BİR MUTASAVVIFIN HİCVİYESİ: SÂDIK VİCDÂNÎ VE PARASIZ RİSALESİ

Öz

Sâdık Vicdânî, özellikle dinî ve tasavvufî camiada tanınan, bu alanda önemli başvuru eserleri kaleme almış önemli simalarından birisidir. Osmanlı Devleti‟nin son ve cumhuriyetin ilk yıllarındaki ciddi sosyal çalkantılar içinde çok tartışılan tekke ve tasavvuf kavramlarını, münakaĢalara dâhil olmadan topluma sunmuş ve onları aydınlatmaya çalışmıştır. Bunun yanında klasik şiir anlayışını devam ettirmiş, aynı muhteva çerçevesinde divan şiiri nazım şekilleri ile pek çok şiir kaleme almış ve eser neşretmiştir.  Bu çalışmada Sâdık Vicdânî hakkında genel bilgiler verildikten sonra müseddes nazım şekliyle kaleme alınan Parasız risalesi tetkik edilmiştir. ġiir muhteva, dil ve üslup bakımından incelenmiş, eserin tam metni Latin harflerine aktarılarak okuyucuya sunulmuştur. Böylece Sâdık Vicdânî‟nin sadece önemli bir tasavvufî şahsiyet değil, aynı zamanda divan şiiri geleneğinin bir uzantısı olarak bu tarzda eserler veren başarılı bir şair olduğu da gösterilmeye çalışılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Sâdık Vicdânî,klasik Ģiir,Parasız,hicviye

Kaynakça

1. ABDÜLKADİROĞLU, A. (1989). Ahmed Mâhir Efendi. TDV Ġslam Ansiklopedisi, C 2, istanbul. AKBAYRAK, N. (1982). Kayıkçıoğlu, Sâdık Vicdânî. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C 5, İstanbul. BİRİNCİ, A. (2001). Tarihin Gölgesinde Meşâhir-i Meçhûleden Birkaç Zat. İstanbul: Dergâh Yayınları. CEYHAN, S. (2008). Sâdık Vicdânî. TDV Ġslam Ansiklopedisi, C 35, Ġstanbul. DEMĠRCĠOĞLU, A. (1980). 100 Yıllık Kastamonu Basınında Kim Kimdir. Kastamonu: Doğrusöz Matbaası. Hüseyin Vassaf. (2015) Sefîne-i Evliyâ. (haz. Mehmet AkkuĢ, Ali Yılmaz). C 4, Ġstanbul: Kitabevi Yayınları. ĠNAL, Ġ. M. K. (2003). Son Asır Türk ġâirleri. (haz. Ġbrahim BaĢtuğ). C 4, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi BaĢkanlığı Yay. KARA, M. (2015). Cumhuriyet Türkiyesi‟nde Tarikatlar. Türkiye’de Tarikatlar Tarih ve Kültür. (ed. Semih Ceyhan). Ġstanbul: ĠSAM Yayınları. Sâdık Vicdânî, (1337). Parasız. Matbaa-i Âmire. TEZCAN, T. (2015). Sâdık Vicdânî ve Dînî Eserleri. Ġnsan ve Toplum Bilimleri AraĢtırmaları Dergisi, 4(4), 877- 895.