ESRÂR-NÂME-İ ÂŞIKÂN’DAKİ BAZI HİKÂYELER
Öz
Çalışmanın konusu olan Esrâr-nâme-i Âşıkân adlı eser Lokman adındaki müellifin 16. yüzyılda telif ettiği bir eserdir. Eser farklı kaynaklardan aldığı hikâyelerden oluşan derleme bir mesnevî özelliği taşımaktadır. Bu durum Esrâr-nâme-i Âşıkân’daki hikâyelere kaynaklık eden diğer eserler için de söz konusudur. Mesnevîdeki hikâyelerin büyük kısmının kaynakları tespit edilebilmiş ve kaynak taraması sırasında bazılarının diğer hikâyelere göre daha popüler olduğu görülmüştür. Bu çalışmada popüler olan bu hikâyelere, kaynaklarına ve rastlanan bazı diğer eserlere yer verilecektir.vvvvvvvvvv
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKALIN, B. (2009). “Attâr, Hayatı, Eserleri ve Eserleri İle İlgili Çalışmalar.” International Journ al o f Central Asian Studies, 13, 19-36.
- AKÜN, Ö. F. (1994). Divan Edebiyatı Maddesi. DİA, c.9, 389-427.
- ALBAYRAK SAK, V. (2009). Kadıoğlu Şeyh Mehmed ve İmşirâhu’s-Sadr Mesnevisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- AYAN, G. (1996). Esrâr-nâme (Tebrizli Ahmedî). Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
- BARAN, S. (2007). Mantıku’t- Tayr (Feridüddin-i Attar).İstanbul: Antik Dünya Klasikleri.
- BÜLBÜL, T. (2009). Humâyun-nâme. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- DILÇIN, C. (1995). “Mantıku’t-Tayr’ın Manzum Çevirileri Üzerine Bir Karşılaştırma.” Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi,35-52.
- GOLPINARLI, A. (1991). Mesnevî (Mevlâna). İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Bahanur Özkan Bahar
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Haziran 2017
Gönderilme Tarihi
10 Temmuz 2017
Kabul Tarihi
10 Temmuz 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 6 Sayı: 2