNCİ, Y. (2001). Ahîlik. İstanbul.
8. GÜLERMAN, A. ve TAŞTEKİL, S. (1993). Ahi Teşkilatının Türk Toplumunun Sosyal ve Ekonomik Yapısı Üzerindeki Etkileri. Ankara.

9. GÜLLÜLÜ, S. (1992). Ahi Birlikleri. İstanbul.
10. İNALCIK, H. (1999). Ahîlik, Toplum, Devlet. II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri 13-15 Ekim 1999 Kırşehir, 189-200.
11. KARASOY, Y. (2003). Ahi Kelimesi ve Türk Kültüründe Ahilik. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 14, 1-23.
12. MUALLİM, C. (2008). İslâm Fütüvveti ve Türk Ahîliğiİbn-i Battuta’ya Zeyl. İstanbul, (Çev. Cezair YARAR).
13. OCAK, A. Y. (1996). Fütüvvetnâme. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C. XIII, İstanbul, 264-265.
14. OCAK, A. Y. (1999). Osmanlı Devleti’nin Kuruluşunda Ahilik ve Şeyh Edebalı: Problematik Açıdan Bir Sorgulama. II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri 13-15 Ekim 1999, Ankara.
15. ŞİMŞEK, M. (2002). Ahilik: TKY ve Tarihteki Bir Uygulaması. İstanbul.
16. TANER, E. (2009). Osmanlı Esnafı. Ankara.
17. TAŞ, H. (2011). Günümüz Bursa Esnafında Ahilik Kültüründen İzler. Bursa.
18. TORUN, A. (1998), Türk Edebiyatında Türkçe Fütüvvetnâmeler. Ankara.