LYKAONIA BÖLGESİ’NDEN STELLER

Öz

Günümüzde Konya ili sınırlarını kapsayan Lykaonia, İlk Çağ kaynaklarından tanınan bir bölgedir ve İÖ 372-371 yıllarından itibaren bilinmektedir. Çalışmada belirlenen steller, farklı yerleşimlerde açık alanda serbest ya da herhangi bir yapıda ikinci kez devşirme malzeme olarak kullanılmışlardır. Steller, “alınlıklı” ve “alınlıksız” olmak üzere iki ana başlık altında değerlendirilmiştir. Alınlıklı olanlar resim alanlarına göre “katlı” ve “tek panolu” alt başlıklarında; alınlıksız olanlar ise “boyuna, enine dikdörtgen ve kare formlu” olmak üzere resim alanlarının formuna göre üç alt başlıkta ele alınmışlardır. Alınlıklı ve katlı stellerin diğer gruplara göre daha az sayıda olduğu görülmektedir. Alınlıklı olup, tek panolu olan stellerin sayısı ilk gruba göre daha fazladır. Bu çalışmada her gruptan birer stelin detaylı tanımlamaları yapılarak, üzerinde işlenmiş olan figürler ve motifler ikonografik olarak değerlendirilmiş ve yazıtlı olanların çevirileri de yapılmıştır. Stellerde betimlenen insan figürlerinde kadınların pudicitia tipinin varyasyonlarından büyük herculaneum; erkeklerin palliatus ve demosthenes tipinde yapıldıkları anlaşılmıştır. Ayrıca bölgede faaliyette bulunan heykeltraşlara, yazıtlardan edinilen bilgilere göre, iki yeni heykeltraş daha eklenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Lykaonia
• Isauria
• Stel
• Symposion
• Kline
• Kartal
• Lorika

STELAE FROM THE LYCAONIA REGION

Öz

The Region of Lycaonia, which today lies within the borders of Konya Province, is known from ancient sources, with its history traceable back to 372-371 BC. Steles made from local limestone are identified that were used in open areas of various settlements or repurposed as secondary building materials in different structures. The unearthed steles have been categorized under two main groups: those with pediments and those without. The ones with pediments have been further subdivided into two subgroups based on their picture panels: Multi-Panelled, Single-Panelled. Without pediments have been classified into three subgroups according to the shape of their panels: Vertical, Horizontal Rectangular and square. It has been observed that steles with pediments and steles featuring multiple panels are fewer compared to other groups. The number of steles with pediments and steles with a single panel is higher than those in the first group. In this study, a detailed description of one stele from each group has been provided. The figures and motifs depicted on them have been analysed iconographically, and translations have been included for those featuring inscriptions.

Anahtar Kelimeler

• Lycaonia
• Stele
• Symposion
• Kline
• Eagle
• Lorica

Kaynakça

1. Baldıran, B. (2025). Konya ve Çevresinden- Lykaonia Bölgesi- Sunaklar, Çizgi.
2. Bieber, M. (1977). Ancient Copies: Contributionsto the History of Greek and Roman Art.
3. Cumont, F. (2005). Researches sur le Symbolisme Funeraire des Romaines.
4. Drew-Bear, T.- Lochmann, T. (1996) Grabreliefs aus Amorion, Orkistos und der Antiken Siedlung von Bağlıca Zeugen verlorengegangener Grabbauten, Ege Üniversitesi Arkeoloji Dergisi IV, 109-134. arkeoloji_dergisi_v-4_p109-134_e7c47bd9b4.pdf
5. Er, Y. (2010). Isauria’da Yelbeyi Kaya Mezarı ve Süvari Kabartması, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7, 125-133. https://dergipark.org.tr/en/pub/pausbed/article/383848
6. Gibson, E. (1980). Gravest Antiqueones in Kütahya Museum, TAD XXV / 1, 59-85. https://dergipark.org.tr/tr/pub/turkarkeolojidergisi/article/1050931
7. Lochman, T. (2003). Studien zu kaiserzeitlichen Grab und Votivreliefs aus Phrygien. Skulpturhalle Basel.
8. LGPN V.C, (t.y.). Lexicon of Greek Personal Names. V. C. Inland Asia Minor.

9. Magie, D. (1950). Roman rule in Asia minor to the end of the third century after Christ, (Princeton).
10. Levick, B. (1964). Monuments from Lykaonia, the Pisido- Phrygian borderland, Aphrodisias, W. M. Calder- J. M. R. Cormack (eds), MAMA VIII.
11. Özsait, M.- Şahin, H. (1998). 1996 yılı Isparta ve çevresi yüzey araştırmaları”, 12. AST, 2, 121-142.
12. Pauly - Wissova (1949). RE XVIII,4, J. B. Metzler Stuttgart Publisher.
13. Pfuhl, E.- Möbius, H. (1979). Die Ostgriechischen Grabreliefs, Text und Tafel II, (Mainz am Rhein).
14. Saraçoğlu, A. (1997). Antakya Yöresi mezar stelleri, (Tez No. 63405) [Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi-Erzurum]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
15. Sterrett, J. R. S. (1888). The Wolfe Expedition to Asia Minor, Papers of the American School of Classical Studies at Athens 3.
16. Strabon, (1993). Antik Anadolu coğrafyası, (Geographika XII, XIII, XIV). (Çev. A. Pekman). Arkeoloji ve Sanat.
17. Şahin, M. (1997). “Grabdenkmaeler Aus Isauren Und Künstler”, EA 29, 75-82.
18. Şahin, M. (2016). “Değirmenkaya Anıt Mezarı”, Olba, 24, 341-364. https://dergipark.org.tr/tr/pub/olba/article/593163
19. Waelkens, M. (1986). Die Kleinasiatischen Türsteine: typologische und Epigraphische Untersuchungen der Kleinasiatischen Grabreliefs mit Scheintür.
20. Yılmaz, M. (2005). Bozkır Çevresinin Antik Tarihi ve Eserleri, Selçuk Üniversitesi.
21. Zgusta, L. (1964). Kleinasiatische Ortsnamen. Beitrage zur namensforschung N. F. (inVerbindung mit E. Dickenmanu, J. Untermann Herausgegeben von R. Schutzeichel), Beiheft 2 / 1.