ÖĞRETMEN VE OKUL YÖNETİCİLERİNİN ÖĞRETMEN PERFORMANS DEĞERLENDİRME SÜRECİNDEKİ ÇOKLU VERİ KAYNAKLARI İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ VE ÖZ DEĞERLENDİRMELERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı; öğretmen performans değerlendirme sürecinde yer alması istenilen çoklu veri kaynaklarının öğretmen ve okul yöneticileri tarafından belirlenip, öğretmenlerin ve okul idarecilerinin öz değerlendirme sonuçlarını incelemektir. Araştırmanın örneklemini Çanakkale Merkez ilçe devlet okullarda çalışmakta olan öğretmen ve okul yöneticileri oluşturmaktadır. Tek soruluk açık uçlu soru ile performans değerlendirme sürecinde yer alması beklenen çoklu veri kaynakları belirlenmiştir. Ayrıca araştırmacı tarafından geliştirilen ‘Öğretmen Performans Değerlendirme Ölçeği’ ile öğretmenlerin öz değerlendirme verileri toplanmıştır. Elde edilen veriler yüzde, frekans, Anova ve Tukey testi ile analiz edilmiştir. Araştırmada öğretmen ve okul yöneticilerinin değerlendirme sürecinde ‘öz değerlendirme’ ye yer verilmesini bekledikleri ve ‘Öz Değerlendirme + Öğrenci + Okul İdaresi’ çoklu veri kaynağını değerlendirme için uygun gördükleri sonucuna varılmıştır. Öğretmen ve okul yöneticilerinin öz değerlendirme sonuçlarında ise cinsiyet ve kıdem değişkenlerinde anlamlı istatistiksel farklılıklar tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen Performansı,Çoklu Veri Kaynakları,Öz değerlendirme

Kaynakça

1. AYGÜN, S. Ç. (2008). Ankara İli Genel Liselerinde Performansa Dayalı Denetimin Uygulanmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. AYTAÇ, A. (2003). 360 Derece Performans Değerlendirme. Bilim ve Aydınlığın Işığında Eğitim Dergisi, 4(41). BARUTÇUGİL, İ. (2002). Performans Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları. BELTEKİN, N., ŞAHİN-ÖZDEMİR, B., YILMAZ, G., Akkalkan H. ve Cemaloğlu N. (2014). Sürekli Gelişim için e-Performans Yönetim Sistemi: Bir Model Önerisi. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, Uluslararası E-dergi, 4(1), 149- 170. BIÇAK, B. ve NARTGÜN, Z. (2009). Performans Yönetimi. İçinde: Bireysel Performans Yönetimi Komisyonu II. Dönem Raporu. Ankara: MEB Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü Yayınları. BUYRUK, H. (2014). Öğretmen Performansının Göstergesi Olarak Merkezi Sınavlar ve Eğitimde Performans Değerlendirme. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 28-42. ÇİMEN, L. K. (2015). Öğretmenlerin Aile İşlevleri ile Mesleki Performans Düzeylerinin Karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(37), 759-772. DANIELSON, C. ve MCGREAL, T. L. (2000). Teacher Evaluation to Enhance Professional Practice. Princeton, NJ: Educational Testing Service. DÖNGEL, A. (2006). İlköğretimde Denetim ve Performans Değerlendirme Çalışmalarının İlişkin İlköğretim Müfettişlerinin Görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. GÜVEN, İ. (2001). Öğretmen Yetiştirmenin Uluslararası Boyutu (UNESCO 45. Uluslararası Eğitim Kongresi). Millî Eğitim Dergisi, 150. GÖZÜTOK, D. (2000). Öğretmenliğimi Geliştiriyorum. Ankara: Siyasal Kitabevi. GÜNGÖR, A. (2015). Türk Kamu Yönetim Sisteminde Devlet Okullarındaki Yöneticilerin Performanslarının Değerlendirilmesine İlişkin Bir Alan Araştırması: İzmir Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. HELVACI, A. (2002). Performans Yönetimi Sürecinde Performans Değerlendirmenin Önemi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 35(1-2), 155-169. KALAYCI, Ş. (2010). Spss Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri (5. Baskı). Ankara: Asil Yayın Dağıtım. KOCACIK, F. ve GÖKKAYA, V.B. (2005). Türkiye’de Çalışan Kadınlar ve Sorunları. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(1), 195-219. LONDON, M., ve SMITHER, J. W.. (1995), Can Multi-Source Feedback Change Perceptions of Goal Accomplishment, Self-Evaluations, and Performance-Related Outcomes? Theorybased Applications and Directions for Research. Personnel Psychology, 48, 803-839. MANNING, R. C. (1988). The Teacher Evaluation Handbook. New Jersey: Prentice Hall. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI EĞİTİMİ ARAŞTIRMA VE GELİŞTİRME DAİRESİ BAŞKANLIĞI. MEB EARGED, (2006). Okulda Performans Yönetim Modeli. Ankara: Millî Eğitim Basımevi. NOLAN, J. ve HOOVER, L. A. (2005). Teacher Supervision and Evaluation (Update edition). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc. ÖZOĞLU, M. (2010, Şubat). Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme Sisteminin Sorunları. Seta Analiz Raporu, 17. PETERSON, K. D. (2006). Using Multiple Data Sources in Teacher Evaluation Systems. In Stronge J.H. (Ed.), Evaluating Teaching. California: Corwin Press, 212-232. SENCER, M. (1989). Toplum Bilimlerinde Yöntem. İstanbul: Beta Basım. SOYDAN, T. (2012). Eğitim Alanında Performans Değerlendirme Sisteminin Geçerliği Üzerine Yönetici ve Öğretmen Görüşlerine Dayalı Bir Araştırma. Ege Eğitim Dergisi, 13(1), 1–251.