OKUL ÖNCESĠ ÇOCUKLARININ PĠYANO EĞĠTĠM METOTLARI ÜZERĠNE BĠR GÖZLEM VE DEĞERLENDĠRME

Öz

Piyano eğitimi, müzik eğitimi içerisinde oldukça ilgi gören çalgı eğitimlerinden biri olarak düĢünülmektedir. Çocuklar, gençler ve hatta orta yaĢ ve üzerindekiler bile piyano eğitimi almak istemektedirler. Bunun nedenleri ayrı bir araĢtırma konusu olması ile birlikte, piyano eğitiminde sabırlı, programlı ve disiplinli bir eğitim sürecine ihtiyaç olduğu bilinmektedir. Piyano eğitiminde özellikle okul öncesi yaĢlarda bulunan küçük çocukların karĢısına, diğer çocuk çalgılarında görülmeyen tuĢ sisteminin gelmesi ile çocukları karıĢık ve sayıca fazla olan piyano tuĢlarına yakınlaĢtırmak, piyano eğitimi yöntemlerini araĢtırmıĢ bilgili bir eğitmen için sorun olmayabilmektedir. Bu eğitim sürecinde öncelikle dikkat edilmesi gereken husus, oyun oynayarak ve taklit ederek seslerin eğitim sürecine alınmasını sağlamaktır. Bunun amacı, iĢitilen seslerin düzgün ve yerinde çalınmasının hedeflenmesidir. Seslerin tiz-pes veya uzun-kısa olarak algılanmasını amaçlamak önemlidir. Böylece çocuğun beyni yani düĢünce sistemi ile psikomotor yapabilirlikleri arasında bir bağ kurulmasını gerçekleĢtirmek mümkün olacaktır. Piyano eğitiminde karĢılaĢılan en önemli problemlerden birinin eğitici ve öğretici kaynak eser sorunu olduğu düĢünülmektedir. Bu çağ çocuklarına uygulanacak metotlara, çok yaygın olmamakla birlikte, son yıllardaki iletiĢim ve teknolojik geliĢmeler doğrultusunda ulaĢmak daha mümkün hale gelmiĢtir. Bu çalıĢmada okul öncesi çocukların piyano eğitimi ile ilgili bazı metotlar üzerine bir araĢtırma yapılacak ve mevcut metot çalıĢmaları değerlendirilecektir. 

Anahtar Kelimeler

• Piyano eğitimi,piyano,piyano metotları

Kaynakça

1. BURNAM, E. M. (1958). Step By Step. Book One, Ohio: Willis Music Company, Cincinati. ÇALIġIR, F. (1969). Çalgı Bilgisi. Ankara: ĠĢ Matbaacılık ve Ticaret. DYKME, W. P. ve CUNCLIFF, M. H. (1955). School Music Handbook. Boston: C. Birchard and Company. GÜVEN, ÇEVĠK vd. (2012). Çocuklara Yönelik Piyano Eğitimi BaĢlangıç Metotları Zerine Bir Değerlendirme. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi Journal of Research in Education and Teaching, 1(2). HALVAġĠ, B. (1989). Okul öncesi çocuklarda piyano eğitimi. YayınlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi, Ġstanbul: M.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü. JUSLIN, P. N. (1997). Emotional Communication in Music Performance: A Functionalist PerspectivKREUTZ, G. (2008). Wie Kinder Musik Empfinden, Erleben und Lieben Lernen. Das OnlineFamilienhandbuch des Staatsinstituts für Frühpädagogik (IFP), 1-5. MANTIE, R., & TUCKER, L. (2008). closing The Gap: Does Musicmaking Have to Stop Upon Graduation? International Journal of Community Music, 1, 217–227. OTACIOĞLU, S. (2002). İlköğretimde Ses Eğitimi. YayınlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi, Ġstanbul: Mimar Sinan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. ÖMEROĞLU, E., ERSOY, Ö. vd. (2003). Müziğin Okulöncesi Eğitimde Kullanılması. 1. Baskı, Ankara: Kök Yayıncılık, Aydoğdu Ofset, 17-18. PAMĠR, L. (1986). Çağdaş Piyano Eğitimi. Ġstanbul: Beyaz KöĢk Yayınları No: 2, Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu. Met-er Matbaası. SCHAUM, W. J. (1965). Wir Musizieren am KLavier. Köln: Bosworth Edition. ġENDURUR, Y. ve BARIġ, D. (2002). Müzik eğitimi ve çocuklarda biliĢsel baĢarı. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 165-174. USZLER, M., GORDON, S., & SMITH, S. (2000). The Well-Tempered Keyboard Teacher (2nd ed.). New York: Schirmer Books, 35. WOLTERS, K. (1975). Orientierungs Modell Klavier Unterstufe. Regensburg: Gustav Bosse Verlag. WOLTERS, K. (1985). Handbuch der Klavierliteratur, zu Zwelhanden. Atlantis Musickbuch Verlag. e and Some Data. Music Perception. 14 (4), 383-418. KILIÇ, I. (2011). Okul Öncesi Müzik Eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.