-

Öz

Language, whose importance in building up the national identity and culture as well as in maintaining them cannot be ignored, is an essential and irreplaceable instrument to transmit all material possessions and moral values to the next generations. Therefore, teaching Turkish language, which is the transmitter of Turkish culture, not only to the learners in Turkey but also to the Turkish children living abroad and to the foreign people who want to learn Turkish is of great importance

Anahtar Kelimeler

• The presence of Turks in the USA, Turkish language instruction in the USA

AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ’NDE TÜRK VARLIĞI VE TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

Öz

Milli kimlik ve kültürün teşekkülünde olduğu gibi onun yaşatılmasında da önemi göz ardı edilemeyecek olan dil, sahip olunan maddi ve manevi bütün değerlerin sonraki nesillere aktarılması bakımından vazgeçilemez ve yeri doldurulamaz bir araçtır. Bu sebeple Türk kültürünün taşıyıcısı olan Türkçenin sadece yurt içinde değil aynı zamanda yurt dışındaki Türk çocuklarına ve Türkçeyi öğrenmek isteyen yabancılara öğretimi büyük önem taşımaktadır. Yapılan araştırmada, yaklaşık 500 bin Türk’ün yaşadığı ABD’de toplam 44 üniversite ve kolejde Türkçenin seçmeli yabancı dil olarak öğretiminin yapıldığı, temel eğitim ve lise seviyesindeki okullarda Türkçe öğretiminin yapılamadığı; Türkçe ve Türk kültürü öğretimi ile ilgili faaliyetlerin ABD’de bulunan öğretim görevlileri ve öğretmenler tarafından gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. AATT (American Association of Teachers of Turkic Languages) http://aatturkic.org/default.asp?parentID=123694 (e.t.: 24/03/2014 ). ABD’de yaşayan Türk nüfusu yarım milyonu geçti. (27 Ekim 2012). http://www.zaman.com.tr/_abdde-yasayan-turk-nufusu-yarim-milyonu- gecti_2007766.html (e.t.: 20/03/2014).
2. DOLUNAY, S. K. (2005). Türkiye ve Dünyadaki Türkçe Öğretim Merkezleri ve Türkoloji
3. Bölümleri Üzerine Bir Değerlendirme. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi 28-30 Eylül, Denizli, 1-7. GÜÇLÜ, N. BAYRAKÇI, M. (2004). Amerika Birleşik Devletleri Eğitim Sistemi ve Hiçbir
4. Çocuğun Eğitimsiz Kalmaması Reformu. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi, Cilt 5, Sayı 2, 51-64. GÜLER, Y. (2005). Osmanlı Devleti Dönemi (1795-1914) Türk Amerikan İlişkileri. Kırşehir
5. Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 227-240. KAPLAN, M. (2000). Kültür ve Dil. İstanbul: Dergâh Yayınları.
6. KARASAR, N. (1999) Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
7. KAYA, İ. (2006). Amerikalı Türkler. Coğrafi Bilimler Dergisi, 4(2), 1-13.
8. Millî Eğitim Bakanlığı, Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü. (2006). Yurt Dışı Eğitimi Personeli

9. Rehberi. MEB, Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü, Ankara. PAMİR DİETRİCH, A. (2006). Amerikan Üniversitelerinde Türkçe Öğretimi, http://www.turkofoni.org/yabancilaraTurkce/prof_.dr._ay_e_dietrich_amer_kan__n_ver s_teler _nde_t_rk_e___ret_m_.pdf (e.t.: 20/03/2014).
10. ÖDEN, E. (2001). Türk Dili Öğretiminde İki Dillilik ve Kuzey Amerika’da Türkçe. IV.
11. Uluslararası Dünyada Türkçe Öğretimi Sempozyumu Bildirileri, 22-28. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. SEZER, E. (1999). Amerika Birleşik Devletleri’nde Türkçe Öğretimi. Dil Dergisi, 82, 79-82.
12. YAVUZER, H. (2009). Amerika’daki Türkler ve Kurmuş Oldukları Türk Dernekleri, ZfWT. 1(1), 171-198.
13. YILDIZ, C., OKUR, A., ARI, G. ve YILMAZ, Y. (2008). Yeni Öğretim Programına Göre
14. Kuramdan Uygulamaya Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem A Yayınları.