Türk Hukukunda Kötüniyetli Marka Başvuru ve Tescilinde İptal ve Hükümsüzlüğün Kapsamı Üzerine Düşünceler
Öz
Marka hukukunda kötü niyetli markalar son dönemde önemli oranda yer işgal etmeye başlamıştır. 556 sayılı KHK’nin 35/1. maddesinde, marka tescil başvurusunun kötü niyetli yapıldığına yönelik itirazların ileri sürülebileceği düzenlenmiştir. İtiraz neticesinde kötü niyetli bir başvuru yapıldığı anlaşıldığı takdirde marka, iptal edilmektedir. Bunun yanında pozitif bir düzenleme olmasa da kötü niyetli marka tescilinin bir hükümsüzlük nedeni olduğu uygulama ve öğreti tarafından genel kabul görmektedir. Marka hukukuna ilişkin düzenlemelerde kötü niyetli marka başvuru ve tescilinde hükümsüzlüğün kapsamının ne olduğu açık değildir. Ancak uygulamada ağırlıklı olarak gerek TPE gerek mahkemeler kötü niyetli marka başvurusunda tüm sınıflar yönünden iptal veya hükümsüzlük yoluna gitmektedir. Kötü niyetin marka hukukundaki anlamı bağlamında bunun yerindeliği ve çözüm önerilerinin ortaya konması önem taşımaktadır. Zira marka üzerindeki hak, mülkiyet hakkının bir yansımasıdır. Bu yüzden iptal ve hükümsüzlüğün kapsamını belirlemek mülkiyet hakkı açısından da ele alınmak zorundadır. Çalışmamızın konusu kötü niyetli marka başvurusunda ve tescilinde iptal ve hükümsüzlüğün kapsamıdır. Bu çerçevede öncelikle kötü niyetli marka başvurusu ve tescili ile buna karşı mevcut TPE ve yargı uygulaması genel hatları ile ele alınacak, daha sonra tüm sınıflar yönünden iptal ve hükümsüzlüğün yerindeliği ve çözüm önerileri sunulacaktır. Anahtar Kelimeler: Marka, kötü niyetli marka başvurusu, kötü niyetli marka tescili, hükümsüzlük
Anahtar Kelimeler
Marka, kötü niyetli marka başvurusu, kötü niyetli marka tescili, hükümsüzlük
Kaynakça
- Akıntürk, Turgut, Medeni Hukuk, 11. Bası, İstanbul 2005.
- Arkan, Sabih, Marka Hukuku, C.II, Ankara 1997.
- Bilgili, Fatih, Marka Hukukunda Hakkın Kötüye Kullanımı, 1. Baskı, Ankara 2006 (Anılış: Mar- ka Hukuku).
- Bilgili, Fatih, “Türk Marka Hukukunda Kötü Niyet- li Marka Tescili Başvurusuna Karşı İtiraz”, TBB Dergisi, 2007, S. 70, s. 27 vd. (Anılış: Türk Marka).
- Bous, Ulrich, in Heidelberger Kommentar zum Markenreceht, (Hrsg. Ekey, F./ Klippel/D.) He- idelberg 2003.
- Doğru, Osman, “İnsan Hakları Avrupa Mahkeme- si İçtihatları”, T.C. Adalet Bakanlığı Yayınları, Ankara 2003.
- Ertaş, Şeref, “Mülkiyet Hakkının Yeni Boyutu ve Bu Hakka Getirilen Daraltımların Anayasa ve İnsan Haklarına Uygunluğu”, in. Türk Medenî Kanununun Yürürlüğe Girişinin 80. Yılı Mü- nasebetiyle Düzenlenen Sempozyum, Ankara Üniversitesi Yayınları, Ankara 2006, s. 135 vd.
- Gemalmaz, Haydar Burak, “Avrupa İnsan Hakla- rı Sözleşmesi Açısından Mülkiyet Hakkının Sınırlanmasında ‘Adil Denge’ İlkesi”, İstanbul Yongalık, Aynur, “İstisnalar Dar Yorumlanır Kuralı” Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2011, C. LXIX, S. 1-2, s. 347 vd.
- Guggenbühl, Markus, Die gesetzlichen Vermutun- gen des Privatrechts und ihre Wirkungen im Zivilprozess, Zürich 1990.
- Helm, Horst, “Die bösgläubige Markenanmeldung”, GRUR 1996, s. 593 vd.