MÜZİK EĞİTİMİNDE WEB TABANLI UZAKTAN EĞİTİM

Öz

Günümüzde yaşanan bilimsel ve teknolojik alanlardaki gelişmeler ve buna paralel olarak bireylerin değişen eğitim ihtiyacı, eğitim sisteminde bazı değişiklerin yapılması gerekliliğini gündeme getirmiştir. Eğitim sistemindeki bu gelişim ve değişimlerin yansımasını uzaktan eğitim çalışmalarında görmek mümkündür. Bir çok alanda uygulanan uzaktan eğitim yönteminin müzik eğitimi alanına da katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu araştırmada, müzik eğitiminde web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin kullanımına ilişkin bulgu ve düşüncelerin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda literatür taraması yapılmış ve ulaşılan bilgiler değerlendirilmiştir. Araştırmada, müzik eğitiminde var olan bazı sorunlara değinilmiş ve bu sorunların çözümüne yönelik web tabanlı uzaktan eğitim yöntemi tartışılarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Araştırmada, müzik eğitiminde gerçekleştirilen birçok uzaktan eğitim çalışmasının çalgı eğitimi üzerine gerçekleştirildiği ve bu çalışmaların etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Müzik eğitimi,uzaktan eğitim,web tabanlı uzaktan eğitim

Kaynakça

1. ADILEH, M. (2012). Teaching Music as a University Elective Course Through E-Learning. Australian Journal of Music Education, 1, 71-79.
2. AKSOY, H. H. (2003). Eğitim kurumlarında teknoloji kullanımı ve etkilerine ilişkin bir çözümleme. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 1(4), 4-23.
3. AL, U. ve MADRAN, R. O. (2004). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemleri: Sahip Olması Gereken Özellikler ve Standartlar. Bilgi Dünyası, 5(2), 259-271.
4. ALPİSTE PENALBA, F., ROJAS-RAJS, T., LORENTE, P., IGLESİAS, F., FERNÁNDEZ, J. ve MONGUET, J. (2013). A Telepresence Learning Environment for Opera Singing: Distance Lessons Implementations over Internet2. Interactive Learning Environment, Vol. 21, No. 5, 438–455,http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/10494820.2011.584322.
5. APCZYNSKI, D. (2008). TuneUp, Log On, RockOut: Exploring the Online Frontier of Guitar Education. Acoustic Guitar, String Letter Publishing Inc.,19.5 : 46-48, 50, 52, 54-56, United States.
6. AYDIN, D. (2011). Malzeme Bilgisi Dersinin Moodle Açık Kaynak Kodlu Öğrenim Yönetim Sisteminde İşlenişinin Öğrenci Üzerindeki Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
7. CAN, A. A. ve YUNGUL, O. (2017). Müzik Eğitimi Kurumlarında Çalgı Eğitimi Alan Lisansüstü Öğrencilerin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşlerinin Belirlenmesi. The Journal of Academic Social Science, Yıl: 5, Sayı: 45, s. 155-168.http://dx.doi.org/10.16992/ASOS.12216
8. CANBAY, A. ve NACAKÇI, Z. (2011). Mektupla Keman Öğretim Uygulamasına Yönelik İçerik Analizi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(21), 134-152.

9. CRAWFORD, R. (2013). Evolving Technologies Require Educational Policy Change: Music Education for the 21st Century. Australasian Journal of Educational Technology, 29(5), 717-734.
10. ÇİÇEK, V. ve APAYDINLI K. (2016). Güzel Sanatlar Liselerinde Piyano Eğitiminde Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri (Karadeniz Bölgesi Örneği., Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Aralık, 20(4): 1471-1491, Sayfa 1488.
11. ÇETİNER, M. H., GENCEL, Ç. ve ERTEN, Y. M. (1999). İnternete Dayalı Uzaktan Eğitim ve Çoklu Ortam Uygulamaları. 5’nci İnternet Konferansı Tebliğleri, Ankara.
12. ÇİLDEN, Ş. ve ERCAN, N. (2004). Eğitim Fakülteleri Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Öğretmenliği Anabilim Dallarında ve AGS Liseleri Müzik Bölümlerinde Yapılmakta Olan Çalgı Eğitiminde Nitelik Sorunları. 1924-2004 Musiki Muallim Mektebinden Günümüze Müzik Öğretmeni Yetiştirme Sempozyumu Bildirisi, Süleyman Demirel Üniversitesi, 7-10 Nisan 2004, Isparta.
13. ÇİNAR, M. S. (2011). Web-based distance learning system application. Unpublished Master’s Thesis, Dokuz Eylül University Graduate School of Natural and Applied Sciences, İzmir.
14. DAĞ, F. (2011). Harmanlanmış (Karma) Öğrenme Ortamları ve Tasarımına İlişkin Öneriler. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (2), 73-97.
15. ERTURGUT, R. (2008). İnternet Temelli Uzaktan Eğitimin Örgütsel, Sosyal, Pedagojik ve Teknolojik Bileşenleri. Bilişim Teknolojileri Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 2.
16. ERÜMİT, S. F. (2011). Web Tabanlı Uzaktan Eğitimde Ders Materyali Tasarımı, Uygulaması ve Materyal Tasarım Kriterlerinin Belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
17. GİRGİNER, N. (2002). Uzaktan Eğitime Geçiş İçin Kurumsal Yapılanma. Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu, 23-25 Mayıs, Eskişehir.
18. GÜLER, B. ve ŞAHİN, M. (2015). Karma Öğrenme Yönteminin İlköğretim Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Teknolojiye Yönelik Tutumlarına, Öz-düzenleme ve Bilimsel Süreç Becerilerine Etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 9 (1), 108-127. DOI: 10.17522/nefefmed.17511
19. GÜNÜÇ, S., ODABAŞI, H. F. ve KUZU, A. (2013). 21. yüzyıl öğrenci özelliklerinin öğretmen adayları tarafından tanımlanması: Bir Twitter uygulaması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(4), 436- 455.
20. IŞIK, İ., IŞIK, A. H. ve GÜLER, İ. (2008). Uzaktan Eğitimde Üç Boyutlu Web Teknolojilerinin Kullanılması. Bilişim Teknolojileri Dergisi, Cilt: 1, Sayı:2.
21. KANLI, Ö. (2009). Güncel Teknolojilerle Geliştirilmiş Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sisteminin Örnek Uygulama Üzerinden Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
22. KARAHAN, A. S. (2016). Eş Zamanlı Uzaktan Piyano Öğretiminin Geleneksel Piyano Öğretimiyle Karşılaştırılarak Değerlendirilmesi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Turkish Studies, Vol. 11/21, s. 211-228. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11244
23. KASAP, TECİMER, B. (2009). Müzik Eğitiminde Teknolojik Yaklaşımlar. 38. Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, Cilt:1, Ankara.
24. KAYA, Z. (2002). Uzaktan Eğitim. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 1.Baskı.
25. KIRKAN, B. ve KALELİOĞLU, F. (2017). Türkiye’de Uzaktan Eğitim Merkezlerinin Durumu: Betimsel Bir Çalışma. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education Vol, 6(3), 88-98.
26. KOYUNOĞLU, F. (2008). Sistem yaklaşımı açısından uzaktan eğitim: İnönü Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi Model Önerisi. Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
27. LEVINSEN, K. T., ØRNGREEN, R., BUHL, M., JAKOBSEN, M. L. ve ANDERSEN, J. (2011). Instrumental Distance Learning in Higher Music Education. 10th European Conference on e-learning, Academic Publishing Limited, s. 993-996.
28. MEB (2006). Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi Müziğe Giriş Dersi Öğretim Programı.
29. SAĞER, T., EDEN, A. ve ŞALLIEL, O. (2014). Müzik Eğitiminde Uzaktan Eğitim Ve Orkestra Uygulamaları. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, Cilt/Vol. 4, Sayı/No.9:69-79
30. SAKARYA, A. (2011). Zihinsel Engelli Çocuklar İçin Moodle Ortamında Bir Uzaktan Eğitim Sisteminin Geliştirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Edirne.
31. UÇAN, A. (1997). Müzik Eğitimi: Temel Kavramlar, İlkeler, Yaklaşımlar. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları, 2.basım.
32. USLU, M. (2013). Eğitim Fakültelerinde Uygulanan Bireysel Çalgı Eğitimi (Keman) Ders Programlarının Yürütülmesine Yönelik Eğitimci Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 47-57.
33. WİKLUND, C. ve LUNDSTRÖM, E. (2012). Developing distance music education in Arctic Scandinavia: electric guitar teaching and master classes. Music Education Research, 14 (4), 448-456.
34. YENAL, A. Ç. (2009). Uzaktan Eğitim. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.http://www.baskent.edu.tr/~tkaracay/etudio/ders/internet/html/htmlbasics/web.htm, (Erişim Tarihi: 20.04.2018).