İŞLETMELER ARASI İŞ BİRLİĞİ STRATEJİLERİ

Öz

Her işletmenin bir yol haritasına ihtiyacı vardır. İki tarafı güven ve kontrol altına alacak bir stratejiyi oluşturmaları zaman alacak olsa da yapılması gereken başlıca adımlardandır. Stratejilerin birincil amacı, gelecek zamanı daha iyi yönetebilir hale getirmektir. Gerekli toplantılar, anlaşmalar, anlaşmazlıklar sonucunda işletmeler arasında ortak bir noktaya ulaşılması sağlanmalıdır. İşletmelerin mali durumunun desteklenmesi, ulusal ve uluslararası pazarlarda var olması, ürün yelpazesinin genişlemesi gibi birçok faktörün varlığı önemlidir. Dolayısıyla günümüz iş dünyasında sürekli kendini yenileyen teknolojinin gerisinde kalmamak, ayak uydurmak hatta önüne geçmek için bu iş birliği faaliyetlerinin yürütülmesi ve dikkate alınması stratejik ittifaklarla desteklenmesi gerekmektedir. Uluslararası işletmeler arasında daha yaygın olan, stratejik ittifakların önemi ulusal tarafta da vurgulanmaktadır. Bu sebepleri incelemek, detaylandırmak adına işletmeler arası stratejik iş birliği çalışması yapılmıştır. İşletmelerde stratejik iş birliği konulu yapılan araştırmada, işletmelere iş birliği ile ilgili farkındalıkların kazandırılması hedeflenmiştir. Bu hedef için işletmelerin ekonomik gücü, pazar gücü, iç verimlilik gücü incelenmiştir. İncelenen noktaların ilerlemesi ve başarıyla hedefe ulaşması için iş birliği ve stratejik hamlelerin önemi ortaya konmuştur. Bu çalışmada literatür taraması yapılmış, nitel ve nicel yöntemler kullanılarak hazırlanmış olan ve stratejik iş birliği konusunu temel alan 53 adet lisansüstü tez detaylıca incelenmiştir. Çalışma küreselleşmenin etkisiyle artan rekabet ortamında bir strateji olarak iş birliğinin önemine işaret eder.

Anahtar Kelimeler

• İşletme Stratejisi
• Stratejik İş Birliği
• Kurumsal Strateji
• Çalışma Stratejisi

COLLABORATION STRATEGIES AMONG BUSINESSES

Öz

Every business needs a roadmap. Although it will take time for them to create a strategy that will bring the two sides under trust and control, these are the main steps that need to be taken. The primary goal of strategies is to make future time better manageable. As a result of the necessary meetings, agreements, disputes, it should be ensured that a common point is reached between the enterprises. Cooperation activities, which are important for the existence and awareness of many factors such as supporting the financial situation of enterprises, reducing risk, increasing productivity, existing in national and international market expanding the product range, are topic that concerns enterprises in every sector. It is important for enterprises that need to spend more time, effort and budget on their own to be included in the strategic cooperation plan and to have their awareness about the issue. Hence, in today’s business world, these cooperation activities must be carried out and taken into consideration in order not to lag behind the technology that is always renewing itself, to keep up or even to get ahead and furthermore cooperations need to be supported with the strategic alliances to accomplish the goals of the company. The importance of strategic alliances, a system that is more widely used among international businesses, is emphasized on the national side as well. In order to explain and elaborate these reasons, a study on strategic cooperation between enterprises was conducted. Research on strategic cooperation in enterprises has been conducted to increase the economic power, market power, internal efficiency power of enterprises and furthermore to bring innovation regarding that business and these efforts can become effective to reach the success and increase the awareness of companies as a result of the cooperation of companies with supported strategic alliances, hence creating awareness in order to add value and equipment to their businesses with strategic moves are crucial steps for the success. In this study, a literature review was made. 53 postgraduate theses, which were prepared using qualitative and quantitative methods and based on the subject of strategic cooperation, were examined in detail. The study points out the importance of cooperation as a strategy in an increasingly competitive environment with the effect of globalization.

Anahtar Kelimeler

• Business Strategy
• Strategic Cooperation
• Corporate Strategy
• Operating Strategy

Kaynakça

1. Akdemir, A. (1992). Küreselleşmede kritik faktör iş birliğine dayalı rekabet stratejileri. Eskişehir Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(21), 283-285.
2. Akgemci, T. (2019). Stratejik yönetim. (Cilt 5). Gazi Kitabevi.
3. Asunakutlu, T. ve Coşkun, B. (2000). Stratejik yönetimde örgütün rolüne ilişkin bir değerlendirme. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(4), 20-28.
4. Baeumler, M. and Leinwand, P. (2017). 11 types of strategic maturity: Which one describes your company. www.strategy-business.com adresinden 22 Mart 2021 tarihinde alınmıştır.
5. Bakırtaş, H. ve Bakırtaş, B. (2008). Firmaların sürdürülebilir rekabet üstünlüğünün bir kaynağı olarak temel yetenek: Genel bir değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 101-119.
6. Başar, M. (2003). Proje finansmanında tartışılan bir model yap işlet devret. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1-2), 43-54.
7. Bayraç, H. N. (2003). Yeni ekonominin toplumsal, ekonomik ve teknolojik boyutları. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 41-62.
8. Beder, B. (2021). Çok uluslu şirketler açısından kültürel farklılıkların rolü. Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 4(2), 48-68.

9. Birden, M. (2017). Uluslararası pazarlara giriş süreci ve stratejileri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Dış Ticaret Enstitüsü Yayınları.
10. Cengiz, E., Gegez, E., Arslan, M., Pirtini, S., ve Tığlı, M. (2007). Uluslararası pazarlara giriş stratejileri. Beta Basım Yayınevi.
11. Child, J., Faulkner, D., and Tallman, S. B. (2005). Cooperative strategy. Oxford University Press. Coen, E. (1994). The Hudsucker Proxy. https://kultfilmler.com/the-hudsucker-proxy-bir-sirket-komedisi/ adresinden 21 Ağustos 2023 tarihinde alınmıştır.
12. Demir, C. ve Oktay, S. (2010). Stratejik ittifak oluşumunda temel yeteneklerin önemi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 1(1), 45-58.
13. Eren, E. (2010). Stratejik yönetim ve işletme politikası. Beta Yayınevi.
14. Koçak, B. (2019). Türkiye'deki şirketlerde tedarik zinciri ölçek ve kapsam ekonomi modellerinin araştırılması. Kayseri Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 91-113.
15. Kozlu, C. (1998). Uluslararası pazarlama: İlkeler ve uygulamalar. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
16. Marsh, A. (2020). Joint venture. https://businesstown.com/12-advantages-and-disadvantages-of-a-joint-venture/ adresinden 19 Mart 2021 tarihinde alınmıştır.
17. Özalp, İ. (1988). İşletmelerde stratejik planlama. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 33-42.
18. Pakdemirli, B. (2020). Sözleşmeli tarımsal üretim: DİTAP modeli. Tarım Ekonomisi Dergisi, 26(1), 81-88.
19. Şahin, T. (2011). Konsorsiyum sözleşmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 92, 452-458.
20. Şahin, O. N. (2016). Türkiye'deki şirket birleşmeleri verilerinin yıllar itibariyle analizi ve dünya geneli, ABD, AB ve Asya Pasifik verileri ile karşılaştırılması. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 8(15), 229-255.
21. Şimşek, M. Ş. ve Çelik, A. (2018). Yönetim ve organizasyon. Eğitim Yayınevi.
22. Tatoğlu, E. (2009) Uluslararası stratejik ittifaklar: İş ortaklıkları ve şirket birleşmeleri. Çerçeve Dergisi, 1(2), 23-38.
23. Tekin, M. ve Ömürbek, N. (2004). Küresel rekabet ortamında teknolojik iş birliği. Günay Ofset.
24. Turunç, Ö. (2015). Stratejik yönetim örgütsel performans ilişkisinde kişi-örgüt uyumunun rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 1(1), 16-30.
25. Tutar, H. (2000). Küreselleşme sürecinde işletme yönetimi. Hayat Yayıncılık.
26. Ulaş, D. (2004). Franchising sisteminin, franchise alan ve veren yatırımcılar açısından verimliliğinin değerlendirilmesi. Verimlilik Dergisi, 8(3), 133-151.
27. Ülgen, H., ve Marzi, S. K. (2010). İşletmelerde stratejik yönetim. Beta Basım Yayın.
28. Yeşilkuş, F. (2022). Çevresel belirsizliğe uyum sağlama stratejileri. Uluslararası Akademi Dergisi, 1(1), 10-20.
29. Yılgör, A. (2022). Şirket birleşme, ele geçirme ve devralma işlemlerinin makro ekonomik etkileri. Öneri Dergisi, 5(18), 119-126.
30. Wheelen, T. L. and Hunger, J. D. (2004). Strategic management and business policy. Prentice Hall.
31. Wolff, A. (2002). Yeniden yapılanmada stratejik iş birlikleri. Beta Yayınları