ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

Mustafa Balcı; Deniz Melanlıoğlu

doi:10.7884/teke.659

ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

Öz

Yabancı dil olarak Türkçenin öğretimi günümüzde uluslararası bir boyut kazanmıştır. Sadece ülkemizde değil farklı coğrafyalarda da Türkçe sistemli bir şekilde öğretilmeye başlanmıştır. Türkçenin yurt dışında farklı eğitim kademelerinde yabancı dil olarak öğretilmesiyle ülkelerinde Türkoloji bölümünden mezun olanlar, ilgili kurumlarda Türkçe öğretmeni olarak istihdam edilmeye başlamıştır. Hedef dilin öğretiminde öğretici algısının öğrenici algısını da şekillendirdiği dikkate alınırsa ana dili konuşuru olmayan öğreticilerin Türkçeye yönelik algılarını belirlemek önemlidir. Bu çalışmada ilkokul ve lisede Türkçe öğreticisi olarak görev yapan, ana dili konuşuru olmayan Türkçe öğreticilerinin Türkçeye yönelik algılarını tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması yönteminden faydalanılmış, 37 Boşnak öğreticiden veri toplanmıştır. Ulaşılan bulgular neticesinde öğreticilerin kendilerini Türkçede yetersiz buldukları tespit edilmiştir.

Kaynakça

ADAMS, E. (2001). A Proposed Causal Model of Vocational Teacher Stress. Journal of
Vocational Educationand Training, 53 (2), 223 - 246.
ARNOLD, J. (1999). Affect in Language Learning. Cambridge: Cambridge University Press.
BAKSIÇ, O. S. ve HASAN, M. (2013). Bosna Hersek’te Türkçe Öğretimi ve Öğrenciler
Açısından Problemleri. Dede Korkut Türk Dili ve Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 2
(3), 100 - 112.
BÜYÜKİKİZ, K. K. (2011). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin Yazma Becerileri İle
Öz Yeterlilik Algıları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora

Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
CHOMSKY, N. (1965). Aspects of the Theory of Syntax. Cambridge, MA: MIT Press.
COLADARCI, T. (1992). Teachers' Sense of Efficacy and Commitment to Teaching. Journal of
Experimental Education, 60, 323 - 337.
ÇALIŞKAN, N. ve ÇANGAL, Ö. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Dil İhtiyaç Analizi:
Bosna Hersek Örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (2),
- 334.
ÇELİK, S. (2006). A Conciıse Examination Of The Artificial Battle Between Native And NonNative
Speaker Teachers Of English in Turkey. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (2), 371
- 376.
ÇETİNKAYA, G. ve HAMZADAYI, E. (2014). Sesbirimsel Metin Diktesi Uygulamalarının A2
Düzeyindeki Öğrencilerin Yazma Becerileri Üzerindeki Etkisi. Elektronik Sosyal
Bilimler Dergisi, 13 (49), 1 - 15.
ÇİFTÇİ, M. (2011). Türkçe Öğretmeni Yetiştirme Programı Sorunu. Turkish Studies, 6 (1), 399
- 405.
DEMİREL, Ö. (1989). Yabancı Dil Öğretmenlerinin Yeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim
Fakültesi Dergisi, Sayı 4, s. 5 - 26.
DERMAN, S. (2010). Yabancı Uyruklu Öğrencilerin Türkiye Türkçesi Öğreniminde
Karşılaştıkları Sorunlar. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29, 227 - 247.
DURUKAN, E. ve MADEN, S. (2011). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Türkçe Öğretmenliği
Lisans Programına Yönelik Görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19 (2), 555 - 566.
ESLAMI, Z. R. ve FATAHI, A. (2008). Teachers' Sense of Self-Efficacy, English Proficiency
and Instructional Strategies: A Study of Nonnative EFL Teachers in Iran. TESL-EJ, 11
(4), 1 - 19.
GHAITH, G. ve SHAABAN, K. (1999). The Relationship Between Perceptions of Teaching
Concerns, Teacher Efficacy and Selected Teacher Characteristics. Teaching and
Teacher Education, 15, 487 - 496.
GIBSON, S. ve DEMBO, M. (1984). Teacher Efficacy: A Construct Validation. Journal of
Educational Psychology, 76, 569 - 582.
GÖÇER, A. (2009). Türkiye’de Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenen Lise Öğrencilerinin
Hedef Dile Karşı Tutumlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Turkish
Studies, 4 (8), 1298 - 1313.
GÜLER, E. B. (2012). Yabancılara Türkçe Öğretiminde “Öğretmen” Unsuru. JASSS, 5 (2), 129
- 134.
GÜRSOY, E. (2015). ELT Teacher Qualıfıcatıons For Teachıng Englısh To Young Learners.
International Journal of Language Academy, 3 (4), 14 - 24.
HAMZADAYI, E. ve BÜYÜKİKİZ, K. K. (2015). Türkçe Öğrenen Yabancı Öğrencilerin
Konuşma Becerisi Öz - Yeterlik Algıları İle Kişilik Tipleri Arasındaki İlişki. Türkiye
Sosyal Araştırmalar Dergisi, 19 (1).
JIA, Y., ESLAMI, Z. R. ve BURLBAW, L. (2006). ESL Teachers' Perceptions and Factors
Influencing Their Use of Classroom-based Reading Assessment. Bilingual Research
Journal, 29 (2), 459 - 482.
JOHNSON, K.E. (1992). The Relationship Between Teachers' Beliefs and Practices During
Literacy Instruction for Non-native Speakers of English. Journal of Reading Behavior,
(1), 83 - 108.
KACHI, R. ve CHOON-HWA, L. (2001). A Tandem of Native and Non-Native Teachers:
Voices from Japanese and American Teachers in the EFL Classroom in Japan. Annual
International Conference on Language TeacherEducation (2., Minneapolis, MN, May
-19, 2001) ERIC Document, ED 478 746.
KARABABA, Z. C. (2009). Yabancı Dil Olarak Türkçenin Öğretimi ve Karşılaşılan Sorunlar.
Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 265 - 277.
KARABABA, Z. C. (2010). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi ve Bu Alan İçin Öğretmen
Yetiştirmenin Önemi ve Gereği. Marmaris: Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi ve
Öğretmenliği Çalıştayı Kitabı, s. 26 - 30.
LLURDA, E. (2004). Non-native-Speaker Teachers and English as an International Language.
International Journal of Applied Linguistics, 14 (3), 314 - 323.
MCKAY, S.L. (2000) Teaching English as an International Language: Implications for Cultural
Materials in the Classroom. TESOL Journal 9, 7 - 11.
MEB, (2010). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi ve Bu Alan İçin Öğretmen Yetiştirmenin
Önemi ve Gereği. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi ve Öğretmenliği Çalıştayı
Kitabı.
MELANLIOĞLU, D. (2014). Perceptions of Foreigners about Process of Learning Turkish.
Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (2), 368 – 389.
Mustafa BALCI - Deniz MELANLIOĞLU
______________________________________________
Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 5/2 2016 s. 986-1004, TÜRKİYE
METE, F. (2012a). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğreten Öğretmenlerin Özel Alan Yeterlikleri
Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi
Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
METE, F. (2012b). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin
Değerlendirilmesi, Dede Korkut Türk Dili ve Edebiyatları Araştırmaları Dergisi, 1 (1),
- 125.
METE, F. ve GÜRSOY, Ü. (2013). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Öğretmen
Yeterliklerine İlişkin Görüşler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (3),
- 356.
MOUSAVI, E. S. (2007). Explorıng ‘Teacher Stress’ In Non-Natıve And Natıve Teachers of
EFL. ELTED, 10, 33 - 41.
MOUSSU, L. ve LLURDA, E. (2008). Non-native English-Speaking English Language
Teachers: History and research. Language Teaching (Cambridge University Press), 41
(3), 315 - 348.
MOUSSU, L. (2006). Native and Non-native English-Speaking English as a Second Language
Teachers: Student Attitudes, Teacher Self-perceptions, and Intensive English Program
Administrat or Beliefs and Practices. Ph.D. dissertation, Purdue University. (ERIC
Document Reproduction Service No. ED492 599).
SALLABAŞ, M. E. (2012). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin Konuşma Kaygılarının
Değerlendirilmesi. Turkish Studies, 7 (3), 2199 - 2218.
SAMIMY, K. ve BRUTT - GRIFFLER, J. (1999). To be a Native or Nonnative Speaker:
Perceptions of Nonnative Speaking Students in a Graduate TESOL program. In G.
Braine (Ed.), Non-native Educators in English Language Teaching. NJ: Erlbaum. 127 -
SEFEROĞLU, S. S. (2004). Öğretmen Yeterlikleri ve Meslekî Gelişim. Bilim ve Aklın
Aydınlığında Eğitim Dergisi, 58.
SOLAK, E. (2011). Bosna - Hersek’te Türkçe ve Türk Dili Eğitimi ile İlgili Çalışmalar. Çankırı
Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (2), 165 - 174.
SOODAK, L. C. ve PODELL, D. M. (1997). Efficacy and Experience: Perceptions of Efficacy
Among Preservice and Practicing Teachers. Journal of Researchand Development in
Education, 30, 214 - 221.
TSCHANNEN - MORAN, M. ve WOOLFOLK HOY, A. (2001). Teacher Efficacy: Capturing
an Elusive Construct. Teaching and Teacher Education, 17, 783 - 805.
YILDIRIM, H. Ç. (2011). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Türkçe Dil Bilgisi ve
Durum Eklerine İlişkin Öğrenci Görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H.(2003). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin
Yayıncılık.
YILDIZ, C. (2012). Yurt Dışında Yaşayan Türk Çocuklarına Türkçe Öğretimi (Almanya
Örneği). Ankara: Yurt dışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı.
YIN, R. K. (2002). Case Study Research. California: Sage Publication
YOUNG, M. Y. C. (1997). A Serial Ordering of Listening Comprehension Strategies Used by
Advanced ESL Learners in Hong Kong. Asian Journal of English Language Teaching,
, 35 - 53.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Mustafa Balcı Bu kişi benim

Deniz Melanlıoğlu Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

15 Haziran 2016

Gönderilme Tarihi

27 Temmuz 2016

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2016 Cilt: 5 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.7884/teke.659

IZ

https://izlik.org/JA78UB92RJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Balcı, M., & Melanlıoğlu, D. (2016). ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 5(2). https://doi.org/10.7884/teke.659

AMA

1.Balcı M, Melanlıoğlu D. ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ. TEKE. 2016;5(2). doi:10.7884/teke.659

Chicago

Balcı, Mustafa, ve Deniz Melanlıoğlu. 2016. “ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ”. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi 5 (2). https://doi.org/10.7884/teke.659.

EndNote

Balcı M, Melanlıoğlu D (01 Haziran 2016) ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi 5 2

IEEE

[1]M. Balcı ve D. Melanlıoğlu, “ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ”, TEKE, c. 5, sy 2, Haz. 2016, doi: 10.7884/teke.659.

ISNAD

Balcı, Mustafa - Melanlıoğlu, Deniz. “ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ”. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi 5/2 (01 Haziran 2016). https://doi.org/10.7884/teke.659.

JAMA

1.Balcı M, Melanlıoğlu D. ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ. TEKE. 2016;5. doi:10.7884/teke.659.

MLA

Balcı, Mustafa, ve Deniz Melanlıoğlu. “ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ”. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, c. 5, sy 2, Haziran 2016, doi:10.7884/teke.659.

Vancouver

1.Mustafa Balcı, Deniz Melanlıoğlu. ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ. TEKE. 01 Haziran 2016;5(2). doi:10.7884/teke.659

ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

ANA DİLİ KONUŞURU OLMAYAN ÖĞRETİCİLERİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

Öz

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğreten Öğretmenlerin Kültürlerarası Duyarlılığı

Suriyeli Göçmen Öğrencilerin Türkçe Öğrenme Süreçlerinin İncelenmesi

TÜRKÇEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRETEN ÖĞRETİM GÖREVLİLERİNİN ETKİNLİK TEMELLİ YAKLAŞIMA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ