TARİH ÖĞRETMENLERİNİN MESLEKİ GELİŞİMLERİNİ SAĞLAMAYA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, tarih öğretmenlerinin mesleki gelişimlerini sağlamaya yönelik görüşlerini belirlemektir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubunu, Antalya ilinde bulunan MEB’e bağlı farklı liselerde görev yapmakta olan 37 tarih öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, alan uzmanlarının görüşleri alınarak araştırmacı tarafından hazırlanan açık uçlu soru formu yardımı ile toplanmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yönteminden yararlanılarak çözümlenmiştir. Araştırmanın sonuçlarına genel olarak bakıldığında, hizmet öncesi dönemde aldıkları eğitimin mesleki gelişimlerine katkı sağladığı fakat verilen hizmet içi eğitim faaliyetlerinin uygulama boyutunda eksiklerinin olduğu, mesleki gelişim faaliyetlerinin ve ilgili kültürel faaliyetlerinin çeşitlilik gösterdiği, tarih öğretmenlerinin mesleki gelişime yönelik olarak bilimsel faaliyetlere istenilen düzeyde etkin katılım gösteremedikleri, bilimsel yayınları takip ettikleri ve mesleki gelişimleri için kendilerini yenilemelerinin gerekliliğinin farkında oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Tarih
• öğretmen
• mesleki gelişim

Kaynakça

1. 1739 Sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu (1973, 24 Haziran). Resmi Gazete (Sayı: 14574). Erişim Adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.1739.pdf Aslanargun,
2. E. ve Atmaca, T. (2017). Öğretmenlerin mesleki gelişim ihtiyaç ve beklentilerinin belirlenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 5(2), 50-64.
3. Bayram, D. (2010). Türkiye, ABD, Japonya, İngiltere ve Avustralya’da fen ve fizik öğretmenlerine yönelik mesleki gelişim programlarının karşılaştırılması Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
4. Bümen, N. T., Ateş, A., Çakar, E., Ural, G. ve Acar, V. (2012). Türkiye bağlamında öğretmenlerin mesleki gelişimi: Sorunlar ve öneriler. Milli Eğitim Dergisi, 42(194), 31-50.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri (Geliştirilmiş 2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
6. Can, E. (2019). Öğretmenlerin meslekî gelişimleri: Engeller ve öneriler. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal Of Qualitative Research In Education, 7(4), 1618-1650.
7. Ceylan, M. ve Özdemir, S. (2016). Türkiye ve İngiltere’deki öğretmenlerin sürekli mesleki gelişime ilişkin görüşlerinin ve katılım durumlarının incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 397-417.
8. Ceylan, M. ve Özdemir, S. (2016). Türkiye ve İngiltere’deki öğretmenlerin sürekli mesleki gelişime ilişkin görüşlerinin ve katılım durumlarının incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 397-417.

9. Çelikten, M., Şanal, M. ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 207-237.
10. Elçiçek, Z. ve Yaşar, M. (2016). Türkiye’de ve Dünyada öğretmenlerin mesleki gelişimi. Electronic Journal of Education Sciences, 5(9), 12-19.
11. Gafurov, I., Valeeva, R & Kalimullin, A. (2019). Editorial: Developing teacher competences. Proceedings IFTE, 01-03.
12. Genç, G. (2010). İngilizce öğretmenlerinin mesleki gelişim sürecinin önünde algıladıkları başlıca engeller: Malatya ili örneği. Electronic Journal of Social Sciences, 9(31), 103-117.
13. Hunter, M. (1976). Teacher competency: Problem, theory, and practice. Theory into Practice, 15(2), 162-171.
14. İlğan, A. (2013). Öğretmenler için etkili mesleki gelişim faaliyetleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(ÖYGE Özel Sayısı), 41-56.
15. Kahramanoğlu, R. ve Ay, Y. (2013). Sınıf öğretmeni adaylarının özel alan yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından analizi. International Journal of Turkish Literature Culture Education Volume, 2(2), 285-301.
16. Kurt, C. ve Karabağ, Ş. G. (2018). 9. Sınıf öğrencilerinin İslamiyet öncesi Türk tarihine ilişkin kavram algıları: Metafor analizi. Diyalektolog, 18, 101-124.
17. Küçükoğlu, A. (2012). Öğretmen eğitiminde topluma hizmet uygulamaları deneyimsel Bir öğrenme yaklaşımı. International Journal of Turkish Literature Culture Education Volume, 1(4), 214-226.
18. Liando, M. A. J. (2019). Teachers’ competencies, incentives, and performance of the teachers of elementary schools. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, 303, 243-247.
19. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma/ desen ve uygulama için bir rehber. (3. baskı.). (Çev. Edt. S. Turan). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
20. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
21. Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri.http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/11115355_YYRETMENLYK_MESLEYY_GENEL_YETERLYKLERY.pdf adresinde 07.11.2020 tarihinde incelenmiştir.
22. Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü (2020). Mesleki gelişim faaliyetleri. http://oygm.meb.gov.tr/www/mesleki-gelisim-tanitim/icerik/7 adresinde 07.11.2020 tarihinde incelenmiştir.
23. Soydaş, M. (2020). Öğretmenlerin mesleki kimlik ve mesleki gelişime ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
24. Şahin, M., Şahin, S., Akyol, C. ve Sucuoğlu, H. (2019). Tarih öğretmenlerinin mesleki eğitim tasarımına ilişkin görüşleri. 5th Eurasian Conference on Language and Social Sciences (s. 48-59) İçinde. Belek, Antalya, Türkiye. DOI: 10.35578/eclss.52765
25. Yalçın İncik, E. ve Akbay, S. E. (2018). Ortaöğretim öğretmenlerine yönelik bir çalışma: mesleki gelişim faaliyetlerine yönelik tutumları ve eğitim ihtiyaçları. Electronic Turkish Studies, 13(27), 1652-1676.
26. Yalçınkaya, E. (2013). Tarih kavramına yönelik sınıf öğretmeni adaylarının ürettikleri metaforların incelenmesi. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 5(3), 95-112.
27. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde bilimsel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.