Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

GELENEKSEL TÜRK SANATLARINDA ÇARKIFELEK MOTİFİ

Yıl 2025, Cilt: 14 Sayı: 4, 1467 - 1483, 15.12.2025
https://doi.org/10.7884/teke.1720075

Öz

İnsanların inançları, izlenimleri, beğenileri, yaşam tarzları kültürlerinin bir parçasıdır. Döngü, sonsuzluk, hareket, kader gibi anlamlar taşıyan çarkıfelek motifi geleneksel Türk sanatlarının birçok alanında kullanılmıştır. Makalenin amacı, geleneksel sanatlarda çarkıfelek motiflerinin hangi geleneksel sanat alanında üretilen eserlere uygulandığı, bu örneklerin tespit edilerek incelenmesi, çarkıfelek motif çeşitleri, anlamlarının tespit edilmesi ve elde edilen bilgilerin yazılı kaynak hâline getirilmesidir. Araştırmanın evrenini çarkıfelek motifi, örneklemini çarkıfelek motifinin uygulandığı geleneksel Türk sanatları eserleri oluşturmaktadır. Çarkıfelek motifi uygulanmış eser örnekleri incelenmiş, motiflerin uygulanış şekilleri ve kompozisyonları belirlenerek “Inkscape çizim programı” ile motifler çizilmiştir. Elde edilen bilgiler sonuç kısmında değerlendirilmiş ve geleneksel Türk sanatlarında kullanılan çarkıfelek motiflerinin korunmasına, tanıtılmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Kaynakça

  • Altın, A. (2021). Türk-İslam kubbelerinde çarkıfelek formları. İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Yıllığı, (30), 29-80. https://doi.org/10.26650/sty.2021.839119
  • Altun, A. (1996). Çanakkale seramikleri. İstanbul: Suna-İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü.
  • Anabolu, M. U. (1993). Batı Anadolu sanatında swastika (Gamalı haç) motifi. BELLETEN, 57(219), 397-400. https://doi.org/10.37879/belleten.1993.397
  • Arseven, C. E. (1970). Türk sanatı. İstanbul: Cem.
  • Aslanapa, O. (1987). Türk halı sanatının bin yılı. İstanbul: Eren.
  • Atasoy, N., Denny, W. B., Mackie L. W. ve Tezcan, H. (2001). İpek Osmanlı dokuma sanatı. İngiltere: TEB iletişim adına Azimuth Editions Limited.
  • Ateş, M. (1992). Türk halıları motiflerin - sembollerin dili. Nevşehir: Ema.
  • Atlıhan, Ş. (2017). Anadolu ve Topkapı Sarayı’ndan çarpana dokumalar. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
  • Avşar, L. (2010). Antik Yunan seramiklerdeki haç ve çarkıfelek simgeleri ve bunların Avrasya, Anadolu ve Mezopotamya kültürlerindeki muhtemel kaynakları. Mukaddime, 3(3), 115-140. https://doi.org/10.19059/mukaddime.62894
  • Aydın, Ö. (2018). Türk kültür ve sanatında OZ damgası (Swastıka). 5.Uluslararası Türk Kültür ve Sanatlarını Tanıtma Çalıştayı ve Sempozyumu Bildirileri. Akdeniz Üniversitesi, 20-25 Mart 2018, Antalya, s. 117-121.
  • Barışta, Ö. (1999). Osmanlı İmparatorluğu dönemi Türk işlemeleri. Ankara: Kültür Bakanlığı.
  • Birol, İ. A. (2020). Klasik devir Türk tezyini sanatlarında desen. İstanbul: Kubbealtı.
  • Bülbül, S. K. (2024). Safranbolu Müderrisler Evi cephe bezemesinde görülen sembolik değerler. V. Kacar (Ed.), El Sanatları Alanında Araştırmalar ve Değerlendirmeler içinde (s. 45-58). Ankara: Gece Kitaplığı.
  • Çaycı, A. (2015). Zaman ve sanat bağlamında çark-ı felek motifi. Uluslararası İslam Medeniyetinde Zaman Sempozyumu Bildirileri. Necmettin Erbakan Üniversitesi, 08-11 Ekim 2015, Konya, s. 299-307.
  • Çetin, Y. (2017). Türk-İslam bezeme sanatında gamalı haç (Svastika) ile çarkıfelek motiflerinin köken ve ikonografik anlamları üzerine bir değerlendirme. Social Sciences Studies Journal, 3(8), 353-365. https://doi.org/10.26449/sssj.48
  • Deniz, B. (2000). Türk dünyasında halı ve düz dokuma yaygıları. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  • Erbek, G. (1988). Kilim katalogu I. Ankara: Selçuk.
  • Erbek, G. (1990). Turkish handwoven carpets 3. Ankara: T. C., Kültür Bakanlığı.
  • Erbek, M. (2002). Çatalhöyük’ten günümüze Anadolu motifleri. Ankara: T. C. Kültür Bakanlığı.
  • Ercilasun, B. A. ve Akkoyunlu, Z. (2015). Kâşgarlı Mahmud, Dîvânu Lugâti’t Türk. Ankara: Türk Dil Kurumu.
  • Ertekin, M. Z. ve Butasım, N. (2015). İslam süsleme sanatının mezar taşlarına yansıması Bingöl örneği. Nahçıvan ve Doğu Anadolu Abideleri Uluslararası Sempozyumu Bildirileri. Nahçıvan Devlet Üniversitesi, 11-12 Mayıs 2015, Nahçıvan, s. 1-20.
  • Gürsu, N. (1988). The art of Turkish weaving. İstanbul: Redhouse.
  • İsi, H. (2024). Gamalı haç (Swastika) ve Budist Uygur kültüründe kullanımı. Milli Folklor, 18(141), 154-66. https://doi.org/10.58242/millifolklor.1332651
  • Karakaya, B. (2014). Osmanlı klasik dönem mushaf tezhibinde durak. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü.
  • Kaya, M. K. (1999). Milli Saraylar Koleksiyonu’nda Hereke dokumaları ve halıları. İstanbul: TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı.
  • Küçükkurt, Ü. (2022). Geleneksel kırkyama tekniği ile üretilmiş seccade örnekleri ve özellikleri. Hars Akademi Uluslararası Hakemli Kültür Sanat Mimarlık Dergisi, 5(3), 253-270. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hars/issue/68596/1030806
  • Küçükkurt, Ü. ve Oyman, N. R. (2018). Afyonkarahisar’da keçe üretimi ve keçe atölyeleri. Afyonkarahisar: Afyonkarahisar Belediyesi.
  • Öney, G. ve Çobanlı, Z. (2007). Anadolu’da Türk devri çini ve seramik sanatı. İstanbul: Acar.
  • Öz, T. (1951). Türk kumaş ve kadifeleri II. İstanbul: Milli Eğitim.
  • Özdemir, U. (2023). Türklerde mezar taşı geleneği ve mezar taşlarında sıklıkla yer alan gülbezek, mühr-ü Süleyman ve çarkıfelek simgesinin ikonografik anlamları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü
  • Özkeçeci, İ. (2017). Hat sanatını tanımak. İstanbul: Yazıgen.
  • Parlak, T. (2007). Tur-an yolunda Aral’ın sırları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
  • Şaman, D. N. (2010). Konya Sırçalı / Muslihiye Medresesi Taçkapı Bezemeleri. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), 12(12), 127-162. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/640124
  • Turhan, S. (1992). Turkish handwoven carpets. Ankara: Türkiye Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • Turhan, S. (2024). Çanakkale seramiklerinde çarkıfelek motifi ve çağdaş formlara yansımaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale: Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • Yetkin, Ş. (1991). Türk halı sanatı. Ankara: Türkiye İş Bankası.
  • Görüşmeler
  • Çiçek, Ş. N. (2024-2025). Şeyma Nur Çiçek ile görüşme, Afyonkarahisar: 13 Ekim 2024, 01. Ekim 2025.
  • İnternet Kaynakları
  • https://bodrumkoro.org/rep/saba_mendilimin_yesili.pdf (Erişim tarihi: 08.10.2024).
  • Motif Çizimleri
  • Küçükkurt, A. E. (2025). Çarkıfelek motif çizimleri, Inscape Programı.

THE PASSIONFLOWER MOTIF IN TRADITIONAL TURKISH ARTS

Yıl 2025, Cilt: 14 Sayı: 4, 1467 - 1483, 15.12.2025
https://doi.org/10.7884/teke.1720075

Öz

In Traditional Turkish Arts, the passionflower motif is a part of people’s beliefs, impressions, tastes, lifestyles and cultures. The passionflower motif which carries meanings such as cycle, infinity, movement, and destiny, has been used in many areas of traditional Turkish arts. The aim of the report is to determine which traditional art field the wheel motifs are applied to, to determine and examine these examples, to determine the types of wheel motifs and their meanings, and to convert this information into a written source. Examples of works on which the passionflower motif was applied were examined the application methods and combinations of the motifs were determined and the motifs were drawn with the “Inkscape drawing program”. The information obtained was evaluated in the conclusion and suggestions were made for the preservation and promotion of the passionflower motifs used in traditional Turkish arts.

Kaynakça

  • Altın, A. (2021). Türk-İslam kubbelerinde çarkıfelek formları. İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Yıllığı, (30), 29-80. https://doi.org/10.26650/sty.2021.839119
  • Altun, A. (1996). Çanakkale seramikleri. İstanbul: Suna-İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü.
  • Anabolu, M. U. (1993). Batı Anadolu sanatında swastika (Gamalı haç) motifi. BELLETEN, 57(219), 397-400. https://doi.org/10.37879/belleten.1993.397
  • Arseven, C. E. (1970). Türk sanatı. İstanbul: Cem.
  • Aslanapa, O. (1987). Türk halı sanatının bin yılı. İstanbul: Eren.
  • Atasoy, N., Denny, W. B., Mackie L. W. ve Tezcan, H. (2001). İpek Osmanlı dokuma sanatı. İngiltere: TEB iletişim adına Azimuth Editions Limited.
  • Ateş, M. (1992). Türk halıları motiflerin - sembollerin dili. Nevşehir: Ema.
  • Atlıhan, Ş. (2017). Anadolu ve Topkapı Sarayı’ndan çarpana dokumalar. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
  • Avşar, L. (2010). Antik Yunan seramiklerdeki haç ve çarkıfelek simgeleri ve bunların Avrasya, Anadolu ve Mezopotamya kültürlerindeki muhtemel kaynakları. Mukaddime, 3(3), 115-140. https://doi.org/10.19059/mukaddime.62894
  • Aydın, Ö. (2018). Türk kültür ve sanatında OZ damgası (Swastıka). 5.Uluslararası Türk Kültür ve Sanatlarını Tanıtma Çalıştayı ve Sempozyumu Bildirileri. Akdeniz Üniversitesi, 20-25 Mart 2018, Antalya, s. 117-121.
  • Barışta, Ö. (1999). Osmanlı İmparatorluğu dönemi Türk işlemeleri. Ankara: Kültür Bakanlığı.
  • Birol, İ. A. (2020). Klasik devir Türk tezyini sanatlarında desen. İstanbul: Kubbealtı.
  • Bülbül, S. K. (2024). Safranbolu Müderrisler Evi cephe bezemesinde görülen sembolik değerler. V. Kacar (Ed.), El Sanatları Alanında Araştırmalar ve Değerlendirmeler içinde (s. 45-58). Ankara: Gece Kitaplığı.
  • Çaycı, A. (2015). Zaman ve sanat bağlamında çark-ı felek motifi. Uluslararası İslam Medeniyetinde Zaman Sempozyumu Bildirileri. Necmettin Erbakan Üniversitesi, 08-11 Ekim 2015, Konya, s. 299-307.
  • Çetin, Y. (2017). Türk-İslam bezeme sanatında gamalı haç (Svastika) ile çarkıfelek motiflerinin köken ve ikonografik anlamları üzerine bir değerlendirme. Social Sciences Studies Journal, 3(8), 353-365. https://doi.org/10.26449/sssj.48
  • Deniz, B. (2000). Türk dünyasında halı ve düz dokuma yaygıları. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  • Erbek, G. (1988). Kilim katalogu I. Ankara: Selçuk.
  • Erbek, G. (1990). Turkish handwoven carpets 3. Ankara: T. C., Kültür Bakanlığı.
  • Erbek, M. (2002). Çatalhöyük’ten günümüze Anadolu motifleri. Ankara: T. C. Kültür Bakanlığı.
  • Ercilasun, B. A. ve Akkoyunlu, Z. (2015). Kâşgarlı Mahmud, Dîvânu Lugâti’t Türk. Ankara: Türk Dil Kurumu.
  • Ertekin, M. Z. ve Butasım, N. (2015). İslam süsleme sanatının mezar taşlarına yansıması Bingöl örneği. Nahçıvan ve Doğu Anadolu Abideleri Uluslararası Sempozyumu Bildirileri. Nahçıvan Devlet Üniversitesi, 11-12 Mayıs 2015, Nahçıvan, s. 1-20.
  • Gürsu, N. (1988). The art of Turkish weaving. İstanbul: Redhouse.
  • İsi, H. (2024). Gamalı haç (Swastika) ve Budist Uygur kültüründe kullanımı. Milli Folklor, 18(141), 154-66. https://doi.org/10.58242/millifolklor.1332651
  • Karakaya, B. (2014). Osmanlı klasik dönem mushaf tezhibinde durak. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü.
  • Kaya, M. K. (1999). Milli Saraylar Koleksiyonu’nda Hereke dokumaları ve halıları. İstanbul: TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı.
  • Küçükkurt, Ü. (2022). Geleneksel kırkyama tekniği ile üretilmiş seccade örnekleri ve özellikleri. Hars Akademi Uluslararası Hakemli Kültür Sanat Mimarlık Dergisi, 5(3), 253-270. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hars/issue/68596/1030806
  • Küçükkurt, Ü. ve Oyman, N. R. (2018). Afyonkarahisar’da keçe üretimi ve keçe atölyeleri. Afyonkarahisar: Afyonkarahisar Belediyesi.
  • Öney, G. ve Çobanlı, Z. (2007). Anadolu’da Türk devri çini ve seramik sanatı. İstanbul: Acar.
  • Öz, T. (1951). Türk kumaş ve kadifeleri II. İstanbul: Milli Eğitim.
  • Özdemir, U. (2023). Türklerde mezar taşı geleneği ve mezar taşlarında sıklıkla yer alan gülbezek, mühr-ü Süleyman ve çarkıfelek simgesinin ikonografik anlamları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü
  • Özkeçeci, İ. (2017). Hat sanatını tanımak. İstanbul: Yazıgen.
  • Parlak, T. (2007). Tur-an yolunda Aral’ın sırları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
  • Şaman, D. N. (2010). Konya Sırçalı / Muslihiye Medresesi Taçkapı Bezemeleri. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), 12(12), 127-162. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/640124
  • Turhan, S. (1992). Turkish handwoven carpets. Ankara: Türkiye Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • Turhan, S. (2024). Çanakkale seramiklerinde çarkıfelek motifi ve çağdaş formlara yansımaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale: Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  • Yetkin, Ş. (1991). Türk halı sanatı. Ankara: Türkiye İş Bankası.
  • Görüşmeler
  • Çiçek, Ş. N. (2024-2025). Şeyma Nur Çiçek ile görüşme, Afyonkarahisar: 13 Ekim 2024, 01. Ekim 2025.
  • İnternet Kaynakları
  • https://bodrumkoro.org/rep/saba_mendilimin_yesili.pdf (Erişim tarihi: 08.10.2024).
  • Motif Çizimleri
  • Küçükkurt, A. E. (2025). Çarkıfelek motif çizimleri, Inscape Programı.
Toplam 42 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular El Sanatları
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Ülkü Küçükkurt

Gönderilme Tarihi 15 Haziran 2025
Kabul Tarihi 8 Ekim 2025
Yayımlanma Tarihi 15 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 14 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA Küçükkurt, Ü. (2025). GELENEKSEL TÜRK SANATLARINDA ÇARKIFELEK MOTİFİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 14(4), 1467-1483. https://doi.org/10.7884/teke.1720075

27712  27714 27715